สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง

สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง

last updateLast Updated : 2026-05-12
By:  ลัยลาCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
105Chapters
8.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

‘หนีตาย ยากจน แม่ป่วย ผัวสติไม่ดีแล้วยังตั้งครรภ์ด้วย..ไม่น้าา เอาชีวิตซีอีโอสาวสวยรวย เลิศ เชิด โสดของนางกลับคืนมาเดี๋ยวนี้ ฮือฮือฮือ’ เยว่ชิงคิดเรื่องเลวร้ายที่นางต้องประสบพบเจอหลังฟื้นขึ้นมาอีกครั้งแล้วอยากจะร้องไห้

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ความฝันที่เป็นจริง

許斐日向(このみ ひなた)は生き返った。気がつくと彼女はもう1989年に戻っていた。

この年、彼女は30歳、夫の周藤白真(すとう はくま)は35歳で、国家研究所の最年少の部長となり、国家の重要な人材として無限の未来が待っていた。

二人は10歳の双子を育てており、誰もが彼女の幸運を称賛している。そして彼女も子供を持ち、幸せな生活を送っている。

しかし、彼女がこの時代に戻ってきた最初の行動は、弁護士に相談し、離婚協議書を作成することだった。

彼女は白真のオフィスに電話をかけ、アシスタントが応対した。

「奥様、周藤部長はただいまお忙しくて、お取り次ぎできません」と言われ、日向は研究所に足を運んだが、守衛に止められた。

「すみません、周藤部長は今、お客様と会っているのでお通しできません」

3日後、彼女は離婚協議書を持って、白真の初恋である江川優月(えがわ ゆづき)を探しに行った。協議書を優月に差し出し、冷静な声で言った。

「周藤白真にこれにサインさせたら、周藤白真も、そして二人の子供たちもあなたのものになる」

優月は驚き、日向を見つめた。17年間、白真を愛してきた彼女が、わざわざ譲ろうとしていることが信じられなかった。

「あなた、一体何を企んでるの?」

日向は淡々と微笑み、目に波紋を浮かべずに言った。

「ただ、もうこんな生活を続けたくないだけ。皆さんがあなたのほうが気に入るなら、私はもうここにいたくない。私が退くことで、あなたたちの幸せを成就させるの」

優月はまだ信じられない様子で日向をじっと見つめて言った。

「あなたはできるの?今、どれほど多くの人があなたの部長奥さんという肩書きに嫉妬してるか、分かってる?」

「分かってる」日向は優月の目をじっと見つめながら言った。「でも私はそれを要らない。あなたに譲る」

優月は水杯を握りしめ、顔に厳しさが浮かんだ。「誰があなたに譲らせたの?」

しばらく沈黙が続いた後、優月はふっと笑い、テーブルの上にあった離婚協議書を取った。「あなたが退こうとするなら、私はその手間が省けて楽だけど、警告しておく。私の手に入ったものは二度と返さない」

