Mag-log inหลินเม่ยเม่ยกวาดสายตามองรอบ ๆ ตัวอย่างตื่นตาตื่นใจ เธอไม่เคยเห็นสถานที่ไหนสวยเท่าที่นี่มาก่อน บ้านหลังนี้สร้างใหญ่โตด้วยไม้โบราณที่หายาก เมื่อเดินเข้ามาที่สวน เธอก็พบกับน้ำตกที่ใสสะอาด ทำให้ต้องเดินเข้าไปจิบกินอย่างหิวกระหาย
ขณะนั้นร่างที่เคยรู้สึกเหนื่อยล้าสดชื่นขึ้นมาจนน่าตกใจ
“อย่าบอกนะว่านี่คือน้ำวิเศษ” เธอพูดอย่างตื่นเต้น
ตอนนั้นเองก็มีจอภาพบางอย่างพร้อมกับเสียงปริศนาดังขึ้นมา “สวัสดีเจ้านาย ฉันคือระบบแลกเปลี่ยน เพื่อพลิกชีวิตเจ้านายค่ะ”
“หมายความว่าอย่างไร แล้วสถานที่แห่งนี้คือระบบด้วยหรือเปล่า” หญิงสาวถามกลับอย่างตกใจ เธอยังคงมึนงงกับเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย
“สถานที่แห่งนี้เรียกว่ามิติค่ะเจ้านาย ที่นี่ไม่ต่างจากบ้านพักของเจ้านาย ส่วนน้ำตกนั่นคือน้ำตกวิเศษ ที่สามารถรักษาอาการเหนื่อยล้าและเจ็บป่วยได้
ส่วนหน้าจอนั้นคือระบบแลกเปลี่ยน เจ้านายสามารถหาสินค้าเข้ามาแลกเปลี่ยนกับข้าวของ ที่มีอยู่ในระบบได้ตามต้องการ ไม่ว่าเจ้านายจะหาสิ่งใดเข้ามา สิ่งของเหล่านั้นจะเปลี่ยนเป็นเหรียญให้ เพื่อที่เจ้านายจะใช้ซื้อสินค้าในระบบออกไปได้ ส่วนฉันคือเสี่ยวฟาง ผู้ช่วยของเจ้านายค่ะ”
เสี่ยวฟางพยายามอธิบายถึงระบบและมิติ ให้กับเจ้านายของเธอฟังอย่างละเอียด แม้จะไม่รู้ว่าหลินเม่ยเม่ยจะเข้าใจหรือเปล่าก็ตาม
“อืม อย่างไรฉันจะพยายามทำความเข้าใจสถานที่แห่งนี้กับระบบแลกเปลี่ยนที่เธอพูดถึงก็แล้วกัน”
หญิงสาวตอบกลับไป เธอพอจะเข้าใจสิ่งที่เสี่ยวฟางบอกมา แต่คงต้องศึกษาใช้ให้มากกว่านี้ เรื่องที่สำคัญที่สุดคือทำอย่างไรดี ถึงจะไม่ให้เธอต้องอยู่ในวังวนที่เลวร้ายเหมือนชาติที่แล้ว
“เจ้านาย ตอนนี้เจียงซื่อและหลินเพ่ยหราน กำลังวางแผนร้ายเหมือนชาติที่แล้ว เจ้านายจะจัดการทั้งสองคนอย่างไร”
เสี่ยวฟางบอกถึงสถานการณ์ตอนนี้ขึ้นมา คล้ายกับเตือนสติหญิงสาว เพราะกลัวว่าเจ้านายจะลืมเรื่องนี้
“เธอไม่ต้องกลัวหรอก ฉันไม่มีทางลืมเรื่องนี้แน่ ในเมื่ออยากให้ฉันแต่งงานกับบ้านเฉินมากนัก ก็รอดูแล้วกันว่าฉันจะยอมแต่งแทนไหม เจ้าบ่าวของฉันจะต้องไม่ใช่เฉินต้าเฟย”
หญิงสาวพูดอย่างแค้นใจ และไม่ยอมที่จะถูกน้องสาวต่างแม่และแม่เลี้ยงของเธอเล่นงาน ด้วยการให้แต่งกับเฉินต้าเฟยเหมือนชาติที่แล้วอีกแล้ว
