Mag-log inShare
ตอนที่ 4 ไม่อยู่แล้ว
Huling Na-update:
2026-01-19 11:52:06ชายหนุ่มเดินอุ้มหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำ ตรงมาที่เตียงนอนก่อนที่จะวางเรือนร่างเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือ เทลไม่ปล่อยให้เวลาเสียปล่อย วางปุ๊บ เสียบเข้าที่เดิมปั๊บ จนไอริสตกใจตาเบิกโพลงทันที
“อ๊ะ!” “ขึ้นให้หน่อย” เทลเอ่ยบอกน้ำเสียงเรียบ ก่อนที่จะพลิกร่างเล็กให้ขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน ส่วนเขานอนราบลงไปกับที่นอน “จุก!” “เดี๋ยวให้รางวัล ถ้าหนูเป็นเด็กดี” เทลยื่นข้อเสนอทำให้ร่างเล็กคลี่ยิ้มชอบใจทันที “ป๊ะป๊าพูดแล้วน๊า~” “ครับ” สิ้นสุดคำว่าครับ คนตัวเล็กก็เริ่มขยับสะโพกไปมาทันที ทั้งจุกทั้งเสียว “อ่าห์~ แบบนั้นเลยหนู อย่าหยุดนะ” เทลเอ่ยพูดน้ำเสียงแผ่วเบา สองมือก็จับอยู่ที่เอวเล็ก “อื้ออ~ ป๊ะป๊าขา~” บอกตรงๆ จากใจเขาไม่เคยเห็นมุมนี้ของไอริสมาก่อนเลย ปกติแล้วเธอจะดูเป็นเด็กน่ารัก พูดง่ายเชื่อฟัง เขาแทบจะไม่เชื่อสายตาว่านี้คือไอริส เด็กน้อยที่เขารู้จักดีในวันนั้น บทอันเร่าร้อนไม่รู้ว่าไปจบลงที่ตรงไหน รู้เพียงแค่ว่าเครื่องป้องกันหมดไปหลายอันเลยทีเดียว หญิงสาวหลังจากเสร็จกิจแล้วเธอก็นอนหลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ส่วนเทลเขายืนอยู่ที่ริมระเบียงห้องกำลังยืนสูบบุหรี่ ทุกครั้งที่เขาสูบบุหรี่แปลว่ามีเรื่องให้คิดมีเรื่องให้เครียด จะไม่ให้เครียดยังไงไหว ก็เล่นกินลูกสาวเพื่อนสนิทแม่ไปแบบนั้น มีหวังถ้าแม่รู้กูงานเข้าอีก มีหวังมีเมียแบบไม่รู้ตัว “เมาแบบนี้ พรุ่งนี้ตื่นมาเดี๋ยวก็ลืม” เทลเอ่ยพูดพึมพำเสียงแผ่วเบา ก่อนที่จะอัดสารนิโคตินเข้าไปเต็มๆ ปอดแล้วพ่นควันสีขาวออกมาจากทางจมูก ชายหนุ่มยังคงยืนอัดสารนิโคตินอยู่หลายต่อหลายครั้งจนพอใจแล้ว ถึงได้เดินออกจากห้องไป โดยปกติแล้วเทลจะไม่เคยหลับนอนรวมเตียงกับใคร เสร็จกิจกรรมแล้วก็แยกย้ายไม่มีต่อรอบสองรอบสามครั้งเดียวพอ ชายหนุ่มเป็นพวกรักสนุกไม่คิดผูกพันไม่อยากอยู่ในกรอบไม่ชอบการโดนกักขัง ขังประเภทที่ว่าคือทำอะไรต้องคอยบอกคอยถาม ไปไหนต้องมานั่งรายงานตลอด ให้กูอยู่เป็นโสดเถอะ อย่าให้กูไปเป็นภาระจิตใจในชีวิตใครเลย เทลเดินออกจากห้องนอนเดินออกมานั่งที่โซฟาตัวใหญ่กลางห้องโถง ชายหนุ่มนั่งมองจับจ้องไปที่ประตูห้องนอน ในหัวสมองก็นั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆ ครืด~ ครืด~ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นสองสามครั้ง ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะไม่รับสาย แต่ไอ้คนปลายสายมันโทรจี้ไม่ยอมเลิกรา ทำให้เทลต้องเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายทันที “ว่า” (แหม๋ๆ หายหัวไปเลยนะครับ) โรมเอ่ยแซว “มีอะไร” (เอาทำเมียเลยดิ จะได้มีสะใภ้ไปไหว้แม่) “สะใภ้พ่องมึงอะ!” (หัวร้อนทำไม?) “เรื่องของกู” (แสดงว่าไม่กลับเข้ามาที่บาร์แล้ว) “อืม ไม่เข้าแล้ว” (ครับเพื่อนรัก) โรมเอ่ยจบประโยคก็วางสายไปทันที หลังจากที่ปลายสายวางไปแล้ว เทลก็วางโทรศัพท์มือถือลงเช่นเดิมก่อนที่จะเอนหลังพิงโซฟา แหงนหน้าขึ้นมองเพดานห้อง ก่อนที่จะหลับตาลงช้าๆ แล้วเขาก็ผล็อยหลับไปในทันที เช้าวันใหม่... เช้าของวันใหม่เข้ามาเยือนแสงแดดสาดส่องผ่านรูผ้าม่านมาเข้ามาภายในห้องโถงใหญ่ ทำให้คนที่นอนอยู่บนโซฟาตรงลืมตาตื่นขึ้นมาทันที ชายหนุ่มพยายามปรับสายตามองไปรอบๆ ห้องก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นจากโซฟาเดินตรงเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ที่มีกระต่ายตัวน้อยนอนอยู่ ทว่าพอเปิดประตูเข้ามาแล้วเขากลับไม่เจอกระต่ายตัวน้อยของเขาเลยสักนิดเดียว เธอไม่อยู่แล้ว เธอไปแล้ว ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องเลย กูคงไม่ได้หลับลึกอะไรขนาดนั้นหรอกมั้ง “กูหลับหรือซ่อมตายวะ! น้องเดินออกจากห้องทำไมกูไม่รู้สึกตัวอะไรเลย” ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย หรือว่ากูหลับลึกจริงๆ “เห้อ~ ช่างเถอะ ไปแล้วก็ไปเลยอย่าสร้างเรื่องให้กูก็พอแล้ว” เพราะถ้าสร้างเรื่องให้กูมีหวังกูคงไม่รอดแน่ๆ ลูกสาวเพื่อนแม่ แล้วเพื่อนคนนี้แม่รักมากเป็นพิเศษแบบนี้ ถ้าเกิดเรื่องจริงจะหนียังไงไหว? ถ้าให้สู้กับแม่ กูขอยอมแพ้ครับ เทลเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำก่อนที่จะล้างหน้าล้างตาแล้วก็อาบน้ำให้มันสดชื่นขึ้นสักหน่อย ชายหนุ่มใช่เวลาอาบน้ำไม่นานสักเท่าไหร่ ไม่ถึงสิบนาทีก็อาบเสร็จแล้ว ก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องน้ำ เดินออกมาแต่งตัวให้เรียบร้อย วันนี้ต้องเข้าบาร์เพราะว่ามีนัดเคลียร์สต๊อกของหลังร้านแล้วก็นับสต๊อกที่เหลืออีกด้วย บาร์เอโซน... รถสปอร์ตคนหรูของเทลแล่นเข้ามาจอดที่ใต้ตึกของบาร์ ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเทลก็ก้าวขาลงจากรถทันที