7.วิบวับไหมล่ะ

คนที่เคยไม่มั่นใจในตัวเอง มองคนตรงหน้าแล้วแอบยิ้ม หากจะวัดความฮอตช่วงสมัยเรียน ภูตะวัน เป็นที่สุด ในทุกด้าน เค้าหน้าตาหล่อ ตัวสูง เรียนดี เป็นที่หมายปองของสาวๆในโรงเรียน รวมถึง สาวๆต่างโรงเรียนอีกด้วย

ส่วนเธอคนธรรมดาที่สุด จัดว่าธรรมดาค่อนไปทางจืดชืด ไม่ได้มีข้อเด่นอะไรทั้งนั้น แต่วันนี้ เค้าอยู่ตรงหน้าเธอ และ เธอ ก็ไม่ใช่ คนเดิมอีกแล้ว

" เมื่อวานกลับดึกมากไหม " มือขาวจัด คีบเนื้อหมู แล้วแกว่ง ไม่กี่ครั้ง ก็เอาขึ้นมา วางใส่จาน ของเธอ

" ก็ดึก แต่ชินแล้ว " คนที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำ บอกยิ้มๆ

" ภูว่าจะถาม ว่าพิมพ์ทำงานที่ไหน ก็ไม่ได้ถามสักที "

ภูตะวันเอ่ยถามเข้าประเด็น

" เอฟู้ด " หญิงสาวยิ้มตอบด้วยความภูมิใจในองค์กรของเธอ

" บริษัทที่นำเข้าส่งออก อาหารแปรรูป ใช่ไหม "

" ใช่ ท่านประธานทำแปรรูป อาหาร นำเข้า และส่งออกไปต่างประเทศ ตอนนี้วางมือ แล้วก็ให้ลูกชายมาดูแล พิมพ์เป็นเลขา "

พิมพ์พิมลบอกกับเค้า แล้วก็อดนึกถึง บอส ไม่ได้ ป่านนี้ ตื่นหรือยัง

มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเช็คดูข้อความไลน์ แล้วก็เก็บลง ใส่กระเป๋า

" พิมพ์ต้องทำงานเก่งแน่ๆเลย "

คำชมนิดหน่อย เล็กน้อย ของคนที่ตัวเองแอบปลื้ม ทำให้ใบหน้าสวยหวาน ยิ้มเขินออกมา

" ไม่หรอก พิมพ์ตั้งใจทำงานเต็มที่ มีเวลาก็ทุ่มเทให้กับงาน ก็เลยเติบโต ตามสายงาน " เธอตอบแบ่งรับแบ่งสู้

" ภูกลับมาช่วยธุรกิจที่บ้าน ต้องเรียนรู้งานของครอบครัว เป็นพนักงานกินเงินเดือน เหมือนคนอื่นๆ อาจจะต้องปรับตัวหลายอย่าง แต่ก็ต้อง พยายาม "

เจ้าตัวบอกเล่าเรื่องราว แล้วก็วางกุ้งตัวใหญ่ใส่จานให้เธอ อีกตัว

" พิมพ์เอาใจช่วยขอให้ภูตั้งใจทำงานและเรียนรู้งานของครอบครัว ได้อย่างราบรื่นนะ "

" กำลังใจเต็มเปี่ยมแบบนี้ภูสู้ตายเลยนะ " ภูตะวันตอบกลับไป มองเพื่อน ที่เขินเต็มที่ แล้วก็ยิ้มกว้าง

" ถ้ามีอะไรให้พิมพ์ช่วยภูไม่ต้องเกรงใจนะบอกพิมพ์มาได้เลย พิมพ์ยินดี "

" ขอแค่พิมพ์มีเวลาให้ภูบ้างก็พอ "

" พิมพ์ทำงานแทบจะทุกวันเลยวันเสาร์อาทิตย์ก็อาจจะมีงานที่ต้องไปกับเจ้านายแต่พิมพ์จะพยายามหาเวลาให้ภูนะ "

