Startseite / มาเฟีย / บอกแล้วไม่ได้รัก / ตอนที่ 4 ไม่อยู่แล้ว

Teilen

ตอนที่ 4 ไม่อยู่แล้ว

last update Zuletzt aktualisiert: 19.01.2026 11:52:06

ชายหนุ่มเดินอุ้มหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำ ตรงมาที่เตียงนอนก่อนที่จะวางเรือนร่างเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือ เทลไม่ปล่อยให้เวลาเสียปล่อย วางปุ๊บ เสียบเข้าที่เดิมปั๊บ จนไอริสตกใจตาเบิกโพลงทันที

“อ๊ะ!”

“ขึ้นให้หน่อย” เทลเอ่ยบอกน้ำเสียงเรียบ ก่อนที่จะพลิกร่างเล็กให้ขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน ส่วนเขานอนราบลงไปกับที่นอน

“จุก!”

“เดี๋ยวให้รางวัล ถ้าหนูเป็นเด็กดี” เทลยื่นข้อเสนอทำให้ร่างเล็กคลี่ยิ้มชอบใจทันที

“ป๊ะป๊าพูดแล้วน๊า~”

“ครับ” สิ้นสุดคำว่าครับ คนตัวเล็กก็เริ่มขยับสะโพกไปมาทันที ทั้งจุกทั้งเสียว

“อ่าห์~ แบบนั้นเลยหนู อย่าหยุดนะ” เทลเอ่ยพูดน้ำเสียงแผ่วเบา สองมือก็จับอยู่ที่เอวเล็ก

“อื้ออ~ ป๊ะป๊าขา~” บอกตรงๆ จากใจเขาไม่เคยเห็นมุมนี้ของไอริสมาก่อนเลย ปกติแล้วเธอจะดูเป็นเด็กน่ารัก พูดง่ายเชื่อฟัง เขาแทบจะไม่เชื่อสายตาว่านี้คือไอริส เด็กน้อยที่เขารู้จักดีในวันนั้น

บทอันเร่าร้อนไม่รู้ว่าไปจบลงที่ตรงไหน รู้เพียงแค่ว่าเครื่องป้องกันหมดไปหลายอันเลยทีเดียว หญิงสาวหลังจากเสร็จกิจแล้วเธอก็นอนหลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ส่วนเทลเขายืนอยู่ที่ริมระเบียงห้องกำลังยืนสูบบุหรี่ ทุกครั้งที่เขาสูบบุหรี่แปลว่ามีเรื่องให้คิดมีเรื่องให้เครียด

จะไม่ให้เครียดยังไงไหว ก็เล่นกินลูกสาวเพื่อนสนิทแม่ไปแบบนั้น มีหวังถ้าแม่รู้กูงานเข้าอีก มีหวังมีเมียแบบไม่รู้ตัว

“เมาแบบนี้ พรุ่งนี้ตื่นมาเดี๋ยวก็ลืม” เทลเอ่ยพูดพึมพำเสียงแผ่วเบา ก่อนที่จะอัดสารนิโคตินเข้าไปเต็มๆ ปอดแล้วพ่นควันสีขาวออกมาจากทางจมูก ชายหนุ่มยังคงยืนอัดสารนิโคตินอยู่หลายต่อหลายครั้งจนพอใจแล้ว ถึงได้เดินออกจากห้องไป

โดยปกติแล้วเทลจะไม่เคยหลับนอนรวมเตียงกับใคร เสร็จกิจกรรมแล้วก็แยกย้ายไม่มีต่อรอบสองรอบสามครั้งเดียวพอ ชายหนุ่มเป็นพวกรักสนุกไม่คิดผูกพันไม่อยากอยู่ในกรอบไม่ชอบการโดนกักขัง ขังประเภทที่ว่าคือทำอะไรต้องคอยบอกคอยถาม ไปไหนต้องมานั่งรายงานตลอด

ให้กูอยู่เป็นโสดเถอะ อย่าให้กูไปเป็นภาระจิตใจในชีวิตใครเลย

เทลเดินออกจากห้องนอนเดินออกมานั่งที่โซฟาตัวใหญ่กลางห้องโถง ชายหนุ่มนั่งมองจับจ้องไปที่ประตูห้องนอน ในหัวสมองก็นั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ

ครืด~ ครืด~

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นสองสามครั้ง ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะไม่รับสาย แต่ไอ้คนปลายสายมันโทรจี้ไม่ยอมเลิกรา ทำให้เทลต้องเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายทันที

“ว่า”

(แหม๋ๆ หายหัวไปเลยนะครับ) โรมเอ่ยแซว

“มีอะไร”

(เอาทำเมียเลยดิ จะได้มีสะใภ้ไปไหว้แม่)

“สะใภ้พ่องมึงอะ!”