「安心して」日向は軽く笑って言った。「白真も子供たちも、私はもういらない」

彼女は本当にいらなかった。なぜなら、前世で彼らのそばにいていた結果、孤独な人生を送り、悲惨な死を迎えたからだ。

今回は同じ過ちを繰り返さない。

優月はサングラスをかけ、おしゃれな巻き髪とワンピースで、周囲の視線を集めながら歩いて行った。

日向は彼女のタクシーが走り去るのを見送り、なぜか衝動に駆られて自分もタクシーを拾い、後を追った。

研究所の前で、優月が門衛に迎えられて座っているのを見た日向は、しばらくして、白真が急いで外に出てきて、彼女を中に案内するのを見た。

日向は目を伏せ、冷笑を浮かべた。

なんて馬鹿げた話だろう。日向が一生入れなかった場所に、優月は簡単に入っていく。

日向は実家に帰り、離婚の話を家族に納得させるまでに多くの時間を費やした。

周藤家に帰ると、家の中に明かりが灯り、食事の香りが漂っていた。

外から周藤正太(すとう しょうた)の声が聞こえた。「優月おばさん、ご飯だよ!父さんがたくさん料理を作ったんだ!」

周藤研太(すとう けんた)も同調して言った。「優月おばさん、父さんが料理をするのを初めて見たよ、早く来て!」

日向は足を止め、しばし立ち尽くした。前世では、一度も白真の作った料理を食べたことがなかった。

産後数日、誰も料理を作らない時も、白真は食堂から食べ物を持ち帰ってくれただけだった。

そして優月の柔らかな声が聞こえた。「白真、私、魚が好きなこと覚えてる?」

白真の声は穏やかで、以前の冷たさはなくなっていた。「ずっと覚えてるよ。この部分を食べて、骨は取っておいたから」

日向はその場で立ち尽くし、無意識に爪を手のひらに食い込ませた。彼女は思い出した。白真が魚を嫌っていたことを。

結婚したての頃、日向が好きな蒸し魚を作ると、白真は顔をしかめ、席を立った。

その後の10年間、周藤家の食卓には一度も魚が出ることはなかった。

つまり、優月がいなくなったことで、白真は魚を嫌いになったのだ。

「父さん、優月おばさんが大好き!優月おばさんに母さんになってほしい!」

「うん、父さん、母さんと一緒に住みたくない。優月おばさんと一緒に住みたい」

日向はもうその声を聞きたくなかった。彼女は一歩後退し、家を去った。

空は土砂降りの雨が降り始め、思い出も雨粒になってが激しく降り注いだ。

前世で、白真との60年の結婚生活は、死ぬその瞬間まで幸せではなかった。なぜなら、彼の心にはずっと初恋の優月が居続けたからだ。

彼女と白真はお隣同士で、幼なじみとして育ってきた。物心ついた時から互いを知っていた。

十三歳のとき、彼女は初めて恋心を抱き、学校でで一番優秀でハンサムな白真に夢中になった。

しかしその頃、白真の傍らにはすでに初恋の優月がいた。

二人は長く交際を続け、大学を卒業するころ、優月は突然、海外留学を申し出た。

白真は何年も待ち続けたが、彼女から届いたのは別れの手紙だった。

その年、彼は二十五歳。心が折れ、やけ気味に結婚相手を探すことに同意した。

ずっと周藤家を気にかけていた彼女は、誰よりも早く駆けつけ、思い切って告白し、自らを差し出した。

今も忘れられないのは、白真の静かで冷ややかな眼差しとその言葉。

「俺の心にはもう他の人がいる……よく考えてたのか?」

彼女は狂ったようにうなずき、愛さえあれば必ず心の扉を開けられると信じていた。

だが結婚後、どんなに尽くしても返ってくるのは冷淡と距離感ばかりだった。

優月が戻ってきたとき、日向はようやく悟った――愛されるかどうか、その差はあまりにも残酷で明らかだと。

前世の彼は離婚を切り出すことはなかった。

妻という肩書きは与えられても、愛はすべて優月に注がれていた。

彼に瓜二つの二人の息子たちも、日に日に日向に冷たくなっていった。

彼女はただ待ち続けた。白真が振り向いてくれる日を願いながら、一生を終えた。

晩年は介護療養院で過ごした。体は不自由になり、見舞いに訪れる家族もいなかった。

介護員からは日々虐待を受け、孤独と痛みに耐える毎日だった。

白真や二人の息子に何度も電話をかけたが、彼らはいつも忙しいと断り、会いに来ることはなかった。

やがて、電話さえ取らなくなった。

死の間際、彼女は隣室の人に携帯を借り、最後の望みをかけて白真に電話をした。

彼は「もしもし」と二度答えたものの、切るのを忘れたのか、そのまま放置した。

受話器の向こうからは、白真が息子、孫、曾孫と共に、優月の誕生日を祝う賑やかな声が聞こえてきた。

――なんて楽しそうなんだろう……

濁りきって乾いたはずの彼女の目から、最後にまた涙がこぼれ落ちた。

最後の瞬間、日向が誓った。「もし神様がもう一度チャンスをくれるなら、今度は自分を大切にし、周藤白真のために一生を捧げることはしない」と。

日向は長椅子に座り、しばらく考えた。家に帰るときは、誰もいなかった。

食卓は散らかり、誰かが食事をした後のようだった。彼女はそれをちらりと見て、すぐに通り過ぎた。

化粧台の上には署名された離婚協議書が置かれ、日向は白真のサインを見ながら、心の中で軽く息をついた。

これで60年の鎖を解き放つことができる。

その時、ドアが乱暴に開かれた。「母さんは本当に怠け者!テーブルがこんなに散らかってるのに、どうして片付けないんだ!」

兄の正太は怒りを込めて彼女を睨み、弟の研太も眉をひそめながら言った。

「母さんってほんとに心が狭いよ。僕たちが優月おばさんと一緒にご飯食べてるのを見ただけで背を向けて行っちゃうし、今はわざと片づけもしないなんて!」

白真はいつもの冷淡な目で言った。「たった一回の食事、何が問題だ?自分の責任を忘れるな」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

