LOGINShare
ตอนที่ 10 เรือนหอ
publish date:
2026-01-23 11:48:34หลายวันผ่านไป…
เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก “เป็นอะไรไป หน้าตาไม่รับแขกเลย” ริต้า เพื่อนสนิทคนเดียวของไอริส เพื่อนแท้ เพื่อนตาย เธอเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ ริต้าเป็นสาวสวย เซ็กซี่ ปากร้าย แถมเธอยังชอบเล่นชอบแกล้งอีกด้วย “อาการออกขนาดนั้นเลยเหรอ” ไอริสเอ่ยถามกลับ เธอก็แค่นั่งคิดอะไรเรื่อยๆ นั่งเงียบๆ อยู่ในห้องทำงานของตัวเอง “อืม มองจากดาวอังคารยังดูออกเลย” “มึงก็พูดเกินไป” ก๊อกๆ ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นฉุดให้สองสาวหันมามองที่ประตูห้อง ก่อนที่เจ้าของห้องจะเอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกเข้ามาด้านใน “มีอะไร” ไอริสเอ่ยถามเลขาคนสนิททันทีที่เธอเปิดประตูเข้ามาด้านในแล้ว “มีคนมาขอพบคุณไอค่ะ” แอน เลขาคนสนิทของไอริส เธอทำทุกอย่างที่ไอริสสั่งได้เป็นอย่างดี ไม่มีพลาดเลยสักครั้งเดียว “ใคร?” “คุณหญิงมณีค่ะ” แค่ได้ยินชื่อคนที่ขอเข้าพบ ไอริสก็คลี่รอยยิ้มบนใบหน้าหวานทันที คุณหญิงมณีเธอเอ็นดูไอริสเป็นพิเศษ “โอเค พาท่านเข้ามาเถอะ เอาน้ำมาเสิร์ฟด้วยนะ” “ค่ะคุณไอ” แอนพยักหน้ารับก่อนที่จะเดินออกไปทำตามที่เจ้านายสั่ง เพียงครู่เดียวคุณหญิงมณี แม่ของเฮียเทลก็เดินคลี่ยิ้มเข้ามา ก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ของมุมห้อง ไอริสยันตัวลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินมานั่งลงข้างคุณหญิงมณี “สวัสดีค่ะ คุณป้า” คนตัวเล็กยกมือไหว้คุณหญิงมณี ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มให้ “เรียกแม่เถอะลูก เดี๋ยวก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว” “เอ่อ..เฮียเทลเขา” “อย่าไปสนใจตาเทลเลย ดื้อตั้งแต่เล็กไม่เคยเปลี่ยน” ไอริสเอ่ยพูดไม่ทันจบคุณหญิงมณีก็เอ่ยพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน “…” คนตัวเล็กนิ่งเงียบได้เอ่ยตอบ หันไปมองหน้าเพื่อนสนิทที่มันนั่งนิ่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน “ที่แม่มาวันนี้ แม่จะมาคุยเรื่องของเรือนหอ” “..แม่รอแต่งก่อนมั้ยคะ” “ต้องมีเรือนหอก่อนสิลูก พอเรือนหอเสร็จก็แต่งแล้วก็ย้ายเข้าอยู่เรือนหอเลย” “แม่ถามเฮียเทลหรือยังคะ?” คนตัวเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกประหม่า พอพูดถึงเฮียเทลทีไร ใจเธอประหม่าทุกทีเลยก็ว่าได้ “แม่..” ก๊อกๆ ก๊อกๆ “เอาน้ำมาเสิร์ฟค่ะ” เสียงของแอนดังขึ้นอยู่ทางด้านนอก “เชิญ” “น้ำค่ะ” แอนเปิดประตูห้อง เดินเอาน้ำเข้ามาวางไว้ตรงหน้าคุณหญิงมณี ก่อนที่จะรีบหันหลังเดินออกจากห้องทันที “แม่ทานน้ำก่อนนะคะ” ไอริสเอ่ยยิ้มๆ ก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบเอาแก้วน้ำตรงหน้าคุณหญิงมายื่นให้กับคุณหญิงมณี “ขอบใจจ้ะ เออ..