บทที่ 83 หนึ่งในหทัย

ทรงรั้งร่างบางเข้ามากอดแนบพระวรกาย ทำไมทรงรู้สึกชุ่มชื่นในพระทัย ราวกับได้รับน้ำหลังจากขาดแคลนไปเนิ่นนาน ไม่ว่าสตรีนางไหนก็ไม่มีใครเหมือน บางครั้งทรงไม่เข้าใจเหตุใดพระองค์ถึงยึดติดกับนางนัก

“ข้าจะคืนตำแหน่งพระสนมให้เจ้านิลลนา”

คนฟังตาโตไม่เข้าใจเหตุใดถึงยืนกรานเช่นเดิมอีก เธอไม่ต้องการตำแหน่งนี้

“หม่อมฉันไม่ต้องการเป็นพระสนมเพคะฝ่าบาท” เธอยืนยันหนักแน่น

พระหัตถ์เชยคางมนขึ้นมาสบตา

“หากเจ้ามีใจให้ข้าบ้าง เจ้าจะรู้นิลลนาเหตุใดข้าถึงพยายามยัดเยียดตำแหน่งพระสนมให้เจ้า หากข้าเป็นเพียงแค่คนธรรมดาสามัญเจ้าคงตกลงปลงใจกับข้าได้ไม่ยาก แต่ข้าเป็นกษัตริย์ เจ้าเข้าใจใช่ไหมว่าข้าทำอะไรตามอำเภอใจไม่ได้” ทรงบอกเหตุผลสีพระพักตร์เคร่งเครียด

“แต่สิ่งที่ฝ่าบาทกำลังมอบให้หม่อมฉัน มันทำให้หม่อมฉันต้องเจอกับเรื่องราวเลวร้าย หม่อมฉันเป็นเพียงสามัญชนต่ำต้อยไม่กล้าอาจเอื้อมหรอกเพคะ ต่อให้หม่อมฉันรักพระองค์มากเพียงใด คงได้แต่เก็บมันไว้ในใจเท่านั้น” เธอทูลน้ำตาเริ่มไหลรินไม่ขาด

ทรบกระชับร่างบางมากขึ้น ทำไมพระองค์จะไม่เข้าใจถึงความนัยที่นิลลนาทูล แต่พระองค์ก็ยังอยากเห็นแก่พระทัยความสุขตลอดชนม์ชีพมีเพียงเท่านี้ ขอได