ลัยลา
ลัยลา
สวัสดีค่ะทุกคน เรื่อง “สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง” จบไปแล้ว แต่ไรท์เขียนภาคพิเศษเพิ่มให้อีก 16 ตอนนะคะ เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลในการประกวดนิยาย “ถ้อยรักบอกเล่าทุกข์สุขหัวใจ” เป็นรางวัลนิยายที่มีศักยภาพค่า ดังนั้นเชิญติดตามภาคพิเศษเพิ่มเติมกันได้เลยนะคะ จบวันที่ 12 พฤษภาคม ค่ะ ^^
2026-05-06 17:14:28
0
0
ลัยลา
ลัยลา
สวัสดีค่ะรี้ดที่น่ารักทุกคน ขอเสียงคนรักครอบครัวเยว่ชิงกับอาเจ๋อและเจ้าสองแฝดตัวน้อยหน่อยค่า อาทิตย์หน้า 26 กุมภาพันธ์ ไรท์จะปิดจบพร้อมตอนพิเศษน่ารักๆให้แล้วน้า รออ่านกันได้เลยคร้าบ ...️
2026-02-21 19:26:11
3
0
105 Chapters
ตอนที่ 1 ความฝันที่เป็นจริง
ณ.เมืองต้าโจว เมืองฝั่งตะวันออกของแคว้นหนาน สตรีผู้หนึ่งกำลังนอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่บนเตียงภายในกระท่อมกลางสวน“ชิงเอ๋อ ยังไม่ได้สติอีกเหรอลูก แค่กๆๆ” สตรีวัยกลางคนที่ดูแล้วสุขภาพร่างกายไม่สู้จะดีนัก เดินเข้ามาภายในห้องนอนของนาง นั่งลงข้างเตียงและเอ่ยขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง“แค่กๆๆ อาเจ๋อเอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาข้าจะเช็ดหน้าเช็ดตาให้ชิงเอ๋อ” สตรีวัยกลางคนซึ่งมีนามว่าลู่เจียเหยาเอ่ยกับชายหนุ่มสูงโปร่งรูปร่างหน้าตาท่าทางดีซึ่งดูแล้วอายุน่าจะราวๆ 20-21 ปี“ขอรับท่านแม่ พี่สาวนอนนานแล้ว พี่สาวเป็นอะไร?” ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าอาเจ๋อแม้นจะอายุไม่น้อยแล้วแต่การพูดจาและท่าทางที่แสดงออกมาของเขาราวกับเด็กวัยเพียงสิบขวบเท่านั้นเนื่องจากหลายเดือนก่อนอี้เจ๋อได้รับบาดเจ็บถูกพิษร้าย หลงเข้ามาพบสองแม่ลูกที่อาศัยอยู่ชานเมืองหมู่บ้านตงหยวน โดยซูเยว่ชิงหญิงสาวที่นอนหลับใหลไม่ได้สติอยู่ขณะนี้ช่วยเหลือเขาเอาไว้“ชิงเอ๋อไม่เป็นอะไรหรอก แค่กๆๆ นางเหนื่อยมากเกินไปจึงต้องการพักผ่อนน่ะ” เจียเหยาตอบอี้เจ๋อ“ทะ..ท้องนาง ไม
Read more
ตอนที่ 2 หยกวิเศษลายโบตั๋น
