Se connecterPartager
บทที่ 5 เลขาคนใหม่
Date de publication:
2026-07-12 20:26:13บทที่ 5
เลขาคนใหม่
โรงแรมแกรนด์พีเจ
รถสปอร์ตหรูของครามขับเข้ามาจอด เขาเปิดประตูลงมาจากรถตามด้วยคนตัวเล็กที่รีบวิ่งขาสั้นตามหลังมาติดๆ เขาไม่คิดจะรอเธอบ้างเลยเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุด
"สวัสดีค่ะคุณคราม โต๊ะที่จองไว้พนักงานจัดเตรียมไว้ให้แล้วนะคะ"
ครามพยักหน้าเล็กน้อย เขาเดินนำมาที่โต๊ะประจำของเขามันเป็นมุมที่สวยที่สุดของที่นี่และค่อนข้างเป็นส่วนตัว น้ำรินวิ่งมาจนถึงโต๊ะเธอรีบนั่งลงเพราะถูกสายตาของครามตำหนิทั้งๆ ที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
"อยากกินอะไรก็สั่งเสร็จแล้วฉันจะได้ไปส่งฉันมีงานต้องทำต่อ"
"เอาสปาเกตตีคาโบนาร่า 1 ค่ะ แล้วก็น้ำเปล่า ส่วนของคุณคุณจะทานอะไรไหมคะ"
"เอาเหมือนกันมาเลยจะได้ไม่ต้องเสียเวลา"
"รอสักครู่นะคะ"
ไม่ถึง 20 นาทีสปาเกตตีคาโบนาร่าก็ถูกยกมาเสิร์ฟ น้ำรินรีบตั้งหน้าตั้งตาทานไม่อยากพูดคุยอะไรเพราะคนอย่างคุณครามพูดอะไรไปก็ไม่เข้าหูอยู่ดี ในขณะที่ทั้งสองทานข้าวน้ำรินสังเกตว่าครามเอาแต่นั่งเคลียร์งานมีการโอนเงินค่าใช้จ่ายต่างๆ อยู่ตลอดเวลาเธอมองเขาในแง่มุมของการทำงานเธออดไม่ได้ที่จะชื่นชมแต่เรื่องอารมณ์และการพูดเธอมองว่าเขาโคตรอันตราย
"มัวแต่นั่งจ้องฉันเมื่อไหร่เธอจะกินเสร็จสักที ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งทำเรื่องไร้สาระกับเธอหรอกนะ"
"ขอโทษค่ะ" ไม่ทันไรเธอก็ถูกเขาดุอีกแล้วคราวนี้คงต้องรีบทานให้หมดจะได้รีบกลับสักที
ครามรีบขับรถกลับมาส่งน้ำรินที่บ้าน แม้มันจะทำให้เขาเสียเวลาแต่ถ้าเขาปล่อยให้เธอกลับบ้านคนเดียวมีสิทธิ์ที่เธอจะไปฟ้องคุณแม่ของเขาจนเป็นเรื่องใหญ่โตอีก เขาจึงจำใจย้อนกลับมาส่งเธอก่อนจะมุ่งหน้ามาที่บริษัท
บริษัท Lustre
รถหรูของครามขับเข้ามาจอดรถเขาก็มองเวลาที่ข้อมือทันที ตอนนี้การประชุมคงเริ่มไปแล้วเหลือเพียงผู้บริหารอย่างเขานี่แหละที่มาสายกว่าใคร วันนี้เขาต้องรีบเคลียร์งานเพื่อที่พรุ่งนี้เขาจะต้องไปเสียเวลากับการถ่ายพรีเวดดิ้งบ้าบอนั่นอีก
"สวัสดีครับคุณคราม ผมชื่อกายเป็นเลขาคนใหม่ของคุณครามครับ"
เสียงของเลขาคนใหม่ทำให้ครามหยุดชะงัก เลขาคนใหม่งั้นเหรอทำไมเขาไม่เคยรู้เรื่องนี้เลยแล้ววิล่ะที่คุณแม่ของเขาขู่ว่าจะไล่ออกสุดท้ายคือเรื่องจริงไม่ใช่เรื่องโกหก
"วิไปไหน?"
