Masuk“เถ้าแก่เนี้ยเหรินคะ เมื่อครู่นี้มีร้านอาหารโทรมาแจ้งว่าอาหารที่สั่งไว้เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ คุณสามารถเข้าไปตรวจสอบความถูกต้องและชำระเงินที่ร้านอาหารได้เลยนะคะ" ทันทีที่เหรินรุ่ยหลินและเฉินชิงเยว่ก้าวเท้าเข้ามาในร้าน ลูกจ้างคนหนึ่งก็รีบเดินเข้ามาแจ้งข้อความที่เธอเพิ่งได้รับจากปลายสาย เหรินรุ่ยห
บทที่ 108รุ่นน้องร่วมสถาบันและส่งเสบียงบำรุงขวัญ “คุณเป็นนักศึกษาชิงหวาเหมือนกับพวกเราเลย! ฉันชื่อเฉินชิงเยว่ พวกเราสองคนเป็นนักศึกษาชิงหวาเหมือนกัน แต่พวกพี่อยู่ปีสามแล้ว ปีนี้ก็อายุยี่สิบสองแล้ว เรียกฉันว่าพี่ชิงเยว่ก็ได้ ว่าแต่เสี่ยวจิวเรียนสาขาไหนเหรอ พวกพี่เรียนสาขาบริหารธุรกิจน่ะ" เฉิงชิ
ถานลู่จิวส่งยิ้มให้กับหญิงวัยกลางคนตรงหน้าอีกครั้ง “ขอโทษทีนะคะป้า แต่แม่ของฉันไม่ทำเรื่องร้ายๆ แบบนี้ ดังนั้นกรุณาอย่านำแม่ของฉันมาเปรียบเทียบกับคุณเลยค่ะ เพราะมันเทียบกันไม่ติดเลย" “ถ้าอย่างนั้น ผมขอพาตัวผู้ต้องหาไปที่สถานีตำรวจก่อนนะครับ ส่วนพวกคุณทั้งสามคนก็รบกวนแวะไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจด้
บทที่ 107จุดจบของคนฉวยโอกาส “รบกวนช่วยเปิดกล้องวงจรปิดตัวที่สาม ย้อนเวลากลับไปประมาณยี่สิบนาทีที่แล้วให้ฉันหน่อย" เหรินรุ่ยหลินไม่รอช้า รีบสั่งให้อีกฝ่ายดำเนินการตามความต้องการของเธอทันที ซึ่งเขาก็ไม่ได้ซักถามอะไรเพิ่มเติม และรีบปฏิบัติตามคำสั่งของนายจ้างตัวเองอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นาน ภาพ
เหรินรุ่ยหลินกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นของอีกฝ่าย “แต่... ถ้าหากผลการตรวจสอบออกมาว่า นมกระป๋องนี้ไม่ใช่ของทางร้าน และเป็นลูกค้าที่ตั้งใจกุเรื่องเพื่อทำให้ร้านเสียหาย คุณจะต้องถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย และจะต้องชดใช้เงินค่าเสียหายที่ทำให้ทางร้านเสียเวลาและเสียชื่อเสียงอีกห
บทที่ 106ลูกค้าจอมปลอมและหลักฐานมัดตัวคนโลภ “แน่นอนสิ ฉันเลือกลวดลายและออกแบบเสื้อผ้าให้ดูทันสมัย หญิงสาววัยทำงานหลายคนจึงพากันมาซื้อเพื่อใส่ไปทำงานและอวดสายตาเพื่อนร่วมงานยังไงล่ะ หลังจากนั้นเพื่อนร่วมงานของคนเหล่านั้นก็จะตามมาซื้อ เพราะถูกใจในรูปแบบชุดที่เราวางขาย แถมราคาที่พวกเราตั้งก็ไม่ได