ก่อนที่จะเดินขึ้นไปที่ชั้นสองของตัวอาคาร ชั้นสองเป็นบาร์ไว้ต้อนรับลูกค้า ส่วนชั้นสามเป็นห้องนอนของกลุ่มเอโซน เป็นพื้นที่ส่วนบุคคล “อรุณสวัสดิ์ครับ” เสียงเอ่ยทักทายดังขึ้นทันทีที่เทลก้าวขาเข้ามาภายในบาร์ ทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคนที่เอ่ยทักทาย ทว่าพอเห็นหน้าแล้วก็อยากถอยหลังหนีทันที ก็มันเล่นอยู่กันครบทุกคนแบบนี้ ไอ้เหี้ยโรมอีกแน่นอน ไอ้นี่รู้โลกรู้ “เห้ยๆ! จะไปไหนครับ” เสียงของซันดังขึ้นก่อนที่มันจะวิ่งมารวบตัวของเทลเอาไว้ แล้วลากชายหนุ่มให้มานั่งที่เก้าอี้ตรงกลางระหว่างกลุ่มเพื่อนๆ “มีอะไรอยากอัปเดตมั้ย” ธิเบศร์เอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง ยกยิ้มที่มุมปากอย่างรู้ใจเพื่อน ถ้าถามว่าใครรู้ใจเพื่อนที่สุดก็คงไอ้ธิเบศร์เนี่ยแหละ “ไม่มี” “ตอแหล!” รามิลเอ่ยขึ้นเสียงดัง ก่อนที่จะเอื้อมมือไปตบไหล่เพื่อนรักเบาๆ “ไอ้เหี้นนี้หยาบคาย กูจะฟ้องข้าวหอม” ข้าวหอม ในเรื่อง (กลิ่นของความรัก /มีอีบุ๊ค) “ปัญญาอ่อน” ดร.ซันเอ่ยขึ้นเสริมอีกคน “มึงอีกตัวกูจะฟ้องฝุ่น” ฝุ่น ในเรื่อง (เมียลับดร.ซัน /มีอีบุ๊ค) “หรือจะให้กูอัปเดตให้ดี” เสียงของโรมเอ่ยขึ้น เดินมาตบไหล่เพื่อนอีกคน “มึงตัวดีเลยไอ้สัด! มึงรู้โลกรู้เนี่ย” “ฮ่าๆ โทษทีเพื่อน” “อัปเดตมา” “เออๆ!!” เทลจำนนต่อไอ้พวกชอบเสือกทั้งหลาย ก่อนที่จะเริ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ที่บาร์ไปจดถึงห้อง จนตื่นมาแล้วไม่เจอนั่นแหละ แต่ในส่วนบทเร่าร้อนที่แสดงด้วยกันเทลไม่ลงรายละเอียดมากเท่าไหร่ “มาแบบเดียวกับกูเลย” ดร.ซันเอ่ยขึ้น แบบเดียวกันเป๊ะ! ตื่นมาแล้วไม่เจอเนี่ย ของกูตื่นมาก็ไม่เจอ เจอแต่บัตรประชาชนที่ทิ้งไวแค่นั้น “เออว่ะแบบเดียวกับมึงเลย” “แต่ของกูไม่มีครั้งที่สองแน่นอน กูไม่ใช่ไอ้ซัน” เทลเอ่ย “ไอ้ซันก็เคยพูดแบบนี้นะ” ธิเบศร์เอ่ย “แล้วก็จบที่คลั่งรักเมียมากด้วย” รามิลเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกปลายนิ้วขึ้นมาเกาที่หัวคิ้ว เหลือบตามองดร.ซันเล็กน้อย “กูไม่เถียงครับ” ดร.ซันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “อย่าเถียง เพราะเถียงก็ไม่ชนะ” “เออครับ” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่จะหันไปเอ่ยถามเทล “ยังไงครับ ไม่กินซ้ำแน่นะ” “ถ้ากินซ้ำเรียกกูหมาได้เลย” เทลเอ่ยตอบอย่างมั่นใจ “ไอ้หมาเทล!!!” โอเคครับ พวกมึงดูรักกูกันมากจริงๆ เพื่อนรักทั้งสี่คนเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ประโยคเดียวกัน ประสานเสียงจนคนที่โดนว่าต้องยันตัวลุกขึ้นยืนทันที ก่อนที่ชายหนุ่มจะรีบเดินออกไปจากตรงนี้ทันที แต่ก็ไม่วายหันมาชูนิ้วกลางให้เพื่อนๆ ก่อนที่จะเดินเข้าไปหลังร้าน “สันดาน!” ดร.