"คุณผู้หญิงไล่เธอออกไปแล้วครับคุณคราม"
"งั้นกูไล่มึงออกแล้วไปตามวิกลับมาทำงาน!"
"เห็นทีจะไม่ได้ครับคุณครามเพราะคนที่ส่งผมมาทำงานที่นี่คือคุณผู้หญิง ถ้าคุณครามจะไล่ผมออกคุณครามต้องไปคุยกับคุณผู้หญิงเองครับ"
ครามได้แต่ขบฟันกรามเพราะคุณแม่ของเขาบงการชีวิตเขาอีกแล้ว เรื่องเลขาคนเก่ามันไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กส์แต่เธอทำงานเก่งรู้ใจเขามากที่สุด การมีเลขาคนใหม่มันต้องเริ่มสอนงานกันใหม่ทุกอย่างเลยแล้วเขาก็คงไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น สุดท้ายครามก็ต้องยอมให้เลขาคนใหม่เข้ามาทำงานไปก่อนเพราะหากเลยเวลาประชุมไปมากกว่านี้มันจะเสียหายหลายฝ่าย
การประชุมในวันนี้ครามแทบไม่ได้ทำอะไรเลยเพราะเลขาคนใหม่ทำงานดีมาก ทั้งเรื่องเอกสารการพรีเซนต์งานต่อหน้าลูกค้าแต่สิ่งเดียวที่เขาขัดใจก็คือเรื่องเพศ เพราะลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชายมันเลยทำให้บรรยากาศในห้องประชุมค่อนข้างอึดอัด ไม่เหมือนตอนที่วิยังอยู่
หลังจากเสร็จการประชุมกายรีบหอบหิ้วเอกสารเข้ามาในห้องทำงานของครามเพื่อรายงานและสรุปผลอีกครั้ง นั่นมันก็ทำให้ครามทึ่งไปอีกหนึ่งอย่างโดยปกติแล้ววิจะรายงานการประชุมในช่วงเย็นหรือไม่ก็เช้าของวันถัดไป ไม่ได้รวดเร็วเหมือนกายที่สรุปได้ทันที
"แม่ฉันรู้จักนายได้ยังไง"
สรรพนามและอารมณ์ของครามเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อเขาได้เห็นการทำงานในวันแรกของเลขาใหม่ งานที่เลขาส่งมาก็แทบไม่มีอะไรผิดพลาดเลยไม้แต่น้อย
"คุณผู้หญิงเป็นคนส่งผมเรียนครับ เรียนจบปริญญาผมก็ถูกส่งไปทำงานเป็นผู้ช่วยผู้จัดการที่ฝรั่งเศส"
ถึงว่าการทำงานถึงได้รวดเร็วและมีระบบแบบนี้ ครามพยักหน้าก่อนจะเริ่มเคลียร์งานที่ต้องเสร็จภายในวันนี้ งานของเขาไม่ล่าช้าเลยเพราะมีเลขาที่เป็นงานคอยช่วย กว่างานจะเสร็จก็ปาไปเกือบ 5 ทุ่ม ครามรีบลงมาจากตึกเพื่อเดินทางกลับแต่เขาดันเห็นเลขาใหม่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ที่โรงจอดรถจึงเดินเข้าไปหาเพื่อชวนไปแฮงค์เอาท์กันหน่อย
"คุณครามมีอะไรให้ผมทำหรือเปล่าครับ"
"ไปแดกเหล้าเป็นเพื่อนฉันหน่อย"
"วันพรุ่งนี้คุณครามต้องไปถ่ายพรีเวดดิ้งตอน 7 โมงนะครับ ถ้าไปดื่มคืนนี้ผมกลัวคุณครามจะตื่นไม่ไหว"
"งั้นกูไปคนเดียวก็ได้"
ครามทำท่าจะหันหลังเลขาคนใหม่จึงรีบลุกขึ้นขืนปล่อยให้เจ้านายไปเที่ยวคนเดียวคงจะเกิดเรื่องวุ่นวายตามมาแน่ คำสั่งของคุณผู้หญิงคือดูแลไม่ให้เจ้านายออกนอกลู่นอกทางเป็นอันขาด
ผับอโคจร
ผับที่หลายคนรู้จักเพราะเป็นแหล่งอโคจรที่ทันสมัย ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ยุคกี่สมัยก็เป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวยามราตรีได้เป็นอย่างดี ครามเดินนำมาที่โต๊ะประจำเลขาของเขาก็ตามมานั่งฝั่งตรงข้ามก่อนจะสั่งเมนูโปรดของเจ้านายส่วนตัวเขาดื่มแค่น้ำโค้กเท่านั้น
"ทำไมไม่แดกเหล้า?"