เธอมองออกว่าเค้า อยากใช้เวลากับเธอ และ เธอ ก็อยากใช้เวลากับเค้า เช่นกัน

" สัญญาแล้วนะว่าจะมาเจอกันบ่อยๆ "

" อืมสัญญา " พิมพ์พิมล ตอบรับกลับไป ใบหน้าแดงก่ำ ด้วยความเขินอาย ภูตะวัน หล่อมาก แสนดีที่สุดเลย

มื้ออาหารจบลงในช่วงบ่าย หลังจากใช้เวลาด้วยกันชั่วโมงกว่า

" พิมพ์จะไปไหนต่อ " พิมพ์พิมลเปิดกระเป๋าสตางค์หยิบแบงก์500 ออกมา จ่ายในส่วนของเธอ คนข้างๆ รีบโบกมือ ไม่รับ

" ภูขอเลี้ยงพิมพ์เองนะ " พิมพ์พิมลพยักหน้ารับอย่างง่ายดาย แล้วบอกกับเค้าไปว่า

" คราวหน้า พิมพ์เลี้ยงคืน "

" โอเค พิมพ์ติดข้าวภูอยู่นะ ภูจดไว้แล้ว "

ภูตะวันบอกกับเธอ แล้วเดินตามคนข้างๆ ไปที่ซุปเปอร์ชั้นใต้ดิน หญิงสาวเข็นรถเข็น แล้วถามเค้าว่า

" ถ้าภูไม่สะดวก กลับก่อนได้นะ พิมพ์ต้องซื้อของเข้าบ้าน " ชายหนุ่มส่ายหน้าทันที

" สะดวก วันนี้ทั้งวัน ภูยกเวลาให้พิมพ์คนเดียว "

คนฟังไม่รู้จะตอบอะไร ได้แต่เดินหนีไปเพราะทำหน้าไม่ถูก เธอเก็บทรงไม่อยู่ เสียอาการมากไปแล้ว

น้ำดื่ม ขนม ผลไม้ และ ของใช้ในบ้าน หลายอย่าง ที่อยู่บนรถเข็น เป็นของใช้ในชีวิตประจำวัน คนที่เข็นรถตาม มองเธอแล้วยิ้มออกมา เมื่อเห็นไลฟ์สไตล์ของเธอ

" พิมพ์ เย็นนี้ ภูขอตามไปที่บ้านได้ไหม "

ภูตะวันชี้ไปที่ของบนรถ แล้วถามเธอ

" ภูไม่เข้าบ้านก็ได้ แค่อยากไปส่ง ช่วยพิมพ์ยกของ "

พิมพ์พิมล ใจเหลวไปหมดแล้ว ทำไมเค้ารุกแรงแบบนี้ น้ำดื่มขวด500ml 2แพ็ค แค่นี้ เธอยกได้สบายๆ ไม่ต้องให้เค้าช่วยหรอก แต่เพราะอยากคุย ก็เลย ยอมเดินตามทางของเค้า

" พิมพ์เอารถมา ภูจะไปบ้านพิมพ์เหรอ "

" ก็จะได้รู้จักบ้านพิมพ์ ได้ไหม " ท้ายเสียงของเค้า อ้อนเธออีกแล้ว

เอสเอสาว ส่งรูปกระเป๋าแบบใหม่ล่าสุด ที่เพิ่งเข้ามา ให้กับลูกค้า ขาประจำ ได้เลือกก่อนใคร เมื่อคืนนี้ คุณอัศวิน ส่งไลน์มาขอแบบกระเป๋าใบใหม่ ที่เพิ่งเข้ามา

@สีน้ำตาล ขนาด22นิ้ว @

คำตอบที่ได้รับกลับมา ไม่เกินกว่าที่คาดคิดเอาไว้ คุณอัศวินซื้อแน่นอน และ ใครจะได้กระเป๋าใบนี้ไปครอบครอง