ซันเอ่ยด่าตามหลังชายหนุ่มไป ก่อนที่เทลจะเดินหายเข้าไปในหลังร้าน ทำให้ตรงนี้เหลือแค่สี่หนุ่มที่นั่งอยู่ “พนันกับกูมั้ย” โรมเอ่ยขึ้น “กูว่ามันหมา” ธิเบศร์เอ่ย “กูอยู่กับไอ้ธิเบศร์” รามิลเอ่ย “กูอยู่กับไอ้ธิเบศร์เหมือนกัน” ดร.ซันเอ่ย “เอ้า! แล้วกูต้องอยู่กับใคร แบบนี้ก็ไม่ได้เงินดิ” โรมเอ่ย “มึงก็อยู่ฝั่งตรงข้ามพวกกูดิ” “กูก็เสียเงินดิไอ้ควาย!” “ฮ่าๆ ถือว่าแบ่งปันกัน” ดร.ซันเอ่ยขึ้นพร้อมกับหัวเราะชอบใจ “กูไม่เล่นแล้ว” โรมเอ่ยขึ้นก่อนที่จะเดินออกไปจากตรงนี้อีกคน “ไอ้เหี้ยนี้เอาแต่ใจฉิบหาย เดี๋ยวเล่นเดี๋ยวไม่เล่น” รามิลเอ่ยก่อนที่จะเดินตามหลังโรมออกไปเช่นกัน ส่วนอีกสองคนที่เหลือต่างก็พากันแยกย้ายกันกลับ ธิเบศร์กับเข้าโกดังต่อ ส่วนดร.ซันมีเข้าไปสอนที่มหาลัยต่อเช่นกัน ส่วนโรมมันว่างทั้งวัน วันๆ เอาแต่กินแล้วก็นอน ส่วนหมอรามิลคงเข้าโรงพยาบาลต่อหรือไม่ก็ไปเฝ้าข้าวหอมที่หน้าโรงเรียน ไอ้เหี้ยนี้มันหวงเด็กอย่างกับอะไรดี ... แก๊งนี้เขากวนประสาทกันไม่หยุดจริงๆ อยู่ครบแก๊งเป็นต้องหยุมหัวกันตลอดเลย
Pinakabagong kabanata
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 15 เป็นห่วงเหรอ
เนื้อหาต่อจากเดิม…‘ดึงดันไปก็เสียเปล่า เธอจะเจ็บเปล่าๆ’คำพูดนี้ของเฮียเทลดังก้องอยู่ในหูตลอดเวลาที่นั่งรถมากับเขา แน่นอนว่าทุกคำพูดของเขามันมีผลต่อใจเธอเอามากๆ ถึงเธอจะดื้อแค่ไหน ปากเก่งแค่ไหน แต่เวลาที่เธอเจอคำพูดแย่ๆ ของเฮียเทลในบางครั้ง เธอก็เจ็บใจอยู่ดี แต่แค่ไม่แสดงอาการแค่นั้นเอง“ต้องเดินขึ้นไปส่งถึงห้องทำงานป่ะ” เฮียเทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่รถหรูแล่นเข้ามาจอดอยู่ที่หน้าบริษัทแล้ว“กล้าป่ะล่ะ” ไอริสเอ่ยยิ้มๆ เธอก็แค่ท้าเล่นๆ เพราะรู้อยู่แล้วว่าเฮียเทลไม่กล้า แล้วก็ไม่วันนั้นแน่นอน“ลงดิ! เดี๋ยวไปส่ง” ถามจริง? พูดจริงพูดเล่นว่ะเนี่ย“?” ไอริสได้แต่ทำหน้างงๆ ก่อนที่จะยอมเดินลงจากรถแต่โดยดี“เดี๋ยวๆ อาบน้ำหรือยัง ทำไมยังอยู่ชุดเดิม” ชายหนุ่มลงมาจากรถเดินมาหยุดอยู่ข้างเธอ ก่อนที่จะเอ่ยถาม เพราะตอนนี้ไอริสใส่เสื้อผ้าชุดเดิมอยู่“ในห้องทำงานมีเสื้อผ้าสำรองอยู่ เดี๋ยวไออาบน้ำที่บริษัทก็ได้”“อืม งั้นรีบเดินดิ” เฮียเทลเอ่ยขึ้นพร้อมกับแย่งสิ่งของที่อยู่ในมือของเธอเอาไปถือไว้เองทั้งหมด ทั้งถุงอาหาร ถุงยา แก้วน้ำแล้วก็กระเป๋า คนตัวเล็กทำได้แค่เดินสวยๆ เข้าบริษัทอย่างเดียวก็พอแล้วทั้งคู่เด