ว่าแต่หนูคนนั้นชื่ออะไรเหรอ” คุณหญิงมณีเอ่ยถาม ก่อนที่จะส่งสายตามองไปที่ริต้า ทำให้ริต้าเงยหน้าสบตากับคุณหญิงมณี “สวัสดีค่ะคุณหญิงมณี หนูชื่อริต้าค่ะ เป็นเพื่อนสนิทไอ” ริต้าเอ่ยแนะนำตัวเองทันที “สวัสดีจ้ะ” “งั้นเชิญคุณหญิงคุยธุระต่อได้เลยนะคะ หนูกลับร้านก่อนดีกว่าค่ะ” ริต้าเอ่ยขึ้นพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง ก่อนที่จะหันมาคลี่ยิ้มพยักหน้าให้กับไอริส แล้วริต้าก็เดินออกจากห้องนี้ไปทันที “มาคุยเรื่องของเราต่อกันดีกว่า” “ค่ะ ^_^” “แม่โทรไปคุยกับตาเทลตั้งแต่เช้าแล้ว เหลือแค่หนูเข้าไปหาแค่นั้นแหละลูก” “อ๋อค่ะ งั้นเดี๋ยวหนูเสร็จงาน หนูค่อยเข้าไปที่บาร์เฮียเทลนะคะ” “ให้แม่เข้าไปเป็นเพื่อนมั้ย” “ไม่เป็นไรค่ะแม่ ไอเข้าไปคนเดียวก็ได้ค่ะ ไอไปที่บาร์ของเฮียบ่อยอยู่ค่ะ” “โอเค งั้นวันนี้แม่กลับก่อนนะ เดี๋ยวแม่ไปทำธุระต่อ” “เดี๋ยวไอลงไปส่งนะคะ” คนตัวเล็กรีบยันตัวลุกขึ้นยืนทันที ก่อนที่จะประคองคุณหญิงมณีให้ลุกขึ้นด้วยเช่นกัน “ไม่เป็นไร หนูทำงานของหนูไปเถอะ แม่ไปได้” “งั้นแม่กลับดีๆ นะคะ สวัสดีค่ะ” คนตัวเล็กยกมือไหว้แม่สามีในอนาคต พร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าหวาน “อย่าลืมไปหาตาเทลนะลูก” “ค่ะ ^_^” คุณหญิงมณีเดินออกไปจากห้องแล้ว ทำให้ภายในห้องนี้เหลือแค่เธออยู่คนเดียว ริต้าก็กลับไปแล้ว คนตัวเล็กเดินกลับมานั่งที่โต๊ะทำงาน เอนหลังพิงกับเก้าอี้ตัวโปรดก่อนที่จะหลับตาลง ในหัวสมองประมวลผลช้า อาจจะเป็นเพราะว่าเธอคิดแต่เรื่องของเฮียเทลทั้งคืนทั้งวัน แค่หัวสมองคิดชื่อเฮียเทล ทุกอย่างก็ดูยากไปหมดเลยจริงๆ ในใจรู้สึกประหม่าทุกครั้งเลย จากที่เมื่อก่อนเธอใจสู้ วิ่งเข้าชน ทว่าตอนนี้เธอกลับไม่กล้าแล้ว ความกล้าเธอหายไปหมดแล้ว I. : เย็นนี้ไปบาร์กับกูมั้ย ไอริสส่งข้อความไปหาริต้า เพื่อที่จะหาเพื่อนไปที่บาร์ เธอไม่อยากไปคนเดียวเธอกลัวที่จะรับมือกับเฮียเทลไม่ไหว ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอไม่กล้า เธอรับมือไหว ทว่าตอนนี้เธอรับมือไม่ไหวแล้ว ในใจมันรู้สึกประหม่าไปหมด Rita : เย็นนี้มีนัดแล้ว I. : ยกเลิกนัด แล้วไปกับกู Rita : ไม่ได้! นัดผู้ชายไว้ I. : ผู้ชายกับกู มึงเลือกอะไร Rita : ผู้ชายค่ะ 555 เออดี! ดีจริงๆ เพื่อนรักดันเลือกผู้ชาย แล้วที่เพื่อนที่น่ารักอย่างกูแท้ เห้อ! ไอริสนั่งถอนหายใจใส่โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือ ก่อนที่จะวางมันลงที่โต๊ะทำงาน แล้วยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเองทันที ก่อนที่จะหยิบเอาของสำคัญติดตัวมาด้วย ผลักประตูเดินออกมาจากห้อง ก่อนที่จะเดินลงมาที่ชั้นล่าง เดินไปที่รถของตัวเอง ก่อนที่จะขึ้นรถแล้วขับรถออกไปทันที บาร์เอโซน… รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอดที่ใต้ตึกอาคาร ไอริสมาถึงเอโซนในช่วงเวลาเย็น ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทเรือนร่างเล็กก็ก้าวขาลงจากรถทันที ก่อนที่จะเดินขึ้นไปที่ชั้นบน เพียงครู่เดียวร่างเล็กก็เดินขึ้นมาถึงชั้นบน ก่อนที่จะผลักประตูเปิดแล้วเดินเข้าไปภายในบาร์ “สวัสดีค่ะ” ไอริสเดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์บาร์ ก่อนที่จะเอ่ยทักทายผู้ชายที่อยู่ตรงเคาน์เตอร์ “สวัสดีครับ” “เฮียเทลอยู่มั้ยคะ” คนตัวเล็กเอ่ยถาม พร้อมกับมองไปที่รอบๆ เพื่อมองหาคนที่เธอต้องการเจอมากที่สุด “อยู่หลังร้านครับ” “ขอบคุณค่ะ” ไอริสเอ่ยขอบคุณ ก่อนที่จะเดินเลี่ยงไปทางหลังร้าน