(หัวร้อนทำไม?)

“เรื่องของกู”

(แสดงว่าไม่กลับเข้ามาที่บาร์แล้ว)

“อืม ไม่เข้าแล้ว”

(ครับเพื่อนรัก) โรมเอ่ยจบประโยคก็วางสายไปทันที

หลังจากที่ปลายสายวางไปแล้ว เทลก็วางโทรศัพท์มือถือลงเช่นเดิมก่อนที่จะเอนหลังพิงโซฟา แหงนหน้าขึ้นมองเพดานห้อง ก่อนที่จะหลับตาลงช้าๆ แล้วเขาก็ผล็อยหลับไปในทันที

เช้าวันใหม่...

เช้าของวันใหม่เข้ามาเยือนแสงแดดสาดส่องผ่านรูผ้าม่านมาเข้ามาภายในห้องโถงใหญ่ ทำให้คนที่นอนอยู่บนโซฟาตรงลืมตาตื่นขึ้นมาทันที ชายหนุ่มพยายามปรับสายตามองไปรอบๆ ห้องก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นจากโซฟาเดินตรงเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ที่มีกระต่ายตัวน้อยนอนอยู่

ทว่าพอเปิดประตูเข้ามาแล้วเขากลับไม่เจอกระต่ายตัวน้อยของเขาเลยสักนิดเดียว เธอไม่อยู่แล้ว เธอไปแล้ว ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องเลย

กูคงไม่ได้หลับลึกอะไรขนาดนั้นหรอกมั้ง

“กูหลับหรือซ่อมตายวะ! น้องเดินออกจากห้องทำไมกูไม่รู้สึกตัวอะไรเลย” ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย หรือว่ากูหลับลึกจริงๆ

“เห้อ~ ช่างเถอะ ไปแล้วก็ไปเลยอย่าสร้างเรื่องให้กูก็พอแล้ว” เพราะถ้าสร้างเรื่องให้กูมีหวังกูคงไม่รอดแน่ๆ ลูกสาวเพื่อนแม่ แล้วเพื่อนคนนี้แม่รักมากเป็นพิเศษแบบนี้ ถ้าเกิดเรื่องจริงจะหนียังไงไหว?

ถ้าให้สู้กับแม่ กูขอยอมแพ้ครับ

เทลเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำก่อนที่จะล้างหน้าล้างตาแล้วก็อาบน้ำให้มันสดชื่นขึ้นสักหน่อย ชายหนุ่มใช่เวลาอาบน้ำไม่นานสักเท่าไหร่ ไม่ถึงสิบนาทีก็อาบเสร็จแล้ว ก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องน้ำ เดินออกมาแต่งตัวให้เรียบร้อย วันนี้ต้องเข้าบาร์เพราะว่ามีนัดเคลียร์สต๊อกของหลังร้านแล้วก็นับสต๊อกที่เหลืออีกด้วย

บาร์เอโซน...

รถสปอร์ตคนหรูของเทลแล่นเข้ามาจอดที่ใต้ตึกของบาร์ ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเทลก็ก้าวขาลงจากรถทันที ก่อนที่จะเดินขึ้นไปที่ชั้นสองของตัวอาคาร ชั้นสองเป็นบาร์ไว้ต้อนรับลูกค้า ส่วนชั้นสามเป็นห้องนอนของกลุ่มเอโซน เป็นพื้นที่ส่วนบุคคล

“อรุณสวัสดิ์ครับ” เสียงเอ่ยทักทายดังขึ้นทันทีที่เทลก้าวขาเข้ามาภายในบาร์ ทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคนที่เอ่ยทักทาย ทว่าพอเห็นหน้าแล้วก็อยากถอยหลังหนีทันที

