LOGINShare
ตอนที่ 5 มาทำไม
publish date:
2026-01-19 11:52:4019:45 น.
ชายหนุ่มใช้เวลาทั้งวันเพื่ออยู่ข้างหลังร้าน ภายในห้องเก็บของเพื่อตรวจเช็คนับสต๊อกของว่าเหลือเท่าไหร่ ตอนสั่งจะได้สั่งของถูก หน้าที่เช็คของหลังร้านเป็นหน้าที่ของเทลอยู่แล้ว เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่มันละเอียดมาก เทลจึงจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้เองในทุกๆ เดือน ภายในห้องเก็บของเต็มไปด้วยสิ่งของมากมายที่เกี่ยวกับบาร์ ส่วนมากจะเป็นเครื่องดื่มหรือน้ำอัดลมส่วนใหญ่ “เฮียครับ!” เสียงของลูกน้องคนสนิทอย่าง ไอ้ปลื้ม เอ่ยเรียกอยู่ทางด้านนอก “เออเข้ามา” เทลเอ่ยอนุญาตให้คนด้านนอกเข้ามาด้านใน ไอ้ปลื้มจึงผลักประตูเข้ามาทันที “มีคนมาหาเฮียครับ” “ใคร” “เธอบอกว่าชื่อไอริสครับ” พอได้ยินชื่อเธอ ชายหนุ่มก็เงยหน้าขึ้นสบตามองไอ้ปลื้มทันที “บอกให้เธอกลับไป กูไม่ว่าง” เทลเอ่ยตอบน้ำเสียงเรียบ ก็กูไม่ว่างจริงๆ “ครับ” หลังจากที่ไอ้ปลื้มเดินออกไปแล้ว ชายหนุ่มก็ยังคงนั่งเช็กสต๊อกของต่อเช่นเดิม ไม่ได้สนใจคนที่มาหาสักเท่าไหร่ เทลยังคงอยู่ในห้องเก็บของเช่นเดิม ผ่านไปเพียงครู่เดียวเสียงเคาะประตูห้องเก็บของก็ดังขึ้นสองสามครั้งติด ก๊อกๆ ก๊อกๆ “เข้ามา” ชายหนุ่มเอ่ยอนุญาต คนด้านนอกจึงกล้าเปิดประตูเข้ามาด้านใน ทว่าคนที่เข้ามารอบนี้กับไม่ใช่ไอ้ปลื้ม “พักกินข้าวบ้างหรือยังคะ” เสียงของคนที่เดินเข้ามาใหม่เอ่ยถามขึ้น ทำให้คนที่ถูกตั้งคำถามต้องเงยหน้าสบตา “มาทำไม?” เทลเลิกคิ้วสูงเอ่ยถาม “เรื่องเมื่อคืน…” ไอริสเอ่ยพูดด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ก็นั่งทำใจอยู่นานแล้ว ทำไมยังคงรู้สึกประหม่าอยู่อีก “วันไนท์สแตนด์ น้ำแต..กแล้วแยกทาง” “…” ไอริสนิ่งเงียบ มันก็ถูกแล้วแบบที่ชายหนุ่มเอ่ยพูด เพราะก่อนหน้าที่จะมีอะไรกัน เธอเองก็รับรู้แล้ว แล้วก็เป็นเธอเองที่เสนอให้กับเขา “จะแต่งงานแล้ว หนูไม่ควรมาหาเฮียนะ” “ไอแค่มาบาร์เฉยๆ ไม่ได้มาหาเฮียสักหน่อย” ไอริสเอ่ยตอบ ก่อนที่จะหันหลังกลับ กำลังจะเดินออกไป ทว่ามีมือหนาคว้าแขนเธอเอาไว้เสียก่อน “เดี๋ยว!” ชายหนุ่มลุกขึ้นมาคว้าแขนเล็กเอาไว้ ก่อนที่จะดันเรือนร่างเธอให้ชิดกับผนังกำแพงห้อง ใบหน้าคมของเทลโน้มเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของไอริส “เปลี่ยนน้ำหอมเหรอ” “กะ..