8.เลขาของผม

คนที่ถูกไล่ทางอ้อม เดินกลับไปที่รถ หลังจาก บอกลาและพูดคุยกับเจ้าของบ้าน เรียบร้อยแล้วว่า วันไหนว่างๆ จะนัดเจอกันอีก

บีเอ็มคันสวยขับออกจากหน้าบ้านไปแล้ว คนที่ถูกขัดจังหวะ ขับรถเข้าบ้าน แล้วก็มองรถหรู ที่ขับมาจอดขวางหน้าประตู

ใบหน้าบึ้งตึงเดินลงมาจากรถ เปิดท้ายด้านหลัง แล้วมองของนับสิบอย่าง ที่อยู่ภายใน

"ไปเปิดบ้านสิ เดี๋ยวช่วยยก " เจ้านายลงมาจากรถ แล้วมองดู น้ำดื่ม ของใช้ ของกิน อีกหลายอย่าง ที่เลขาเพิ่งไปซื้อหามา

" บอส บอกว่ามีงานจะคุยไม่ใช่เหรอคะ " เจ้าของบ้านเปิดประตูหน้าบ้าน แล้วถอยหลบทาง ให้บอสของตัวเอง ยกน้ำดื่ม เดินดุ่มๆเข้าไป

คนที่มาไม่บ่อยนัก ยกน้ำสองมือแล้วเดินเข้าไปในครัว วางตรงหน้าตู้เย็น แล้วเปิดเอาขวดน้ำที่แช่อยู่มากิน เหมือนบ้านของตัวเอง

" หิวข้าว ยังไม่ได้กินข้าวเลย "

เค้าไม่ตอบคำถามเธอ แล้วก็ยังพูดเอาแต่ใจ มือหนาค้นหาของกินที่เธอซื้อมา มีผลไม้สด หลากหลายอย่าง กับขนมปัง

" หิวข้าว " เสียงบ่นออกมา แล้วมองหน้าเธอ คนที่เพิ่งกลับเข้ามา ถอนหายใจ

" จะสั่งดิลิเวอร์ลี่ หรือ จะกินไข่เจียว "

ข้าวที่อยู่ในช่องฟรีส นำออกมาอุ่นแล้วเทใส่จาน ไข่เจียวใส่น้ำปลาหอมกรุ่น ร้อนๆ วางตรงหน้า เจ้าของธุรกิจมูลค่าหลักร้อยล้าน สวมเสื้อยืดพอดีตัว กางเกงยีนส์ขาสั้น นั่งทานข้าวไข่เจียว อย่างเรียบร้อย ที่บ้านทาวน์โฮม หลังเล็ก อย่างที่มองไม่ออกเลยว่า ไม่ใช่บ้านตัวเอง

" บอส มีอะไรคะ ถึงมาหาพิมพ์ " พิมพ์พิมล นั่งลงที่โซฟา ด้านข้าง มองเค้าที่กำลังทานข้าว คำสุดท้าย

" มาไม่ได้เหรอไง "

" ก็วันหยุด บอสจะไม่ให้พิมพ์ใช้ชีวิตของตัวเองบ้างเหรอคะ "

เธอถามเค้าตรงไปตรงมา เมื่อวานก็ดึกดื่นค่อนคืน วันนี้ยังจะมาหาอีก

" ก็ตั้งใจจะชวนไปกินข้าวเย็น จะชวนไปลองขนมปัง ร้านอร่อย อยากจะทำขายที่ร้านบ้าง ก็เท่านั้น " เค้าบอกแล้วก็มองหน้าเธอ

" แล้วไง เพื่อนเหรอ คนนั้น "

" ค่ะ เพื่อนมอปลาย เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ "

เธอบอกกับเค้า แล้วมองใบหน้าหล่อเหลา ของเจ้านาย ตัวเอง

ภูตะวันหล่อแบบตี๋อินเตอร์ แต่ คุณอัศวินนั้น หล่อ แบบพระเอกเกาหลีชัดๆ ชายหนุ่มวัยสามสิบปี ในลุคสบายๆแบบนี้ ถ้าสาวๆที่ตึกได้เห็น มีหวัง กรี้ดกันคอแตกแน่นอน

" ไปวันหลังได้ไหมคะ พิมพ์เหนื่อย "

เธอออกจากบ้านก่อนเที่ยง กลับมาถึงบ้านก็ค่ำแล้ว ถ้าจะออกไปตอนนี้ กว่าจะได้กลับก็คงดึกดื่น

" ได้ ไปวันหลังก็ได้ วันนี้เก็บของเสร็จแล้วจะทำอะไร " เค้าถามเธอ แล้วมองของใช้ที่วางอยู่ตรงพื้น

" เก็บเสื้อผ้าค่ะ พิมพ์จะเอาผ้าไปส่งรีด พรุ่งนี้เช้า "

มนุษย์ออฟฟิศที่ต้องคอย ตามนายไปทุกที่ แทบจะไม่มีเวลาส่วนตัว บอกกับเจ้านายที่นั่งอยู่ในบ้าน ของเธอ ในมือมีรีโมท

เลื่อนดูช่องเน็ตฟลิกซ์ไปเรื่อย

" บอสคะ ถ้าไม่ได้ไปข้างนอก บอสกลับได้ไหมคะ พิมพ์จะได้พัก "

เจ้าของบ้านเอ่ยออกมา มองแขกที่กินข้าวอิ่มแล้ว จะปักหลักดูหนังต่อ

" ก็ทำไปสิ จะทำอะไรก็ทำ ขอดูหนังจบ แล้วก็จะไป ตอนนี้รถติด "

