LOGINShare
EP10 ทนให้ไหว
publish date:
2026-07-17 21:37:02ความจริงในห้องนอนของผมมีเก้าอี้ตัวหนึ่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งนะครับ ถ้าบอสไปนั่งตรงนั้น ผมจะได้ยืนไดร์ผมให้บอสทางด้านหลัง แต่แกดันนั่งลงบนเตียงครับ มันก็เลยกลายเป็นว่า ผมต้องยืนไดร์ผมอยู่ด้านหน้าแก แถมบอสยังนั่งถ่างขา แล้วจะมีที่ตรงไหนให้ผมยืนได้ล่ะครับ นอกจากในหว่างขาของบอส!
ผมไม่ได้ชอบท่านี้นักหรอกครับ (เอานิ้วชี้พันนิ้วกลางแล้วซ่อนไว้ด้านหลัง) แค่ไม่กล้าออกคำสั่งให้บอสย้ายก้นไปนั่งบนเก้าอี้ต่างหาก แฮร่…
บอสนั่งนิ่ง ๆ ปล่อยให้ผมใช้มือข้างหนึ่งขยี้ผมเบา ๆ ส่วนอีกข้างก็ยกไดร์เป่าไล่ไปเรื่อย ๆ ผมบอสนุ่มมือดีแฮะ มีกลิ่นหอม ๆ ของแชมพูโชยมาด้วย ผมขยับเข้าไปใกล้ ๆ โดยไม่รู้ตัว อยากได้กลิ่นหอมนั้นชัดเจนขึ้นอีกนิด
บอสคงสงสัยว่าการไดร์ผม มันต้องใกล้ขนาดนั้นเลยเหรอ แกก็เลยเงยหน้าขึ้นมาหาผม ผมก้มมองพอดี เลยได้เห็นหน้าบอสใกล้ ๆ
ให้ตายเถอะครับ มีบางคำที่มันผุดขึ้นมาในหัวของผม ผมบรรยายไม่ถูกครับ มันจะต้องใช้บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร อุปมาโวหาร หรืออะไรอีกกี่หารก็ไม่รู้อะครับ ผมขอใช้คำว่า…หล่อสัส!
ผมทนมองหน้าหล่อ ๆ ของบอสได้ไม่ถึงสองวิหรอกครับ ผมต้องหลบตาก่อน ผมกลัวว่าตัวเองจะโป๊ะ บอสจะดูออกไหมครับว่าผมคิดอะไรอยู่
“น่าจะแห้งแล้วนะครับ” ผมก้าวถอยหลังออกมาได้ครึ่งก้าว แต่แล้ว…บอสก็รั้งเอวผมไว้
“เดี๋ยวสิ” แกยกมือขึ้นขยี้ผมทางด้านหลัง แต่ก็ยังไม่ละสายตาจากใบหน้าของผม
“ตรงนี้ยังไม่แห้งเลย” บอสจับมือผมอ้อมไปสัมผัสเส้นผมด้านหลังตรงเกือบถึงท้ายทอยของตัวเอง มันยังชื้นอยู่จริง ๆ ครับ ก็บอสไม่ยอมหันหลังมา แล้วผมจะเป่าถึงได้ยังไงล่ะครับ
“หันหลังมาสิครับ”
“ก็อ้อมไปสิ แขนก็ยาวอยู่นี่”
อ่อย! บอสอ่อยผมใช่ไหมครับ คิดว่าผมไม่กล้าเหรอครับ?...
พั่บ!...