ก็มันเล่นอยู่กันครบทุกคนแบบนี้ ไอ้เหี้ยโรมอีกแน่นอน ไอ้นี่รู้โลกรู้

“เห้ยๆ! จะไปไหนครับ” เสียงของซันดังขึ้นก่อนที่มันจะวิ่งมารวบตัวของเทลเอาไว้ แล้วลากชายหนุ่มให้มานั่งที่เก้าอี้ตรงกลางระหว่างกลุ่มเพื่อนๆ

“มีอะไรอยากอัปเดตมั้ย” ธิเบศร์เอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง ยกยิ้มที่มุมปากอย่างรู้ใจเพื่อน ถ้าถามว่าใครรู้ใจเพื่อนที่สุดก็คงไอ้ธิเบศร์เนี่ยแหละ

“ไม่มี”

“ตอแหล!” รามิลเอ่ยขึ้นเสียงดัง ก่อนที่จะเอื้อมมือไปตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ

“ไอ้เหี้นนี้หยาบคาย กูจะฟ้องข้าวหอม” ข้าวหอม ในเรื่อง (กลิ่นของความรัก /มีอีบุ๊ค)

“ปัญญาอ่อน” ดร.ซันเอ่ยขึ้นเสริมอีกคน

“มึงอีกตัวกูจะฟ้องฝุ่น” ฝุ่น ในเรื่อง (เมียลับดร.ซัน /มีอีบุ๊ค)

“หรือจะให้กูอัปเดตให้ดี” เสียงของโรมเอ่ยขึ้น เดินมาตบไหล่เพื่อนอีกคน

“มึงตัวดีเลยไอ้สัด! มึงรู้โลกรู้เนี่ย”

“ฮ่าๆ โทษทีเพื่อน”

“อัปเดตมา”

“เออๆ!!” เทลจำนนต่อไอ้พวกชอบเสือกทั้งหลาย ก่อนที่จะเริ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ที่บาร์ไปจดถึงห้อง จนตื่นมาแล้วไม่เจอนั่นแหละ แต่ในส่วนบทเร่าร้อนที่แสดงด้วยกันเทลไม่ลงรายละเอียดมากเท่าไหร่

“มาแบบเดียวกับกูเลย” ดร.ซันเอ่ยขึ้น แบบเดียวกันเป๊ะ! ตื่นมาแล้วไม่เจอเนี่ย ของกูตื่นมาก็ไม่เจอ เจอแต่บัตรประชาชนที่ทิ้งไวแค่นั้น

“เออว่ะแบบเดียวกับมึงเลย”

“แต่ของกูไม่มีครั้งที่สองแน่นอน กูไม่ใช่ไอ้ซัน” เทลเอ่ย

“ไอ้ซันก็เคยพูดแบบนี้นะ” ธิเบศร์เอ่ย

“แล้วก็จบที่คลั่งรักเมียมากด้วย” รามิลเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกปลายนิ้วขึ้นมาเกาที่หัวคิ้ว เหลือบตามองดร.ซันเล็กน้อย

“กูไม่เถียงครับ” ดร.ซันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“อย่าเถียง เพราะเถียงก็ไม่ชนะ”

“เออครับ” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่จะหันไปเอ่ยถามเทล “ยังไงครับ ไม่กินซ้ำแน่นะ”

“ถ้ากินซ้ำเรียกกูหมาได้เลย” เทลเอ่ยตอบอย่างมั่นใจ

“ไอ้หมาเทล!!!” โอเคครับ พวกมึงดูรักกูกันมากจริงๆ

เพื่อนรักทั้งสี่คนเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ประโยคเดียวกัน ประสานเสียงจนคนที่โดนว่าต้องยันตัวลุกขึ้นยืนทันที ก่อนที่ชายหนุ่มจะรีบเดินออกไปจากตรงนี้ทันที แต่ก็ไม่วายหันมาชูนิ้วกลางให้เพื่อนๆ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหลังร้าน

“สันดาน!” ดร.ซันเอ่ยด่าตามหลังชายหนุ่มไป ก่อนที่เทลจะเดินหายเข้าไปในหลังร้าน ทำให้ตรงนี้เหลือแค่สี่หนุ่มที่นั่งอยู่

“พนันกับกูมั้ย” โรมเอ่ยขึ้น

“กูว่ามันหมา” ธิเบศร์เอ่ย

“กูอยู่กับไอ้ธิเบศร์” รามิลเอ่ย

“กูอยู่กับไอ้ธิเบศร์เหมือนกัน” ดร.ซันเอ่ย

“เอ้า! แล้วกูต้องอยู่กับใคร แบบนี้ก็ไม่ได้เงินดิ” โรมเอ่ย

“มึงก็อยู่ฝั่งตรงข้ามพวกกูดิ”

“กูก็เสียเงินดิไอ้ควาย!”

