6.ข่าวคราว

Pimpimol 11 ลงรูปในไอจีสตอรี่ เป็นภาพร้านอาหารชื่อดัง ในต่างจังหวัด เมนูอาหารฝรั่งที่ลง รูปอาหารเมนูน่าทานเหลือเกิน คนที่เข้ามาส่อง ในตอนแรก ไม่มั่นใจเลยว่า เป็นเธอ เพราะเจ้าของไอจี ไม่ลงรูปตัวเองเลย มีแต่รูปร้านอาหาร สถานที่ท่องเที่ยว ขนมร้านดัง และ กระเป๋าแบรนด์เนม ใบหรู หลายต่อหลายใบ

" พิมพ์เค้าทำงานที่ไหน " คนที่ไถไอจีไปเรื่อย ยกแก้วเบียร์ แล้วถามเพื่อน

" ไม่รู้ กูก็ไม่ได้คุยกับเค้า " เพื่อนอีกคนตอบแล้วเลื่อนหน้าฟีดของตัวเอง

" บริษัทเอกชนธรรมดา แต่เงินเดือนคงหลายอยู่ ใช้เฟนดิ ใช้บาลอง ใบละหลาย "

ชายหนุ่มที่เคยเปย์สาว บอกกับเพื่อน เมื่อเห็นรูปในไอจีของคนที่เพื่อนพูดถึง

" อย่าบอกนะไอ้คุณภู ว่าคุณจะจีบ " ลูกชายนักการเมืองถามเพื่อน ที่ชวนมานั่งดื่มที่บ้าน

" ก็สวย น่ารักดีนี่หว่า "

คนที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เลื่อนดูรูปลงไป เรื่อยๆ ก็ยิ่งชอบใจ เค้าชอบที่เธอ ไม่ลงรูปตัวเองเลย ลงแต่สถานที่ อาหารแบบนี้ มันน่าประทับใจ ที่เธอรักษาความเป็นส่วนตัว

" ปกติก็ไม่ได้ชอบแบบนี้นี่หว่า "

เพื่อนที่เคยไปเจอที่ต่างประเทศ เคยเห็นคู่ควงของเพื่อนแล้วก็เห็นข้อเปรียบเทียบ ของผู้หญิงที่เป็นอดีต ของเพื่อน

" กูถึงได้ถามไง ว่าพิมพ์ทำงานที่ไหน "

ชายหนุ่มถามเพื่อนอีกครั้ง แล้วกดโทรศัพท์ส่งไลน์ไปหาคนที่ตัวเองสนใจ ทันที

รถสปอร์ตคันสวยจอดที่หน้าบ้านทาวน์โฮม แสงไฟหน้าบ้าน เปิดส่องสว่าง แบบอัตโนมัติ ชายหนุ่มที่ขับรถมาถึงในเวลาเกือบเที่ยงคืน มองบรรยากาศเงียบสงบ แล้วก็ปลุกคนข้างๆ

" พิมพ์ ตื่นได้แล้ว "

เสียงนุ่มนวลกระซิบเบาๆ แล้วก็ยิ้มออกมา คนที่อิ่มจัด พูดไม่กี่ประโยค ก็หลับสนิททันที ระยะทางเกือบสองร้อยห้าสิบกิโล ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมง เท่านั้น เป็นเวลาที่เร็วเกินไป

" พิมพ์พิมล ตื่น " เสียงเรียกดังขึ้นอีกครั้ง แล้วมือหนาก็จับที่แก้มบาง อย่างอ่อนโยน

" ไม่ตื่นโดนหยิกแก้มนะ "

เสียงดุ ทำให้คนที่เพิ่งรู้สึกตัว ลืมตาตื่นขึ้นมา ดวงตาคมเข้ม สบตากับคนที่งัวเงีย แล้วก็บีบจมูกอย่างไม่เบามือเลย

" ตื่นแล้วก็ลงไปสักที " ใบหน้าขาวใส บึ้งตึงทันที

" ค่ะ ไปก็ได้ "

เจ้าตัวคว้ากระเป๋าใบเล็กเปิดประตูลงจากรถ แล้วไขกุญแจเข้าไปในบ้าน คนบนรถ เปิดกระจก มองเธอเดินหน้าบึ้ง เดินเข้าไปข้างใน เปิดไฟด้านในเรียบร้อย แล้วก็ขับรถออกมา

" เดี๋ยวดีเดี๋ยวดุ คนอะไร อารมณ์เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา "

หญิงสาวบ่นเจ้านายของตัวเอง แล้วล้อกประตูบ้าน ปิดไฟหน้าบ้าน ก่อนจะเดินขึ้นห้องไปอาบน้ำ วันนี้เธอเหนื่อยเถียงกับเค้าแล้ว เครื่องซักผ้าหยุดทำงานเมื่อครบเวลาที่ตั้งเอาไว้ ร่างบอบบางสวมเสื้อยืดกางเกงขาสั้น เดินลงมาจากข้างบนห้อง เปิดเครื่องซักผ้าออก แล้วตากผ้าอย่างรวดเร็ว เสื้อผ้านับสิบชุด ที่ซักเรียบร้อย จนหอมกรุ่น ตากเอาไว้หลังบ้าน งานบ้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว และ เธอจะออกไปซื้อเสบียง เข้าบ้าน

" ฮัลโหล ภู นี่พิมพ์เอง "

หญิงสาวสวมเสื้อยืดพอดีตัว กับกางเกงยีนส์ขายาว สวมรองเท้าผ้าใบ สตาร์ทรถ ก่อนจะถอยออกจากบ้าน แล้วโทรหาเพื่อน ระหว่างขับรถ

