Sexy the Series | รักนี้เกินต้าน [YAOI] + [BDSM] + [NC25+]

Sexy the Series | รักนี้เกินต้าน [YAOI] + [BDSM] + [NC25+]

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-11
โดย:  ณ ธาราจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
41บท
2.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ลักนัย วีรกิตธาดา (คิ้ม) ชายหนุ่มนักรักตัวยง สาวๆ ล้อมหน้าล้อมหลัง ตั้งแต่เขาเป็นนักศึกษา แต่ทว่าชีวิตเขาต้องพลิกผัน เมื่อมาสมัครงานในตำแหน่งเลขาของประธานบริษัท และมันก็ทำให้โลกทั้งใบเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

EP01 ถุงยาง!!!

- กรณ์ -

ผมยืนอยู่ตรงระเบียงที่ยื่นออกไปนอกห้องนอน ทอดสายตามองท้องฟ้าในยามค่ำคืนซึ่งไร้ดวงดาวบนฟากฟ้า แต่มีแสนสว่างจากบ้านเรือนที่มองจากระเบียงของชั้นสิบเก้า ในมือของผมมีบุหรี่อยู่หนึ่งมวน ผมสูบนิโคตินให้ฉ่ำปอด แล้วพ้นออกมาเป็นควัน ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอารมณ์มาได้มาก ในมืออีกข้างก็ควงแก้วคริสทัลที่มีวิสกี้ดีกรีสูงสีขาวใสอยู่ก้นแก้ว ยกขึ้นมาดื่มเพียงหนึ่งคำ แต่มันกลับไม่ทำให้ผมเมาแต่อย่างใด

“กรณ์” น้ำเสียงออดอ้อนของชายหนุ่มดังขึ้น ทำให้ผมหันกลับไปมองเขาที่กำลังยิ้มให้ผม เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสีดำ และเข็มขัดสีดำ หัวเข็มขัด ขัดขึ้นเงาดูไม่เป็นทางการ

“ไปล้างเนื้อล้างตัวก่อน” ผมบอกเสียงเรียบ

“ให้เราไปรอที่ห้องแดงไหม” เขาถามผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“ไม่ต้อง” ผมเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาจึงก้าวเดินเข้าไปในห้องของผม ผมจึงทิ้งบุหรี่และวางแก้วเหล้าก้าวเดินเข้าไปในห้องโถง เปิดประตูเข้าไปยังห้องนอน

ผมเดินมาภายในห้องแล้วนั่งลงบนเตียง ใช้รีโหมดเปิดแอร์ได้ไม่นาน เขาก็ก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่ายังได้กลิ่นชื้นจากการอาบน้ำและกลิ่นสบู่ที่หอมอยู่บนเรือนร่างของเขา ผมมองเห็นเช่นนี้จนชิดตาไม่ได้เกิดอารมณ์ใดๆ หรือว่าผมตายด้าน ไม่นะผมพึ่งจะยี่สิบแปดเมื่อไม่กี่เดือนนี่เอง

“กรณ์ ดูไม่มีอารมณ์เลยนะ ให้เราทำให้ไหม” เขาเอ่ยบอกผมด้วยน้ำเสียงยั่วยวน แล้วนั่งลงคุกเข่าระหว่างขาของผม เขายังใช้มือปลดหัวเข็มขัด ตะขอกางเกง รูดซิปลงมา ดุ้นของผมมันยังคงหลับใหลอยู่ เขาไม่รอช้าที่จะเลียตั้งแต่ต้นโคนไปยังปลายโคนแผ่วเบา ใบหน้าเย้ายวนชวนให้มีเซ็กส์

“อืม...”

ผมครางเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว เมื่อเขาใช้นิ้วกรีดดุ้นของผม มันทำให้ผมสะท้านไปทั้งตัว เขายังคงใช้มือเข้าช่วยและดูดดุ้นจนมันแข็งตัว ผมจับใบหน้าของเขาเชิดขึ้น

“ไปนอนบนเตียง” ผมเอ่ยบอก เขาก็ลุกขึ้นยืนก้าวเดินขึ้นไปนอนหงายบนเตียงนอนของผม ผมก้าวเดินไปที่ลิ้นชักข้างเตียงหยิบถุงยางออกมาหนึ่งอันจากในกล่องใหม่ที่มีสามชิ้น ผมเดินมาหาเขาที่นอนตะแคงรอผม อีกทั้งเขายังชักดุ้นตัวเองเพื่อช่วยกระตุ้นอารมณ์

ผมนำถุงยางคาบไว้ในปากถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว แล้วถุงยางสวมใส่ดุ้นของตัวเอง และขึ้นไปยังบนเตียง เขากางขาเป็นรูปตัวเอ็ม ผมจึงจับพวงไข่ขึ้น นำดุ้นของผมสอดเข้าร่องก้นของเขาโดยทันที

วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าทุกวัน เพื่อจะเข้าไปประชุมที่บริษัทตอนสิบโมงเช้า ผมทอดสายตามองตัวเองในกระจกใสสะอาดภายในห้อง สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็คสีดำ เข็มขัดหนังแท้ราคาแพง หัวเข็มขัดเกลี้ยงสีเงิน เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่พบปะผู้คนในบริษัท หลังจากที่ไม่ได้เข้าบริษัทมาเกือบปี เพราะผมต้องไปคุยงานหลายประเทศตามคำสั่งของป๊า ด้วยป๊าเกษียณตัวเองหลังจากที่ผมเรียนจบปริญญาโทได้สองปี เขาจึงให้ผมเข้ามาบริหารงานแทนเขา ผมเลยเข้ามาเป็นผู้บริหารเต็มตัว ผู้คนในบริษัทจะเรียกผมว่าบอส หรือเรียกว่านายน้อย

“กรณ์ เรากลับก่อนนะ” เสียงของชายหนุ่มใบหน้าอ่อนหวาน เขาเอ่ยบอกผมด้วยรอยยิ้มผ่านกระจกส่องเงา หลังจากที่เขาแต่งตัวเสร็จแล้ว

“เดี๋ยวให้ไอ้เขตไปส่ง” ผมเอ่ยบอกเขาด้วยเสียงเรียบ เขาก้าวเดินออกจากห้องผม ผมเองเป็นพวกชอบซื้อกิน ไม่ชอบคบใครจริงจัง รู้ว่าถ้าคบจริงจัง วันหนึ่งเขาก็ต้องไปจากผมอยู่ดี เลือกอยู่แบบนี้นั่นแหละดีแล้วจะได้ไม่ปวดใจ

“นายน้อยครับ ผมเตรียมรถไว้เรียบร้อยแล้วครับ” เสียงของพลเอ่ยบอกผมหน้าประตู ผมจึงก้าวเดินไปเปิดประตู ก้าวเดินออกจากห้องนอนผ่านห้องโถงภายในห้องไปยังประตูใหญ่ และเปิดประตูออกไป บอดี้การ์ดหลายคนที่ยืนตามจุด ก้มหัวให้ผมเช่นทุกครั้งที่ผมเดินผ่าน จนไปถึงลิฟต์ที่เปิดค้างเอาไว้ ผมจึงเข้าไปทันทีเพื่อลงไปยังชั้นล่างของตึก

เมื่อถึงด้านล่างแล้ว ไอ้พลหัวหน้าบอดี้การ์ดของผมมันเปิดประตูให้ พูดถึงอดีตของไอ้พล มันเคยเป็นทหารอากาศ แล้วลาออกมาเพื่อทำงานกับผมที่ได้เงินเดือนสูงกว่าที่มันทำอยู่ และมันก็สามารถใช้อาวุธได้ทุกประเภท และศิลปะการต่อสู้ได้ดีทีเดียว ป๊าจึงให้มันขึ้นมาเป็นหัวหน้าบอดี้การ์ดดูแลผม

.........................................

