บทที่ 4 ชอบกินครัวซองต์

บทที่ 4

ชอบกินครัวซองต์

ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ ที่ครัวซองต์ไม่ได้เจอหมอองศากับหมอสกายอีกเลย  เธอได้ข่าวว่าพวกเขากำลังเตรียมตัวย้ายไปประจำอยู่ที่กรุงเทพฯ ช่วงนี้เลยวุ่นวายกับการเคลียร์เคสที่ยังค้างอยู่

"ตัวแสบวันนี้แม่อบครัวซองต์ ลูกจะออกไปไหนไหมแม่จะฝากไปให้คุณพ่อหน่อย"

เหมือนสวรรค์มาโปรดให้เธอได้หาเรื่องออกจากบ้านจนได้ เธอหันไปมองขนมที่คุณแม่พึ่งเอาออกจากเตา เยอะขนาดนี้ำม่รู้คุณแม่ทำแจกคนทั้งไร่หรือเปล่า 

"ถ้าจะไปแม่ฝากเอาไปให้คุณพ่อหน่อยนะ ถาดนี้นะของคุณพ่อ แม่ขอขึ้นไปอาบน้ำก่อน"

"ค่าาา" 

สายตาของเธอสอดส่องมองขึ้นไปด้านบน เมื่อเห็นคุณแม่กอหญ้าเดินหายเข้าห้องไปแล้ว เธอก็เดินกลับไปที่ครัวเพื่อดูครัวซองต์ร้อน ๆ ที่คุณแม่พึ่งยกออกจากเตา 

"ถาดนี้ของคุณพ่อ... งั้นที่เหลือก็..." 

รอยยิ้มที่แสนมีเลศนัยผุดขึ้นมาบนใบหน้าของหญิงสาว เธอหยิบกล่องกระดาษสำหรับใส่ขนมเบเกอร์รีขึ้นมาพับ จากนั้นก็ใช้ที่คีบ คีบขนมของคุณพ่อหนึ่งกล่องและสำหรับผู้ชายของเธออีกสองกล่อง

"อันนี้ของผู้ชายฉัน อิอิ" 

โรงพยาบาลภูศิธานี สาขา จันทบุรี

ครัวซองต์เดินเข้ามาที่ห้องทำงานของคุณพ่อ โชคดีที่คุณพ่อของเธอกำลังเคลียร์งานอยู่ เธอจึงฝากอีกสองกล่องไว้ที่พยาบาลด้านนอก เพื่อรอหิ้วไปฝากคุณหมอองศากับคุณหมอสกาย 

"คุณพ่อขา คุณแม่อบครัวซองต์ร้อน ๆ มาให้ค่ะ" 

"ขอบคุณครับ คุณแม่นี่น่ารักไม่เปลี่ยนเลย" 

"แหมยิ้มแป้นเชียวนะคะคุณพ่อ" 

คนถูกลูกสาวแซวถึงกับหน้าแดงด้วยความเขิน จะกี่ปีคุณหมอธเนศก็ยังรักและซื่อตรงกับกอหญ้าเสมอ เขาให้เธอเป็นที่สุดในดวงใจ ยิ่งมีลูกด้วยกันเขายิ่งรักเธอมากกว่าเดิม 

"ฮ่าๆ ก็แม่ของลูกน่ารักขนาดนี้เนอะ"

เธอมองความคลั่งรักของคุณพ่อแล้วรู้สึกอิจฉา ไม่รู้จะคลั่งรักกันไปถึงไหน จนลูกโตขนาดนี้แล้วก็ยังคลั่งรักกันไม่หยุด 

หลังจากที่เธอเดินออกมาจากห้องทำงานของคุณพ่อ สิ่งต่อไปที่เธอต้องทำคือการเดินไปหาคุณหมอองศาและคุณหมอสกาย หลังจากถามพยาบาลจนรู้ว่าเวลานี้ ทั้งสองคนน่าจะพักทานข้าวที่โรงอาหารของโรงพยาบาล 

เธอจึงเดินมุ่งหน้ามาถึงโรงอาหารขนาดใหญ่ สายตาอันเฉียบแหลมกวาดตามองจนเห็นความหล่อเหลาของผู้ชายทั้งสองคน พวกเขากำลังนั่งทานข้าวท่ามกลางสายตาของญาติคนไข้และเหล่าพยาบาลทั้งหลาย 

เสียงฝีเท้าที่สองหนุ่มจำได้ขึ้นใจเดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะ พวกเขาเงยหน้าขึ้นมามองก็เห็นลูกสาวอาจารย์ กำลังยืนยิ้มให้พวกเขาพร้อมส่งกล่องขนมให้พวกเขาคนละกล่อง

"ฉันทำขนมมาฝากค่ะ" 

"ขอบคุณครับน้องครัวซองต์" คุณหมอสกายรับขนมมาวางไว้ก่อนจะเปิดดูข้างใน

"ขอบคุณครับ นั่งทานข้าวด้วยกันก่อนสิ" 

"ขอบคุณค่ะพี่องศา"

เมื่อครัวซองต์นั่งลงคุณหมอองศาก็จัดการสั่งอาหารให้เธอ โดยเลือกสเต๊กปลาแซลมอน เป็นเมนูที่เธอชอบไปทานร้านคาเฟ่กับกลุ่มเพื่อน ๆ ของเธอ ที่คุณหมอองศารู้ก็เพราะว่าเขาติดตามไอจีของเธออยู่ เหตุการณ์อัปเดตของเธอในแต่ละวัน

"น้องครัวซองต์รู้ได้ยังไงครับว่า พวกพี่ชอบกินครัวซองต์..." 