“ฮ่าๆ ถือว่าแบ่งปันกัน” ดร.ซันเอ่ยขึ้นพร้อมกับหัวเราะชอบใจ

“กูไม่เล่นแล้ว” โรมเอ่ยขึ้นก่อนที่จะเดินออกไปจากตรงนี้อีกคน

“ไอ้เหี้ยนี้เอาแต่ใจฉิบหาย เดี๋ยวเล่นเดี๋ยวไม่เล่น” รามิลเอ่ยก่อนที่จะเดินตามหลังโรมออกไปเช่นกัน

ส่วนอีกสองคนที่เหลือต่างก็พากันแยกย้ายกันกลับ ธิเบศร์กับเข้าโกดังต่อ ส่วนดร.ซันมีเข้าไปสอนที่มหาลัยต่อเช่นกัน ส่วนโรมมันว่างทั้งวัน วันๆ เอาแต่กินแล้วก็นอน ส่วนหมอรามิลคงเข้าโรงพยาบาลต่อหรือไม่ก็ไปเฝ้าข้าวหอมที่หน้าโรงเรียน ไอ้เหี้ยนี้มันหวงเด็กอย่างกับอะไรดี

...

แก๊งนี้เขากวนประสาทกันไม่หยุดจริงๆ อยู่ครบแก๊งเป็นต้องหยุมหัวกันตลอดเลย

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 5 มาทำไม

    19:45 น.ชายหนุ่มใช้เวลาทั้งวันเพื่ออยู่ข้างหลังร้าน ภายในห้องเก็บของเพื่อตรวจเช็คนับสต๊อกของว่าเหลือเท่าไหร่ ตอนสั่งจะได้สั่งของถูก หน้าที่เช็คของหลังร้านเป็นหน้าที่ของเทลอยู่แล้ว เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่มันละเอียดมาก เทลจึงจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้เองในทุกๆ เดือน ภายในห้องเก็บของเต็มไปด้วยสิ่งของมากมายที่เกี่ยวกับบาร์ ส่วนมากจะเป็นเครื่องดื่มหรือน้ำอัดลมส่วนใหญ่“เฮียครับ!” เสียงของลูกน้องคนสนิทอย่าง ไอ้ปลื้ม เอ่ยเรียกอยู่ทางด้านนอก“เออเข้ามา” เทลเอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกเข้ามาด้านใน ไอ้ปลื้มจึงผลักประตูเข้ามาทันที“มีคนมาหาเฮียครับ”“ใคร”“เธอบอกว่าชื่อไอริสครับ” พอได้ยินชื่อเธอ ชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นสบตามองไอ้ปลื้มทันที“บอกให้เธอกลับไป กูไม่ว่าง” เทลเอ่ยตอบน้ำเสียงเรียบ ก็กูไม่ว่างจริงๆ“ครับ”หลังจากที่ไอ้ปลื้มเดินออกไปแล้ว ชายหนุ่มก็ยังคงนั่งเช็กสต๊อกของต่อเช่นเดิม ไม่ได้สนใจคนที่มาหาสักเท่าไหร่ เทลยังคงอยู่ในห้องเก็บของเช่นเดิม ผ่านไปเพียงครู่เดียวเสียงเคาะประตูห้องเก็บของก็ดังขึ้นสองสามครั้งติดก๊อกๆ ก๊อกๆ“เข้ามา” ชายหนุ่มเอ่ยอนุญาต คนด้านนอกจึงกล้าเปิดประตูเข้ามาด้านใน ทว่าคน