กลิ่นใหม่ค่ะ” เธอเอ่ยตอบน้ำเสียงตะกุกตะกัก “เฮียไม่ค่อยชอบกลิ่นนี้เลย กลิ่นมันแรงไปหน่อย” เทลปล่อยคนตัวเล็กให้เป็นอิสระก่อนที่จะหันมาหยิบไอแพดที่วางอยู่บนลังเบียร์ “ไว้ไอจะเปลี่ยนกลิ่นนะคะ” “ไม่เป็นไร แค่บอกเฉยๆ” เทลเอ่ยตอบก่อนที่จะก้าวขาเดินผ่านหน้าคนตัวเล็กออกมาจากห้องเก็บของ “ออกมา! จะยืนอยู่ทำไม” “อ๋อค่ะ” ทั้งคู่เดินออกมาจากทางหลังร้านพร้อมกัน ตอนนี้ที่บาร์เปิดให้บริการแล้วเรียบร้อยเริ่มมีลูกค้าเข้ามามากมายแล้วด้วยเช่นกัน แล้วที่น่าตกใจมากกว่านั้นก็คือ กลุ่มเพื่อนรักของเทลก็มาแล้ว นั่งอยู่ประจำโต๊ะแล้วเรียบร้อย เลือกวันมาได้ถูกกันจริงๆ ไอ้ฉิบหาย! สายตาของกลุ่มเพื่อนจับจ้องมองมาที่คนสองคน ที่เพิ่งจะเดินออกมาจากหลังร้านเมื่อครู่ “ไปนั่งเถอะ เฮียมีธุระ” ชายหนุ่มหันมาเอ่ยกับร่างเล็ก ก่อนที่จะเดินเข้าไปหากลุ่มเพื่อนๆ ส่วนไอริสเองก็เดินมานั่งที่เดิมตรงเคาน์เตอร์บาร์ “คนนี้หรือเปล่าครับ ที่เอาไปนอนด้วย” ดร.ซันเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เทลเดินเข้ามานั่งลงที่ข้างๆ ตัวเอง “คนนี้แหละ วันนั้นจูบกันกลางร้านเลย” ไอ้โรมปากหมาฉิบหาย “ว้าว~” “แต่น้องบอกน้องกำลังจะแต่งงาน วันนั้นกูได้ยิน” ไอ้โรมเสริมขึ้นอีกครั้ง ไอ้เหี้ยนี้มันหูดีตาดีฉิบหาย “มึงต่อยกับกูสักยกมั้ย” เทลหันไปเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบ “มึงไปเป็นชู้เขาเหรอ” รามิลเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบ มองหน้าเพื่อนสนิทนิ่ง “เปล่า” “มึงก็ไปฟังมันมาก ไอ้เหี้ยนี้มันสติดีที่ไหน” เทลเอ่ย “ฮ่าๆ” “เรียกไอ้ปลื้มมาถามมั้ย?” ไอ้ปลื้มมันอยู่ในเหตุการณ์คืนนั้นด้วย เรียกมาก็ซวยสิครับ ไอ้ควาย! “มึงก็พอได้แล้ว เถียงกันไปมาไม่จบหรอก” รามิลเอ่ยขึ้นก่อนที่จะหันไปเทเครื่องดื่มใส่แก้วสีใส แล้วส่งแก้วนั้นมาให้ผม “แล้วเธอมาทำไมที่นี่อีก” ธิเบศร์เอ่ยถาม มองไปที่เรือนร่างเล็กอย่างนึกสงสัย “ที่นี่เป็นบาร์ ก็คงมาเที่ยวปกติ” “แล้วทำไมถึงเดินออกมาจากหลังร้านพร้อมมึง?” ประโยคคำถามนี้ของมัน เล่นเอาทุกคนต้องจ้องมาที่เทลคนเดียว “ต้องรู้ให้ได้เลยใช่ปะ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม เพื่อนแต่ละคนพยักหน้าตอบรับกันเป็นแถว “น้องชื่อไอริส” “ลูกสาวเพื่อนสนิทแม่กู ก็ไม่ได้มีอะไรมาก แค่กำลังจะแต่งงาน แต่มาบอกว่าชอบกู แค่นั้นเอง” เทลเล่ารายละเอียด แต่ละคนก็ตั้งใจฟังกันอย่างดี “แล้วเจ้าบ่าวน้องเป็นใครมึงรู้จักมั้ย” ดร.ซันเอ่ยถาม “ไม่รู้ ขนาดคนจะแต่งยังไม่รู้เลย” “ห๊ะ!!!” เออดี! พร้อมใจกันห๊ะได้ดี ไอ้ฉิบหายจะเสียงดังทำไม พวกเห็นมั้ยว่าน้องมันมองอยู่ “จะเสียงดังกันทำเหี้ยอะไร มึงเห็นมั้ยน้องมองอยู่” เทลเอ่ยก่อนที่จะส่งสายตาไปตรงที่คนตัวเล็กนั้งอยู่ ไอ้พวกเพื่อนรักก็พร้อมใจกันหันไปมอง ก่อนที่จะคลี่ยิ้มให้กับเธอ “น้องก็น่ารักดี” รามิลเอ่ย “แต่กำลังแต่งาน” ดร.