นางร้ายคนนี้ขอบายเธอ의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

ไอลดาลืมตาตื่นขึ้นมาในความมืดมิด ร่างกายไม่มีความรู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อยเธอเริ่มสังเกตในโลกมืดแห่งนี่หญิงสาวหันมองซ้ายขวา ตะโกนเรียกพี่ชายอย่างสุดเสียง แต่กลับว่างเปล่า เหมือนที่แห่งนี้มีเพียงเธออยู่คนเดียวหรือจริง ๆ แล้วเธอตายไปแล้วกันแน่นะ ชายคนที่เธอรักถ้าได้รู้ข่าวการตายของเธอ เขาคงจะมีความสุขขนาดไหนกันในระหว่างที่เธอกำลังสิ้นหวังลงเรื่อยๆ จู่ ๆ กลับมาเสียงชายชราดังขึ้น ราวกับเสียงที่ขับไล่ความสิ้นหวังของเธอออกไป"ไอลดาเอ่ย เจ้าร้องไห้มามากพอแล้ว เจ้าคิดว่าถ้าเจ้าได้โอกาสกลับไปอีกครั้ง เจ้าจะทำแบบเดิม หรือ จะยอมทิ้งคนที่ทำให้เจ้าเจ็บปวด..""ไอ..." ไอลดาในตอนนี้คิดถึงเพียงหน้าคุณแม่กับคิมหันต์ที่ถ้าได้รู้ข่าวการจากไปของเธอ พวกเขาคงนั่งร้องไห้กันไม่เป็นอันทำการอะไรเป็นแน่"ข้าจะให้โอกาสเจ้ากลับไป ไอลดาข้าเพียงหวังให้เจ้าไม่พบจุดจบแบบเดิม""ไอจะกลับไปค่ะ " เธอก้มหน้าลงต่อให้ไม่เห็นชายชราคนนั้นแต่เหมือนเสียงของเขาดังสะท้อนอยู่ในหูของเธอ"ข้าจะคอยเฝ้าดูเจ้าไอลดา"สิ้นเสียงประโยคจากผู้ชายบุคคลลึกลับ ไอลดารู้สึกถึงแรงบีบรัดไปทั่วร่างก่อนทุกอย่างจะดับวูบไป@ID Condoภายในห้องคอนโดหรู ที

15.30 น.@Id condoใช้เวลาไม่นานรถถูกขับเคลื่อนมาจอดอยู่ใต้คอนโดหรู ไอลดารีบเดินลงจากรถ เธอเดินไปยังห้องนิติรีบขอโทษขอโพยเรื่องเมื่อคืนที่รามสูรย์ทำเสียงดัง โดยปกติคอนโดที่เธออาศัยอยู่มีแต่ลูกหลานคนรวยก็ไม่แปลกที่เขาจะร้อนเรียนห้องเธอกัน"ไอขอโทษจริงๆค่ะ ครั้งหน้าไอจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก""ไม่เป็นไรครับคุณไอ ผมแค่ทำตามหน้าที่" นิติบุคคลของคอนโดมองไอลดาตาไม่กระพริบ นานๆทีเขาจะได้เจอคนสวยอย่างผู้หญิงตรงหน้า ผิวที่ขาวจัดใบหน้าที่ถูกต้องแต่งด้วยเครื่องสำอางค์แค่เขายืนคุยแค่แปปเดียวเขายังรู้สึกชอบหญิงสาว"เอ่อ ว่าแต่ช่วยบอกไอหน่อยได้ไหมค่ะ ห้องไหนเป็นคนร้องเรียนไอจะไปขอโทษเขาด้วยตัวเองค่ะ""ห้องตรงข้ามคุณไอเลยครับ แต่เขาไม่ได้ว่าอะไรนะครับแค่บอกให้งดเสียงดังหลัง 23.00 น. แค่นั้นครับ""ค่าๆ ขอบคุณนะค่ะ"ไอลดาเขียนขึ้นลิฟท์มาเจอชายหนุ่มคนหนึ่งผิวขาว สูงยาวแถมหล่อสุดๆ ปกติเธอไม่เคยเห็นเขา สายตาเจ้ากรรมชำเรืองมองเขา จนเหมือนเป้าหมายจะรู้ตัว"ขอโทษนะครับ หน้าผมมีอะไรติดอยู่หรือเปล่า"ชายหนุ่มพูดขึ้นมาทำเอาไอลดาที่แอบมองอยู่ถึงกับสะดุ้ง"ขอโทษค่ะพอดีไอมองปุ่มกดค่ะ สายตาไม่ค่อยดี" เธออ้าง