บาร์เอโซนนี้เธอมาบ่อยจนรู้ทุกซอกทุกมุมแล้ว รู้หมดว่าอะไรอยู่ตรงไหน ร่างเล็กเดินเลี่ยงมาทางหลังร้าน ก่อนที่จะหยุดชะงักอยู่แค่หน้าประตูทางออกเท่านั้น เพราะเธอเห็นคนที่ต้องการเจอแล้ว เขากำลังยืนอัดบุหรี่เข้าปอดอยู่ กลิ่นมันเหม็นจนเธอปวดหัวเธอเลยไม่อยากเดินเข้าไปใกล้มากกว่านี้แล้ว หญิงสาวไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ “รู้ว่าไม่ชอบแล้วเดินเข้ามาทำไม” เจ้าของเรือนร่างใหญ่เอ่ยขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะหันมามองเธอ ก่อนที่จะหันหน้าหนีเธอ “ไอมาคุยธุระค่ะ” “เรือนหอเหรอ?” เฮียเทลเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะทิ้งบุหรี่ที่อยู่ในมือลงกับพื้น ตามด้วยใช้เท้าเหยียบก้นบุหรี่ให้ดับสนิท แล้วหันกลับมามองที่เรือนร่างเล็กที่กำลังยืนเอามือปิดจมูกอยู่ “แม่ให้ไอมาคุยกับเฮียว่าเฮียชอบแบบไหน” “ไม่ชอบ” “เฮียยังไม่ทันดูเลยนะ” “ไม่ต้องดูหรอก ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรฉันก็ไม่ชอบอยู่ดี” “…” คนตัวเล็กยืนนิ่ง “อะไรที่เป็นเธอ ฉันไม่เคยชอบเลย” ชายหนุ่มเอ่ยจบ ก็เดินผ่านเธอเข้ามาภายในบาร์ทันที ไม่สนใจเธอเลยด้วยซ้ำ ปล่อยในเรือนร่างเล็กยืนอยู่ตรงนั้นอยู่เดียวแบบไม่สนใจไยดี … เอาจริง อิพี่ปากร้ายมาก แต่อิน้องก็เจ็บไม่เคยจำเลยจริงๆ
Latest chapter
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 37 เสือสิ้นลาย (จบ)
เนื้อหาต่อจากเดิม…ปาร์ตี้ยังคงดำเนินการต่อไปอยู่นานหลายชั่วโมง ทุกคนนั่งพูดคุยกันอย่างเฮฮาสนุกสนาน ก่อนที่จะหมดเวลาปาร์ตี้ลงทุกคนก็แยกย้ายกันไป แทนคุณก็กลับบ้านไป ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ นอนค้างที่บ้านสวนของรามิล แถมยังนอนกองๆ กันอยู่กลางบ้านอีกด้วยตั้งหาก ส่วนข้าวหอมกับไอริสนอนอยู่บนห้องนอน10:46 นาทีไอริสลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวัน ก่อนที่หญิงสาวจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเดินลงมาที่ด้านล่างทันทีที่เธอเดินลงมาที่ด้านล่างเธอก็ต้องตกใจทันที เพราะพวกผู้ชายทั้งหลายนอนหมดสภาพอยู่กลางบ้าน สภาพแต่ล่ะคนดูไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งเฮียเทลกับรามิลนอนกอดกันแทบจะสิงกันอยู่แล้ว“ขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยแล้วกัน” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปตรงหน้าเก็บไว้ดู“ทำอะไร เห็นนะ” เสียงของเทลเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเรือนร่างเล็กทันที ก่อนที่จะโอบกอดเธอเอาไว้ในแขนแกร่งของชายหนุ่ม“เปล่า”“โกหก”“ฮ่าๆ แล้วกอดคนอื่นเนี่ย ขออนุญาตยัง” ไอริสเอ่ยถาม ก่อนที่จะขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 36 หมาหึงไม่เหมือนคนหึง