ใช่ครับ!...ผมไม่กล้า
ผมกระโดดพั่บขึ้นไปบนเตียง ไปนั่งอยู่ด้านหลังบอส แล้วก็เริ่มขยี้เส้นผมตรงที่มันยังชื้นพร้อมกับเปิดไดร์เบอร์แรงสุด นี่แน่ะ ๆๆ ผมเข่นเขี้ยวในใจ หมั่นไส้นัก…
“โอ๊ย…ร้อน!” บอสร้องลั่นเลยครับ คงจะร้อนมาก เพราะผมก็ร้อนมือเหมือนกัน
“อุ๊ย!” ผมอุทานด้วยความตกใจ ก็มันร้อนมือนี่ครับ บอสหันขวับมาหาผม แล้วก็ดึงมือที่มันมีรอยแดงเล็กน้อยของผมไป ผมลืมบอกไปครับ เพราะความขาวและผิวอันบอบบางมาก ๆ ของผม มันเซนซิทีพกับทุกสิ่งอย่าง ไม่ว่าจะอุณหภูมิ ความชื้น เชื้อโรค หรือความรุนแรง มันช้ำมันแดงเอาง่าย ๆ อย่างไร้เหตุผลเลยละครับ อย่างเช่นตอนนี้ เอาจริง ๆ ผมไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว แต่มันยังแดงอยู่เลย
บอสใช้สองนิ้วลูบเบา ๆ ตรงรอยแดงนั่น แล้วก็ส่งสายตาดุ ๆ มาให้ผม
“เล่นจนได้เรื่องเลยเห็นมั้ย” นึกว่าจะดุ แต่น้ำเสียงกลับอ่อนโยนแฮะ
“ขอโทษครับ” ผมรู้สึกผิดจริง ๆ นะครับ ไม่ได้แสดงแต่อย่างใด ก็ดูหน้าบอสสิครับ เป็นห่วงผมขนาดนั้นเลยเหรอ ผิวของผมมันตอแหลเฉย ๆ มันแดงไปอย่างนั้นเอง ผมไม่ได้เป็นอะไรเลยครับ
“เจ็บมั้ย?” ละลายตายตรงนั้นเลยครับ อ่อนโยน ละมุน เป็นอีกมุมที่ไม่เคยเห็น ไม่นึกเลยว่าวันนี้ผมจะได้เห็นอีกหลาย ๆ มุมของบอส
“ไม่ครับ” ผมรีบดึงมือกลับเหมือนโดนของร้อน เหมือนนางเอกเหนียมอาย แต่ในใจเต้นตึกตัก เอากันเลยปะล่ะ? ถ้าจะขนาดนี้
“นอนเถอะ ดึกแล้ว เห็นแม่คินบอกว่าตอนเช้าจะมีพระสงฆ์พายเรือมาบิณฑบาตด้วยเหรอ?” ใช่ครับ พระจะพายเรือมาตามคลอง ว่าแต่ไปคุยกับแม่ตอนไหนเนี่ย ผมไม่ยักจะได้ยิน สงสัยตอนที่ผมเอากระเป๋าขึ้นมาไว้บนห้องแน่ ๆ ผมพยักหน้าหงึกหงัก
“บอสอยากใส่บาตรเหรอครับ?”
“อืม ก็น่าจะดีนะ” บอสพยักหน้ารับ เฮ้อ! ผมว่าจะตื่นสายสักหน่อย แต่ไม่เป็นไรครับ เพื่อบอสของผม ผมยอมตื่นเช้าสักวัน พาบอสออกไปใส่บาตรก็ได้
Latest chapter
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP105 ตอนพิเศษ 6 (จบ)
หลังจากเคลียร์ใจกับพี่ลิลลี่ ผมก็ปล่อยให้สองเพื่อนซี้เขาคุยกันตามลำพังครับ ส่วนผมแยกตัวออกมาหาซื้อช็อกโกแลตไปฝากปลายฝัน รายนั้นไลน์มาสั่งยิก ๆ ตั้งแต่เช้า จนผมรำคาญต้องฝากโทรศัพท์มือถือไว้กับบอสแต่ผมไม่ได้ออกมาคนเดียวนะครับ จาคอบอาสาพามาครับ คงกลัวผมหลงมั้งครับออกมาได้ไม่ถึงสิบนาที ก็เห็นบอสวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในร้าน“อ้าว! บอส” ผมยังไม่ทันพูดต่อ บอสก็โผเข้ามากอดผมแน่น“ฟังกันก่อนนะ มันไม่มีอะไรเลย” บอสละล่ำละลักอธิบายจนลิ้นพันกันไปหมด ผมขมวดคิ้วมุ่นส่งสายตางุนงง แต่ยังไม่ทันถามอะไร บอสก็รีบพูดออกมาอีก “คบกันตอนที่เรียนอยู่บอสตัน แต่ก็เลิกกันไปนานแล้ว ลิลลี่เรียนจบก็แต่งงานกับคริส ตอนนี้มีลูกสาวน่ารักมากชื่อคาเรน” ผมยังขมวดคิ้วมุ่น บอสจะมาบอกผมอีกทำไมครับ เมื่อกี้นี้พี่ลิลลี่เล่าให้ผมฟังหมดแล้วครับ “อย่างอนเลยนะ ที่ไม่เคยเล่าให้ฟังเพราะเห็นว่าไม่สำคัญ แล้วก็ไม่คิดว่าจะได้เจอลิลลี่อีกด้วยเพราะเธอมาตั้งหลักปักฐานอยู่นิวยอร์ก ไม่คิดจะกลับเมืองไทยอีก”ผมส่ายหน้า พยายามจะบอกว่า ผมก็ไม่ได้ว่าและไม่ได้คิดอะไรเลยครับ พี่ลิลลี่น่ารักออก คุยสนุกด้วยนะ เห็นบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับบอสต่อ ผมก็เล
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP104 ตอนพิเศษ 5
“อ้อ ลิลลี่ นี่อคิน คนที่…”“อ้อ!” เหมือนกับว่าบอสจะพูดอะไรต่อ แต่ผู้หญิงที่ชื่อลิลลี่กลับตัดบทด้วยการครางเสียงดังลั่นพร้อมมองหน้าผมเหมือน… เหมือนอะไรไม่รู้ครับ ผมอ่านไม่ออก แต่บอกเลยว่าผมไม่ชอบ!!!เพราะผมไม่ชอบผู้หญิงที่ สวย มั่นใจ ดูดี มีเสน่ห์ แถมยังตัวหอมอีกต่างหาก เหมือนคุณลิลลี่อะไรนี่ ถ้าเดินสวย ๆ อยู่ตามถนนก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกนะครับ แต่ถ้าเข้าใกล้บอสแล้วละก็… เออ สรุปว่าผมไม่ชอบให้มีผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้บอสก็แล้วกัน จะสวยหรือไม่สวย มั่นใจหรือขี้อาย ดูดีมีเสน่ห์ตัวเหม็นตัวหอมแค่ไหนก็ช่างแม่งเหอะ! คือไม่ชอบ! จบนะ!แต่ดูเหมือนเธอจะไม่จบครับ เธอส่งสายตาบางอย่างให้ผมตลอดเวลา ซึ่งมันต่างจากสายตาหวาน ๆ ที่ส่งให้บอส คินรู้ คินเห็น คินรู้สึกได้บอสเชิญชวนให้คุณลิลลี่นั่งด้วยกันเพราะเธอมาคนเดียว เธอก็นั่งลงอย่างไม่เกรงใจแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของผมกับบอสเลยสักนิดเอาซี่! อยากจะวัดเหรอ?แล้วสถานการณ์ก็เป็นใจเป็นบ้าเลยครับ อยู่ ๆ บอสก็ขอตัวเดินออกไปรับโทรศัพท์ น่าจะเป็นสายจากพี่วีวี่ เพราะในร้านค่อนข้างเสียงดัง บอสก็เลยเดินออกไปไกล พี่วีวี่คงจะมีเรื่องด่วนเพราะเวลานี้ที่เมืองไทยน่าจะดึกมาก
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP103 ตอนพิเศษ 4
“ซี้ด อ่าส์ อื้ม ตรงนั้น” บอสรู้จุดกระสันทุกมุมของผม และผมก็รู้ครับว่าบอสชอบแบบไหนผมหยัดกายจากนอนคว่ำหน้าเป็นคุกเข่า มือข้างหนึ่งยกขึ้นโอบต้นคอของคนด้านหลัง“ซี้ด คิน อื้อ ชอบท่านี้” บอสครางอย่างพอใจ เพราะองศาที่คับแน่น ก่อนจะขบกัดใบหูของผมอย่างกระสันเบื้องล่างก็กระแทกกระทั้นมาไม่ยั้ง ผมหุบขาทั้งสองข้างเข้ามาชิดกัน บีบรัดท่อนเอ็นแกร่งด้านหลังจนเจ้าของมันร้องคราง“อ๊ะ นะ แน่นไป แต่ดี อื้ม ซี้ด”ความคับแน่นและการเต้นตุบตับของท่อนเอ็นที่อยู่ในร่าง ทำให้ผมคิดว่าบอสเข้าใกล้จุดหมาย แต่มันไม่ใช่ครับคนตัวใหญ่คงยังไม่พอใจ อยากยืดเวลาออกไปอีกสักพักอึดเหลือเกินพ่อคู้ณ พ่อทูนหัวผมเอนกายลงไปนั่งบนตักอย่างว่าง่าย เมื่อคนตัวใหญ่ทิ้งก้นลงบนเตียง ก่อนจะรั้งเอวของผมตามลงไป“หายปวดเอวหรือยังครับ? ใช้การได้หรือยัง?”ต่อให้ยังปวดผมก็ไม่หวั่นหรอกครับ ผมโชว์สปิริตด้วยการโยกแรง“ซี้ด เอวดี อื้ม!” ผมชอบเวลาที่บอสชมด้วยน้ำเสียงกระเส่าอยู่ข้างหูแบบนี้จังครับ มีแรงเท่าไหร่ผมก็เลยใส่ไม่ยั้ง “อย่างนั้น อ่าส์ ซี้ดส์”ผมกดฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนเข่าของคนใต้ร่าง โยกตัวขึ้นลงแรงเป็นจังหวะบอสก็ช่วยอีกแรงด้วยการเท้า
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP102 ตอนพิเศษ 3
“โอย พรุ่งนี้ต้องปวดขาแน่ ๆ เลยครับ” รู้เลยครับว่าพรุ่งนี้เช้าจะเป็นยังไง จะเดินไหวมั้ยล่ะอคิน“ปวดตรงไหน” บอสวางไอแพดไว้บนโต๊ะเล็ก ๆ หัวเตียง ก่อนจะจับผมนอนพลิกคว่ำ“ทำอะไรครับบอส?” แหม ผมไม่น่ารีบใส่เสื้อผ้าเลย เสียเวลาถอด“ก็จะนวดให้ไง ไหนปวดเมื่อยตรงไหน?” อ้าว… นึกว่าบอสจะ… ซะอีก ผมซ่อนยิ้มเก้อ ก่อนจะอ้อน“ปวดขา ไหล่ แล้วก็ตรงเอวครับ”“ขากับไหล่นี่พอเข้าใจนะ แต่เอวนี่ไปทำอะไรมา ทำไมถึงปวดได้”แหม… กล้าถาม!!! ก็เมื่อคืนใครกันครับที่ขอให้ผมควบ!ผมค้อนขวับบอสคงเพิ่งนึกได้จึงส่งเสียง อ้อ ในลำคอ ก่อนจะกดฝ่ามือและก้านนิ้วนวดคลึงตรงเอว“รู้แล้วว่าไปทำอะไรมา ต้องรีบคลายเส้นให้ เดี๋ยวจะใช้การไม่ได้”“บอสอ่า…” ผมซุกหน้าลงบนหมอนนุ่ม ไม่ได้เขินนะครับ แต่นึกถึงเมื่อคืนแล้วมันฟิน งื้อ อยากได้อีก…ฝ่ามืออุ่นนวดคลึงไล่ขึ้นมาเหนือสะบัก ก่อนจะงัดเส้นที่จมจนผมต้องร้อง“โอ๊ย!!! บอส”“เส้นมันจมต้องงัด”“นอกจากเป็นนักธุรกิจด้านการเงิน เป็นเชฟ แล้วบอสยังเป็นหมอนวดด้วยเหรอครับ ผมจะเดี้ยงมั้ยครับเนี่ย”“เดี๋ยวจะทำให้ตัวโล่งรู้สึกเบาสบาย”“ให้มันจริงเถอะครับ ผมกลัวจะเดี้ยงจนเดินไม่ได้มากกว่า”ก้านนิ้วแข็ง
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP101 ตอนพิเศษ 2
นั่งรถรางชมเมืองเป็นทริปที่สองที่จาคอบนำเสนอในวันนี้ บอสนั่งกุมมือผมตลอดเวลาที่นั่งชมเมืองอยู่ในกล่องที่มีลักษณะคล้ายตู้รถไฟสั้น ๆ แต่ฝ่ามืออุ่นและร่องนิ้วที่ถูไถอยู่ตลอดเวลาเล่นเอาผม…“บอส…” ต้องส่งเสียงครางและส่งสายตาห้ามปราม “อย่าบิลด์สิครับ”คนตัวใหญ่หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ผมยิ่งจุดติดง่าย ๆ อยู่อย่ามาป้ายยาเหอะ ขอร้องแค่ฝ่ามือร้อนถูไปมาก็ปลุกอารมณ์ผมได้แล้วครับ ยิ่งสายตาฉ่ำเยิ้มที่มองมานั่นอีกยิ่งทำให้ผม…“ถามจาคอบให้หน่อยได้มั้ยครับว่าแถวนี้มีโรงแรมมั้ย” คนข้าง