ซันเอ่ยเสริมขึ้นทันที ทำเอาทุกคนต้องหันกลับมาทันที “ฮ่าๆ ช็อตฟิลฉิบหาย” โรมหัวเราะร่าทันที “วันนี้วันอะไร ทำไมถึงมากันครบ” เทลเอ่ยถาม เพราะถ้าไม่สำคัญคงไม่เห็นหัวหรอก เพราะแต่ละคนก็มีเมียมีลูกแล้ว “มึงบอกมันเองเลย” รามิลหันไปเอ่ยกับธิเบศร์ “อืม” ธิเบศร์เอ่ยตอบรับ ก่อนที่จะหันไปเอ่ยขึ้นกับเทล “มึงไปตรวจงานที่โกดังให้หน่อย” “ที่ไหน” “เขาใหญ่” “วันไหน” “อีกสองอาทิตย์” ธิเบศร์เอ่ยตอบก่อนที่จะโยนซองเอกสารให้กับเทล “อะไร” ดร.ซันเอ่ยถาม ก่อนที่จะหยิบซองเอกสารไปเปิดดูแทนเทล “เปิดดูเอาเอง” ธิเบศร์เอ่ยขึ้น ปลายนิ้วเรียวสวยยกขึ้นเกาที่หางคิ้ว สายตาจับจ้องมองไปที่ซองเอกสารที่อยู่ในมือของดร.ซัน “กูไม่เปิดแล้วกัน กูดูจากสายตามันแล้ว กูไม่ยุ่งดีกว่า” ดร.ซันเอ่ยขึ้นก่อนที่จะวางซองเอกสารลงที่เดิม เทลหยิบซองเอกสารตรงหน้าก่อนที่จะเปิดดู ด้านในเป็นรูปภาพผู้หญิงนมโตๆ ตาคมสวย ใบหน้าคม ดูรวมๆ แล้วเป็นสเปคที่ชายหนุ่มชอบด้วยซ้ำ “เธอชื่อเนย” “เป็นลูกสาวคนเดียวของคนที่กูไปดิวธุรกิจมา แต่ดูเหมือนว่าพ่อมันจะเล่นไม่ซื่อกับกู” “แล้ว?” เทลเลิกคิ้วสูงเอ่ยถามกลับ รูปในมือถูกดร.ซันแย่งไปแล้ว “จัดการให้หน่อย แค่ทำยังไงก็ได้ให้เธอติดกับดักของมึง ที่เหลือกูจัดการเอง” “สเปคไอ้เทล” ดร.ซันเอ่ยขึ้น พร้อมกับหันรูปให้ทุกคนดู “จับทำเมียเลยดิ จะได้คุยกันง่ายหน่อย” โรมเอ่ย “มึงไปปะละ” ธิเบศร์หันไปเอ่ยถาม “ไม่อะ” “หึ!” ธิเบศร์หัวเราะในลำคอ ก่อนที่จะเอ่ยขึ้น “งานนี้เหมาะกับมึงสุดแล้วเทล” “อืม” ชายหนุ่มเอ่ยตอบรับ ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของตัวเอง “ไปไหนอะ” รามิลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่ามันลุกขึ้นยืน มึงเพิ่งจะนั่งได้แป๊บเดียวเอง “เสือก!” “จบนะ” ดร.ซันเอ่ยเสริมขึ้นอีกคน “สันดาน!” รามิลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงต่ำ ทำให้เพื่อนๆ ต่างพากันหัวเราะ ... เฮียเทลไปเป็นชู้เขาเหรอ ตอบเส้~~~ เพื่อนถามอ่ะ
Latest chapter
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 37 เสือสิ้นลาย (จบ)
เนื้อหาต่อจากเดิม…ปาร์ตี้ยังคงดำเนินการต่อไปอยู่นานหลายชั่วโมง ทุกคนนั่งพูดคุยกันอย่างเฮฮาสนุกสนาน ก่อนที่จะหมดเวลาปาร์ตี้ลงทุกคนก็แยกย้ายกันไป แทนคุณก็กลับบ้านไป ส่วนเพื่อนคนอื่นๆ นอนค้างที่บ้านสวนของรามิล แถมยังนอนกองๆ กันอยู่กลางบ้านอีกด้วยตั้งหาก ส่วนข้าวหอมกับไอริสนอนอยู่บนห้องนอน10:46 นาทีไอริสลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวัน ก่อนที่หญิงสาวจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำ เพื่อที่จะล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเดินลงมาที่ด้านล่างทันทีที่เธอเดินลงมาที่ด้านล่างเธอก็ต้องตกใจทันที