บทที่ 2 แกล้งเมา NC

บทที่ 2

แกล้งเมา NC

ช่วงที่ครัวซองต์สอบติดมหาวิทยาลัย เธอกับเพื่อน ๆ จึงออกมาเลี้ยงฉลองกันในเมือง ร้านนัั่งชิวร้านนั้นอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลภูศิธานีสักเท่าไหร่ สามารถเข้าได้ตั้งแต่อายุ 18 ปี 

ครัวซองต์เป็นคนเดียวในกลุ่มที่มีความเพียบพร้อมไปทุกอย่าง ทั้งฐานะหน้าตาและรถยนต์หรูที่เธอขับอยู่ นอกนั้นก็จะมีสถานะทางการเงินที่แตกต่างกันไป 

วันนี้ครัวซองต์สวมใส่ชุดมินิเดรสสีขาวปล่อยผมสยายฉีดน้ำหอมจนหอมฟุ้ง เพื่อน ๆ ของเธอยังต้องยอมไม่มีใครกล้าเด่นเกินไป 

"พี่ฉันจองโต๊ะไว้ให้แล้ว ดีนะว่าพี่ชายฉันเป็นเพื่อนกับลูกเจ้าของร้าน" 

ฟ้าใส เพื่อนในกลุ่มของครัวซองค์รีบเอ่ยขณะเดินมายืนเคียงข้างครัวซองต์

"ไอซ์นายจะกลับพร้อมฉันไหม คืนนี้อย่าเมาจนทิ้งตัวอีกล่ะไม่งั้นฉันทิ้งนายอีกแน่" 

ไอซ์ ลูกชายเจ้าของบริษัทส่งออกที่บ้านของครัวซองต์ ใช้บริการส่งผลไม้ไปต่างประเทศเป็นประจำ 

"รู้แล้วพรุ่งนี้ฉันต้องไปดูคอนโดที่กรุงเทพฯ ขี้เกียจไปอยู่บ้านยาย แล้วพวกเธอล่ะเอาไงจะไปอยู่หอหรืออยู่คอนโดกัน"

"แม่ฉันให้อยู่หอ เห็นว่าแม่ของเธอก็จะให้อยู่หอด้วยนะครัวซองต์"

"ไม่มีทาง ฉันไปอยู่แน่ ไอซ์ถ้าบ้านฉันให้ไปอยู่หอฉันไปอยู่กับนายนะ"

"ก็ได้ ฉันไม่ติด" 

ไอซ์เดินกอดคอครัวซองต์เข้ามาในร้าน แม้จะถูกสายตาของฟ้าใสมองอย่างเหนื่อยใจก็ตาม ทั้งสองคนสนิทกันมาก เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กส่วนฟ้าใสพึ่งจะมารู้จักกันตอนเรียนมัธยม 

ครัวซองต์ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เธอกำลังเป็นเป้าสายตาของผู้ชายในร้าน เพราะความสวยโดดเด่นของเธอ ยิ่งเธอโยกไปตามจังหวะเพลง ความน่ารักปนเซ็กซี่ยิ่งทำให้ผู้ชายทั้งหลายคน อยากเข้ามาทำความรู้จัก 

แม้แต่ผู้ชายโต๊ะ VIP ที่แบกความเหนื่อยล้ามาจากการทำงาน ต้องรองรับอารมณ์ของคนไข้และญาติของคนไข้ ทำให้พวกเขาต้องหาที่พักใจก่อนกลับบ้าน 

"พวกมึงสามนาฬิกาเร็ว ๆ" เสียงแพทย์หนุ่มเอ่ยบอกเพื่อน ๆ จนทุกคนหันไปมอง

"ขาวฉิบ สวยด้วย" 

"ไอ้องศา ไอ้สกาย มึงหันไปมองดิ"

ทั้งสองส่ายหน้าก่อนจะหันไปมองเป้าหมายที่เพื่อนบอก จังหวะนั้นหญิงสาวกำลังปัดผมไปด้านหลังจนเห็นลำคอระหง เธอยกแก้วที่ผสมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ขึ้นมาดื่ม โดยไม่ได้มีท่าทีรังเกียจหรือไม่ชอบสิ่งนั้นเลย

สองหนุ่มแอบขมวดคิ้วเล็กน้อย พวกเขารู้จักเธอดี เธอคือลูกสาวของอาจารย์หมอธเนศ  เมื่อสัปดาห์ก่อนพวกเขาแวะไปคุยกับอาจารย์ที่บ้าน แถมนั่งดื่มกันนอกชานบ้าน เธอยังปฏิเสธเครื่องดื่มจสกพวกเขาเลย

'ครัวซองต์ดื่มไม่เป็นค่ะพี่สกาย มันขมกลืนไม่ลงค่ะ'

ตัดมาตอนนี้เพียว ๆ เธอก็ดื่มเหมือนน้ำเปล่า สรุปแล้วเธอเป็นคนแบบไหนเรียบร้อยตอนอยู่หน้าพ่อแม่ แต่เป็นเด็กใจแตกเวลาอยู่ข้างนอกเหรอ สองหนุ่มหันกลับมานั่งดื่มต่อ เขาไม่ใช่พวกปากโป้งที่จะบอกใคร แม้แต่เพื่อนสนิทก็ไม่พูดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกใคร 

เมื่อถึงเวลาที่ครัวซองต์ต้องเดินทางกลับ  การดื่มแอลกอฮอล์และขับรถมันเสี่ยงมาก อีกทั้งยังเป็นอันตรายต่อตัวเองและผู้ร่วมใช้ถนนด้วย 

"ไอซ์นายขับ ไปส่งฟ้าใสก่อนแล้วค่อยไปบ้านฉัน เดี๋ยวฉันให้คนขับรถที่บ้านไปส่งนายเอง" กุญแจรถถูกส่งให้เพื่อนชาย ที่วันนี้ดื่มน้อยกว่าปกติ 

"ได้" 

ไม่ทันที่ทั้งสามจะเดินมาถึงรถ สายตาของครัวซองต์ก็หันไปเห็นผู้ชายสองคนที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี เขาจะเห็นเธออยู่ที่นี่ไหม วันนี้ดื่มไปเยอะด้วยเสียภาพพจน์ที่สร้างมาจริง ๆ 

พรึบ! 

