Se connecterPartager
บทที่ 4 เล็งมาสักพักใหญ่
Date de publication:
2024-11-16 00:10:53นายใหญ่แห่ง Pandorica หรือว่า ไมลส์ เวลลีย์ เจ้าของเรือสำราญแห่งนี้ นั่งอยู่ตรงโซฟาใหญ่ใจกลางบาร์สุดหรู เป็นที่นั่งโซน VIP ที่สามารถมองเห็นไปโดยรอบได้ชัดเจน และตั้งแต่ที่เขาเข้ามานั่งอยู่ข้างในนี้ สายตาก็ยังจ้องมองเด็กเสิร์ฟคนหนึ่งไม่มีหยุด อาจจะด้วยสีชุดที่ดูโดดเด่น ไหนจะผิวขาวผ่องใบหน้าจิ้มลิ้มดูสดใส บอกเลยว่าเขาถูกใจมากแต่ที่แปลกใจคือไม่เคยเห็นมาก่อน
"โรเจอร์เด็กคนนั้นเป็นใคร พนักงานใหม่เหรอทำไมฉันไม่เคยเห็นมาก่อน"
"ดูเหมือนว่าจะมาทำพาร์ทไทม์แค่ครั้งนี้ น่าจะเป็นเด็กของปีโป้"
"อย่างนั้นเหรอ นายไปพามาดูแลฉันสิ ฉันชอบคนนี้"
เขาจะได้ยินแบบนั้นก็โค้งตัวเล็กน้อย จากนั้นก็เดินเข้าไปยังโต๊ะที่มีปีโป้ ผู้หญิงอีกคนกำลังยืนอยู่คุยกับลูกค้าอยู่ และเมื่อเขาเข้าไปถึงก็ได้ยินผู้จัดการกำลังต่อรองกับลูกค้าเกี่ยวกับการซื้อดริงก์จากเด็กคนนั้นอยู่ และด้วยไหวพริบอันชาญฉลาดของลูกน้องคนสนิท จึงทำให้เขารีบเอ่ยออกมาทันที
"ต้องขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะครับ สำหรับน้องใบพัดในคืนนี้มีคนเหมาดริงก์ไปแล้ว 500ดริงก์ ถ้าคุณลูกค้าอยากจะซื้อดริงก์กับน้อง รอเป็นวันอื่นแล้วกันนะครับ"
และดูเหมือนว่าคนที่ตกใจคนแรกน่าจะเป็นผู้จัดการ เพราะโดยปกติไม่มีเด็กเสิร์ฟคนไหนจะปฏิเสธในการไปดูแลเจ้าของเรือสำราญแห่งนี้ ใครก็อยากได้รับความสุขสบาย และถ้าเขาถูกใจจะให้เงินมากพอที่จะตั้งตัวได้เลยด้วยซ้ำ แต่ทำไมปีโป้ถึงมีสีหน้าดูไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่
"คุณโรเจอร์ปีโป้ขอร้องค่ะ ขอเปลี่ยนเป็นคนอื่นได้ไหม"
"นายใหญ่จะเอาคนนี้"
"มีอะไรกันเหรอคะ..."