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 4 ไม่อยู่แล้ว

    ชายหนุ่มเดินอุ้มหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำ ตรงมาที่เตียงนอนก่อนที่จะวางเรือนร่างเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือ เทลไม่ปล่อยให้เวลาเสียปล่อย วางปุ๊บ เสียบเข้าที่เดิมปั๊บ จนไอริสตกใจตาเบิกโพลงทันที“อ๊ะ!”“ขึ้นให้หน่อย” เทลเอ่ยบอกน้ำเสียงเรียบ ก่อนที่จะพลิกร่างเล็กให้ขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน ส่วนเขานอนราบลงไปกับที่นอน“จุก!”“เดี๋ยวให้รางวัล ถ้าหนูเป็นเด็กดี” เทลยื่นข้อเสนอทำให้ร่างเล็กคลี่ยิ้มชอบใจทันที“ป๊ะป๊าพูดแล้วน๊า~”“ครับ” สิ้นสุดคำว่าครับ คนตัวเล็กก็เริ่มขยับสะโพกไปมาทันที ทั้งจุกทั้งเสียว“อ่าห์~ แบบนั้นเลยหนู อย่าหยุดนะ” เทลเอ่ยพูดน้ำเสียงแผ่วเบา สองมือก็จับอยู่ที่เอวเล็ก“อื้ออ~ ป๊ะป๊าขา~” บอกตรงๆ จากใจเขาไม่เคยเห็นมุมนี้ของไอริสมาก่อนเลย ปกติแล้วเธอจะดูเป็นเด็กน่ารัก พูดง่ายเชื่อฟัง เขาแทบจะไม่เชื่อสายตาว่านี้คือไอริส เด็กน้อยที่เขารู้จักดีในวันนั้นบทอันเร่าร้อนไม่รู้ว่าไปจบลงที่ตรงไหน รู้เพียงแค่ว่าเครื่องป้องกันหมดไปหลายอันเลยทีเดียว หญิงสาวหลังจากเสร็จกิจแล้วเธอก็นอนหลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ส่วนเทลเขายืนอยู่ที่ริมระเบียงห้องกำลังยืนสูบบุหรี่ ทุกครั้งที่เขาสูบบุหรี่แปลว่ามีเรื่องให้คิด

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 3 สกปรก

    เนื้อหาต่อจากเดิม...ในเมื่อเธอยืนยันคำตอบเดิม เขาเองก็จะไม่เกรงใจแล้ว เพื่อนแม่ก็เพื่อนแม่เถอะ ลูกสาวแม่ยอมให้ผมเองนะครับ“อื้อ~” ชายหนุ่มบดจูบที่ริมฝีปากเล็กอีกครั้ง เอื้อมมือหนาขึ้นมาบดคลึงที่เนินอกเนินใจอวบอิ่มของไอริสอย่างบ้าคลั่ง เทลบดคลึงแรงจนที่เนินอกเป็นรอยนิ้วแดงทั้งห้านิ้ว“อื้ออ~” ไอริสเริ่มจับทางของเทลได้ ก็ดีสอนแป๊บเดียวเป็นแบบนี้เขาชอบมือหนึ่งดันกำแพงไว้ ส่วนอีกมือก็คลึงอยู่ที่หน้าอกของเธอ ริมฝีปากก็ทำหน้าที่ของมันอย่างหนัก ไอริสปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเทล ปล่อยให้ชายหนุ่มทำตามใจ เหมือนว่าเรือนร่างนี้เธอมอบให้เขาแล้ว อยากทำอะไรก็เชิญ“เฮีย~” เสียงครางของเธอมันยิ่งทำให้อารมณ์ในตัวเขาพุ่งสูง ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกจากเธอ เลื่อนลงต่ำมาหาที่ซอกคอขาว สูดดมจนพอใจก่อนที่จะขบเม้มเบาๆ ให้เป็นรอยแดง“อ๊ะ!” ไอริสส่งเสียงร้องตกใจทันทีที่รู้สึกถึงความเจ็บเล็กน้อยที่คอของตัวเอง มือหนายังคงทำหน้าที่เช่นเดิม บดคลึงอยู่ที่เนินอกอย่าวพอใจเทลเงยหน้าขึ้นจากซอกคอ ก่อนที่จะจ้องมองใบหน้าหวานด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์ ชายหนุ่มจัดการถอนเสื้อของตัวเองออก ส่วนกางเกงของไม่ต้องสั่งอะไรมาก ไอริสจัดการถอนให้