เพราะพวกผู้ชายทั้งหลายนอนหมดสภาพอยู่กลางบ้าน สภาพแต่ล่ะคนดูไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งเฮียเทลกับรามิลนอนกอดกันแทบจะสิงกันอยู่แล้ว“ขอถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยแล้วกัน” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาถ่ายรูปตรงหน้าเก็บไว้ดู“ทำอะไร เห็นนะ” เสียงของเทลเอ่ยถามขึ้นน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนที่จะพยายามยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเรือนร่างเล็กทันที ก่อนที่จะโอบกอดเธอเอาไว้ในแขนแกร่งของชายหนุ่ม“เปล่า”“โกหก”“ฮ่าๆ แล้วกอดคนอื่นเนี่ย ขออนุญาตยัง” ไอริสเอ่ยถาม ก่อนที่จะขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ไม่เป
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 36 หมาหึงไม่เหมือนคนหึง
เนื้อหาต่อจากเดิม…เรือนร่างนั่งเงียบๆ อยู่ที่โซฟา ก่อนที่คนด้านนอกจะเดินเข้ามาภายในบ้าน เดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาด้วยเช่นกัน เทลทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็กก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปจับมือเล็กของไอริสเอาไว้ ชายหนุ่มกุมมือเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่จะเอ่ยพูด“เฮียขอโทษในทุกสิ่งที่เกิดขึ้น รู้ว่ามันมากเกินที่จะให้อภัย แต่ก็ยังอยากได้โอกาสจากหนูอยู่นะ” เทลเอ่ยน้ำเสียงอ่อนโยน“ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคำพูดพวกนี้จะออกมาจากปากคนอย่างเฮีย” ข้าวหอมเอ่ยถามขึ้น ดึงให้ทุกสายตาหันมาจ้องมองที่ข้าวหอม“ทำไมครับ เพราะมันเหี้ยเกินใช่มั้ย” รามิลคลี่รอยยิ้มเอ่ยตอบ ก่อนที่จะโอบเอวเล็กเอาไว้“ค่ะ ฮ่าๆ” ข้าวหอมหัวเราะรับเล็กน้อย ก่อนที่จะคลี่รอยยิ้มสดใสส่งกลับไปให้กับทุกคน“เพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าเมียมึงยิ้มน่ารัก” ดร.ซันเอ่ย“อย่ากวนตีน” รามิลเอ่ยน้ำเสียงดุ ก่อนที่จะหันไปหอมแก้มคนตัวเล็กโชว์ทุกคน ทำเอาทุกคนถึงกับหันหน้าหนีทันที“ตากูจะบอด หวานเกิน”“เห็นแล้วจะอ้วก”“เบื่อคนมีความรัก” ธิเบศร์เอ่ยอย่างเบื่อหน่าย ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย“มึงเองก็คลั่งรักเมียมากนะ อย่าไปว่าคนอื่นเขาเลย” เทลเอ่ยสวนขึ้นมาทันที“มึงหุบปาก มึงมีความผ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 35 เมาเหมือนหมา