คนตัวเล็กหันไปมองใบหน้าของทั้งคู่ด้วยความสงสัย ซึ่งไม่รู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับเธอหรือเปล่า เพราะดูเหมือนว่าตัวเองจะอยู่ในบทสนทนานั้น
"เธอชื่ออะไรเหรอ"
"หนูชื่อใบพัดค่ะ"
"ชื่อใบพัดอย่างนั้นเหรอ เจ้านายของผมเขาจะซื้อดริงก์จากใบพัด 500 ดริงก์ ซึ่งคุณจะได้เงินส่วนแบ่งเป็นจำนวนหลักแสน เพียงแค่ไปนั่งดูแลเอาอกเอาใจเจ้านายของผม คุณทำได้หรือเปล่า"
เมื่อเธอได้ยินเงินจำนวนหลักแสนก็รู้สึกตาโตด้วยความสนใจ ในชีวิตของผู้หญิงที่ชื่อใบพัดเงินทองคงจะสำคัญที่สุดแล้ว เธอจึงไม่ได้สนใจเลยว่าตัวเองจะเสี่ยงอันตรายมากขนาดไหน ขอแค่เงินจำนวนนั้นมันคุ้มค่าเธอก็พร้อมที่จะเสี่ยง
"ทำได้ค่ะ"
"ใบพัด...! มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ"
"ไม่เป็นไรค่ะใบพัดโอเค เงินเป็นแสนเลยนะคะมันไม่ใช่จะหาได้ง่าย ๆ พี่ปีโป้ก็รู้"
เมื่อปีโป้ได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาทันที แล้วเธอจะไปช่วยอะไรได้ล่ะ เรื่องราวมาถึงขนาดนี้แล้ว เพราะฉะนั้นก็คงต้องปล่อยให้ไปเผชิญชะตากรรมด้วยตัวเอง
"ตามใจแล้วกัน ถือว่าพี่เตือนแล้วนะ"
"ถ้าอย่างนั้นตามผมมา"
ใบพัดรีบเดินตามโรเจอร์ไปทันที หญิงสาวเองอยากจะไปบริการผู้ชายคนที่ว่าจะแย่อยู่แล้ว ให้เงินตั้งเยอะเธอจึงต้องดูแลดีสักหน่อย อย่าลืมสิว่าที่บาร์แห่งนี้มีกฎว่าแขกจะทำได้มากสุดแค่จับมือแล้วก็โอบเอว และไม่ว่าเขาจะจ่ายเงินมากเท่าไหร่ ก็ทำได้เพียงแค่นั้น
"นายใหญ่ครับ"
ไมลล์ที่กำลังดื่มไวน์ราคาหลักแสน เหลือบสายตาหันไปมองลูกน้องคนสนิท ก่อนจะยิ้มมุมปากออกมายังเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นผู้หญิงที่เขาหมายปองไว้ตั้งแต่ที่เข้ามาในนี้
"เธอชื่ออะไร"
"หนูชื่อใบพัดค่ะ"
"ชื่อน่ารักจังเลย มานั่งกับฉันตรงนี้สิ ลูกน้องของฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าเธอต้องทำอะไรบ้าง"
หญิงสาวหันไปมองโรเจอร์ก่อนจากพยักหน้าเล็กน้อย เขาบอกแค่ว่าให้ไปนั่งดูแลเอาอกเอาใจ แต่เธอก็ค่อนข้างแปลกใจอยู่ว่าจ่ายมาเป็นแสน ทำไมให้ทำแค่นี้เอง สงสัยพวกคนรวยคงจะเหงาอยากมีคนเอาอกเอาใจละมั้ง
"บอกแล้วค่ะ"
"โรเจอร์ออกไปได้ ฉันจะอยู่กับใบพัดแค่สองต่อสอง"
"ได้ครับนายใหญ่"
ใบพัดมองตามโรเจอร์ไปก่อนจะหันซ้ายแลขวาเพราะไม่รู้ว่าจะทำอะไรก่อน ถ้าเป็นตอนที่เธอกำลังทำงานเป็นลับ ก็คงจะเข้าไปหาเขาแล้วก็อ่อยโดยใช้เรือนร่างอันเซ็กซี่ให้เป็นประโยชน์ แต่ทว่าคราวนี้เป็นการทำงานปกติ เธอจึงไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรดี
"มานั่งตรงนี้สิ"
"ค่ะ"
หญิงสาวเดินเข้าไปนั่งเคียงข้างชายหนุ่ม เธอเองก็ไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใคร แต่ดูจากอายุอานามน่าจะห่างเธอไม่มากสักเท่าไหร่ หญิงสาวในตอนนี้อายุประมาณ 25 ปี เธอสอบบรรจุเป็นตำรวจหลังจากเรียนจบปริญญาตรีเพียงแค่อายุ 21 ปี แต่ทำงานไปได้เพียงไม่นานก็รู้ว่าไม่เหมาะกับตัวเอง จึงลาออกและผันตัวมาเป็นสายลับ ด้วยความที่มีประสบการณ์ตั้งแต่เรียนมัธยมปลาย เธอเรียนรดมา 5 ปี ไหนจะฝึกยิงปืนจนได้ฉายาว่าเป็นนักแม่นปืนประจำรุ่น ปีนเขา โดดร่ม เทควันโด ทุกอย่างเธอฝึกมาหมดจนทำให้เก่งกว่าผู้ชายบางคนซะอีก
"เดี๋ยวหนูรินไวน์ให้นะคะ"
หญิงสาวหยิบแก้วไวน์ชายหนุ่มขึ้นมาถือไว้ จากนั้นก็หยิบขวดไวน์มาเทใส่แก้วให้เขาอย่างชำนาญ ทุกอย่างอยู่ในสายตาของนายใหญ่แห่ง Pandorica ทุกท่วงท่าของเธอดูสวยงามน่าสัมผัสไปเสียหมด ทำไมเธอถึงมีเสน่ห์ที่น่าดึงดูดขนาดนี้ ตั้งแต่ที่เขามีชีวิตอยู่ยังไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ถูกใจ และน่าค้นหาเท่านี้มาก่อน
"ฉันเหมาเธอตั้ง 500 ดริงก์ เพราะฉะนั้นคืนนี้เธอต้องอยู่กับฉันทั้งคืน"
"ต้องอยู่ทั้งคืนเลยเหรอคะ แต่ว่าหนูทำงานถึงแค่ตี 2 เองนะคะ ถ้าเกินเวลาแล้วจะมีพนักงานคนอื่นมาเปลี่ยน ถึงตอนนั้นคุณก็ให้คนอื่นมาทำหน้าที่แทนแล้วกันนะคะ"
เธอเอ่ยออกมาด้วยความใสซื่อ เวลาทำงานของเธอถึงแค่ตี 2 ก็จะได้กลับไปพักผ่อน ถ้าหากจะให้มาอยู่ด้วยทั้งคืนก็คงต้องจ่ายพิเศษ แล้วก็ไม่คิดว่าเขาจะนั่งดื่มจนถึงรุ่งเช้าหรอกนะ
"เธอไม่เข้าใจคำว่าอยู่ด้วยกันทั้งคืนเหรอ"
"หมายความว่ายังไงคะ"
เธอเริ่มรู้สึกแปลกในคำพูดของเขา ไอ้คำว่าอยู่ด้วยทั้งคืนกับการมองด้วยสายตาแบบนั้น มันเหมือนกับไอ้พวกหื่นกามที่เธอเคยพบเจอผ่านมา ในเวลาทุกครั้งที่ต้องไปอ่อยพวกมันเพื่อจะล้วงข้อมูลบางอย่าง ก็จะมีคำพูดแล้วก็แววตาที่คล้าย ๆ กับผู้ชายตรงหน้ากระทำอยู่ตอนนี้
"หมายความว่าทั้งคืนก็คือเธอต้องไปนอนกับฉันไง"
Dernier chapitre
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 45 มิวนิค จบบริบูรณ์
2 ปีผ่านไป...ใบพัดในชุดคลุมท้องกำลังยืนเฝ้าลูกชายที่อายุอานามได้ประมาณหนึ่งขวบกับอีกหลายเดือนแล้ว และในท้องของเธอในตอนนี้มีลูกอีกหนึ่งคน ซึ่งอายุครรภ์เพิ่งได้ประมาณสามเดือน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอนาคตเธอจะต้องมีทายาทให้เขาถึง 5 คนตามที่ชายหนุ่มร้องขอไว้หรือเปล่า บอกเลยนะว่าการตั้งครรภ์ไม่ใช่เรื่องเล็ก