เยว่ชิงพักผ่อนอยู่ที่ห้องของนาง โดยพูดคุยกับฝาแฝดตัวน้อยในครรภ์ซึ่งเป็นถึงเซียนน้อยจากสรวงสวรรค์ลงมาฝึกฝนตนเองในโลกมนุษย์แล้วยังเลือกมาเกิดในครรภ์นางด้วย            ‘ท่านแม่ มีอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญมาก’            “เรื่องใดงั้นรึเสี่ยวเหวิน?” เยว่ชิงถามบุตรชายที่นางเพิ่งจะตั้งชื่อให้เขาว่าซูป๋อเหวิน            ‘จี้หยกของท่านที่ท่านตาเคยมอบเอาไว้ให้เป็นของวิเศษนะขอรับ’            ‘ถูกแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่สามารถใช้งานมันได้’ หลินเอ๋อน้อยหรือซูเจียหลินบุตรีของเยว่ชิงกล่าวขึ้นมาอีกคน            “ใช้งาน จี้หยกที่ห้อยคอข้าอยู่นี่นะเหรอ?” เยว่ชิงเอ่ยถามด้วยความสงสัย พลางหยิบจี้หยกลวดลายดอกโบตั๋นทรงกลมที่ห้อยคอนางอยู่ขึ
Read more
ตอนที่ 3 คิดหนทางทำเงิน
หลังจัดการนำน้ำในธารวิเศษไปเติมในบ่อใช้สอย โอ่งน้ำที่ใช้ในการปรุงอาหารและกาน้ำชาในเรือนเสร็จแล้ว เยว่ชิงก็นำลูกเจี๊ยบกับลูกเป็ดที่เลี้ยงข้างนอกไปใส่ในมิติพิเศษตามแผนที่วางเอาไว้            เท่านั้นไม่พอเยว่ชิงยังนำปลาที่จับมาได้อย่างง่ายดายจากธารน้ำในมิติพิเศษออกมาปรุงอาหารมื้อกลางวันให้ทุกคนด้วย            “ชิงเอ๋อ เจ้านำปลามาจากที่ใดกัน” ซูฮูหยินเอ่ยถามเมื่อเห็นปลา 2-3 ตัวว่ายเวียนอยู่ในถังน้ำ ส่วนอีกตัวหนึ่งอยู่บนเขียงไม้ที่เยว่ชิงกำลังแล่เนื้อออกมาเตรียมปรุงอาหาร            “ข้านำผักจากสวนของเราไปแลกมาน่ะเจ้าค่ะ” เยว่ชิงตอบ ซูฮูหยินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย เพราะเพียงพืชผักผลไม้ไม่น่าจะแลกปลาสดๆเป็นๆได้มากถึงเพียงนี้“ชาวบ้านแถวนี้จับปลามาได้เยอะจึงแบ่งปันมาให้ ข้าไม่อยากรับน้ำใจมาเปล่าๆเลยตอบแทนด้วยพืชผักผลไม้ในสวน พวกเขาจึงเพิ่มปลาให้ข้าอีกจึงเป
Read more
ตอนที่ 4 เที่ยวชมตลาด
เยว่ชิงพาอาเจ๋อเดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้เพียงไม่นานก็ได้ของกินของใช้ และวัตถุดิบในการปรุงอาหารไม่น้อยเลย            “ไงลูกแม่ พวกเจ้าพอใจกับขนมของกินที่แม่ซื้อให้ไหม” เยว่ชิงก้มหน้าคุยกับแฝดในครรภ์พร้อมเอามือบางอบอุ่นลูบลงไปเบาๆ ในขณะที่อีกมือถือถังหูลู่กัดกินอย่างเอร็ดอร่อย            “พี่สาวคุยกับเจ้าตัวน้อย” อาเจ๋อเอ่ยหลังเคี้ยวขนมแป้งทอดหมดไปคำหนึ่ง            “ใช่ เจ้าตัวน้อยสามารถสื่อสารกับข้าได้นะ เสียดายเจ้าไม่ได้ยิน” เยว่ชิงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม            “จริงรึพี่สาว”            “จริงสิ อีกไม่กี่เดือนก็สามารถสัมผัสถึงการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้มากขึ้น เวลานั้นข้าจะให้อาเจ๋อลองสัมผัสดูก็แล้วกัน” &