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 14 คนข้างกาย
เนื้อหาต่อจากเดิม…โคตรกวน กวนประสาท กวนตีน! คนตัวเล็กเลือกที่จะไม่เอ่ยตอบอะไรเลยสักอย่าง เธอไม่อยากต่อปากต่อคำกับเฮียเทล เพราะรู้ว่าถ้าต่อปากต่อคำกับเขามีหวังคืนนี้คงไม่จบแน่นอน วันนี้ก็เหนื่อยมามากพอแล้ว ไม่อยากต้องมาทะเลาะกับเฮียเทลเลย“เป็นอะไรไป ทำไมเงียบปากไปแบบนั้น” เทลเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งลงที่เดิม“เหนื่อย แค่ทำงานก็เหนื่อยแล้ว ไอไม่ต้องการมานั่งทะเลาะกับเฮียอีก” ไอริสเอ่ยตอบน้ำเสียงจริงจัง“ไม่อยากทะเลาะ ก็ยกเลิกงานแต่งดิ”“ไม่!” ไอริสยืนยันน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะหันหลังเดินออก ทว่ายังไม่ทันที่จะได้ก้าวขาเดินออกไปไหนเลยด้วยซ้ำ เรือนร่างเล็กก็ถูกคนตัวใหญ่ประชิดตัวทันที ทำเอาเธอตกใจตั้งตัวไม่ทันเลย“เฮียทำบ้าอะไร!”“อยากแต่งมากนักใช่มั้ยงาน”“ถ้าเจ้าบ่าวเป็นเฮียก็อยากแต่งนะคะ” ไอริสเอ่ยตอบ ทว่าคำตอบของเธอมันทำให้เขาหงุดหงิด เธอเองก็ตั้งใจที่จะกวนประสาทเขาเช่นกันทำไม? ก็ช่วยไม่ได้ เฮียอยากกวนประสาทไอเอง..“ได้! ได้!” เทลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะจับอุ้มเรือนร่างเล็กขึ้นพาดบ่าทันที ไอริสส่งเสียงร้องโวยวายทันทีที่ถูกคนตัวโตกว่าอุ้มขึ้นอย่างไม่ทั
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 13 เหตุผล/ข้ออ้าง
เนื้อหาต่อจากเดิม…คนตัวเล็กนั่งทำงานจนเวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงตอนบ่าย ตั้งแต่เช้ายันบ่ายคนตัวเล็กไม่พักเลยสักนิดเดียว เธอเอาแต่ทำงานเขียนแบบ ออกแบบ วาดรูปทั้งวันเลยจริงๆ เวลาล่วงเลยมาจนถึงบ่ายสอง ไอริสจึงวางปากกาที่อยู่ในมือวาง แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออกหาเฮียเทลทันที1 สายที่ไม่ได้รับ2 สายที่ไม่ได้รับ3 สายที่ไม่ได้รับเฮียเทลไม่ยอมรับสายเธอ แล้วยังไง? ไม่อยากรับก็ไม่ต้องรับ เธอก็จะดื้อโทรอยู่อย่างนี้จนเขารำคาญ เดี๋ยวเขารำคาญเมื่อไหร่เขาก็จะกดรับสายเธอเองนั่นแหละ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอกับเขาใครจะมีความอดทนมากกว่ากันและแล้วเฮียเทลก็รับสายของเธอ ทันทีที่เฮียเทลกดรับสาย ปลายสายก็เอ่ยโวยวายเสียงดังขึ้นมาทันทีเลยเช่นกันหึ! แน่นอนว่าเฮียเทลแพ้..