มีทั้งอาการแพ้ท้อง ไหนจะคลอดแบบธรรมชาติที่ทรมานอย่างถึงที่สุดอีก แค่คนแรกเธอก็รู้สึกเข็ดหลาบแล้ว แต่ทำยังไงได้เจอสามีอ้อนทีเดียวก็ใจอ่อนซะแล้ว"มิวนิคเดินมาหาแม่ครับ ตรงนั้นไปไม่ได้นะลูก"หญิงสาวตะโกนเรียกลูกชายที่ตอนนี้กำลังเดินเข้าไปในสวนดอกไม้ ซึ่งถ้าไม่ตักเตือนก็จะชอบใช้มือเด็ดดอกไม้ทิ้งไปตามทาง เธออุตส่าห์ทะนุถนอมดูแลอย่างดีเพื่อคงความสวยงาม แต่เจอไอ้ตัวแสบเด็ดทิ้งอย่างไม่ใยดี อยากจะถือไม้เรียวมาตีก้นให้หายแค้นแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเด็กที่ว่าก็คือลูกชายของตัวเอง"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้แสบ""ฮ่า ๆ สนุก"เด็กน้อยหัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนาน ยิ่งคนเป็นแม่ทำหน้าดุใส่ แทนที่จะเกรงกลัวกับหัวเราะอย่างสนุกสนาน เธอเองก็ไม่รู้ว่าไปพลาดตรงไหน ลูกชายถึงไม่คิดเกรงกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว"นี่แม่กำลังดุ
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 44 เรื่องราวเลวร้ายผ่านไป
เธอนอนดูอาการอยู่ที่โรงพยาบาลอีกสักหนึ่งวัน คุณหมอก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ นายใหญ่แห่ง Pandorica ประคองคนรักพาเข้าไปในวัดใกล้บ้าน ไปหาหลวงตาที่กุฏิ ทำบุญบ้างหลังจากที่ผ่านเรื่องราวเลวร้ายมามากมาย จากนั้นก็พากันไปให้อาหารปลา สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้ดีขึ้นเยอะมาก ใบหน้าเริ่มดูสดใสขึ้น แตกต่างจากก่อนหน้านี้ที่มีแต่ความเครียด และกังวล"โอเคไหมเนี่ย ดูทำหน้าเข้าสิยิ้มหน่อย"และเมื่อถูกชายคนรักแซวแบบนั้นหญิงสาวก็ยิ้มออกมาเพื่อให้เขาสบายใจขึ้น หวังว่าหลังจากนี้จะไม่มีเรื่องราวเลวร้ายอะไรอีก เธอเองก็ทำเรื่องไว้มามากมายเหมือนกัน และถ้าศัตรูทุกคนมารุมเธอเพียงคนเดียว ป่านนี้ก็ไม่รู้ว่าจะมีสภาพเป็นแบบไหน แค่นายใหญ่แห่ง Canavan เพียงคนเดียวเธอก็จะเอาตัวไม่รอดแล้ว"แค่คิดว่าตัวเองโชคดีจังที่รอดมาได้ หลายเหตุการณ์แล้วนะคะเกือบเอาตัวไม่รอดแหนะ""หลังจากนี้พี่จะปกป้องหนูเอง ขอโทษนะที่ผ่านมาพี่อาจจะยังปกป้องหนูได้ไม่พอ หลังจากนี้พี่จะดูแลหนูให้ดีกว่านี้"เขากุมมือหญิงคนรักก่อนจะยิ้มออกมาเพื่อให้เธอมั่นใจในตัวของเขา ซึ่งเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มทำได้อย่างที่พูดแน่นอน หลังจากนี้หญิงสาวคงเลิกที่จะบู๊เกินกว่าเหตุ เ
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 43 ในที่สุดก็ได้เจอกัน
หลังจากที่คุณหมอ แล้วพยาบาลช่วยกันตรวจเช็คสภาพร่างกายเบื้องต้นของหญิงสาว ซึ่งดูแล้วไม่ค่อยมีอะไรน่าเป็นห่วง เธอหลับไปนานพอสมควรตื่นมาแป๊บ ๆ ก็นอนไปอีก แต่ว่าครั้งนี้น่าจะดีขึ้นมากแล้วคุณหมอจึงเข้ามาเช็คอาการอีกครั้งหนึ่ง"คนไข้จำอะไรได้บ้างไหมครับ เกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้"ใบพัดกะพริบตาปริบ จ้องมองไปยังเรือนร่างของตัวเองซึ่งมีรอยขีดข่วนตามตัวพอสมควร เท่าที่เธอจำได้คือก่อนหน้านั้นถูกพวกชายฉกรรจ์จับตัวไป และในระหว่างที่เดินทางก็เกิดการต่อสู้ เธอกับคนขับรถยื้อแย่งพวงมาลัยกันอยู่ไปมาสักพักใหญ่แล้วพอเธอยิงปืนใส่ขาของคนขับรถ ก็รีบทำการเปิดกระจก และพยายามกระโดดออกมาจากรถ หลังจากนั้นก็กลิ้งตกไปยังข้างทาง รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกระแทกใส่ศีรษะ จากนั้นเธอก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย"พอจำได้ค่ะ ฉันหลับไปนานเลยเหรอคะ""สองวันเต็ม ๆ เลยครับ อาจจะเพราะว่าตัวยารักษาด้วยที่ทำให้คนไข้ง่วงซึม อยากให้หมอติดต่อญาติให้ไหมครับ ทางเราไม่มีข้อมูลอะไรเลยก็เลยไม่รู้ว่าจะตามหาให้ยังไง""ญาติเหรอคะ"หญิงสาวนิ่งเงียบไปด้วยความเบลอหนัก สติสัมปชัญญะยังมาไม่ครบ 100เปอร์เซ็นต์ อาจจะต้องใช้เวลาสักพักถึงจะปกติ แต่ทว่าตอนนี้คว
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 42 ยังคงตามหาต่อไป
รถตู้เคลื่อนที่มาจอดข้างทาง จากนั้นทุกคนที่อยู่บนรถก็รีบวิ่งลงมาก่อนจะมองไปยังเบื้องล่างที่มีเหวลึกอยู่ ใบหน้าของนายใหญ่แห่ง Pandorica ดูตื่นกลัวเป็นอย่างมาก สีหน้าซีดเผือดเพราะรถตู้คันที่ร่วงตกลงไปคือคันเดียวกับที่คนรักของเขานั่งอยู่"ใบพัด! ไม่จริง ใบพัด"เขากำมือแน่นตัวสั่นไปหมด ลูกน้องของเขาถึงกับทำอะไรไม่ถูก โดยเฉพาะโรเจอร์ที่รู้สึกสงสารนายใหญ่จับใจ ทำไมถึงเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้ ทั้งที่ทุกคนกำลังจะมีความสุขกันแล้วแท้ ๆ"เดี๋ยวผมจะโทรศัพท์แจ้งไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจ ให้มาช่วยกันตามหานายหญิงนะครับ"และนี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้เห็นน้ำตาของนายใหญ่แห่ง Pandorica ครอบครัวของเขารวมถึงลูกในท้องของใบพัด ในตอนนี้ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้าง ชายหนุ่มถึงกับกุมขมับจ้องมองไปยังเหวข้างล่าง และออกคำสั่งให้ลูกน้องหาทางลงไปยังเบื้องล่าง เพราะบางทีอาจจะมีความหวังว่าเธอจะรอดชีวิตอยู่"หาวิธีลงไปข้างล่าง ไปช่วยเมียฉันมาให้ได้""ได้ครับนายใหญ่"ทุกคนเริ่มกระจัดกระจายกันหาทางลงไปยังเบื้องล่าง เขาถึงกับช็อคจนทำอะไรไม่ถูก ความหวังที่เธอจะรอดชีวิตบัดนี้แทบจะเป็นศูนย์แล้ว แต่เขาก็ยังภาวนาให้เธอมีชีวิต