“เจ้านาย ตอนนี้หากต้องการเปลี่ยนเจ้าบ่าว ฉันขอเสนอเมิ่งเฟยเทียน ลูกชายคนโตของบ้านเมิ่งนะ” เสี่ยวฟางได้ยินอย่างนั้นก็เสนอชื่อเจ้าบ่าวขึ้นมาทันที
“เมิ่งเฟยเทียนเหรอ” หญิงสาวอุทานชื่อนั้นออกมา
เมื่อได้ยินชื่อนี้ หลินเม่ยเม่ยก็มีความตกใจไม่น้อย
เนื่องจากชายคนนี้เท่าที่จำได้ ชาติที่แล้วเขาคือคนที่จะต้องแต่งงานกับน้องสาวต่างแม่ของเธออย่างหลินเพ่ยหราน แต่ยังไม่มีงานแต่งเขาก็ถูกจับและถูกลงโทษประหาร เพราะไปเป็นเข้ากับฝ่ายศัตรูของรัฐ ทำให้บ้านเมิ่งล้มแบบไม่มีชิ้นดี ทุกอย่างถูกยึดเข้ารัฐและคนในครอบครัวกลายเป็นคนไร้บ้าน นอกจากนั้นเธอก็ไม่มีความทรงวจำใด ๆ เกี่ยวกับเขาอีกเลย
“แต่เขาต้องโทษประหารไม่ใช่หรือ แล้วทำไมยังจะให้ฉันไปแต่งงานกับเขาล่ะ” นี่คือสิ่งที่หลินเม่ยเม่ยไม่เข้าใจ จึงขมวดคิ้วถามออกไป
“นั่นเป็นเพราะเขาถูกใส่ร้าย และเจ้านายต้องช่วยเขาในเรื่องนี้ด้วย เมิ่งเฟยเทียนคือนายทหารที่ดีคนหนึ่ง แต่เพราะความตงฉินมากจนเกินไป ทำให้เขาถูกคนชั่วเล่นงานอย่างไรล่ะ หากเจ้านายได้แต่งกับเขา รับรองว่าทุกอย่างที่เจ้านายคิด จะต้องราบรื่นอย่างแน่นอน รวมถึงการแก้แค้นคนพวกนั้นด้วย”
เสี่ยวฟางอธิบายเกี่ยวกับชายหนุ่มให้ฟังเจ้านายฟังและเสนอแนวทางแก้แค้นให้
คนเป็นแม่สามีตอบกลับ พร้อมกับยิ้มให้กับลูกสะใภ้อย่างอ่อนโยนกู้อี้หนิงมองหลินเม่ยเม่ยอย่างอ่อนโยน ก่อนหน้านี้ครอบครัวสายรองของสามี เมื่อได้ยินว่าสะใภ้ที่แต่งเข้ามาคือชาวบ้านธรรมดา ต่างก็ไม่มีใครยอมรับ แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป เมื่อทุกคนเห็นความสามารถของหลินเม่ยเม่ย ต่างก็ยอมรับเธออย่างง่ายดาย“ดีแล้วค่ะแม่ พวกเราไม่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันนานแล้ว” หญิงสาวพูดอย่างสดใสและยิ้มให้แม่สามี แล้วจัดโต๊ะต่อเพื่อจะได้กินอาหารร่วมกัน สายตาก็เหลือบมองลูกทั้งสองไปด้วยแต่ทว่ายังไม่ทันที่จะจัดโต๊ะเสร็จ ครอบครัวของสหายก็มาถึงแล้ว ตอนแรกที่โทรไปหาสหาย เธอคิดว่าพวกเขาจะไม่มาเสียอีก แต่ที่ไหนได้ กลับมาถึงอย่างเร็ว ทำให้เด็ก ๆ ได้เล่นกันอย่างมีความสุข ส่วนผู้ใหญ่ก็ไปนั่งคุยกันด้วยเรื่องทั่วไป เพราะบ้านนี้มีกติกาอยู่แล้วว่า ห้ามคุยเรื่องงานในวันรวมตัว