บรรยากาศในเพนท์เฮ้าส์เต็มไปด้วยความอึดอัด ไอลดาที่เชิดหน้าขึ้นไม่มองเขา กลับสร้างความหงุดหงิดให้ชายหนุ่ม"ไหนๆ ก็มาอยู่ด้วยกันแล้ว ไอมีเรื่องจะคุยกับพี่" น้ำเสียงจริงจังแววตาที่มองชายหนุ่มตรงหน้าไม่มีแววเล่นสักนิด“เรื่องอะไรล่ะ”“ไออยากถอนหมั้น” คนร่างบางนั่งลงบนโซฟาอย่างใจเย็น เธอบอกความต้องการทันที“ยังไม่หายเมา?”“ไม่ ไอจริงจังถ้าพี่โอ..” เธอยังไม่ทันจะได้พูดจบ เขาดันพูดแทรกขึ้นมา แววตาวาวโรจน์ดุดันสร้างความอึดอัดให้เธอไม่น้อย“ผีเข้าหรือไง” รามสูรย์รู้สึกหงุดหงิดกับคนตรงหน้าวันนี้เป็นอะไรปกติคำว่าถอนหมั้นมันเป็นแค่เขาไม่ใช่หรือไงที่พูดได้!Ilada Take :“ผีเข้าหรือไง”“ไอไม่ได้ผีเข้า แต่ไอคิดมาดีแล้ว”ฉันนั่งมองใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองหน้าฉันแววตาที่ดุดันเหมือนกับกำลังค้นหาความจริงอะไรบางอย่าง แต่ ทำไมมองกันแบบนั้นละ“ไอรู้ว่าพี่เองก็อยากจะจบความสัมพันธ์นี่” ฉันพูดกับเขาอย่างใจเย็นไม่ได้อยากทะเลาะ แต่พี่รามกลับไม่ตอบฉันสักคำ“ไอว่าพี่คงเข้าใจแล้วล่ะ งั้นไอไปนะ”ฉันเตรียมจะลุกขึ้นเดินออกจากเพนเฮ้าส์ของเขา แต่เมื่อลุกขึ้นเขากลับโดนมือหนาดึงไปนั่งบนตักเขา“ยังฉันยังไม่ได้พูด” น้ำเสีย

ไอลดาที่หนีรามสูรย์เข้ามาในห้องเธอซุกหน้าลงกับผ้าห่มปล่อยน้ำตาให้มันไหลรินอยู่แบบนั้นทำไมรามสูรย์ไม่เคยเข้าใจในความรักของเธอเลย เรื่องในคืนนั้นมันก็เป็นเพราะเขาทั้งนั้นทำไมต้องโยนทุกอย่างมาใส่เธอตลอด‘คนโง่อย่างฉันทำไมถึงหลงรักเขาขนาดนั้น’ เธอนึกในใจพลางคิดไปถึงครั้งแรกที่เจอเขาที่บ้านใหญ่รามสูรย์ในวัยมหาลัยมักมาบ้านเธอทุกครั้งหลังเลิกเรียนเขาสนิทกับพี่ชายเธอมาก ครั้งแรกที่เธอเห็นเขาเธอตกหลุมรักใบหน้าหล่อของเขาเข้าอย่างจังแถมตอนเด็ก ๆ รามสูรย์ไม่ใช่คนแบบนี้เขาคอยทำดีกับเธอเสมอไม่ว่าเขาจะไปเที่ยวไหนมักซื้อของฝากกลับมาติดมือให้เธอทุกครั้ง ในตอนนั้นเหมือนทุกอย่างมันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียวเธอที่ตกหลุมรักเขาอย่างเงียบ ๆ คอยเฝ้าดูเขามีแฟนคนแล้วคนเล่า จนกระทั่งคืนนั้น เพียงนึกถึงคืนนั้นไอลดากลับร้องไห้จนตัวโยกไปหมดวันเกิดคิมหันต์รามสูรย์ที่เมาจัด แยกตัวมาเข้าห้องน้ำบ้านใน โดยปกติแขกจะเข้าแค่ด้านนอก ไอลดาที่พึ่งขึ้นมหาลัยปีหนึ่งเมื่อเห็นคนที่ตัวเองรักทรงตัวยังไม่อยู่เธอจึงเลือกจะเข้าไปช่วย แต่การช่วยในครั้งนั้นกลับเปลี่ยนแปลงชีวิตของเธอกับเขา ไปตลอดกาลรามสูรย์เมื่อเห็นคนที่มาพยุงเป็นผู้หญ

สายเรียกเข้าจากรามสูรย์โทรหาไอลดาราวกับคนบ้าเธอได้แต่มองหน้าจอที่กะพริบสักพักก็ตัดไป อยู่แบบนั้น‘เขาเป็นบ้าอะไร’ เธอพูดคนพลางกดเลื่อนโทรศัพท์ไปมาแต่ผ่านไปสักพักสายก็ถูกโทรเข้ามาอีก เขาโทรหาเธอได้เกือบ 10 กว่าสายแล้วจนท้ายที่สุดโทรเลือกกดรับสายเขาไม่งั้นมีหวังเดี๋ยวได้บุกมาบ้านเธออีก“พี่มีอะไร” เปล่งเสียงที่ทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าเธอกำลังหงุดหงิดเขา“ของหมั้นทำไมถึงเอามาคืน! ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ถอนหมั้น!!”“พี่ราม ไอบอกชัดแล้วนะว่าไอจะถอนหมั้นและคนที่บ้านไอเขาก็เห็นด้วย”“แต่ฉันไม่เห็นด้วยไง!”“นั้นมันก็เรื่องของพี่” นิ้วกำลังจะเลื่อนไปกดปุ่มวางสาย แต่ได้ยินเสียงเขาตะโกนแทรกขึ้นมา“อย่าวางนะ! วันนี้มาเจอกันที่คลับถ้าอยากจบ”พูดจบเขาก็ตัดสายไป ไอลดาได้แต่ถอนหายใจเหนื่อยหน่ายกับเขา ชาติก่อนไม่เห็นจะสนใจเลยเธอจะทำอะไร19.00 น.- KLR pub -ไอลดาตัดสินใจออกมาตามนัดที่นัดกับเขาไว้ ในเมื่อรามสูรย์บอกเธอถ้าอยากจบต้องมาเจอกัน เธอหยิบโทรศัพท์กดโทรหาชายหนุ่ม รอสายประมาณหนึ่งกว่าเขาจะรับ รอบตัวมีแต่เสียงผู้หญิงเต็มไปหมด“พี่รามอยู่ไหนคะ”“ห้อง VIP 3” เขาตัดสายไปแล้วแต่ไอลดายังจ้องที่โทรศัพท์ เสียงผู้