บทที่ 3 เกือบขาดใจ NC

บทที่ 3

เกือบขาดใจ NC

ดวงตากลมโตมองคุณหมอองศาด้วยความไร้เดียงสา เขาอยากจะร้องแหมให้ถึงดาวอังคารแต่เอาเถอะ ไม่อยากต่อว่าอะไรเธอเลยสักนิด

"อิ่มไหมครับ" 

"พะ พี่องศา"

สายตาที่เธอมองไปที่ชายหนุ่มมันทำให้อีกฝ่ายหัวใจเต้นแรง เขาจับเธอลุกขึ้นจากนั้นก็ป้อนจูบให้เธอด้วยความเร่าร้อน เธอไม่สนใจว่าตอนนี้จะมีใครอีกคนกำลังดูการกระทำของเธอ ผ่านกระจกมองหลัง เธอไม่เคยคิดกลัวด้วยสักนิดเดียว 

ถ้าเขาจะมาร่วมสนุกด้วยก็เชิญ

"อ๊าา~"

"ไอ้สกายคงเหงาแย่" องศากระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงกระเส่า "ให้มันมาสนุกกับเราดีไหมครับน้องครัวซองต์"

"ค่ะ~" 

 สกายรีบหามุมมืดจอดรถเพื่อมองภาพการการเล้าโลมให้เต็มตา ลำกายของเขาแข็งจนปวดมาตั้งนานแล้ว รู้ว่าเธอแกล้งเมา รู้ว่าเธอกำลังใช้ปากปรนเปรอให้เพื่อนเขาอยู่ 

เมื่อความกำหนัดทำงานเต็มที่ สกายก็รีบลงจากรถเพื่ออ้อมไปเปิดประตูด้านหลัง จนเขาเข้าไปนั่งเต็มตัว 

เขาดึงร่างของหญิงสาวเข้ามาประชิดตัวจากนั้นก็บดจูบเธอด้วยความเร่าร้อน ปล่อยให้องศาสอดมือเข้าไปในมินิเดรสตัวสั้น เขาสัมผัสแพนตี้ลายลูกไม้บาง ๆ ก่อนจะรูดลงมาแล้วถอดออกไปให้พ้นขาเรียวทั้งสองข้าง 

สกายจับเธอเอนพิงกับอกแกร่ง เขาสอดมือเข้าใต้แขนเพื่อบีบขยำ อีกมือดึงชุดเธอลงไปกองอยู่ที่เอว 

"นมโคตรใหญ่ หัวนมสวยจัด" 

ยิ่งสกายพูดแบบนี้ คนถูกกระทำยิ่งมีอารมณ์เพิ่มขึ้นกว่าเดิม 

องศาขยับถอยหลังแล้วยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นเป็นรูปตัวเอ็ม ความสาวเปียกแฉะจนไหลเยิ้มลงมาที่เบาะ 

นิ้วยาวลูบไล้กลีบสาวขยี้จนน้ำหลังไหลไม่รู้จักหยุด เสียงร้องครางของครัวซองต์บ่งบอกถึงความกระสันและมีอารมณ์จนถึงขีดสุด เธอกระตุกเอวขึ้นลงจนองศาอดที่จะฟาดด้วยฝ่ามือไม่ได้

เพียะ!

"อ๊าา~" 

น้ำใคร่สวาทแตกซ่านกระจายจนเปียกเบาะหนัง เขาเห็นเธอเหนื่อยหอบจึงโน้มลงไปขบดูดถอดถัน จากนั้นก็ก้มลงมาที่ความสาว 

จ๊วบ~ 

"อ๊ออ~ พี่องศา~"

เธอเสียวจนครางเรียกชื่อเขาในทันที ลิ้นสากสอดเข้าไปในรูคับแคบ แล้วระรัวจนเสียงน้ำดังเฉอะแฉะ 

"อ๊ายย~ เสียว~ อื๊ออ" 