1 อาทิตย์ผ่านไป…เป็นหนึ่งอาทิตย์ที่เทลเอาแต่กินเหล้าเมาอยู่ที่บาร์ทุกวัน เขาเอาแต่กินแล้วก็กินไม่ไปไหนเลย จ้างนักสืบไปสืบหาเมีย นักสืบก็ทำงานไม่ได้เรื่องสืบอะไรให้ไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่กูก็เสียค่าจ้างไปหลายแสน แต่ไม่มีอะไรที่มีประโยชน์กลับมาเลยสักนิดเดียว มีอยู่อย่างเดียวที่ได้มาคือ วันที่ไอริสออกจากโรงพยาบาลมีรถเก๋งคันสีดำเงามารับเธอที่หน้าโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็ตามอะไรไม่ได้อีกเลย ส่วนรถคันนั้นก็หายไปเลย ตามสืบไม่ได้เหมือนกัน“ถามจริงมันนั่งอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยถามกับลูกน้องคนสนิทของเทล“หนึ่งอาทิตย์แล้วเฮีย แต่ยังดีที่ยังขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ แต่ก็ไม่หลับไม่นอนเลยเฮีย” ปลื้มเอ่ยตอบน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย สายตาของปลื้มกับธิเบศร์จ้องมองไปที่เทลอย่างรู้สึกสงสาร แต่ทำไงได้มันทำตัวมันเองนิ“มองอะไรกันพวกมึง” เสียงของดร.ซันเอ่ยถาม ก่อนที่จะเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างธิเบศร์ แล้วก็มองไปที่สิ่งที่ไอ้สองตัวนี้มันมองกันอยู่เมื่อครู่ ก่อนที่ดร.ซันจะเอ่ยขึ้น “เมาเหมือนหมา”“ยิ่งกว่าหมา” ธิเบศร์เอ่ย“เอาไงดีวะ สงสารวะ ควรบอกมันดีมั้ยว่าไอริสอยู่ไหน”“อย่าปากมาก เดี๋ยวมึงก็เจอไ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 34 หมดสภาพ
เนื้อหาต่อจากเดิม…เขานั่งทบทวนตัวเองอยู่ในห้องนอน ก่อนที่จะดึงสติกลับมาได้ ชายหนุ่มยันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ก่อนที่จะเดินออกมาแล้วเดินออกจากห้องนอนไปทันที เทลเดินลงมาที่ชั้นล่างเพื่อนสนิทยังคงอยู่ จะขาดก็แค่หมอรามิลที่ไม่อยู่แล้ว เหลือแค่ไอ้สามหน่อที่ยังอยู่“ไอ้รามิลอ่ะ” เทลเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่าเพื่อนหายไปหนึ่งคน“กลับแล้ว มันว่าข้าวหอมรอมันอยู่” ดร.ซันเอ่ยตอบ ก่อนที่รอบมองใบหน้าเทล ดูเหมือนว่ามันจะร้องไห้มา เพราะตามันแดงเหี้ยๆ แต่ด้วยความที่ไม่อยากซ้ำเพื่อน เลยจะไม่แซว“ฝุ่นเข้าตาเหรอ” โรมเอ่ยขึ้นทันทีที่เทลเดินเข้ามาใกล้ๆ ถึงดร.ซันจะไม่แซว แต่ไอ้โรมมันแซวแน่นอนเพราะไอ้โรมมันปากหมาฉิยหาย“ฮ่าๆ ไอ้สัดโรม กูอุตส่าห์ไม่แซวมัน” ดร.ซันหลุดขำทันทีที่โรมเอ่ยจบประโยค ทำเอาไอ้โรมกับไอ้ธิเบศร์หลุดขำไปด้วย“พวกมึงแม่ง t-t” เทลเอ่ยพร้อมกับหยดน้ำตารินไหล ทำเอาไอ้สามตัวที่หัวเราะอยู่ถึงกับตกอกตกใจ นี้เป็นครั้งแต่ที่พวกมันเห็นว่าเขาร้องไห้ต่อหน้าเพื่อนๆ ตั้งแต่คบกันเป็นเพื่อนเทลร้องไห้เลยให้เห็นเลยสักครั้งเดียว นิดเดียวก็ไม่เคย ทำเอาไอ้สามตัวถึงกับหุบรอยยิ้มแทบไม่ทัน“ใ
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 33 เหมือนหมา
เทลนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ของบาร์เอโซน ชายหนุ่มนั่งมองแก้วกาแฟที่อยู่ตรงหน้ามานานหลายนาทีแล้ว เขาไม่ขยับไปไหนเลยแถมยังนั่งจ้องมองแก้วกาแฟสายตาไม่กะพริบเลยด้วยซ้ำ หลังจากคืนนั้นที่มีอะไรกับไอริส เขาก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ กับตัวเองขึ้นมาทันที อยากทานของเปรี้ยวรู้สึกอยากนอนมากกว่าทุกครั้ง แล้วก็หลังจากคืนนั้นเธอก็หายจากเขาไปเลย หายไปนานหลายวัน บริษัทก็ไม่เข้าด้วยซ้ำ เพราะเทลเคยไปถามที่บริษัทแล้ว แต่ก็ไม่ได้คำตอบอะไรมาอยู่ดี ไปเสียเวลาฉิบหาย“เหมือนหมา” เสียงของเพื่อนสนิทอย่างธิเบศร์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างกายของเทล“ปากดี” เทลเอ่ยตอบกลับทันทีเลยเช่นกัน“เมียหายเหรอ” เสียงขอเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างธิเบศร์“หุบปากมึงเลยไอ้ซัน” เทลเอ่ย ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นยืนทันที“จะไปไหน” ธิเบศร์เอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นว่ามันลุกขึ้นยืน“ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่มีพวกมึง”“มึงหนีไปไหนไม่พ้นหรอก ความจริงก็คือความจริง” ดร.ซันหันมาเอ่ย“ความจริงอะไร”“มึงรักน้องมันไปแล้ว”“เพ้อเจ้อ” เทลหันมาเอ่ยสวนกลับดร.ซันทันที“ถามใจมึงดูดิ ที่กูพูดเรื่องจริงมั้ย”“…” เทลนิ่งเงียบไม
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 32 เขาใหญ่พักใจ
หลายวันผ่านไป…หลังจากวันนั้นที่โรงพยาบาลเธอก็คิดทบทวนมาแล้วอย่างดีว่าเรื่องนี้ เธอจะปิดไว้ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด ส่วนเรื่องพ่อกับแม่เธอจัดการแล้ว เธอบอกท่านว่าเธอขอไปพักผ่อนสักหน่อยทำงานเหนื่อยมาทั้งปีแล้ว ส่วนเรื่องที่เธอท้องเธอยังไม่ได้บอก เธอขอเวลาอีกสักหน่อย ขอร่วมรวมความกล้ามากกว่านี้หน่อยก็แล้วกัน เรื่องที่เธอมาอยู่ที่เขาใหญ่ก็ไม่มีใครรู้เลย ริต้าก็ไม่รู้ คนที่รู้ก็มีแค่เฮียรามิลแล้วก็แฟนของเฮียรามิล“อากาศที่นี่ดีจังเลย” ไอริสเอ่ยขึ้นพร้อมกับยืนเอาอากาศเข้าปอดเต็มๆ ก่อนที่จะแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเพียงเล็กน้อย“ถ้าชอบก็อยู่นานๆ เลยนะคะพี่ไอ” เสียงของหญิงสาวดังขึ้น ฉุดให้เรือนร่างเล็กหันไปสบตากับบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่“พี่อยู่ได้ใช่มั้ย”“ได้ค่ะ” ข้าวหอมเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า (ข้าวหอม ในเรื่อง กลิ่นของความรัก มีอีบุ๊คแล้ว) ข้าวหอมย้ายมาอยู่ที่เขาใหญ่ได้สักพักแล้ว เพราะอากาศที่นี่บริสุทธิ์มากๆ เธอชอบอากาศที่นี่ที่สุด“พี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย”“ได้สิคะ”“ทำไมข้าวหอมถึงแยกกันอยู่กับเฮียรามิลล่ะ พี่แค่สงสัยเฉยๆ”“พอดีว่า ข้าวหอมชอบที่นี่ค่ะ ชอบมากๆ อีกอย่างข้าวหอมก็มาอยู่ดูแลที่นี
