4.ภูตะวัน

รูปในไลน์กลุ่มที่เพื่อนๆทยอยส่งกันมา ทำให้คนที่เพิ่งฟื้นจากการเมาหนัก ยิ้มออกมา เมื่อเห็นรูปหลุดของแต่ละคน คนเมาที่นั่งคุยกับเสา หรือแม้แต่นั่งกอดถังขยะเอาไว้ ทำให้เกิดรอยยิ้มขึ้นมาทันที

ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงนอนในเวลาเกือบเที่ยงวัน เดินไปชงกาแฟดำ แล้วก็เข้าไปห้องน้ำ มองใบหน้าของตัวเอง แล้วจัดการอาบน้ำ ชำระล้างร่างกาย

กาแฟดำเหมาะสำหรับอาการเมาค้าง ดีเหลือเกิน มือหนาเลื่อนไปที่ไลน์กลุ่มค้นหา คนที่อยู่ในนั้น แล้วกด ส่งสติ้กเกอร์ทักทาย

เกือบสิบนาที ไม่มีการตอบกลับมา คนที่เพิ่งได้พบกันเมื่อคืน น่าสนใจเหลือเกิน

พิมพ์พิมลเมื่อตอนมอปลาย เป็นนักเรียนหัวกะทิของห้อง รูปร่างอวบอิ่มกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน สวมแว่นสายตา ทั้งเชยและเฉิ่ม แม้จะเรียนดี นิสัยดี แค่ไหน แต่เธอ ก็ไม่ได้ อยู่ในสายตาของเค้าเลย สิบปีที่ผ่านมา อะไรก็เปลี่ยนแปรไป พิมพ์พิมลวันนั้น คือ พิมพ์พิมลที่สวย และ มั่นใจในตัวเอง ใบหน้าเรียว ตัวขาวบาง ผมยาวสยาย กับรสนิยม ในการแต่งตัว ทำให้เค้า พึงพอใจ และหากได้ใกล้ชิด สนิทสนมกัน

โทรศัพท์มือถือสั่นครืดคราด วางอยู่บนโต๊ะ แต่เจ้าของเครื่อง อยู่ในห้องน้ำ ชื่อที่โทรเข้ามา ทำให้เจ้านายขมวดคิ้ว

ภูตะวัน

" ห้องน้ำก็สวย สวนก็สวย บ้านบอสสวยกว่าบ้านของพิมพ์จริงๆค่ะ "

เธอไปเข้าห้องน้ำมา แล้วก็แอบไปเห็นสวนด้านหลัง ดอกไม้สีสันสดใส แข่งกับแสงแดด อยู่ตรงสวนด้านหลัง ทำเอาเธอ อยากจะถ่ายรูปเก็บเอาไว้

" บอสทำอาหารเหรอคะ "

เธอเดินตรงไปหาเค้าในครัว มองกุ้งทอดตัวใหญ่ที่อยู่ในจาน กับน้ำราดซอสมะขาม ที่เสร็จแล้ว

" ป่าว สั่งเค้าเอาไว้ ว่าอยากกิน "

คนใช้เงินแก้ปัญหา บอกเสียงเรียบ หยิบจานต้มยำออกจากไมโครเวฟ แล้วใส่จานกุ้งเข้าไปแทนที่ เลขาสาวที่เห็นอีกแง่มุมของบอส รู้สึกบางอย่างที่มันก่อกวนหัวใจ จากที่เคยเอาใจเค้า อยู่เสมอ มาวันนี้ เค้ากลับ

ไม่ไม่ไม่ บ้าไปแล้ว พิมพ์ พิมพ์พิมลด่าตัวเองในใจ เค้าแค่อุ่นอาหาร เอง คิดไปไหนแล้ว

ชายหนุ่มชี้ไปที่หม้อหุงข้าวทำให้เธอต้องมองหาจานที่จะใส่ข้าว เจ้าของบ้าน เปิดลิ้นชักทั้งหมดออก แล้วชี้ให้ดู

" รับทราบค่ะ"

เลขาสาวใช้สกิลความจำ กวาดตาไปทุกช่อง มองจาน ถ้วย และ ช้อน ที่วางอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะหยิบจานข้าวออกมา ตักข้าวมื้อบ่าย ให้เค้าและตัวเอง

อาหารที่เตรียมเอาไว้ อร่อยสมราคาคุย กุ้งตัวใหญ่ทอดเอาไว้แล้ว พร้อมกับน้ำราดรสชาติดี จนเธอต้องขอเบิ้ลข้าวอีกจาน

" เมื่อเช้าพิมพ์ตื่นแล้วก็มาเลย " เธอบอกกับเค้า แล้วมองกุ้งตัวใหญ่ ที่เค้าตักมาวางใส่จานของเธอ

" ยังไม่ได้ว่าอะไรสักคำ " คนตรงหน้าบอกด้วยความเอ็นดู ตักต้มยำแบ่งใส่ถ้วย เน้นเห็ด ให้คนตรงหน้า เพราะเธอชอบกิน

" อิ่มมาก มากๆ " คนที่กินข้าว2จานเอามือลูบท้องตัวเองเบาๆ

" อิ่มขนาดนี้ มะยงชิดลอยแก้ว คงกินไม่ไหว "

" ไหวค่ะ ไหว " ผู้หญิงเค้ามีกะเพาะของคาวของหวานแยกกัน

มะยงชิดลอยแก้ว แช่เป็นเกล็ดน้ำแข็ง ถูกนำออกมาจากช่องฟรีส เพื่อเสิร์ฟ เป็นของหวาน ถ้าบอสจะเลี้ยงดูแบบนี้ เธอจะไม่บ่นสักคำเลย

เจ้าของบ้านมองเลขาของตัวเองกินของหวานแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ มันเป็นแค่ความเอ็นดูเท่านั้นเอง อย่างที่พ่อสอนมา ถ้าอยากซื้อใจพนักงาน ก็แค่กินให้อิ่ม เท่านั้น เมื่อท้องอิ่ม เค้าก็มีใจจะทำงานให้เรา

" คุณพิมพ์ " เจ้านายเรียกชื่อ พร้อมกับเสียงเรียกชื่อเธอ หญิงสาวที่กำลังเบิกบาน เต็มที่ ขยับตัวนั่งตรง แล้วมองหน้าเค้า

" ที่ผมพาคุณมาด้วย เพราะอยากให้คุณ มาอยู่ที่นี่วันหยุดเสาร์อาทิตย์ "

พิมพ์พิมลตาโตแล้วก็หรี่ตาลงเมื่อได้ยินประโยคถัดไปของเค้า

" ที่ร้านกาแฟยังไม่มีคนดูแล ผมอยากให้คุณเข้ามาดูแล วันหยุดเสาร์อาทิตย์ "

นั่นไงนั่นไง ทำไมซื้อหวยไม่ถูก คนที่ได้รับคำสั่ง ก้มหน้าลงทันที บอสของเธอ ไม่เคยให้อะไรฟรีหรอก เค้าพาเธอมาดูร้านกาแฟของเค้า พามาบ้าน เลี้ยงข้าว ก็เพราะอยากให้เธอมาช่วยงาน

หญิงสาวก้มหน้าลงคิดทบทวน เธอทำงานตลอดสัปดาห์แทบไม่เคยได้พัก ถ้าวันหยุดจะต้องมาที่นี่อีก

" ถ้าร้านลงตัว จัดระบบได้แล้ว เดือนนึง มาสัก2-3ครั้ง ก็ได้ "

เพราะเธอยังไม่ตอบตกลง ทำให้เค้าต้องถอยก่อน พิมพ์พิมล ก็ยังไม่ตอบตกลงสักที คนใจร้อนจึงยื่นข้อเสนอ ออกไป

" อาทิตย์ละหมื่น ผมจ่ายให้อาทิตย์ละหมื่น "

" ดีล "

ข้อเสนอเป็นที่น่าพอใจ คนที่สู้มาด้วยตัวเอง ตอบตกลงทันที

โทรศัพท์มือถือสั่นครืดคราด พร้อมกับชื่อที่โทรเข้ามา เจ้าของเครื่อง เหลือบตามอง แล้วอมยิ้ม

" ขอตัวก่อนนะคะ " มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วรีบเดินไปข้างหลังบ้าน

" ฮัลโหลค่ะ " เสียงรับสายทำให้คนที่โทรหารอบที่สอง ตอบรับทันที

" พิมพ์ ยุ่งเหรอ "

พิมพ์พิมลมองซ้ายมองขวา แล้วส่ายหน้า

" ไม่ยุ่งค่ะ คุยได้ "

" ภูส่งไลน์ไป พิมพ์ก็ไม่อ่าน โทรหารอบที่2แล้ว " ภูตะวันบอกกับเธอ เหมือนจะฟ้อง ว่าเธอไม่สนใจเค้า

" พอดีวันนี้พิมพ์มีงานด่วน " เธอบอกกับเค้าเสียงอ่อย

" ขอโทษนะ ที่ไม่ได้รับสาย ภูมีอะไรไหม "

" ถ้าไม่มีโทรได้ไหมละ " เค้าย้อนเธออีกครั้ง

" ก็โทรได้ "

" ภูคิดว่าวันนี้พิมพ์หยุดงาน ก็เลยอยากจะชวน "

" คุณพิมพ์ คุณพิมพ์ " เสียงเรียกชื่อเธอ ทำให้คนที่ยังคุยไม่จบ ถอนหายใจออกมา

" ภู เดี๋ยวพิมพ์โทรกลับนะ บอสเรียกแล้ว "

พิมพ์พิมลกดวางสาย แล้วรีบเดินมาหาเค้า

" มาแล้วค่ะ "

คนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทานข้าว เก็บจานเรียบร้อยแล้ว บนโต๊ะมีรูป เมนูอาหารวางอยู่บนโต๊ะ แล้วกวักมือเรียกเธอเข้าไป

" เมื่อกี้ลองกุ้งซอสมะขามไปแล้ว ต้มยำกระดูกอ่อนไปแล้ว ผัดผักไปแล้ว เย็นนี้ อยากทานอะไร เลือกมา "

คนที่ถูกขัดจังหวะ อยากจะข่วนหน้าหล่อๆนี้เหลือเกิน เค้ารู้ทั้งรู้ ว่าเธอคุยโทรศัพท์ยังจะขัดจังหวะ เพื่อให้เธอมาเลือกมื้อเย็น

" บอสก็เลือกสิคะ " เธอย้อนเค้า แล้วนั่งลงดู รูปภาพอาหารที่เค้าเตรียมเอาไว้ทำเป็นเมนู

" ก็พิมพ์อยากกินอะไร ผมก็กินอันนั้นแหละ " ชายหนุ่มบอกเสียงอ่อนโยน แล้วหยิบเมนูตรงหน้าขึ้นมา

" อาหารฝรั่งไหม ลองพิซซ่าแป้งบาง สเต้กเนื้อ แล้วก็สปาเกตตี้ แถม สลัดเบค่อนกรอบ "

คนฟังอยากจะดึงผมตัวเอง เธอหายโมโหเค้าในทันที เมื่อเค้า เอาใจเธอแบบนี้

" ของหวานล่ะคะ "

" ระหว่างทีรามิสุกับบานอฟฟี่ พิมพ์เลือกอะไร "