นิ้วเรียวสอดใส่เข้าไปในร่องรัก จากนั้นก็ขยับซอยเข้าออกจนหญิงสาวร้องหวีดครางออกมา  เธอเสียวเหมือนคนจะขาดใจ เสียวเหมือนน้ำจะแตกซ่านออกมาอีก 

"อ๊ะ อ๊ะ" 

สกายไม่รอช้าเขารีบเอียงใบหน้าป้อนจูบ บีบขยำหน้าอกเต่งตึง มือหนาลากลงไปที่กายสาวเพื่อช่วยส่งนิ้วเรียวยาวเข้าไปช่วยเพื่อนอีกแรง 

แจ๊ะ~ 

เสียงน้ำเฉอะแฉะดังขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายเธอก็พ่ายแพ้แตกซ่านจนน้ำแทบหมดตัว 

"อ่าาา" 

"ไม่ไหวก็นอนพักนะครับ เดี๋ยวพวกพี่ไปส่งที่บ้านเอง" 

สองหนุ่มรีบช่วยกันใส่เสื้อผ้าของครัวซองต์  จากนั้นก็เดินมานั่งด้านหน้าทั้งสองคน เพื่อพาเธอมาส่งที่บ้าน โดยที่เจ้าตัวหลับสนิทอยู่เบาะหลัง 

ระหว่างทางสกายชำเลืองมองกระจกมองหลังิเพื่อมองครัวซองต์เป็นระยะ จนถึงทางเข้าไร่อัศวะเดชา ไฟบ้านใหญ่และไปทางไปบ้านหลังเล็ก ที่ครัวซองต์อยู่กับหมอธเนศส่องสว่าง ราวกับเฝ้ารอเจ้าของบ้านกลับมา ด้วยความกังวลใจ 

รถยนต์ของคุณหมอสกายขับมาจอดที่หน้าบ้านของคุณหมอธเนศ เจ้าของบ้านก็รีบเดินลงมารับลูกสาวด้วยความร้อนใจ พอเห็นลูกสาวนอนหลับปุ๋ยอยู่ในรถ คนเป็นพ่อก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่ง

"เฮ้อ... ขอบใจมากนะ สกาย องศา"

"ไม่เป็นอะไรครับอาจารย์ เราคนกันเองอยู่แล้ว"

"เรื่องรถเดี๋ยวเพื่อนน้องขับมาส่งให้พรุ่งนี้นะครับ เห็นว่าต้องไปส่งเพื่อนที่ชื่อฟ้าใสด้วย"

"ไม่เป็นไร อาคุยกับพ่อเจ้าไอซ์แล้ว" 

"องศา สกาย นี่ก็ดึกแล้วนอนค้างที่นี่เถอะ เราสองคนก็ดื่มมาด้วย หลังเที่ยงคืนทางเข้าเมืองมีด่านเป่าแอลกอฮอล์นะลูก" กอหญ้าอดเป็นห่วงทั้งสองคนไม่ได้ ถ้าเกิดเจอด่านก็ต้องมาซวยเพราะลูกสางของเธอแท้ ๆ 

ทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะพยักหน้าตกลง พวกเขาก็ดื่มมาพอสมควร เป่าแอลกอฮอล์แล้วคงได้นอนห้องขังก่อนจะได้กลับบ้าน

ในขณะที่ทุกคนคุยกัน ไม่มีใครรู้เลยว่ายัยตัวแสบที่นอนอยู่ในรถ กำลังสะดีดสะดิ้งด้วยความดีใจ ผู้ชายที่ชอบมานอนที่บ้านไม่พอ ก่อนหน้านี้เธอก็ฟินจนน้ำแตกกับพวกเขามาแล้ว 

เช้าวันต่อมาครัวซองต์เดินลงมาจากห้องนอนในสภาพอิ่มเอิบอิ่มใจ ลงมาถึงเธอก็เห็นคุณพ่อกำลังคุยกับลูกศิษย์ทั้งสองคนอยู่ที่โต๊ะอาหาร 