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 10 เรือนหอ
หลายวันผ่านไป…เป็นหลายวันผ่านไปที่โคตรเหนื่อยใจจริงๆ เรื่องงานแต่งไอริสไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล เธอรู้แค่ว่าเธอต้องแต่งงานเท่านั้น เธอรู้แค่ว่าแม่เตรียมเจ้าบ่าวไว้ให้เธอแล้ว ถ้าเธอรู้ว่าคนที่ต้องแต่งด้วยคือเฮียเทล คือคนที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็กๆ เธอคงไม่เสียใจหรอก“เป็นอะไรไป หน้
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 9 ไม่อยากแต่ง
นั่งด่ากันไปนั่งด่ากันมา ตอนนี้ลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว เทลเลี่ยงขึ้นห้องมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนที่จะลงมาสมทบกันเพื่อนๆ ต่อ วันนี้เขาตั้งใจว่าจะดื่มสักหน่อย อยากเมาอยากลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ถึงมันจะทำให้เขาลืมได้เพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น แต่เขาก็ไม่ได้อยากที่จะจดจำมันเลยด้วยซ้ำ“ไอ้ปลื้มยก
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 8 กูไม่ชอบ
สองหนุ่มนั่งพูดคุยปรึกษากันอยู่ได้ไม่นานก็แยกย้ายกันไป ดร.ซันมีเข้าสอนนักศึกษาในช่วงบ่ายเลยต้องกลับก่อน ส่วนเทลก็ไม่ได้กลับไปไหน ชายหนุ่มยังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหนเลยสักนิดเดียว จนลูกน้องคนสนิทไอ้ปลื้มเดินเปิดประตูเข้ามาเอ่ยทักทาย“เอ้า! เฮียนั่งทำอะไร” เสียงของไอ้ปลื้มเอ่ยถามขึ้น ทำให้เขา
บอกแล้วไม่ได้รัก ตอนที่ 1 เมา
Part เทลบาร์เอโซน...วันนี้ไม่รู้ว่าเป็นวันอะไรทำไมลูกค้าในบาร์ถึงดูเยอะเป็นกรณีพิเศษ ส่วนหนึ่งคงมาจากเจ้าของบาร์ด้วยเทล เจ้าของบาร์เอโซนที่เมื่อก่อนพวงตำแหน่งบาร์เทนเดอร์ ทว่าตอนนี้เขาไม่ได้ทำหน้าที่ตรงนี้แล้ว มีลูกน้องมาทำแทนเขาแล้ว แต่ถ้าสาวๆ คนไหนที่อยากลองชิมการชงเครื่องดื่มของเขา ถ้าเขาใจดี
You May Also Like
กรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์25.7K viewsพิศวาสมาเฟียเถื่อน NC+++
ซากิระ9.0K viewsดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)
Time To Love32.6K viewsBad Dindan สัญญารักใต้เงามาเฟียร้าย
Story ปลายตะวัน8.3K viewsเสี่ยเถื่อน(วายร้าย)
Tiwa1.6K viewsYAKUZA VS MAFIA สิ้นลายพยศรัก
นัวร์เนีย429 viewsเพราะฉันคือคุณนายมาเฟีย
肥鸟神/เทพเจ้านกอ้วน217 viewsบำเรอรัก กลลวงมาเฟีย(ซีรีส์ชุดDARK)
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า127 views