เนื้อหาต่อจากเดิม…เรือนร่างนั่งเงียบๆ อยู่ที่โซฟา ก่อนที่คนด้านนอกจะเดินเข้ามาภายในบ้าน เดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาด้วยเช่นกัน เทลทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็กก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปจับมือเล็กของไอริสเอาไว้ ชายหนุ่มกุมมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่จะเอ่ยพูด“เฮียขอโทษในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ว่ามันมากเกินที่จะให้อภัย แต่ก็ยังอยากได้โอกาสจากหนูอยู่นะ” เทลเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคำพูดพวกนี้จะออกมาจากปากคนอย่างเฮีย” ข้าวหอมเอ่ยถามขึ้น ดึงให้ทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ข้าวหอม“ทำไมครับ เพราะมันเหี้ยเกินใช่มั้ย” รามิลคลี่รอยยิ้มเอ่ยตอบ ก่อนที่จะโอบเอวเล็กเอาไว้“ค่ะ ฮ่าๆ” ข้าวหอมหัวเราะรับเล็กน้อย ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มสดใสส่งกลับไปให้กับทุกคน“เพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าเมียมึงยิ้มน่ารัก” ดร.ซันเอ่ย“อย่ากวนตีน” รามิลเอ่ยน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะหันไปหอมแก้มคนตัวเล็กโชว์ทุกคน ทำเอาทุกคนถึงกับหันหน้าหนีทันที“ตากูจะบอด หวานเกิน”“เห็นแล้วจะอ้วก”“เบื่อคนมีความรัก” ธิเบศร์เอ่ยอย่างเบื่อหน่าย ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย“มึงเองก็คลั่งรักเมียมากนะ อย่าไปว่าคนอื่นเขาเลย” เทลเอ่ยสวนขึ้นมาทันที“มึงหุบปาก มึงมีความผ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 35 เมาเหมือนหมา
1 อาทิตย์ผ่านไป…เป็นหนึ่งอาทิตย์ที่เทลเอาแต่กินเหล้าเมาอยู่ที่บาร์ทุกวัน เขาเอาแต่กินแล้วก็กินไม่ไปไหนเลย จ้างนักสืบไปสืบหาเมีย นักสืบก็ทำงานไม่ได้เรื่องสืบอะไรให้ไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่กูก็เสียค่าจ้างไปหลายแสน แต่ไม่มีอะไรที่มีประโยชน์กลับมาเลยสักนิดเดียว มีอยู่อย่างเดียวที่ได้มาคือ วันที่ไอริสออกจากโรงพยาบาลมีรถเก๋งคันสีดำเงามารับเธอที่หน้าโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็ตามอะไรไม่ได้อีกเลย ส่วนรถคันนั้นก็หายไปเลย ตามสืบไม่ได้เหมือนกัน“ถามจริงมันนั่งอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยถามกับลูกน้องคนสนิทของเทล“หนึ่งอาทิตย์แล้วเฮีย แต่ยังดีที่ยังขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ แต่ก็ไม่หลับไม่นอนเลยเฮีย” ปลื้มเอ่ยตอบน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย สายตาของปลื้มกับธิเบศร์จ้องมองไปที่เทลอย่างรู้สึกสงสาร แต่ทำไงได้มันทำตัวมันเองนิ“มองอะไรกันพวกมึง” เสียงของดร.ซันเอ่ยถาม ก่อนที่จะเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างธิเบศร์ แล้วก็มองไปที่สิ่งที่ไอ้สองตัวนี้มันมองกันอยู่เมื่อครู่ ก่อนที่ดร.ซันจะเอ่ยขึ้น “เมาเหมือนหมา”“ยิ่งกว่าหมา” ธิเบศร์เอ่ย“เอาไงดีวะ สงสารวะ ควรบอกมันดีมั้ยว่าไอริสอยู่ไหน”“อย่าปากมาก เดี๋ยวมึงก็เจอไ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 34 หมดสภาพ