Read more
ตอนที่ 5 ผลผลิตงอกงามดี
ก่อนหน้านี้ซ่งตงจิ่นให้เหตุผลอ้างว่า เขาดูแลทรัพย์สินสกุลซูตามคำสั่งเสียของสหายซึ่งก็คือบิดาของเยว่ชิงที่ตายจากไปแล้ว ปกป้องทุกอย่างเอาไว้เพื่อรอเยว่ชิงมารับมันกลับคืนไป“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ต่อไปข้าจะระวังตัวมากขึ้นและตั้งใจหาเงินเพื่อพาท่านกลับเมืองหลวงไปทวงคืนทุกอย่างของพวกเรากลับคืนจากสกุลซ่งให้ได้เยว่ชิงเอ่ยอย่างมุ่งมั่น ซ่งตงจิ่นเคยเป็นสหายที่พ่อนางยื่นมือช่วยเหลือให้ที่พักพิง หน้าที่การงาน สอนเรื่องการค้าจนเขาตั้งตัวได้ แต่สุดท้ายกลับทรยศหักหลังบิดานางอย่างโหดเหี้ยม“แม่เข้าใจว่าเจ้าคิดอย่างไร แต่จำไว้นะว่าความปลอดภัยและชีวิตของเจ้ากับหลานในครรภ์สำคัญที่สุด” ซูฮูหยินกล่าว“เข้าใจแล้วเจ้าคะ เจ้าตัวน้อยในครรภ์ทั้งสองก็เข้าใจเช่นกัน” เยว่ชิงเอ่ยยิ้มๆ“เจ้าตัวน้อยในครรภ์ทั้งสอง? ชิงเอ๋อ..เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน?” ซูฮูหยินถามบุตรสาวด้วยสีหน้างุนงง“ก่อนหน้านี้ข้าฝันว่าได้ลูกแฝดชายหญิงเจ้าค่ะ พอเข้าเมืองไปให้ท่านหมอตรวจชีพจรดูจึงพบว่าเป็นลูกแฝดจริงด้วย” เยว่ชิงแต่งเรื่องอย่างลื่นไหล
Read more
ตอนที่ 6 มีคนอาสาดูแล
หลังจากตกลงเรื่องการค้าขายผลผลิตกับโรงเตี๊ยมซินเจียงอันโด่งดังมีชื่อเสียงในตัวเมืองได้แล้ว พวกเหลาสุราร้านอื่นๆในตัวเมืองก็สนใจมาสั่งซื้อผักจากสวนสกุลซูมากขึ้นโดยที่สองแม่ลูกไม่ต้องออกไปค้าขายเองอีก            เยว่ชิงเลือกผู้รับซื้อโดยเน้นคนจากหมู่บ้านตงหยวนซึ่งไว้วางใจได้เท่านั้นเพื่อความปลอดภัย เพราะคนเหล่านั้นรู้ดีว่าครอบครัวสกุลซูมีเบื้องหลังที่อันตรายแอบแฝงอยู่จึงไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนมากนัก            กิจการค้าของเยว่ชิงเจริญก้าวหน้าสร้างรายได้หลายร้อยตำลึงทองต่อเดือน ทำให้ครอบครัวนางมีกินมีใช้เหลือเก็บฐานะดีขึ้นไม่น้อยตัวเยว่ชิงเองก็แทบไม่ได้ใช้เงินซื้อหาอาหารอะไรเลยเพราะนางสามารถนำมันออกมาจากมิติพิเศษได้ไม่จำกัดอยู่แล้ว“ท่านแม่วันนี้ข้าจะเข้าไปในตลาดกลางเมืองเพื่อหาซื้อข้าวของเสื้อผ้าสำหรับฤดูหนาวเสียหน่อยนะเจ้าคะ” เยว่ชิงเอ่ยกับมารดาขณะทานอาหารเช้าร่วมกัน            “ชิงเอ
Read more
ตอนที่ 7 คนท้องมีเสน่ห์ล้นหลาม