" ครับ พิมพ์ " คนที่เพิ่งตื่น รับสายแล้วดูนาฬิกาที่หัวเตียง

" วันนี้พิมพ์ว่าง ถ้าภู ไม่ติดอะไร "

" ว่างๆครับ พิมพ์อยู่ไหน ให้ภูไปหาที่ไหนดี " คนที่อยากเจอ ลุกจากที่นอนเตรียมตัวจะอาบน้ำ ไปหาเธอ

" พิมพ์อยู่แถวๆนี้ "

เธอบอกพิกัดบ้านให้เค้ารับรู้ ชายหนุ่มถามเลียบๆเคียงๆพิกัดที่ชัดเจนอีกครั้ง โดยอ้างว่า เค้าเพิ่งกลับมา อาจจะไม่ค่อยรู้ สถานที่ชัดเจนเท่าไหร่

ชื่อหมู่บ้านที่เธอบอกกับเค้า ทำเอาคนฟังยิ้มกว้าง หมู่บ้านเขตกลางเมืองแบบนี้ ไม่ธรรมดา

" เจอกันที่ร้านกาแฟนะ ภูจะรีบไป "

พิมพ์พิมลขับลูกรักของเธอ ออกจากหมู่บ้านช้าๆ ก่อนจะตรงไปยังห้างดัง วันนี้เธอตั้งใจจะคุยกับภูตะวันอย่างเต็มที่ ช่วงเวลาสมัยเรียนที่เค้าอยู่ไกลห่างกับเธอ มากเหลือเกิน มาจนถึงวันนี้ วันที่ฟ้าเป็นใจ ให้เค้ากลับมา ชายหนุ่มที่เป็นดั่งสปอร์ตไลท์มาตลอด ตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อน มาจนถึงตอนนี้ ภูตะวันก็ยังเป็นแบบนั้น ร่างสูงใหญ่ แต่งกายดี หล่อเนี้ยบหัวจรดเท้า ในวัยยี่สิบเจ็ดปี เต็มไปด้วยเสน่ห์ ที่ทำให้เธอ ใจเต้นแรง

บีเอ็มสีขาววนหาที่จอดรถนานหลายนาที ก่อนจะได้ที่จอดรถที่ชั้นบนสุด

ชายหนุ่มสวมเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ เดินแกมวิ่ง มาที่ร้านกาแฟชื่อดัง เปิดประตูเข้าไป ก็เห็น เธอรออยู่แล้ว

" มาแล้ว ขอโทษนะพิมพ์ "

มือบางเลื่อนดูกระเป๋าใบสวย ไปเรื่อยเปื่อย ตกใจแรง เมื่อเห็นเค้า เข้ามาประชิดตัว กลิ่นน้ำหอม ของผู้ชาย พร้อมรอยยิ้มกว้าง ทำให้เธอ ใจอ่อนยวบลง

" ไม่เป็นไร " คนที่รอนานเกือบชั่วโมง บอกเสียงเบา หน้าแดงก่ำ ด้วยความอาย เมื่อเห็นหน้าเค้า เต็มตา ภูตะวัน หล่อจับจิตจับใจ

กาแฟเย็นแก้วใหญ่ อยู่ตรงหน้าเค้าแล้ว เจ้าตัววางโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าสตางค์แบรนด์เนมเอาไว้บนโต๊ะ

" เที่ยงแล้ว พิมพ์หิวไหม เราย้ายร้านดีกว่า " คนที่ยังไม่ได้ทานข้าวพยักหน้า รับทันที

" ภู อยากกินอะไร "

เธอลุกขึ้นยืน ถือกระเป๋าเอาไว้ในมือ แล้วถามคนข้างๆ ชายหนุ่มยิ้มนิดๆ มองเธอแล้วเปิดประตูร้านให้ อย่างสุภาพบุรุษ

" พิมพ์อยากกินอะไร ภูตามใจพิมพ์เลย "

เค้าบอกเสียงอ่อนโยน มองเธอที่สวย เรียบง่าย แต่แพงเพราะรองเท้ากับกระเป๋าในมือ

" ชาบูไหม " คนที่คุ้นเคยกับอาหารประเภทนี้ ถามเพื่อน แล้วก็ได้รับคำตอบ

" ครับ ชาบู "

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ เดินเข้าไปในร้านชาบู หญิงสาวในร้าน หลายต่อหลายคนสะกิดกันมองเค้า คนที่คุ้นเคยกับสถานการณ์แบบนี้ ยิ้มออกมา

" ยิ้มอะไร "

" สาวๆมองภู เป็นตาเดียวเลย "

ภูตะวันมองไปรอบๆ แล้วก็มองหน้าเธอ

" แต่ภูไม่ได้มองใครนะ "

สายตาดำกริบมองมาที่เธอ คนที่ใจเต้นแรง ก้มหน้าลงด้วยความอาย เค้ามีผลกับเธอมาก

ชายหนุ่มมองคนตรงหน้าแล้วยิ้ม พิมพ์พิมล มีใจให้เค้า ไม่มากก็น้อย อาจจะมากพอ ที่จะทำให้เค้า จีบเธอเป็นแฟน

" ภูกลับมาอยู่ไทยถาวรเลยใช่ไหม " ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วส่งทิชชูให้กับเธอ

" อือ กลับมาถาวร ตั้งใจจะลงหลักปักฐาน เผื่อว่าโชคดี จะได้แต่งงานแต่งการ กับเค้าสักที "