เอสเอสาวห่อกระเป๋าใส่กล่องและบรรจุลงถุงแบรนด์ ก่อนจะมอบให้คนรถ ที่มารับของให้เจ้านาย ชายวัยกลางคน รับถุงกระเป๋าจากช้อปซีลีน แล้วตรงไปหา คุณวิน ที่เพ้นท์เฮ้าส์

รถเก๋งสีขาว ขับนำหน้าบีเอ็มเข้ามา ก่อนจะจอดรถ เมื่อเห็น รถหรูจอดอยู่หน้าประตู

บีเอ็มที่จอดอยู่ด้านหลัง จอดตามรถเก๋งคันข้างหน้า แล้วก็มองดู หญิงสาว จอดรถแล้วเปิดประตูลงไป

รถสปอร์ตคันสวย จอดขวางอยู่หน้าประตู คนที่มารออยู่เกือบชั่วโมง หน้าบึ้งเมื่อเห็นเธอ

" บอส มีอะไรคะ "

เจ้าของบ้าน ถามเมื่อเห็นบอส นั่งรออยู่ในรถ ชายหนุ่มเปิดประตูลงมา ยืนกอดอก มองรถสองคัน ที่ขับตามกันมา

" ไปไหนมา " เจ้านายถามทันที

" ไปซื้อของค่ะ วันนี้วันหยุด พิมพ์ไปข้างนอกมา "

" รถคันที่ตามมา รู้จักเหรอ "

" พิมพ์ มีอะไรหรือเปล่า " พิมพ์พิมลหันไปตามเสียงเรียก ภูตะวันเดินลงมาจากรถมาหาเธอ แต่บอสกลับ เอาตัวเอง มาขวางเอาไว้

" ไม่มีอะไร ผมมาหาพิมพ์ของผม "

พิมพ์พิมล อยากจะวีนใส่บอส เธอเป็นพิมพ์ของเค้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

" ภู นี่คุณอัศวิน เป็นเจ้านาย "

ชายหนุ่มยกมือไหว้ ทำความเคารพคนตรงหน้า

" สวัสดีครับ คุณอัศวิน ผมชื่อ ภูตะวัน "

ชื่อที่แนะนำตัว ทำให้ คนที่ได้ยิน มองอย่างพิจารณา ใบหน้าหล่อเหลา และ รอยยิ้มแบบนี้ ก็ถือว่า หน้าตาดี แต่สู้ ตัวเค้าเองไม่ได้เลย

" สวัสดีครับ คุณภูตะวัน ผมเป็นเจ้านายของพิมพ์ พิมพ์เป็นเลขาของผม "

" บอส มีอะไรคะ ทำไมไม่โทรมา รอนานไหม " เธอถามเค้า ออกมา เพราะรู้สึกเกรงใจ แม้ว่า วันนี้จะเป็นวันหยุด แต่ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี

" รอนาน หิวข้าวด้วย ว่าจะมาชวนคุยงาน แล้วก็กินข้าว แต่ก็มาเก้อ " เจ้านายตัดพ้อออกมา อย่างน่าสงสาร

" แล้วทำไมไม่โทรมาละคะ " เธอบอกเค้า เสียงอ่อย

" นี่ก็กลับมาแล้ว ไม่ใช่เหรอ ก็ให้เพื่อนกลับไปก่อน เพราะผมมีงาน "

เจ้านายสั่งทางอ้อม มองบุคคลที่สามที่ยืนอยู่ตรงหน้าตัวเอง

" เดี๋ยวผมถอยรถให้ พิมพ์จะได้เอารถเข้าบ้าน " เค้าขยับไปที่รถของตัวเอง ถอยรถขยับออก แล้วเปิดกระจก ลงมา

" อ้าว ถอยรถเข้าบ้านได้แล้ว บอกเพื่อนไปเลย ว่าจะคุยงาน เพื่อนคงเข้าใจเนอะ "

ภูตะวันส่ายหน้าทันที เจ้านายของพิมพ์พิมล โคตรกวน