หลังกลับออกมาจากโรงเตี๊ยมซินเจียงแล้วอี้เจ๋อก็คอยเดินตามเยว่ชิงไม่ห่าง“พี่ชายคนนั้นชอบพี่สาว ต้องชอบพี่สาวแน่ๆ” อี้เจ๋อเอ่ย มองหน้าเยว่ชิงพร้อมรอยยิ้มดูไร้เดียงสา“อืม คงงั้นแหละ” เยว่ชิงตอบกลับไป‘ขนาดนางท้องป่องยังมีเสน่ห์ดึงดูดใจบุรุษอีกนะ เฮ้อ..แต่ก็แน่ล่ะ ดูสิ..รูปโฉมนางงดงาม มีหน้าตาผิวพรรณดีถึงเพียงนี้เลยนี่นา’ เยว่ชิงอดชื่นชมตัวเองไม่ได้แม้นโลกนี้จะไม่มีผลิตภัณฑ์บำรุงผิวชั้นยอด ครีมบำรุงผิวชั้นดี แต่การที่เยว่ชิงได้ดื่มกินน้ำจากธารวิเศษ วัตถุดิบชั้นยอด รวมทั้งพืชผักผลไม้ที่รดบำรุงด้วยธารน้ำวิเศษก็ทำให้นางแข็งแรงสุขภาพดี ผิวพรรณผุดผ่องเปล่งประกายทีเดียว‘ใช่ขอรับ เจ้าค่ะ ท่านแม่ของพวกเรางดงามมากจริงๆ ไม่เช่นนั้นคงไม่มีพวกเราขึ้นมาแน่’ เจ้าสองแฝดในท้องที่เงียบไปนานเอ่ยขึ้นกับมารดาของพวกเขาอีกครั้ง‘แน่ะเจ้าเด็กแก่แดด บิดาของพวกเจ้าต้องพิษไม่รู้เรื่องราวหรอกนะ พวกเจ้าจึงได้มาอยู่ในนี้น่ะ’ เยว่ชิงเอ่ยกับลูกๆของนางทางจิตสำนึกพร้อมเอามือลูบหน้าท้องนูนป่องแผ่วเบา‘ไม่ใช่เสียหน่อย ท่านพ่อยามนั้นแม้นจะต้องพิษแต่ยังคงมี
Read more
ตอนที่ 8 ความสามารถของอี้เจ๋อ
ซูฮูหยินออกมาดูบุตรสาวและอาเจ๋อเตรียมอาหารสำหรับฤดูหนาวอย่างขยันขันแข็ง“ชิงเอ๋อ เจ้าไปได้หมูป่ามาจากที่ใดกัน” ซูฮูหยินประหลาดใจเมื่อเห็นหมูป่าตัวหนึ่งนอนแอ้งแม้งอยู่ที่ลานหลังบ้าน“ข้าซื้อจากนายพรานที่ตลาดแล้วให้เขาตามนำมาส่งก่อนหน้านี้น่ะเจ้าค่ะ” เยว่ชิงโป้ปดตอบมารดาไป ซูฮูหยินพยักหน้ารับ“เช่นนั้นดีเลย หน้าหนาวปีนี้เราคงมีเนื้อให้กินกันอย่างอุดมสมบูรณ์ทีเดียว” ซูฮูหยินเอ่ยอย่างพอใจ“เจ้าค่ะท่านแม่ ข้าตั้งใจว่าจะเอาไปแบ่งปันกับเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงด้วย”“ดีแล้วล่ะ พวกเขาช่วยดูแลเรามามาก แบ่งไปให้เถอะ” ซูฮูหยินกล่าวอย่างมีน้ำใจเอื้อเฟื้อไม่แพ้บุตรสาว จากนั้นก็มาช่วยกันหมักดองผักที่อาเจ๋อเก็บล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว โดยอาเจ๋อหันไปจัดการกับเจ้าหมูป่าตัวโตต่อ‘อาเจ๋อนี่ดูท่าจะใช้มีดคล่องแคล่วกว่าที่นางคิดแฮะ ก่อนหน้านี้ตัวตนของเขาเป็นใครกัน แม้นจะสติปัญญาอ่อนด้อยราวเด็กสิบขวบ แต่ทักษะความสามารถหลากหลายอย่างจากที่นางสังเกตดูกลับไม่อ่อนด้อยเลยสักนิด’ เยว่ชิงคิดขณะบรรจ
Read more
ตอนที่ 9 สองแฝดแจ้งลางร้าย