หากเรื่องนั้นไม่สำคัญจริง ๆ หลินเม่ยเม่ยหลังจากจัดเตรียมทุกอย่างแล้ว เธอก็มานั่งข้างสามี แล้วมองภาพของลูก ๆ กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนานด้วยสายตาที่มีความสุข จนเมิ่งเฟยเทียนอดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อภรรยาที่รัก“มองอย่างนั้นเม่ยเม่ยอยากจะมีลูกเพิ่มเหรอ”“ถ้าบอกว
ตอนพิเศษ 2 ครอบครัวอบอุ่นหลังจากคืนนั้นนับว่าทั้งสองประสบความสำเร็จ เพราะหลินเม่ยเม่ยได้ตั้งท้องจริง ๆ อย่างที่หวังไว้ อีกทั้งเธอยังตั้งท้องแฝดอีกด้วยนี่จึงสร้างความดีใจให้กับสามีและทุกคนเป็นอย่างมาก แม้กระทั่งซูผิงเนี่ยนที่เพิ่งคลอดเจ้าก้อนแป้งไปไม่นาน ยังต้องรีบมาแสดงความยินดีกับสหายรัก เพราะรู้ดีว่าหลินเม่ยเม่ยนั้นอยากมีลูกเพื่อเป็นทายาทให้ตระกูลเมิ่งมากแค่ไหนเมื่อวันเวลาผ่านไป จวบจนเจ้าก้อนแป้งทั้งสองได้ลืมตาดูโลกใหม่ สองสามีภรรยาต่างก็ทั้งดีใจและเห่อลูกมาก เพราะคนโตคือลูกชาย คนเล็กคือลูกสาวหลินเม่ยเม่ยดูแลลูกทั้งสองด้วยตัวเอง แต่เธอก็ยังคงทำงานไปด้วย โดยให้ลูกน้องเอาเอกสารมาให้ที่บ้าน ในช่วงสามเดือนแรกที่คลอดลูกออกมา เธอแลกของเด็กเล็กในระบบด้วยเหรียญออกมาหลายอย่าง รวมถึงเครื่องมืออุปกรณ์ปั๊มนม ซึ่งเมื่อเธอจำเป็นที่จะต้องไปทำงานที่สำนักงาน ก็ยังสามารถปั๊มนมไว้ให้ลูกทั้งสองคนดื่มได้ซึ่งลูกทั้งสองคนก็มีพ่อและแม่สามีที่เห่อหลานทั้งสองอย่างมาก คอยช่วยดูแลตอนที่เธอไปทำงาน จวบจนวันเวลาผ่านไปห้าปี“แม่กลับมาแล้ว” เสียงสดใสของลูกสาวดังขึ้น เมื่อเห็นว่าแม่ของเธอกลับมาแล้ว“ว่าอย่างไ
เมิ่งเฟยเทียนดึงนิ้วออก ก่อนจะขยับขึ้นมาจูบเธออย่างดูดดื่ม จูบของเขาทำให้หลินเม่ยเม่ยแทบหมดลมหายใจ“เม่ยเม่ยคงพร้อมแล้ว คราวนี้พี่จะทำลูกของเราแล้วนะ”เมิ่งเฟยทียนกระซิบบอกอย่างอ่อนหวานเมิ่งเฟยเทียนจับขาของภรรยาแยกออกจากกันให้กว้างกว่าเดิม จากนั้นเขาก็คุกเข่าแทรกตัวเข้ากลางหว่างขาเรียวสวย มือหนายกสะโพกมนขึ้นมาตรงหน้า ก่อนจะเสียบใส่แก่นกายใหญ่ยักษ์เข้าไปในร่องเสียวทีเดียวจนมิด ทำให้หลินเม่ยเม่ยสะดุ้งสุดตัว เพราะทั้งจุกและเสียวในเวลาเดียวกัน“อื้อ พี่เฟยเทียนอย่าแกล้งน้องสิคะ มันจุกนะ”เธอบอกสามีเสียงสั่นพร้อมกับใช้มือดันอกแกร่งของเขาไว้ใบหน้าแง่งอนเล็ก ๆ ของภรรยา