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 41 เหตุการณ์เลวร้าย
รถอีกคันเคลื่อนที่มาจอดรับนายใหญ่แห่ง Pandorica ที่หน้าโรงพยาบาล จากนั้นก็ขับรถตามรถตู้คันนั้นไปติด ๆ ใบหน้าของเขาดูเป็นกังวลเป็นอย่างมาก เนื่องจากว่าภรรยากำลังตั้งครรภ์อยู่ และถ้าเกิดว่าพวกมันทำอันตรายคนรักของเขา ซึ่งอาจจะกระทบต่อเด็กในท้องได้ ถ้าเป็นแบบนั้นเขาจะฆ่าล้างโคตรไปเลย คอยดูเถอะใครก็ตามที่มันทำร้ายผู้หญิงของเขา จะลงโทษให้สาสมเลย"รีบตามมันไปสิเดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก""ไม่ต้องห่วงหรอกครับนายใหญ่ รถตู้คันที่มันขับไปมี GPS ติดตามอยู่ ผมตามถูกอยู่แล้ว""ดีมากที่รอบคอบ ไม่เสียอะไรที่เป็นมือขวาของฉัน ทำยังไงก็ได้ตามหาใบพัดให้เจอ ส่วนไอ้มาร์ซาฉันจะเล่นงานมันให้สาสมเลย"ในตอนนี้รถตู้คันหรูที่มีใบพัดนั่งอยู่ เธอพยายามนิ่งเงียบเพราะว่าถูกชายฉกรรจ์ยืนเฝ้ามองอยู่ มือของมันถือปืนจ้องมองมายังเธอด้วยใบหน้าหื่นกาม เลียริมฝีปากก่อนจะค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้"อีนี่มันสวยว่ะ""ไม่ได้นายใหญ่สั่งให้จับมันไปหา ถ้าเกิดนายใหญ่รู้ว่ามึงไปยุ่งกับผู้หญิงที่นายใหญ่สั่งให้จับมา เดี๋ยวมึงจะโดนยิงกบาล ไม่มีชีวิตอยู่""โธ่เว้ย ก็ได้"มันยอมแพ้หันกลับไปนั่งตรงที่เดิม ใบพัดมองสำรวจไปโดยรอบดูว่าสามารถเอาตัวรอดจากเหต
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 40 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หนุ่ม ๆ ทั้งสองคนหันขวับมามองใบหน้าของใบพัดด้วยความมึนงง ทำไมเธอถึงพูดเหมือนกับว่ามีหลักฐานที่จะจัดการไอ้มาร์ซาได้ล่ะ"หมายความว่ายังไง ก็ตอนที่หนูเข้าไปล้วงความลับจากมันไม่ได้อะไรไม่ใช่เหรอ""ใช่ค่ะ ตอนที่หนูเข้าไปล้วงความลับไม่ได้อะไรเลย แต่ว่า..."หญิงสาวนี้เงียบไปสักพักก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปจากห้องรับแขก โดยที่ผู้ชายทั้งสองคนกำลังมึนงง และสงสัยในเวลาเดียวกัน"อะไรของเค้าเนี่ย""แกใจเย็น ๆ ก่อน ฉันว่าเมียแกจะต้องมีอะไรเด็ด ๆ แน่ แต่ที่กูตกใจคือเมียมึงเป็นสายลับเนี่ยแหละ ไปเจอมาได้ยังไงวะเนี่ย""เรื่องมันยาวเอาไว้ว่างค่อยเล่าแล้วกัน ถ้างั้นเดี๋ยวเรารอแป๊บนึงแล้วกัน อาจจะไปเอาอะไรบางอย่าง"ใบพัดที่เดินกลับเข้ามายังห้องนอนของตัวเอง