ตอนแรกมาแล้ว!!! สนุกไหมคะ

พาเฮียกรณ์มาเสิร์ฟก่อนน๊า 

ทุกคนนิยายเรื่องนี้มีตัวละครหลักๆ มีประมาณสองตัวละคร คือ มีเฮียกรณ์ กับ เจ้คิ้ม เฮ้ยไม่ใช่! เฮียคิ้ม นะทุกคน

อาจมีตัวละครออกมาเรื่อยๆ และเนื้อหาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน ไปตามบริบทของตัวละคร ความแซ่บจะปะทุทุกบทแน่นอน

ขอย้ำอีกที เรื่องนี้ไม่เน้นเนื้อหา เน้นกระแทกนะสาววาย 555

ไรท์ชอบอ่านคอมเม้นท์ของทุกๆ ท่าน อย่าลืมคอมเม้นท์ด้วยนะคะ

เม้นท์แล้ว อย่าลืมกดหัวใจให้ด้วยนะ

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
41
EP01 ถุงยาง!!!
- กรณ์ -ผมยืนอยู่ตรงระเบียงที่ยื่นออกไปนอกห้องนอน ทอดสายตามองท้องฟ้าในยามค่ำคืนซึ่งไร้ดวงดาวบนฟากฟ้า แต่มีแสนสว่างจากบ้านเรือนที่มองจากระเบียงของชั้นสิบเก้า ในมือของผมมีบุหรี่อยู่หนึ่งมวน ผมสูบนิโคตินให้ฉ่ำปอด แล้วพ้นออกมาเป็นควัน ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอารมณ์มาได้มาก ในมืออีกข้างก็ควงแก้วคริสทัลที่มีวิสกี้ดีกรีสูงสีขาวใสอยู่ก้นแก้ว ยกขึ้นมาดื่มเพียงหนึ่งคำ แต่มันกลับไม่ทำให้ผมเมาแต่อย่างใด“กรณ์” น้ำเสียงออดอ้อนของชายหนุ่มดังขึ้น ทำให้ผมหันกลับไปมองเขาที่กำลังยิ้มให้ผม เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสีดำ และเข็มขัดสีดำ หัวเข็มขัด ขัดขึ้นเงาดูไม่เป็นทางการ“ไปล้างเนื้อล้างตัวก่อน” ผมบอกเสียงเรียบ“ให้เราไปรอที่ห้องแดงไหม” เขาถามผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้อง” ผมเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาจึงก้าวเดินเข้าไปในห้องของผม ผมจึงทิ้งบุหรี่และวางแก้วเหล้าก้าวเดินเข้าไปในห้องโถง เปิดประตูเข้าไปยังห้องนอนผมเดินมาภายในห้องแล้วนั่งลงบนเตียง ใช้รีโหมดเปิดแอร์ได้ไม่นาน เขาก็ก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่ายังได้กลิ่นชื้นจากการอาบน้ำและกลิ่นสบู่ที่หอมอยู่บนเรือนร่างของเขา ผมมองเห็นเช่นนี้จนชิดตาไม่ได้เกิดอ
อ่านเพิ่มเติม
EP02 ไปดีมาดี