"ผมไม่ดื่มครับคุณคราม"
"อ่อนว่ะ"
"ครับ"
"อะลองดูไม่ตายห่าหรอก"
"ไม่ดีกว่าครับคุณคราม ผมกลัวว่าพรุ่งนี้จะทำงานแทนคุณครามไม่ไหว"
"กูบอกให้แดก"
ครามยังคงคะยั้นคะยอให้เลขาคนใหม่ดื่ม จนสุดท้ายเลขาคนใหม่ก็ต้องยอมจำนน หมดแก้วแรกครามก็รินให้ใหม่ทำแบบนี้ซ้ำๆ จนถึงแก้วที่สาม เลขาคนใหม่ก็ฟุบไปกับโต๊ะเขาจึงยกยิ้มมุมปากก่อนจะลุกขึ้นเพื่อขึ้นไปหาสาวสวยที่นัดไว้บนชั้น VIP
"คุณครามทำไมมาช้าจังเลยคะ"
ครามรีบอ้าแขนต้อนรับสาวสวยที่เขานัดไว้ วันนี้เธอใส่ชุดสีครีมมันเป็นชุดที่เขาซื้อส่งไปให้เธอและดูเหมือนว่าคืนนี้ ห้อง VIP ห้องนี้จะกลายเป็นสนามรบของเขากับสาวสวยคนนี้ ส่วนเลขาของเขาก็ยังเมาหลับฟุบไปกับโต๊ะอยู่ด้านล่าง คิดว่าเขารู้ไม่ทันหรือไงว่านี้มันเป็นคำสั่งของคุณแม่เขา
"พรุ่งนี้คุณครามมีงานด่วนไหมคะ"
"ไม่นะ ทำไมเหรอ?"
"ส้มกลัวว่าคุณครามจะตื่นสายค่ะ เพราะคืนนี้เราสองคนคงไม่ได้นอนกัน"
"หึ... ช่างมันเถอะมันจะมีอะไรสำคัญเท่าเธอล่ะ"
"งืออ คุณครามน่ารักที่สุดเลยค่ะ"
Dernier chapitre
บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+ บทที่ 25 อาการออก
บทที่ 25อาการออกวันนี้น้ำรินต้องเข้ามาเคลียร์งานที่บริษัทอีกนิดหน่อย ก่อนจะถึงวันหยุดยาวเธอตั้งใจว่าจะนอนพักไม่ทำอะไรทั้งนั้น มาถึงเธอก็รีบเตรียมเอกสารเพื่อเข้าห้องประชุมแต่อาการพะอืดพะอมของเธอ มันทำให้กายต้องรีบเข้ามาประคองแล้วพาเธอมานั่งพักหน้าห้องประชุม"คุณน้ำรินเป็นอะไรครับให้ผมแจ้งคุณครามไหมครับ""น่าจะพักผ่อนน้อยค่ะ เดี๋ยวก็คงดีขึ้น""ถ้าไม่ไหวบอกผมนะครับหรือจะกลับไปพักก่อนก็ได้เดี๋ยวทางนี้ผมจัดการเอง""ไม่เป็นไรค่ะรินไหว"เมื่อเธอยืนยันหนักแน่นทั้งสองจึงพากันเข้ามาในห้องประชุมเพื่อเตรียมงานเตรียมเอกสารต่างๆ จนกระทั่งครามเดินเข้ามาทุกคนจึงเริ่มเปิดการประชุมหลังจากนั้นน้ำรินก็เริ่มมีอาการเวียนหัวแทบจะยืนไม่ไหว กว่าการประชุมจะจบลงเรียกได้ว่าสภาพร่างกายของเธอแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว เธอรีบสรุปงานให้เสร็จภายในครึ่งชั่วโมงจากนั้นก็ส่งให้กายแล้วเดินทางกลับโดยไม่ได้ร่ำลาหรือบอกให้ครามได้รู้เลยเมื่อครามเดินออกมาจากห้องทำงานวันนี้เขาเพิ่งเคลียร์เรื่องงบประมาณเสร็จจึงอยากพาเลขากับผู้ช่วยเลขาไปเลี้ยงฉลองด้วยกัน แต่ปรากฏว่าออกมาจากห้องก็ไม่เจอน้ำรินนั่งอยู่เขาจึงหันไปมองได้เลขาด้วยความสงส
บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+ บทที่ 24 ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด
บทที่ 24ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิดครามเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่น้ำรินกำลังคุยโทรศัพท์ กลิ่นอาหารหอมฟุ้งอยู่ตรงริมระเบียง เขาพยายามฟังว่าเธอกำลังสนทนากับใครอยู่แต่เมื่อได้ยินเสียงหวานของเธอมันก็ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ไม่ดี"ไว้จะซื้อของไปฝากนะธนาเดี๋ยวเราวางก่อนไว้เจอกัน"ในใจเขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันแน่ ผัวนอนอยู่บนเตียงแต่โทรคุยกับผู้ชายคนอื่น จากที่เขาอารมณ์ดีๆ ตอนนี้เขารู้สึกหงุดหงิดอยากจะด่าเธอให้รู้สึกสำนึกเสียบ้างว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ "คุณตื่นแล้วหรือคะไปล้างหน้าล้างตามาทานข้าวกันค่ะ""ฉันยังไม่หิว""อย่ามาโกหกฉันรู้ว่าคุณหิวแล้ว รีบไปล้างหน้าล้างตาเร็วๆ ค่ะ""มันคงคิดถึงเธอมากเลยสินะ ขนาดอยู่กับผัวยังหน้าด้านโทรมาอีก""อะไรของคุณอย่ามาพาลนะคะ!""พูดถึงไม่ได้เลยสินะ สำคัญกับชีวิตเธอมากเลยนี่!"ครามเดินหนีเข้าห้องน้ำปล่อยให้น้ำรินนั่งเกาหัวอยู่คนเดียว เพื่อนเธอแค่โทรมาชวนไปงานวันเกิดของแฟนสาว ทำไมเขาไม่ถามให้ดีเสียก่อนและไม่รับฟังอะไรเลยเอาแต่ใจตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้เธอก็ไม่อยากคุยด้วยหรอกยิ่งคุยก็ยิ่งมีปัญหา เมื่อทั้งสองทานข้าวเสร็จครามจึงเดินเข้ามา
บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+ บทที่ 23 ลองใช้ชีวิด้วยกัน
บทที่ 23ลองใช้ชีวิด้วยกันเช้าวันใหม่ที่แสนปวดหัวเมื่อคืนน้ำรินไม่ได้นอนเลยทั้งคืน วันนี้เธอตื่นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ของครามดังขึ้นไม่หยุด เขาเองก็รำคาญรีบควานหาโทรศัพท์ข้างหัวเตียงเพื่อกดรับสาย แม้น้ำรินไม่ได้อยากฟังไม่ได้อยากรับรู้แต่เพราะเธอนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา มันทำให้เธอได้ยินทุกอย่างทุกการสนทนา"มีอะไร"(เรื่องคดีที่ให้ดิฉันตามตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะคะ โรงงานผลิตหัวเชื้อยอมตกลงรับข้อเสนอของเราด้วยการชดใช้ค่าเสียหายตามจำนวนที่คุณครามเรียกร้องไปค่ะ แต่ขอแลกกับปิดข่าวทุกอย่างห้ามบอกสื่อเพราะมันจะทำให้โรงงานได้รับความเสียหายมากกว่านี้ค่ะ)"ก็ตามนั้น"(คุณครามจะให้ดิฉันเข้าไปพบไหมคะ)"ฉันมาฮันนีมูนที่ภูเก็ตไว้วันจันทร์ค่อยมาเจอกันที่บริษัท""... ก็ได้ค่ะ"จบการสนทนาหลังจากวางสายครามก็ลืมตามองคนตรงหน้า เธอมองเขาตาแป๋วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดถึงคอแต่ก็ไม่สามารถปกปิดร่องรอยที่เขาทำเอาไว้ได้เลย"แอบฟัง?"น้ำรินรีบส่ายหน้าเธอไม่ได้แอบฟังเสียงลำโพงดังขนาดนั้นใครบ้างจะไม่ได้ยิน"เปล่านะคะเสียงดังขนาดนั้นใครจะไม่ได้ยินบ้าง""ทนายฉันโทรมาเรื่องโรงงานผลิตหัวน้ำหอมที่มีปัญหา""ทนายผู้หญิงหร
บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+ บทที่ 22 เล่นน้ำด้วยกัน NC
บทที่ 22เล่นน้ำด้วยกัน NCครามถอดกางเกงขาสั้นออกจนเห็นกางเกงว่ายน้ำที่เขาสวมใส่เอาไว้ ตอนแรกตั้งใจว่าจะเล่นน้ำหลังจากที่เธอขึ้นไปอาบน้ำ แต่ตอนนี้อารมณ์ของเขามันกำลังก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ เมื่อได้เห็นเรือนร่างของน้ำรินน้ำรินเดินตามลงมาเธอว่ายน้ำตามหลังถึงช่วงจังหวะที่ครามกลับตัวเขาก็บังเอิญชนเข้ากับเธอเต็มๆ ทั้งสองรีบโผล่ขึ้นมาจากน้ำ น้ำรินมีอาการเจ็บศีรษะเล็กน้อยแต่ครามแทบจะไม่เจ็บอะไรเลย"ที่ตั้งกว้างเธอจะมาว่ายน้ำตามฉันทำไม""ก็ฉันอยากว่ายน้ำแข่งกับคุณนี่คะ""ไร้สาระ"พูดจบเขาก็ว่ายน้ำต่อจนน้ำรินต้องว่ายน้ำมาเกาะด้านข้าง เธอมองเขายึดครองสระน้ำอยู่คนเดียว โดยไม่รู้เลยว่าการที่ครามออกกำลังกายอย่างหนักเพราะเขาต้องการดับร้อนในร่างกาย แต่ดูเหมือนว่าเขาจะทำไม่ได้ยิ่งดำน้ำเขาก็ยิ่งเห็นขาอ่อนขาวๆ รวมทั้งบั้นท้ายของเธอ"ว้าย!" มือหนาคว้าเอาข้อเท้าของเธอกระชากลงมาจนคนตัวเล็กจมดิ่งมาอยู่กับเขา เขาดึงรั้งท้ายทอยของเธอเพื่อประกบจูบ เป็นการจูบที่ทำให้น้ำรินรู้สึกทรมาน สุดท้ายทั้งสองก็โผล่พ้นขึ้นมาจากน้ำแล้วกอดรัดแลกลิ้นกันอย่างเมามัน "อืม~" ในขณะที่น้ำรินกำลังเคลิบเคลิ้มครามใช้สายตากวาดมองไปรอบๆ
บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+ บทที่ 21 ฮันนีมูน