"เฮ้ย! ครัวซองต์!"

ร่างบางทรุดลงไปกับพื้น ทำเอาเพื่อนชายรีบเข้าไปช่วยพยุงแต่เธอก็ยังทิ้งตัวลงไปอีก 

"ครัวซองต์แกไหวไหมลุกก่อน!" 

ฟ้าใสพยายามตะโกนเรียกเพื่อน แต่เพื่อนก็เอาแต่ทิ้งตัวจนชุดสีขาวเปื้อนดิน 

เสียงความวุ่นวายดังมาถึงรถหรูที่มีคุณหมอสองคนกำลังยืนคุยกันอยู่ พวกเขาเห็นครัวซองต์เดินมาปกติ พอเธอเห็นพวกเขาก็ทรุดลงไป

"มึงคิดเหมือนกูไหมองศา"

"หึ น่าจับตีให้เข็ด" 

ทั้งสองรีบเดินตรงไปหาครัวซองต์ เพื่อดูอาการ จนเพื่อนชายของเธอรีบกันไว้

"เพื่อนผมผมดูแลเองได้ ไม่รบกวนพวกคุณหรอกครับ"

อีไอซ์! อย่ามายุ่งได้ไหม! มึงไม่ต้องมาเป็นห่วงกูตอนนี้ ปล่อยกูไป! 

"พี่รู้จักครัวซองต์" สกายพูดออกมาตามตรง

"งั้นคุยกับคุณพ่อน้องครัวซองต์แล้วกัน" 

คุณหมอองศายื่นโทรศัพท์พร้อมเปิดสปีกเกอร์โฟน ให้เพื่อนของเธอฟังและได้คุยกับคุณพ่อ  จนทั้งสองพยักหน้าตกลงให้คุณหมอทั้งสอง เป็นคนไปส่งครัวซองต์ที่บ้านแทน

"งั้นผมไปส่งฟ้าใสเอง เดี๋ยวรถของครัวซองต์ผมเอาไปส่งตอนเช้า ฝากเพื่อนผมด้วยนะคร้าบ"

"ไม่ต้องห่วง" สกายเป็นฝ่ายตอบ

องศาอุ้มครัวซองต์มาที่รถ เขาให้เธอนอนอยู่ที่เบาะหลัง โดยที่เขานั่งอีกฝั่งให้เธอนอนหนุนตักไว้ ส่วนสกายทำหน้าที่ขับรถมาบ้านของครัวซองต์

คนแกล้งเมาจนทิ้งตัวรับรู้ทุกอย่าง เธอแอบอมยิ้มที่ได้ขึ้นมาอยู่ในการดูแลของผู้ชายทั้งสองคน จนมือบางเผลอตัวลูบไล้ต้นขาของคุณหมอองศา

คนถูกกระทำจุดยิ้มมุมปาก มองหน้าเพื่อนผ่านการกระจกมองหลัง จากนั้นก็นั่งพิงเบาะในท่าที่สบายที่สุด 

ยิ่งถูกลูบไล้มือของหมอองศาก็อยู่ไม่สุข เขาลูบแขนเธอเหมือนกำลังกระตุ้นอารมณ์ของเธอเช่นกัน 

"อืออ~" 

เมื่อมือของหมอองศาบีบเข้าที่หน้าอก ครัวซองต์ก็ครางทุ้มในลำคอ คราวนี้ครัวซองต์แทบสิ้นสติ เธอรู้ว่าลำกายของคุณหมอองศากำลังแข็ง จึงพลิกตัวเข้าหาเขาใช้ปากครอบส่วนหัวผ่านกางเกงสแลคสีดำ 

"ซีดด~" 

ต่างฝ่ายต่างมีอารมณ์แต่ก็ยังไม่พร้อมที่จะทำอะไรกันไปมากกว่านี้ นอกจากคุณหมอจะถอดซิบกางเกงควักลำกายของตนออกมาสูดลมหายใจ 

"อ่าา~" 

ครัวซองต์ครอบดูดได้ถนัดขึ้น เธออมส่วนหัวไม่พอ ยังใช้มือช่วยสาวจนคุณหมอองศาเกร็งไปทั้งตัว 

"ไหวไหมมึง" สกายถามเพื่อนพร้อมจุดยิ้มมุมปาก เขาเองก็โคตรมีอารมณ์เลย 

"น้องดูดควยเก่งฉิบ ลิ้นโคตรร้าย"

คนถูกชมยิ่งกระทำเร็วขึ้น จนคุณหมอองศากดหัวเธอไว้แล้วขยับเอวเด้งสวนขึ้นมา 

"อึก อึก!" 

น้ำใคร่สวาทพวยพุ่งออกมาเต็มปากของครัวซองต์ เธอกลืนจนหมดทุกหยาดหยด แถมยังดูด จ๊วบ ทิ้งท้ายจนคุณหมอนิ่วหน้าเสียวแทบขาดใจ