บทที่ 17 จันทร์เจ้าแผนการ

“ทรงต้องการเพียงแค่ร่างกายหม่อมฉันเท่านั้นใช่ไหมเพคะ”

คำถามนี้ทำเอาพระองค์ชะงักครุ่นคิด ไม่เคยรู้จักความรู้สึกละเอียดอ่อนอย่างเช่นคำว่ารักหรอก โดยปกติบุรุษนั้นต้องการแค่เพียงร่างกายสตรี และเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์เท่านั้น แต่... ใช่ว่าในใจไม่มีความกระเพื่อมไหว ถ้าหากไม่พอใจในตัวนิลลนาไม่มีทางที่พระองค์จะให้ราชองครักษ์ลักพาตัวมาหรอก

“การที่ข้ามีสนมมากมาย หากข้าไม่ต้องการร่างกายของสตรี เจ้าจะให้ข้าต้องการอะไรจากพวกนาง”

“ฝ่าบาท... ไม่เคยรักใครเลยเหรอเพคะ”ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองเพื่อรอคำตอบ

ทรงพระสรวลทอดพระเนตรมองหญิงสาวอย่างลึกซึ้ง

“ความรักนะหรือนิลลนา มันเป็นแค่นิยามเท่านั้น เจ้ามั่นใจได้หรือว่าแต่ละคนพูดออกมาว่ารักกันเหลือเกิน นั้นคือรักอันแท้จริง คำพูดใครก็พูดได้แต่ใจเล่าคิดเช่นนั้นหรือเปล่า เอาอะไรมาตัดสินว่านั้นว่านี่คือความรัก ความรักมันรู้สึกเช่นไรทำไมถึงแน่ใจว่ามันคือความรัก ช่างเป็นอะไรที่น้ำเน่าสิ้นดี”กษัตริย์มาซาฮาฟทรงตรัส แววตาพระเนตรกลับหม่นลง

“เพราะฝ่าบาทไม่เคยรู้สึกนะสิเพคะ”หญิงสาวขัดขึ้น

“หรือเจ้าเคยรักใครแล้ว”ทรงสบพระเนตรเพื่อถามเอาความจริง

“หม่อมฉันไม่เคยรักใครมาก่อน แต่มั่นใจว