บทที่ 21ฮันนีมูนเวลาผ่านพ้นไปจนถึงวันเดินทางที่ทั้งสองต้องไปฮันนีมูนกันที่ภูเก็ต น้ำรินเป็นคนบอกเขาให้มาเที่ยวที่นี่เพราะว่าเธอไม่อยากเดินทางไกล นั่งเครื่องบินมาลงที่นี่ก็จบแล้วเธอรู้ว่าเขามีงานเยอะถ้าต้องเดินทางไปต่างประเทศ มันคงจะสูญเสียพลังงานอยู่ที่นี่เขาอยากประสานงานกับลูกน้องได้ง่าย อีกอย่างที่จังหวัดภูเก็ตก็มีช็อปน้ำหอมของเขาด้วย ถือว่าเป็นการมาตรวจงานโดยที่ไม่ได้บอกให้พนักงานรู้ล่วงหน้า ทั้งสองเดินทางมาถึงโรงแรมขึ้นชื่อของภูเก็ต มันเป็นวิลล่าส่วนตัวอยู่บนภูเขาที่ถูกล้อมไปด้วยน้ำทะเลสีใส พนักงานขนของขึ้นมาให้ครามก็ยื่นชิปให้จำนวน 500 บาท เขาหันมามองน้ำรินเธอกำลังเปิดประตูริมระเบียงให้คลื่นทะเลซัดเอาลมเย็นเข้ามาในห้อง"เธอชอบทะเลเหรอ?""ชอบมากเลยค่ะ ตอนเด็กๆ ทุกครั้งที่ปิดเทอมคุณพ่อฉันจะพามาเที่ยวทะเลเป็นประจำแต่พอหลังจากพ่อฉันเสีย ฉันก็ไม่ค่อยได้ออกไปไหนเลย""ถ้าเธอหิวเธอก็สั่งอะไรมากินได้เลยนะ ฉันเพิ่งกินกาแฟไปยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่""ฉันก็ยังไม่ค่อยหิวค่ะได้แซนด์วิชกับชาไข่มุกไปก็ยังอิ่มอยู่เลย"เธอเดินออกมาด้านนอกช่วยดูนักท่องเที่ยวเล่นน้ำส่วนที่พักของเธอจะมีสระน้ำส่วนตั
บทเรียนรักของท่านประธาน NC25+ บทที่ 20 คุณแม่อยากมีหลาน
บทที่ 20คุณแม่อยากมีหลานน้ำรินใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเธอก็เดินทางมาถึงเพนท์เฮ้าส์ของคราม เธอรีบเดินขึ้นมาด้วยความเร็วจนกระทั่งประตูห้องของครามเปิดออกมาพอดี"ฉันมาเก็บของค่ะ"ครามเดินไปเปิดประตูให้เธอเดินเข้ามาแต่เมื่อน้ำรินเข้ามาถึง ข้าวของของเธอมันก็กระจัดกระจายไม่เหมือนรูปที่เขาส่งมาให้เธอเลย"ทำไมของฉันเป็นแบบนี้คะ คุณแอบเปิดดูเหรอคะ!""ฉันแค่อยากรู้ว่าข้างในมันมีอะไร""เสียมารยาท!"ทั้งสองจ้องมองหน้ากันแต่สุดท้ายแล้วน้ำรินก็เป็นฝ่ายเดินหนีเข้าไปเพื่อเก็บข้าวของให้เรียบร้อย ของพวกนี้มันเป็นของที่อยู่ในห้องนอนของเธอไม่รู้ว่าที่บ้านของเธอคิดยังไงถึงได้ส่งมาหมดทุกอย่าง ทำเหมือนว่าไล่เธอออกจากบ้านเลย"ได้ข่าวว่าพ่อเลี้ยงเธอพาแม่เธอกลับมาจากเมืองนอกแล้ว""ค่ะ""เรื่องบริษัทของครอบครัวเธอว่างๆ เธอก็ควรเข้าไปดูหน่อยนะ""เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ"เขาพูดแบบนี้มันก็ทำให้เธอใจแป้ว เธอไม่เคยได้รับรู้ไม่เคยได้ข้อมูลที่แท้จริงจากพ่อเลี้ยงของเธอเลย บริษัทที่พ่อเธอก่อตั้งมาจะไปรอดหรือเปล่าก็ไม่รู้ถ้าเธอยังคงถูกกีดกันจากพ่อเลี้ยงอยู่แบบนี้"ฉันเองก็บอกไม่ได้เพราะฉันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับบริษั
Vous vous intéresseriez aussi à