ๆ กลั้นขำจนตัวโยน ก่อนจะคลายฝ่ามือร้อนที่เฝ้าลูบไล้นั้นออกเปลี่ยนมาเป็นโอบไหล่ของผมไว้หลวม ๆ“ไม่อยากเที่ยวแล้วหรือไง ยังไปไม่ถึงครึ่งที่ลิสต์ไว้เลยนะ” กระเซ้าเสียงกระเส่า“ก็ใครล่ะครับ มาปลุกผมทำไม?” ผมเอียงหน้าซบไหล่กว้าง สองมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ต แล้วไขว้กันไว้เพื่อปกปิดสิ่งที่กำลังบวมปูด“ไม่ได้ตั้งใจ บรรยากาศมันพาไปน่ะ”อย่ามาแก้ตัว รู้หรอกน่าว่าแกล้งผม สาเหตุคงมาจากเมื่อเช้าสินะผมตื่นตั้งแต่ตี่สี่ครึ่ง เพราะนัดจาคอบไว้ตอนตีห้า แต่ตอนที่งัวเงียขึ้นมา คนข้าง ๆ กำลังคลอเคลียอยู่แถวหัวไหล่เปลือยของผม“ขออีกรอบนะ”
บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย) EP100 ตอนพิเศษ 1
เพราะเจ้าสัวธานิน คุณลุงของบอสต้องไปผ่าตัดหัวใจและพักฟื้นอยู่ที่ซานฟรานซิสโกเป็นเวลากว่า 3 เดือน ผมกับบอสมีโอกาสไปเยี่ยมท่านอยู่ 2 ครั้งครั้งแรกก็ตอนที่ท่านผ่าตัดครั้งแรก อาการยังไม่ค่อยดีเท่าไรครับ เราอยู่ให้กำลังใจหลายวัน ให้ทั้งคนป่วยและคนเฝ้าไข้ด้วย คนเฝ้าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็บรรดาสามเทพและคุณศินั่นแหละครับ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป พออาการเจ้าสัวดีขึ้น ลูก ๆ ยิ้มกันได้ บอสกับผมก็ขอตัวกลับเพราะบอสมีงานสำคัญต้องรีบกลับมาจัดการ แผนการท่องเที่ยวในซานฟรานของผมก็เลยต้องถูกยกเลิกแต่การไปเยี่ยมเจ้าสัวในครั้งที่ 2 ก็ตอนที่ผลการผ่าตัดครั้งสุดท้ายของท่านให้ผลเป็นที่น่าพอใจ ดูท่านหน้าตาสดใส ยิ้มได้พูดคล่องพวกเราก็สบายใจครับ และครั้งนี้แผนเที่ยวของผมก็ได้รับการอนุมัติ“มีเวลา 3 วันนะ” บอสวางฝ่ามืออุ่นไว้บนศีรษะของผม ขยี้เบา ๆ ก่อนจะบอกระยะเวลาที่เรามีก่อนที่จะต้องเดินทางกลับผมรีบวงปากกาบนรายชื่อสถานที่และแลนด์มาร์กที่ลิสต์เอาไว้ตั้งแต่ที่เมืองไทย“ได้ครับ” ผมพยักหน้าหงึกหงักอย่างกระตือรือร้น เรื่องหาที่เที่ยวขอให้ไว้ใจอคินครับเขียนยุก ๆ ยิก ๆ อยู่ไม่กี่ทีผมก็ได้ที่ที่เราจะไปใน 3 วันนี้แล้ว
You May Also Like
สุคันธชาติปาตี
WhaLe.seA1.0K viewsเจ้านายใจดีช่วยเลี้ยงผมทีได้ไหมครับ
thisishowienjoy2.1K viewsพาพระเอกมาเป็นตัวร้าย
RGeraniuM1.3K viewsเกิดใหม่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของตัวร้าย(คลั่งรัก)
แกะส้ม1.8K viewsเกิดใหม่เป็นคุณชายรองสกุลเว่ย
บีตามใจเขียน117 viewsPWP|ฝนตกที่ไร่|ชช
มะลิซ้อน ซ่อนใจ378 viewsเพื่อนบ้านของผมเป็นท่านนายพลผู้ยิ่งใหญ่
ข้ารักเจ้าหมื่นปี331 viewsหนีซอมบี้มาพบรัก
ข้ารักเจ้าหมื่นปี184 views