ครอบครัวสกุลซูใช้เวลาครึ่งเช้ากับช่วงบ่ายทำผักดอง ปลา หมูหมักเกลือสมุนไพรรมควันและตากลมจนเสร็จคนท้องอย่างเยว่ชิงก็แข็งแรงดียิ่งนักด้วยดื่มกินน้ำและวัตถุดิบที่ใช้ธารน้ำจากมิติพิเศษดูแลตลอด‘ท่านแม่ ท่านแม่ขอรับ อีกเดี๋ยวจะมีคนแปลกหน้ามาที่เรือน ระวังตัวด้วยนะขอรับ’ เสียงทักท้วงเตือนขึ้นจากเสี่ยวเหวินน้อย‘ผู้ใดกันอาเหวิน’ เยว่ชิงถามบุตรชาย‘เป็นชายจากเมืองหลวงที่ตามเข่นฆ่าท่านยายกับท่านแม่ก่อนหน้านี้เจ้าค่ะ’ หลินเอ๋อตอบกลับมา เยว่ชิงมีสีหน้าท่าทางตกใจไม่น้อย‘หรือเถ้าแก่จงโดนจับได้แล้วว่าลอบติดต่อกับพวกเรา’ เยว่ชิงคิดไปถึงเถ้าแก่จงเมิ่งจื่อคนสนิทผู้ภักดีต่อสกุลซู‘ใช่ขอรับ คนเลวระแคะระคายถึงการมีอยู่ของพวกท่านแล้ว’ เสี่ยวเหวินตอบ“อาเจ๋อ มานี่” เยว่ชิงเรียกอี้เจ๋อซึ่งเขาเดินตรงเข้ามาหานางทันที“อาเจ๋อ อีกเดี๋ยวหากมีคนแปลกหน้ามาที่เรือนดูท่าทางไม่น่าไว้วางใจ เจ้าจำที่ข้าสอนได้ไหมว่าให้รับมืออย่างไร” เยว่ชิงเอ่ย อาเจ๋อทำทีนึกอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าให้นาง“ลองทบทวนดูหน่อยสิ หากเขาถามว่าที่นี่เป็นเรือนผ
Read more
ตอนที่ 10 ผู้มาเยือน
หลังตกลงกันได้แล้วซูฮูหยินกับเยว่ชิงก็ไปยังห้องลับทันที พวกนางมองลอดผ่านกองฟางที่ปกคลุมห้องลับอยู่ เห็นอาเจ๋อเดินเล่นคนเดียว ยิ้มหัวเราะอารมณ์ดีได้พักหนึ่งก็มีแขกแปลกหน้ามาเยือน“ชิงเอ๋อ นั่นมัน..มันคือบุรุษคนเดียวกับที่ตามฆ่าพวกเราเมื่อ 8 ปีก่อนนี่” ซูฮูหยินเอ่ยน้ำเสียงสั่นเมื่อเห็นบุรุษรูปร่างสูงใหญ่หน้าตาถมึงทึงที่คุ้นหน้าชายผู้นั้นมีรอยบากเหนือหัวคิ้วด้านขวาซึ่งเกิดจากน้ำมือซูฮูหยินที่ใช้มีดสั้นกวัดแกว่งขณะพยายามต่อสู้เพื่อเอาชีวิตตัวเองกับบุตรสาวให้รอดเมื่อหลายปีก่อน“ใช่มันจริงๆด้วยเจ้าค่ะ ข้าจำหน้ามันได้ไม่มีวันลืม แล้วนั่นมันมากับใครก็ไม่รู้หน้าตาชั่วร้ายพอกันเลย” ยามนั้นเยว่ชิงอายุ 10 ขวบสามารถจดจำเรื่องราวที่ตงจิ่นส่งคนชั่วมาตามกำจัดนางและแม่เพื่อครอบครองสมบัติสกุลซูได้ดีทีเดียว“คนเลวทั้งคู่นั่นแหละ แล้วอาเจ๋อจะไม่เป็นอะไรแน่รึ” ซูฮูหยินนึกห่วงอี้เจ๋อที่ออกไปรับหน้าคนร้าย“พวกมันไม่รู้จักอาเจ๋อและเขาก็ไม่ได้เปิดประตูให้พวกมันเข้ามา ท่านแม่วางใจเถอะเจ้าค่ะ อาเจ๋อแม้นสติปัญญาเหมือนเด็กสิบขวบ แต่ก็เป็นเด็กที่ฉลาดหัวไวรู้จักเอาตัวรอด” เยว่ชิงเอ่ยให้มารดาวางใจ จากนั้นทั้งสองก็
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status