เนื้อหาต่อจากเดิม…เขานั่งทบทวนตัวเองอยู่ในห้องนอน ก่อนที่จะดึงสติกลับมาได้ ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาแล้วเดินออกจากห้องนอนไปทันที เทลเดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อนสนิทยังคงอยู่ จะขาดก็แค่หมอรามิลที่ไม่อยู่แล้ว เหลือแค่ไอ้สามหน่อที่ยังอยู่“ไอ้รามิลอ่ะ” เทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่าเพื่อนหายไปหนึ่งคน“กลับแล้ว มันว่าข้าวหอมรอมันอยู่” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่รอบมองใบหน้าเทล ดูเหมือนว่ามันจะร้องไห้มา เพราะตามันแดงเหี้ยๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากซ้ำเพื่อน เลยจะไม่แซว“ฝุ่นเข้าตาเหรอ” โรมเอ่ยขึ้นทันทีที่เทลเดินเข้ามาใกล้ๆ ถึงดร.ซันจะไม่แซว แต่ไอ้โรมมันแซวแน่นอนเพราะไอ้โรมมันปากหมาฉิยหาย“ฮ่าๆ ไอ้สัดโรม กูอุตส่าห์ไม่แซวมัน” ดร.ซันหลุดขำทันทีที่โรมเอ่ยจบประโยค ทำเอาไอ้โรมกับไอ้ธิเบศร์หลุดขำไปด้วย“พวกมึงแม่ง t-t” เทลเอ่ยพร้อมกับหยดน้ำตารินไหล ทำเอาไอ้สามตัวที่หัวเราะอยู่ถึงกับตกอกตกใจ นี้เป็นครั้งแต่ที่พวกมันเห็นว่าเขาร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนๆ ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนเทลร้องไห้เลยให้เห็นเลยสักครั้งเดียว นิดเดียวก็ไม่เคย ทำเอาไอ้สามตัวถึงกับหุบรอยยิ้มแทบไม่ทัน“ใ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 33 เหมือนหมา
เทลนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ของบาร์เอโซน ชายหนุ่มนั่งมองแก้วกาแฟที่อยู่ตรงหน้ามานานหลายนาทีแล้ว เขาไม่ขยับไปไหนเลยแถมยังนั่งจ้องมองแก้วกาแฟสายตาไม่กะพริบเลยด้วยซ้ำ หลังจากคืนนั้นที่มีอะไรกับไอริส เขาก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ กับตัวเองขึ้นมาทันที อยากทานของเปรี้ยวรู้สึกอยากนอนมากกว่าทุกครั้ง แล้วก็หลังจากคืนนั้นเธอก็หายจากเขาไปเลย หายไปนานหลายวัน บริษัทก็ไม่เข้าด้วยซ้ำ เพราะเทลเคยไปถามที่บริษัทแล้ว แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรมาอยู่ดี ไปเสียเวลาฉิบหาย“เหมือนหมา” เสียงของเพื่อนสนิทอย่างธิเบศร์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างกายของเทล“ปากดี” เทลเอ่ยตอบกลับทันทีเลยเช่นกัน“เมียหายเหรอ” เสียงขอเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างธิเบศร์“หุบปากมึงเลยไอ้ซัน” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนทันที“จะไปไหน” ธิเบศร์เอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่ามันลุกขึ้นยืน“ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีพวกมึง”“มึงหนีไปไหนไม่พ้นหรอก ความจริงก็คือความจริง” ดร.ซันหันมาเอ่ย“ความจริงอะไร”“มึงรักน้องมันไปแล้ว”“เพ้อเจ้อ” เทลหันมาเอ่ยสวนกลับดร.ซันทันที“ถามใจมึงดูดิ ที่กูพูดเรื่องจริงมั้ย”“…” เทลนิ่งเงียบไม
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 32 เขาใหญ่พักใจ
หลายวันผ่านไป…หลังจากวันนั้นที่โรงพยาบาลเธอก็คิดทบทวนมาแล้วอย่างดีว่าเรื่องนี้ เธอจะปิดไว้ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด ส่วนเรื่องพ่อกับแม่เธอจัดการแล้ว เธอบอกท่านว่าเธอขอไปพักผ่อนสักหน่อยทำงานเหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอท้องเธอยังไม่ได้บอก เธอขอเวลาอีกสักหน่อย ขอร่วมรวมความกล้ามากกว่านี้หน่อยก็แล้วกัน เรื่องที่เธอมาอยู่ที่เขาใหญ่ก็ไม่มีใครรู้เลย ริต้าก็ไม่รู้ คนที่รู้ก็มีแค่เฮียรามิลแล้วก็แฟนของเฮียรามิล“อากาศที่นี่ดีจังเลย” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนเอาอากาศเข้าปอดเต็มๆ ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเพียงเล็กน้อย“ถ้าชอบก็อยู่นานๆ เลยนะคะพี่ไอ” เสียงของหญิงสาวดังขึ้น ฉุดให้เรือนร่างเล็กหันไปสบตากับบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่“พี่อยู่ได้ใช่มั้ย”“ได้ค่ะ” ข้าวหอมเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า (ข้าวหอม ในเรื่อง กลิ่นของความรัก มีอีบุ๊คแล้ว) ข้าวหอมย้ายมาอยู่ที่เขาใหญ่ได้สักพักแล้ว เพราะอากาศที่นี่บริสุทธิ์มากๆ เธอชอบอากาศที่นี่ที่สุด“พี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย”“ได้สิคะ”“ทำไมข้าวหอมถึงแยกกันอยู่กับเฮียรามิลล่ะ พี่แค่สงสัยเฉยๆ”“พอดีว่า ข้าวหอมชอบที่นี่ค่ะ ชอบมากๆ อีกอย่างข้าวหอมก็มาอยู่ดูแลที่นี
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 6 กินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย
เทลเดินตรงเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เคาน์เตอร์บาร์ ที่มีไอ้ปลื้มเป็นคนคอยเสิร์ฟน้ำเติมน้ำแข็งให้อยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหลังของหญิงสาว ก่อนที่จะส่งสายไปมองลูกน้องคนสนิท ทันทีที่ไอ้ปลื้มเห็นสายตาของผู้เป็นนายมันก็รีบพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกไปดูแลลูกค้าท่านอื่นทันที“กลับบ้านมั้ย
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 5 มาทำไม
19:45 น.ชายหนุ่มใช้เวลาทั้งวันเพื่ออยู่ข้างหลังร้าน ภายในห้องเก็บของเพื่อตรวจเช็คนับสต๊อกของว่าเหลือเท่าไหร่ ตอนสั่งจะได้สั่งของถูก หน้าที่เช็คของหลังร้านเป็นหน้าที่ของเทลอยู่แล้ว เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่มันละเอียดมาก เทลจึงจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้เองในทุกๆ เดือน ภายในห้องเก็บของเต็มไปด้วยสิ่งขอ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 4 ไม่อยู่แล้ว
ชายหนุ่มเดินอุ้มหญิงสาวออกมาจากห้องน้ำ ตรงมาที่เตียงนอนก่อนที่จะวางเรือนร่างเล็กลงบนเตียงอย่างเบามือ เทลไม่ปล่อยให้เวลาเสียปล่อย วางปุ๊บ เสียบเข้าที่เดิมปั๊บ จนไอริสตกใจตาเบิกโพลงทันที“อ๊ะ!”“ขึ้นให้หน่อย” เทลเอ่ยบอกน้ำเสียงเรียบ ก่อนที่จะพลิกร่างเล็กให้ขึ้นมาอยู่ข้างบนแทน ส่วนเขานอนราบลงไปกับที่น
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 3 สกปรก
เนื้อหาต่อจากเดิม...ในเมื่อเธอยืนยันคำตอบเดิม เขาเองก็จะไม่เกรงใจแล้ว เพื่อนแม่ก็เพื่อนแม่เถอะ ลูกสาวแม่ยอมให้ผมเองนะครับ“อื้อ~” ชายหนุ่มบดจูบที่ริมฝีปากเล็กอีกครั้ง เอื้อมมือหนาขึ้นมาบดคลึงที่เนินอกเนินใจอวบอิ่มของไอริสอย่างบ้าคลั่ง เทลบดคลึงแรงจนที่เนินอกเป็นรอยนิ้วแดงทั้งห้านิ้ว“อื้ออ~” ไอริส
You may also like
หลุมพรางเสน่หา
ชะนีติดมันส์8.6K viewsขย้ำรักมาเฟีย
นิยายของเนม20.4K viewsคนในความลับ
พลอยแพรวา11.6K viewsรักร้าย มาเฟียลูกติด
Melyssa18.5K viewsOne Night Stand คู่นอนคืนเดียว
KhanomThai Story225 viewsขบถรัก อดีตแค้น
Deal666206 viewsเมียเก่าเจ้าพ่อ...ใครก็ห้ามแตะ!
หนูแดงตัวน้อย53 viewsว่าไงคะคุณแฟนเก่า
จูนเน็กซ์1.5K views