ทั้งสองมองขึ้นมาแวบเดียว จนยัยตัวแสบรู้สึกจั๊กจี้หัวใจ เดินมาถึงเธอก็ขบับเก้าอี้ฝั่งซ้ายตัวที่สองถัดจากคุณแม่นั่งด้วยความเรียบร้อย ส่วนสองหนุ่มนั่งอยู่ฝั่งขวาทั้งคู่ 

"ครัวซองต์เมื่อคืนทำไมถึงเมาเละเทะแบบนั้น" น้ำเสียงของคุณหมอธเนศไม่ได้แข็งกร้าว แต่คนฟังแอบขนลุกไปถึงหนังหัว 

"ปกติไม่เคยดื่ม คิดยังไงถึงได้ออกไปดื่มกับเพื่อนล่ะลูก" กอหญ้าหันมาถามลูกสาว

ทุกคนหันมามองหน้าครัวซองต์เป็นตาเดียว เธอกำลังคิดหาคำแก้ตัวที่ดีอยู่ เมื่อคืนเธอชิวมาก แต่ที่อยู่ในสภาพนั้เพราะทำตัวเองล้วน ๆ

"เมื่อวานวันเกิดเพื่อนของฟ้าใสค่ะคุณพ่อ คุณแม่ ครัวซองต์เลยลองดื่มตามเพื่อนค่ะ"

โกหกทั้งเพ พวกเขาเห็นหมดตั้งแต่เธอยกแก้วแรกจนถึงออนเดอะร็อคเข้ม ๆ ตอนเดินออกมาก็เดินปกติ แสดงว่าคอเธอแข็งใช้ได้ 

"คราวหลังถ้าจะดื่มต้องบอกพ่อก่อน พ่อจะได้ไปรับนี่ดีนะว่าลูกเจอองศากับสกาย ถ้าไปเจอพวกไม่หวังดีทำอะไรลูกขึ้นมาพ่อจะทำยังไง ปืนที่พ่อซื้อมาพ่อยังใช้ไม่คล่องเลยนะลูก!" 

แคกๆๆ 

สองหนุ่มสำลักน้ำต้มจนต้องผลัดกันลูบหลัง ทุบหลังจนหายเป็นปกติ เกือบจะดีอยู่แล้วเชียว

"เป็นอะไรกัน พวกเราไม่คิดว่าอาจะมีปืนเหรอ" 

"ผมแค่ไม่คิดว่าอาจารย์จะยิงปืนเป็น" สกายยิ้มแห้ง มองผู้อาวุโสที่นั่งหัวโต๊ะ

"ฮ่า ๆ ๆ มีลูกสาวสวยขนาดนี้ อาต้องมีติดไว้บ้างสิ" 

สองหนุ่มแอบหน้าเจื่อนเล็กน้อย แต่ก็ยังควบคุมสถานการณ์ได้ดี หลังจากทานมื้อเช้าจนอิ่มก็ร่ำลาคุณอากอหญ้าเพื่อเดินทางไปทำงานตามปกติ เช่นเดียวกับคุณหมอธเนศที่ต้องเดินทางไปทำงานเช่นกัน

"คุณแม่คะ ศรัณย์ไม่คิดจะกลับมาบ้านนี้เลยเหรอคะ ใจคอจะอยู่กับคุณยายตลอดไปเลยใช่ไหม"

"อยู่ด้วยกันก็ทะเลาะกัน ปล่อยน้องไปอยู่กับคุณยายนั่นแหละดีแล้ว"

"เหอะ! คอยดูเดี๋ยวครัวซองต์จะตามไปรังควานศรัณย์เองค่ะ"

"เรานี่นะ ไปเข้าบ้านกัน ไปช่วยแม่คิดเมนูเย็นนี้ดีกว่า"

"ค่าา"