LOGIN“อาตี๋น้อยแข็งแรงมากเลยนะคะ คุณว่าไหม”ผกาแก้วหันไปเอ่ยถามสามีขณะที่อุ้มหลานชายตัวน้อยที่กำลังหลับใหลอยู่ในอ้อมอกของเธอ หวนนึกถึงวันที่อัคนีลืมตาดูโลกครั้งแรก“นั่นสิคุณ หน้าตาเหมือนผมไม่มีผิด”เฟยหรงชะโงกหน้าดูหลานชายพร้อมกับคิดว่าหน้าตาของหลานละไม้คล้ายกับเขา“เหมือนผมต่างหากล่ะครับป๊า”คราวนี้เป็
หญิงสาวในชุดคลุมท้องสีชมพูหวานเดินลงมาด้วยท่าทางอุ้ยอ้ายลงมาจากบันไดโดยมีพี่พยาบาลที่อัคนีจ้างมีดูแลคอยประคองเธอไว้ ด้วยอายุครรภ์เก้าเดือนทำให้เธอไม่ค่อยจะเดินคล่องตัวเหมือนแต่ก่อนเท่าไรนัก แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาเท่ากับอาการปวดหน่วงๆ ที่ท้องเป็นสัญญาณว่าใกล้จะคลอดเต็มทน อีกไม่กี่วันแล้วสินะที่เธอจะได้
ลินินที่ได้ฟังทุรดตัวลงนั่งแต่ก็ถูกอัคนีมาประคองตัวเองไว้เสียก่อน เหตุการณ์ครั้งที่สูญเสียแม่เธอยังคงไม่มีลืม ทั้งกลิ่นคาวเลือด ร่างที่ไร้วิญญาณเย็นอย่างกับน้ำแข็งประดังเข้ามา“ฮึก ทำไมคุณถึงไม่บอก ฮึก นิล”เธอร้องไห้ก่อนจะทุบอกแกร่งแรงๆ ทำไมอัคนีถึงไม่ยอมบอกเรื่องนี้กับเธอ ทำไมอัคนีถึงปล่อยให้เธอเข
(ต้องขอโทษหนูด้วยนะจ๊ะ เมื่อวานที่หนูกลับไปมีคนติดต่อขอซื้อตึกของป้าไปแล้ว)เสียงปลายสายพูดบอกอดีตนางร้าย หญิงสาวถึงกับขมวดคิ้วแน่นเมื่อได้ฟัง เมื่อวานนี้ยังพูดคุยตกลงเรื่องทำสัญญากันอยู่แล้วเลย แล้วไหงป้าเจ้าของตึกกลับโทรมาหาเธอพร้อมกับบอกขายตึกให้คนอื่นไปแล้ว“ได้ไงคะ เมื่อวานยังตกลงกับนิลอยู่เลย”
ลินินพอมีเงินเก็บอยู่บ้างจำนวนหนึ่งซึ่งได้จากน้ำพักน้ำแรงในการแสดงละคร ส่วนเงินที่อัคนีโอนให้ใช้ทุกเดือนเธอแยกบัญชีเอาไว้และไม่คิดนำมันมาใช้รอเวลาที่จะคืนเจ้าของเดิมทุกบาททุกสตางค์ เธอเอาเงินก้อนสุดท้ายที่เธอมีมาลงทุนเพื่อที่จะสานฝันของแม่และเธอให้เป็นจริง หวังว่าอาชีพนี้จะเป็นอาชีพให้เธอเลี้ยงปากเล
6 เดือนผ่านไปหญิงสาวในชุดคลุมท้องสีฟ้าซึ่งเป็นสีที่เธอชอบเดินออกมาด้วยท่าทีอุ้ยอ้ายเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์ ก่อนจะสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด หลังจากที่กรมอุตุในวิทยุที่เธอใช้ฟังอยู่เป็นประจำบอกว่าพายุได้พัดผ่านจากไทยไปแล้วก็คงจะมีแดดให้หญิงสาวไม่ได้ตากเสื้อผ้าแห้งบ้างอดีตนางร้ายลงจากเรือนไม้ของตัว
ปานวาดปฏิเสธพร้อมกับส่ายหน้า เห็นแค่โลโก้ที่อยู่ข้างถุงเธอก็ไม่กล้าที่จะรับของจากลินินแล้ว“รับไปเถอะ นิลให้ ถ้าไม่รับนิลโกรธจริงด้วย”ที่ลินินซื้อของมามากมายขนาดนี้ไม่ใช่ว่าเธอฟุ่มเฟือยแต่อย่างใด แต่เพราะลินินไม่อยากคิดถึงเรื่องในร้านอาหารนั้นต่างหาก เธอจึงระบายโดยการหาอะไรทำอย่างการช้อปปิ้งเสื้อผ้
“จะเข้าไปไหมนิล”ปานวาดหันไปเอ่ยถามเพื่อนสาว ก่อนจะเห็นสีหน้าของลินินที่ดูซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัดเธอเห็นแล้วที่นั่งอยู่ตรงนั้นคืออัคนีและก็ผู้หญิงตัวเล็กผมยาวสลวยถึงเอวคอด เธออยู่ในชุดเดรสกระโปรงยาวสีขาว ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนดูสมวัย กำลังนั่งคุยกับอัคนีอย่างออกรส และดูเหมือนว่าทั้งสองด
“ไม่เป็นไรจ้ะ ถ้าพวกเราไม่พร้อมก็ไม่เป็นไร ม๊าก็แค่เหงาๆ อยากได้หลานมาวิ่งเล่นให้คลายเหงาลงบ้าง"ใบหน้าของผกาแก้วเจื่อนลงเล็กน้อย ทำเอาลินินรู้สึกผิดขึ้นมา เธอรู้ว่าครอบครัวคนจีนการให้กำเนิดลูกชายเป็นสำคัญที่สุด เพราะนั่นคือการสืบสกุลต่อไป และเธอเองก็ไม่ได้รังเกียจหากเธอจะต้องตั้งครรภ์ ทว่าเธอกับอัค
ควันสีขาวถูกพ่นออกมาลอยเหนืออากาศ ก่อนที่ร่างสูงกำยำจะปาก้นบุหรี่ทิ้งลงพื้นพร้อมกับเอารองเท้าเหยียบไฟให้มอดดับ เลขาหนุ่มยืนพิงเสาปูนต้นใหญ่หันหลังให้กับรถหรูที่กำลังโยกขยับไปมา รอคอยเวลาที่เจ้านายของเขาจะทำภารกิจกับอดีตนางร้ายจนเสร็จ กระทั่งผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่มีทีท่าคนทั้งคู่จะเหน็ดเหนื่อ