ทำให้เมิ่งเฟยเทียนยิ้มให้กับความน่ารักของเธอ“ก็เมียพี่น่ารักน่าแกล้งนี่ครับ” เขาบอกออกไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะค่อย ๆ ดึงแก่นกายออกมาเล็กน้อยแล้วกระแทกกลับเข้าไปเน้น ๆ สองสามครั้ง เพื่อให้ภรรยาได้ปรับตัวและคุ้นชิน“ซี๊ดดดด เสียว” เสียงครางอย่างเสียวซ่านจากปากหลินเม่ยเม่ยดังออกมา ทำให้เขารู้ว่าเธอพร้อมแล้วสำหรับการทำลูกในคืนนี้“เม่ยเม่ย วันนี้พี่ทำลูกของเรานะ น้องอยากได้ลูกชายหรือลูกสาวครับ” เมิ่งเฟยเทียนกระซิบถามด้วยความรักใคร
ตอนพิเศษ 1 อยากมีลูกครอบครัวของหลินเม่ยเม่ยเหมือนจะมีความสุขดี เพราะเธอประสบความสำเร็จทั้งเรื่องงานและเรื่องครอบครัว แต่ลึก ๆ ในใจเธอก็อดที่จะอิจฉาสหายไม่ได้ ตอนนี้ซูผิงเนี่ยนก็ท้องโตขึ้นมาจนเห็นได้อย่างชัดเจน ใบหน้าของคนตั้งครรภ์อิ่มเอิบมาก“เมื่อไรเธอจะมีทายาทให้ตระกูลเมิ่งล่ะเม่ยเม่ย ตอนนี้ทุกอย่างก็พร้อมแล้วไม่ใช่เหรอ” ซูผิงเนี่ยนถามสหายในวันหนึ่งที่หลินเม่ยเม่ยแวะเข้ามาที่ร้านอาหาร“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากมีนะ ฉันก็อยากมีลูก แต่ยังไม่ถึงเวลาละมั้ง” หญิงสาวตอบสหายกลับไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าตอนนั้นเองสามีที่รักภรรยามากจึงได้มารับภรรยากลับบ้าน เลยได้ยินความในใจของเธอ เขายกยิ้มออกมาเพราะเขาก็มีความต้องการมีลูกเหมือนเธอ‘คืนนี้พี่จะมอบลูกให้เธอนะ เม่ยเม่ย’ เมิ่งเฟยเทียนบอกภรรยาอยู่ในใจ ก่อนจะเดินเข้าไปหาเธอ“อ้าวพี่เฟยเทียน มารับฉันกลับบ้านเหรอคะ” หลินเม่ยเม่ยหันมาเห็นสามีก็ทักทายอย่างยิ้มแย้ม“ครับ และแม่บอกว่าให้สั่งอาหารสักสองสามอย่างกลับไปเป็นมื้อเย็นด้วยครับ” ชายหนุ่มบอกกับภรรยาและยิ้มให้เธอเล็กน้อย เพราะถ้าเวลามีคนอื่นอยู่ด้วย เขาก็ยังคงท่าทางเคร่งขรึมน่าเกรงขา
‘เจ้านายอย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันเขินนะ ถึงฉันเป็นระบบก็มีหัวใจนะคะ’ เสี่ยวฟางไม่อยากเข้าโหมดซาบซึ้งจนเกินไป เลยพูดคล้ายกับหยอกล้อออกมาแทนหลินเม่ยเม่ยยิ้มออกมาเล็กน้อย แม้ว่าเธอจะมีผู้ช่วยส่วนตัวอย่างเสี่ยวฟางแล้วก็ตาม แต่เธอก็มีเลขาส่วนตัวเพื่อคอยช่วยงานเหมือนกัน และนั่นก็คือคนที่แม่สามียกให้ ก่อนหน้านี้ผู้ช่วยคนนี้ก็ไม่ค่อยพอใจที่จะทำงานกับเธอ แต่เพราะเห็นแล้วว่าหญิงสาวมีความสามารถเกินกว่าที่คิดไว้มาก เลยยอมรับตัวตนคุณนายน้อยคนนี้อย่างเต็มหัวใจหลินเม่ยเม่ยนั่งทำงานเงียบ ๆ อีกพักใหญ่ เพราะพรุ่งนี้เธอจะต้องไปประมูลสัมปทานที่ดินของรัฐเพิ่ม เพื่อเอาไว้สำหรับสร้างห้างสรรพสินค้า ที่จะมีต่างชาติเข้ามาร่วมทุนด้วย การทำงานของเธอในครั้งนี้ นับว่าสร้างชื่อเสียงให้หญิงสาวพอสมควร และการเรียนภาษาที่จะใช้สื่อสารกับต่างชาติ เธอก็ให้เสี่ยวฟางสอน จนพูดได้อย่างคล่องแคล่วก่อนหน้านี้เคยมีข่าวลือว่า คุณนายน้อยตระกูลเมิ่ง ที่เป็นภรรยาผู้กองเมิ่งนั้น ด้อยความสามารถ เรียนหนังสือก็ไม่จบ ความสามารถก็ไม่มี ทำได้เพียงเปิดร้านอาหารเท่านั้นแต่เมื่อวันเวลาผ่านไปไม่กี่ปี เธอก็ทำให้คนทั่วไปที่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับเธอ ต
บทส่งท้าย ความรักที่ถูกเติมเต็ม (จบ)หลังจากนั่งคุยกับสหายจนพอใจแล้วเธอก็ขอตัวกลับ วันนี้เฉินเม่ยเม่ยเดินทางกลับบ้านเลย โดยไม่เข้าไปที่สำนักงานของสามีแล้ว เมื่อกลับมาถึงบ้านเมิ่งแล้วเดินไปที่ห้องรับแขก ก็พบพ่อกับแม่สามีนั่งรออยู่ โดยมีสามีของเธอที่กลับบ้านเร็วนั่งอยู่ด้วย“มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมถึงนั่งเหมือนรอการกลับมาของฉันเลยล่ะ” เธอถามออกไปตามที่คิด“เม่ยเม่ยมานั่งก่อนเถอะ พ่อกับแม่มีเรื่องจะบอก” นายพลเมิ่งกวักมือให้ลูกสะใภ้มานั่งข้างลูกชาย ก่อนจะสบตากับภรรยาแล้วพูดออกมา ถึงสิ่งที่เขาและเธอปรึกษากันมาหลายวันแล้ว“พ่อกับแม่ต้องการให้อาเทียนและเม่ยเม่ยเข้ามาดูกิจการของตระกูลเมิ่ง เพราะหลายเดือนมานี้ พ่อเห็นถึงความสามารถของลูกทั้งสองคน ในการดูแลกิจการส่วนตัว จึงคิดว่าถึงเวลาแล้วที่พ่อแม่จะมอบทุกอย่างให้ลูกทั้งสองดูแล เรื่องนี้พ่อกับแม่ปรึกษากันมาพักใหญ่แล้ว พ่อกับแม่อยากจะหยุดพักงานแล้วไปเที่ยวกันบ้าง เหนื่อยมานานแล้ว” น้ำเสียงที่นายพลเมิ่งพูดออกมานั้น มีทั้งความจริงจัง และหยอกล้อในตอนท้าย“ใช่แล้ว ให้แม่ไปเที่ยวบ้างเถอะนะ แม่ดูแลกิจการมาตั้งแต่ยังสาวจนแก่ขนาดนี้ ตอนนี้แม่จึงอยากใช้ช







![ไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ [PWP] + [NC30+] #จบแล้ว](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)