(โทรมาทำไม? รำคาญ!)(ว่างมากนักหรือไง?)“แม่โทรมาบอกว่าเย็นนี้มีนัดทานข้าวนะคะ”“แม่บอกว่าโทรหาเฮียแล้ว แต่เฮียไม่รับสาย”(เคยกินแล้ว เคยกินตั้งแต่เล็กจนโต) กวนตีน!“โทรมาแจ้งให้ทราบค่ะ ส่วนร้านอาหารอยู่ที่ไหนจะส่งโลเคชั่นให้อีกทีนะคะ”(อืม)“ค่ะ” สิ้นสุดคำว่าค่ะ เธอก็ตัดสายเขาทิ้งทันทีเลยเช่นกัน ก็บอกแล้วว่าไม่อยากคุยกับเฮียเทลเลยจ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 12 นัดทานข้าว
หลังจากที่หมอรามิลกับดร.ซันเดินออกไปแล้ว ที่โต๊ะนี้ก็จะเหลือแค่โรมกับเทลที่ยังคงยืนอยู่กับที่ยังไม่ได้ขยับไปไหน เช่นเดียวกันกับคนตัวเล็กที่ยังคงจ้องมองใบหน้าคมอย่างจริงจัง“บรรยากาศไม่ค่อยดีกูกลับดีกว่า” โรมเอ่ยขึ้นหลังที่เงียบอยู่นาน ดูท่าแล้วศึกระหว่างเธอกับมันอีกนานคงกว่าจะจบลง ดูเหมือนว่ามันเพิ่งจะเริ่มขึ้นด้วยซ้ำ“กูไปด้วย” ธิเบศร์รีบเอ่ยขึ้นทันที ก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับโรม ทำให้โต๊ะนี้เหลือแค่เฮียเทลแล้วก็ไอริสแค่นั้น“อยากคุยอะไรก็ว่ามา” เทลเอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ไอริส“แม่ให้มาคุยกับเฮียเรื่องเรือนหอ” ไอริสเอ่ยขึ้นทันทีที่เฮียเทลเปิดโอกาสให้พูด“ใครอยากแต่งก็ออกแบบเอง”“แน่ใจ?” คนตัวเล็กเลิกคิ้วสูงเอ่ยถาม แน่ใจใช่มั้ย? แน่ใจในคำพูดตัวเองหรือเปล่า“อืม แน่ยิ่งกว่าแน่อีก” เฮียเทลเอ่ยตอบย้ำอีกครั้ง คำตอบของเขายังคงเป็นคำเดิม“โอเค งั้นไอกลับก่อนนะคะ” ร่างเล็กเอ่ยตอบ ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง ก่อนที่จะเดินออกไปโดยที่ไม่หันหลังกลับมามองเทลเลยสักนิด ทำเอาเฮียเทลนั่งเอ๋อ ทำหน้างงๆ ไปเลยด้วยซ้ำ“ลองสู้กับเฮียดูสักครั้ง ไออาจจ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 11 กลุ่มเอโซน
ไอริสยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่กล้าขยับไปไหน เธอรู้สึกปวดหัวกับกลิ่นบุหรี่ของเฮียเทลเมื่อครู่เอามากๆ ร่างเล็กยืนนิ่งอยู่กับที่เพียงครู่เดียว ก่อนที่จะขยับตัวแล้วเดินกลับเข้ามาข้างใน ทว่าพอเดินเข้ามาเธอก็ไม่เจอกับเฮียเทลแล้ว เธอเจอแค่ลูกค้ากลุ่มหนึ่งที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ แล้วก็ปลื้มลูกน้องคนสนิทที่ยืนประจำเคาน์เตอร์บาร์อยู่ จะว่าไปลูกค้าหกลุ่มนั้นที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ เธอรู้สึกคุ้นหน้าเป็นพิเศษ เหมือนคุ้นๆ ว่าจะเป็นเพื่อนของเฮียเทล“เฮียไปไหนแล้วเหรอคะ” เธอเดินตรงเข้ามาถามปลื้มทันทีที่“เฮียขึ้นไปที่ชั้นบนแล้วครับ”“ไอขอเข้มๆ แก้วหนึ่งค่ะพี่ปลื้ม”“เอ่อ..