เค้าหาข้ออ้างรถติดขึ้นมาได้ยังไง พิมพ์พิมลส่ายหน้า แล้วขยับเข้ามาหา

" บอส เจอกันพรุ่งนี้นะคะ "

ใบหน้าขาวใส บอกกับคนตรงหน้าเสียงอ้อน คนมองแล้วใจอ่อน วางมือตัวเอง ลงบนผม แล้วลูบเบาๆ

" ไปก็ได้ อ้อนแบบนี้ ใครจะกล้า "

คนไม่กล้าเลย ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกมาหน้าบ้าน เจ้าของบ้าน เดินตามมาปิดประตูรั้ว แต่เจ้านายกลับเรียกให้มาที่รถ แล้วหนิบถุงกระดาษออกมา

ยี่ห้อข้างถุงและขนาดของถุง ทำให้รู้ได้ว่าข้างในต้องเป็นกระเป๋าแน่นอน พนักงานออฟฟิศกินเงินเดือนสามหมื่นบาทอย่างเธอ แต่ใช้กระเป๋าใบละหลายหมื่น

มือหนายื่นถุงกระดาษส่งให้ แล้วมองคนที่กำลังตกใจ ด้วยรอยยิ้ม

" ไม่ต้องรูดเองหรอก เดี๋ยวซื้อให้เอง " คนใจดี บอกยิ้มๆแล้วยัดถุงกระดาษใส่มือ

" เนื่องในโอกาสอะไรคะ บอส "

" สำหรับเมื่อวานไง ขอบใจมาก ที่ทำให้ผมมีความสุข "

รถคันหรูขับออกไปแล้ว แต่เสียงของบอส ยังดังอยู่ในหู ขอบใจที่ทำให้เค้ามีความสุข เธอไม่ได้ทำอะไรเลย ทำไมเค้าถึงมีความสุข

พิมพ์พิมลปิดล้อกรั้วบ้าน ปิดประตูลงกลอนอย่างดี แล้วเปิดถุงออก มือบางสั่นนิดๆ เมื่อแกะกล่องออกมา

กระเป๋าหนังสีน้ำตาลขนาดพอดีมือ ราคาหลายหมื่นบาท เป็นของขวัญสุดพิเศษที่เธอได้จากเค้า คนที่อยากได้มานาน ดมกลิ่นหนัง แล้วยิ้มกว้าง

บอสใจดีแบบนี้ วันหยุดเสาร์อาทิตย์ พิมพ์ก็มีเวลาให้บอสเสมอเลยค่ะ ของขวัญของกำนัลสุดประทับใจ ทำให้คนเป็นเลขา ใจพองโต คุณอัศวิน ใจดี สปอร์ต มีน้ำใจ มากๆ แบบนี้ พิมพ์พิมล สู้ตาย

ประชาสัมพันธ์สาวประจำตึก มองพนักงานของเอฟู้ด ด้วยความอิจฉา นอกจากจะได้ทำงานใกล้ชิดกับคุณอัศวินแล้ว เจ้าตัวยังแต่งตัวดี ถือกระเป๋ามีราคา มาทำงานทุกวัน

สายตาที่มองมา ทำเอาคนที่แวะซื้ออาหารเช้าให้เจ้านาย รู้สึกหนาวๆร้อนๆ สาวๆที่นี่ หลายคน เป็นแฟนคลับ เจ้านายของเธอ ชายหนุ่มสุดฮอต ที่มาทำงานทุกวัน ขับรถหรู เดินดุ่มๆเข้าตึก ไม่พูดไม่จา รักษามาด อย่างดี จนใครต่อใคร แอบหลงไหลได้ปลื้ม โดยที่ไม่รู้เลยว่า ความจริงแล้ว คุณอัศวิน ทั้งร้ายกาจ ขี้แกล้ง และเอาแต่ใจ

" สวัสดีค่ะ คุณพิมพ์ "

พิมพ์พิมล ยิ้มอย่างมีมารยาท หลังจากสั่งกาแฟ แล้วรอ น้องพนักงาน ห่อแซนวิช และคุ้กกี้ เพื่อเป็นอาหารเช้าให้นาย

" สวัสดีค่ะ " พิมพ์พิมล ทักทายกลับ แล้วพนักงานสาวๆ ก็แอบถาม เสียงเบา

" คุณอัศวิน เค้าเป็นแฟนกับน้องเค้กข้าว พริตตี้เหรอคะ "

มือบางรับโทรศัพท์มือถือ ขึ้นมาดู ก็พบว่า เจ้านายของตัวเอง ยืนคู่กับพริตตี้สาว ที่หน้าผับ

" ไม่ทราบเลยค่ะ เรื่องส่วนตัวของเจ้านาย "

รูปภาพแบบนี้ ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้เห็นกลางวัน บอสของเธอ เป็นนักธุรกิจ ส่วน กลางคืนเค้าเป็นผีเสื้อราตรี กับกลุ่มเพื่อนของเค้า สาวๆมากหน้าหลายตา เข้ามาพัวพัน เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่เธอไม่เคยถามเค้าเรื่องนี้ และ เค้าเอง ก็ไม่เคยบอกอะไร

" คุณพิมพ์ ขนมได้แล้วค่ะ " พนักงานในร้านเรียกรับขนม เลขาสาวจึงได้ทีเลี่ยงเดินออกไปจากวงสนทนา

" เค้กข้าวเหรอ คนนี้ " เจ้าตัวจำได้ขึ้นใจบรรดาสาวๆของเค้า เกือบทุกคน