น้ำเสียงของคุณหมอสกายมันเป็นน้ำเสียงที่แอบแฝงไปด้วยเลศนัย เธอไม่ใช่เด็กใส่ซื่ออย่างที่ใครหลายคนคิด เธอเห็นสายตาของทั้งสองมันเป็นเหมือนชนวนเกิดเหตุ ที่ทำให้พวกเขาต้องรีบทานอาหารตรงหน้าเพื่อใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่ามากที่สุด

ห้องเก็บของใต้บันได

ลมหายใจเหนื่อยหอบของคุณหมอทั้งสองดังขึ้น จนเจ้าตัวต้องเม้มปากเก็บเสียงเอาไว้...

พวกเขายืนขยับเอวสาวท่อนเอ็นเข้าปากของครัวซองต์ เธอสลับดูดแท่งร้อนไปมา จนเสียงครางกระเส่าของพวกเขาดังออกมาจากลำคอ

เส้นเลือดพันรอบลำยาวบ่งบอกถึงความกำหนัดที่พวกเขาเก็บกดมานาน มันปูดจนน่ากลัวเขาอยากกระแทกเธอแทบขาดใจ แต่ต้องทนเลี้ยงไข้เธอต่อไป จนกว่าเธอจะได้ไปอยู่ที่กรุงเทพฯ 

อึก! อึก!

คุณหมอสกายขยุ้มผมเธอก่อนจะย่อขาเล็กน้อย เพื่อสาวเองกระเด้าจนท่อนเอ็นแทงลึกจนถึงคอหอย เขาเสียวจนจะทนไม่ไหว อยากแตก อยากกระแทกให้หนักกว่านี้

"อ่าา~" 

น้ำใคร่สวาทพวยพุ่งออกมาเต็มปากของครัวซองต์ เธอกลืนทุกหยาดหยดลงคอ ก่อนจะหันไปหาคุณหมอองศาแล้วจุดยิ้มมุมปาก 

เธอส่งสายตายั่วยวน จนเขาใช้นิ้วเกลี่ยน้ำรักของเพื่อน เข้าไปในปากให้เธอดูดนิ้วของเขาเล่น 

จ๊วบ~ 

"ถึงคิวของพี่องศาแล้วค่ะ"

"พี่รออยู่ครับเด็กดี อมควยพี่หน่อยนะครับ พี่อยากแตกใส่น้องครัวซองต์แล้ว"

เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะจัดการ ท่อนเอ็นของคุณหมอองศาด้วยปากของเธอ โดยมีคุณหมอสกายคุกเข่านั่งอยู่ด้านหลัง สอดมือเข้ามาในกระโปรง แหวกแพนตี้เพื่อหาจุดกระสันเปียกแฉะ

"อ๊า!"

"อืออ~" ยิ่งเธอเสียวเธอยิ่งดูดลำกายจนคุณหมอองศายกมือขึ้นกุมขมับ เขาเสียวจนน้ำจะแตกเสียให้ได้ เธอดูดเก่ง เล่นลิ้นกับของเขาจนความเสียวทะยานขึ้นเรื่อย ๆ 

นิ้วร้ายที่สอดใส่อยู่ในกายของเธอก็ไม่ต่างกัน มันกระตุ้นความเสียวจนเธอน้ำแตก ราวกับน้ำปัสสาวะที่ฉีดพุ่งออกมาจนเปียกพื้นเป็นทางยาว

"อ่าา เด็กดีคะ~" องศาลูบหัวเธอด้วยความเสน่หา ก่อนจะสาวเอวกระแทกซ้ำ ๆ 

อึก! อึก! อึก! 

ไม่ไหวแล้วคุณหมอองศาทนไม่ไหวแล้ว เขาสอดนิ้วไปที่ท้ายทอยเพื่อจับใบหน้าของเธอให้แหงนขึ้น ก่อนจะฟาดปากเธอด้วยลำกาย 

ปึก!

"อ่าา ครัวซองต์~" 

ไม่ใช่ปากของเธอที่ได้ชิมน้ำรักของคุณหมอองศา แต่เขาฉีดพ่นใส่หน้าจนเธอเปื้อนไปทั้งหน้าและผม 

เมื่อทั้งสามเสร็จสิ้นภารกิจ ครัวซองต์ก็มองพวกเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิ่มเอมหัวใจ 

"พวกพี่จะไปกรุงเทพฯ เมื่อไหร่คะ"

เธอถามเพราะใจอยากไปอยู่กรุงเทพฯ มาก อยากไปอยู่ตามลำพังเพื่อจะได้สะดวกต่อการทำอะไรมากกว่านี้ 

"ทำไมเหรอ น้องครัวซองต์อยากให้พวกพี่กินทุกวันเลยใช่ไหม" 

"หึหึ พี่สกายพูดอะไรคะเนี่ย"

"อยากหรือเปล่าล่ะ" องศาถามหลังจากทำความสะอาดตัวเองเสร็จเรียบร้อย 

"ถ้าครัวซองต์บอกว่าอยากล่ะคะ" เธอตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงออดอ้อน 

"งั้นก็ขึ้นอยู่ที่น้องแล้วครับ พี่กับไอ้สกายพร้อมตลอดเวลา" 

กรี๊ดดดด อยากจะไปตอนนี้เลย ฮือออ