เปิดกระเป๋าเดินทางหยิบของบางอย่างออกมา จากนั้นก็รีบเดินลงมาที่เดิม และเมื่อขยับตัวนั่งลงเคียงข้างชายคนรัก ก็วางของบางอย่างลงให้ทันที"ตอนที่หนูได้รับภารกิจให้ไปล้วงความลับจากคุณมาร์ซา บอกเลยว่าทางนั้นรอบคอบมาก หนูทำอะไรไม่ได้เลย ซึ่งครั้งนั้นภารกิจล้มเหลวไม่สามารถเอาความลับอะไรออกมาได้เลย แต่ก่อนที่หนูจะออกมาหนูเห็นบางอย่างก็เลยหยิบออกมาด้วย"เธอยื่น flash
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 29 เกิดอะไรขึ้น
ใบพัดนั่งรถแท็กซี่จากโรงพยาบาลตรงไปยังบ้านของตัวเองที่อยู่นอกเมือง ตลอดทางเธอรู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอาเจียน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคุณลุงแท็กซี่ขับรถไม่ดี หรือว่าเธอเองมีอาการแพ้ท้อง สงสัยกลับไปจะต้องกินยาแก้อาเจียนตามที่คุณหมอให้มาด้วย จะได้กินอะไรได้บ้าง"หนูโอเคมั้ยเนี้ยทำไมสีหน้าดูไม่ดีเลย"คุณลุงคนขับแท
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 25 หนีเอาตัวรอด
หลังจากที่ใบพัดวิ่งลงจากรถแท็กซี่ของคุณลุง ไม่ลืมที่จะยิงปืนใส่กระจกของรถกระบะเพื่อที่จะได้ถ่วงเวลาในการหนีเอาตัวรอดเข้าป่าได้ พวกนั้นเบิกตากว้างอย่างตกใจ รีบเปิดประตูลงจากรถก่อนจะพากันวิ่งตามยัยตัวแสบที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้มาตามล่า และหมายเอาชีวิตสิ้นลมหายใจ ซึ่งต้องจับตายเท่านั้นไม่ให้มีชีวิต
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 14 ความบังเอิญมีจริงหรือเปล่า
สามวันต่อมา...ใบพัดเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเป้เตรียมตัวเดินทางไปที่คฤหาสน์สุดหรู ซึ่งเธอจะเข้าไปในฐานะสาวใช้คนใหม่ และคิดว่าอาจจะต้องปลอมตัวเข้าไป เพื่อไม่ให้ทุกคนจดจำใบหน้าของเธอได้"ฉันจะปลอมตัวแบบไหนดีเนี่ย"เธอนิ่งเงียบไปอย่างใช้ความคิด ก่อนจะยิ้มออกมา และหยิบอุปกรณ์ในการปลอมตัวที่เตรียมไว้ตลอด เพรา
นายใหญ่ปราบเด็ก [Mafia Pandorica] บทที่ 12 ในที่สุดก็หนีออกมาได้
หลังจากที่หญิงสาวได้ของที่ต้องการเสร็จเรียบร้อย เธอก็ถือถุงไว้ในมือ จากนั้นก็เดินกลับมาหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงโซฟา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอย่างหุบไม่อยู่ ขยับตัวนั่งลงเคียงข้างเขาก่อนจะอวดสิ่งที่เธอซื้อมาเมื่อสักครู่"ได้มาแล้วค่ะ สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ตุ้มหู""เธอกำลังจะเป็นตู้ทองเคลื่อนที่นะ""หนูก็ไม
Vous vous intéresseriez aussi à