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 2 น้องไม่นุ่ง

    คอนโดมิเนียมหรู...20:34 นาทีรถหรูของชายหนุ่มแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเทลดับเครื่องยนต์ หันมามองน้องที่นั่งอยู่ข้างคนขับ คนตัวเล็กหลับไปแล้ว ที่จริงเธอหลับไปนานแล้ว ชายหนุ่มเปิดประตูเดินลงจากรถ ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูรถฝั่งของไอริส โน้มตัวเข้าไปหาเธอ เอื้อมมือหนาไปถอดสายเบลล์ให้เธอก่อนที่จะช้อนตัวเธอขึ้นอุ้ม“เธอไม่ใช่สเปคเฮีย” เทลจ้องมองใบหน้าหวาน เอ่ยพูดเสียงแผ่วเบา ก่อนที่จะอุ้มไอริสเดินเข้าไปในลิฟต์ของชั้นใต้ดิน ทันทีที่เข้ามาอยู่ในลิฟต์แล้ว เขายังคงอุ้มเธออยู่เช่นเดิม จนลิฟต์ขึ้นมาถึงชั้นที่ห้องของเทลอยู่“เฮีย~” ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิด ไอริสก็เอ่ยเรียกชายหนุ่ม ทำให้เทลก้มหน้าไปมองที่ร่างเล็กที่เขาอุ้มอยู่ในอ้อมแขน“อื้อ~” แค่ก้มหน้ามองเธอ ก็ถูกเธอกดท้ายทอยลงไปจูบเรียบร้อย เธอแม่งร้าย“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” เสียงของบุคคลที่สามเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ สาวน้อยก็แค่จะเดินมาเข้าลิฟต์ ใครจะไปคิดว่ามีคนจูบกันอยู่ในลิฟต์เทลผละริมฝีปากออกจากเรียงปากเล็กทันที ก่อนที่จะถอนหายใจแรงๆ ส่วนคนตัวเล็กเองก็ซุกใบหน้าเข้าหาแผงอกของชายหนุ่มทันที เทลเดินออกจากลิฟต์เดินตรงไปที่ห้อง

  • บอกแล้วไม่ได้รัก   ตอนที่ 1 เมา

    Part เทลบาร์เอโซน...วันนี้ไม่รู้ว่าเป็นวันอะไรทำไมลูกค้าในบาร์ถึงดูเยอะเป็นกรณีพิเศษ ส่วนหนึ่งคงมาจากเจ้าของบาร์ด้วยเทล เจ้าของบาร์เอโซนที่เมื่อก่อนพวงตำแหน่งบาร์เทนเดอร์ ทว่าตอนนี้เขาไม่ได้ทำหน้าที่ตรงนี้แล้ว มีลูกน้องมาทำแทนเขาแล้ว แต่ถ้าสาวๆ คนไหนที่อยากลองชิมการชงเครื่องดื่มของเขา ถ้าเขาใจดีเขาก็จะดูแลชงเครื่องเดิมให้เป็นกรณีพิเศษส่วนตัวเลยก็ว่าได้“คนนั้นน่ารักวะ” เสียงของโรมเอ่ยขึ้น ทำให้เทลหันไปมองตามสายตาของเพื่อน ก่อนที่จะเจอคนที่ไม่ควรมาอยู่ที่นี่“ไอริส!”“มึงรู้จักเหรอ?” โรมหันกลับมามองที่เทล ก่อนที่จะเลิกคิ้วสูงถามด้วยความสงสัย“คนนี้ห้ามยุ่ง” เทลเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์“โค้ชลงสนามแล้วครับ” โรมเอ่ยทิ้งท้ายอย่างขำๆ ก่อนที่จะหันไปสนใจสาวคนอื่นๆ แทนชายหนุ่มเดินเข้ามาหาเธอทางด้านหลัง ยืนอยู่ทางด้านหลังของเธออยู่เงียบๆ ส่วนลูกน้องที่เห็นเจ้านายก็ทำหน้าตกใจ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยพูดอะไร ยังคงทำหน้าที่ต่อ ชงเครื่องดื่มเสิร์ฟให้กับไอริสต่อ คนตัวเล็กนั่งดื่มเครื่องดื่มแบบเอาเป็นเอาตาย“จะดื่มให้ตายเลยหรือยังไง” เทลเอื้อม

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status