แต่ว่า”“ไอเป็นลูกค้านะคะ” ไอริสเอ่ยแทรกขึ้นทันทีที่ดูเหมือนว่าปลื้มตะกุกตะกัก ดูเหมือนว่าจะไม่อยากทำเครื่องดื่มให้เธอ ดูท่าทางแล้วเฮียเทลคงสั่งไว้แน่ๆ“แต่เฮียเทล..”“แต่ไอเป็นเมียในอนาคตเฮียเทลนะคะ” ไม่เมื่อพูดดีๆ แล้วไม่ฟังกัน ก็ขู่ซะเลย จะได้ยอมทำให้กัน อยากกินเข้มๆ จะได้ใจกล้ามากขึ้น อย่างน้อยวันนี้ก็ต้องคุยกับเฮียให้รู้เรื่องแค่กๆ แค่กๆเสียงไอดังขึ้นทันที ฉุดให้ไอริสหันไปตามเสียงนั้น เสียงไอดังมาจากกลุ่มลูกค้าที่นั่งกันอยู่ตรงนั้น เธอ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 10 เรือนหอ
หลายวันผ่านไป…เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก“เป็นอะไรไป หน้าตาไม่รับแขกเลย” ริต้า เพื่อนสนิทคนเดียวของไอริส เพื่อนแท้ เพื่อนตาย เธอเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ ริต้าเป็นสาวสวย เซ็กซี่ ปากร้าย แถมเธอยังชอบเล่นชอบแกล้งอีกด้วย“อาการออกขนาดนั้นเลยเหรอ” ไอริสเอ่ยถามกลับ เธอก็แค่นั่งคิดอะไรเรื่อยๆ นั่งเงียบๆ อยู่ในห้องทำงานของตัวเอง“อืม มองจากดาวอังคารยังดูออกเลย”“มึงก็พูดเกินไป”ก๊อกๆ ก๊อกๆเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นฉุดให้สองสาวหันมามองที่ประตูห้อง ก่อนที่เจ้าของห้องจะเอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกเข้ามาด้านใน“มีอะไร” ไอริสเอ่ยถามเลขาคนสนิททันทีที่เธอเปิดประตูเข้ามาด้านในแล้ว“มีคนมาขอพบคุณไอค่ะ” แอน เลขาคนสนิทของไอริส เธอทำทุกอย่างที่ไอริสสั่งได้เป็นอย่างดี ไม่มีพลาดเลยสักครั้งเดียว“ใคร?”“คุณหญิงมณีค่ะ” แค่ได้ยินชื่อคนที่ขอเข้าพบ ไอริสก็คลี่รอยยิ้มบนใบหน้าห
Maaari mong magustuhan
ของเล่นของไนต์
แว่นมอลต์9.7K viewsเด็กดื้อของคุณป๋า Nc20+
ลำเจียก57.5K viewsพ่อเลี้ยงภูตะวัน
ชะนีติดมันส์5.6K viewsNOT LOVE ห้วงพันธะ
ลำเจียก22.5K viewsบ่วงรักมาเฟียคลั่ง
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง737 viewsนางบำเรอต่างแดน NC18+
เหมือนแพ1.3K viewsBAD LOVE เล่ห์รักเถื่อน
EWATIME392 viewsบ่วงรักมาเฟียเถื่อน
ฬิร์ดาร์ริน1.2K views