- คิ้ม -ผมมองดูตัวเองในกระจกหลังจากใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็คสีดำ อีกทั้งยังสวมใส่สูททับอีกตัวให้ดูดี เพราะวันนี้เป็นการประชุมครั้งแรกกับบอร์ดบริหาร และประธานบริษัท ซึ่งพวกผมเรียกเขาว่าบอส และผมก็ไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน อาจเพราะเขาไปดูงานหลายประเทศในยุโรป ในช่วงที่ผมเข้ามาสมัครงานเป็นเลขานุการส่วนตัวของเขา กลุ่มเลขานุการในฝ่ายของเราไม่มีผู้หญิงสักคน รวมไปถึงคนในตึกของบริษัทเองที่มีประมาณสามสิบคนล้วนแต่เป็นผู้ชาย มีเพียงแผนกแม่บ้านมีผู้หญิงสิบสองคนเท่านั้นระยะเวลาหกเดือนที่ผมทำงานมา ก็มีแต่ผู้ชายทั้งนั้น พวกมันแต่งตัวดูดีสวมใส่ชุดฟอร์มของบริษัทผมเองก็เช่นกันที่สวมใส่ชุดฟอร์มที่มีเสื้อเชิ้ตสีขาว และสีครีม เพราะเสื้อเชิ้ตสีดำเป็นของหัวหน้า ซึ่งผมเป็นระดับพนักงานธรรมดาเท่านั้น“เฮียผมไปเรียนก่อนนะ ผมเก็บขี้ และให้อาหารรถถังแล้วนะ” ไอ้ขุนศึกน้องชายของผมเอง ผมจึงเปิดประตูห้องออกมา เดินมาด้านล่างของบ้าน ผมเห็นมันเดินไปสวมรองเท้าที่หน้าบ้านแล้ว มีแมวหนุ่มสีขาวตาสองสี มันเป็นแมวที่ผมเก็บมาเลี้ยงเมื่อสามปีก่อน ผมเจอมันที่กองขยะหน้าบ้าน ผมเลยตัดสินใจพามันไปหาหมอตรวจร่างกาย และทำหมัน หลังจา
อ่านเพิ่มเติม
EP03 แล้วเจอกัน
ผมขับรถมายังบริษัทย่านสาทรใช้เวลาเกือบสามชั่วโมง ความจริงแล้วผมต้องนั่งรถไฟฟ้า แต่วันนี้ฝนตกหนักแต่เช้า จึงไม่อยากเปียกฝนเลยเลือกขับรถมาแทน อย่างที่รู้ๆ ฝนตกมากับรถตัด ผมนั่งเซ็งอยู่บนรถเพียงคนเดียว มองรถคันด้านหน้าที่ไม่ขยับไปไหน กับฝนที่โปรยลงมาเหมือนหนังเกาหลี แล้วหันไปมองข้างคนขับที่ไร้ผู้หญิงเคียงข้างช่างว้าเหว่อะไรแบบนี้พูดถึงผู้หญิงเมื่อสามวันก่อนผมเลิกกับน้องแจงคนสวย ที่คบกันมาสองปี เลิกเพราะอะไรนั้นเหรอมันไปมีผัวใหม่ ผัวมันเป็นเจ้าของร้านเหล้า แน่นอนน้องแจงคนนี้มันติดเที่ยว ช่างแม่งเถอะ เลิกแล้วก็เหมือนหมดกรรมกันไป หลังจากน้องแจง ผมก็ไปเที่ยวบ้างเวลาเลิกงาน กับเพื่อนๆ ฝ่ายเลขานุการ บางครั้งก็เพื่อนที่เรียนมา แต่ถ้าไปผับหรือร้านเหล้าผมจะได้ล่อสาวๆ หลังร้าน ส่วนมากจะให้ผมเอาฟรี ก็ผมหล่อขนาดนี้ใครจะต้านได้ ไม่อยากจะคุยหลังจากหลุดจากขุมนรกกลางถนนมาแล้ว ผมก็ขับมุ่งตรงไปยังถนนสาทรที่ตั้งของบริษัท แต่มองดูเวลาหน้าจอแล้วมีเวลาอีกสี่สิบกว่านาที ดีนะออกจากบ้านตั้งแต่หกโมงเช้า ก่อนอื่นขอแวะร้านกาแฟแปบก่อนถึงบริษัท ผมเลยเลี้ยวรถเข้าไปยังร้านกาแฟหลังจากผมได้อเมริกาโนเย็นหวานน้อยมาหนึ่ง
อ่านเพิ่มเติม
EP04 ชายหนุ่มที่คุ้นเคย
ผมก้าวเดินเข้ามาตรงแผนกเลขานุการเห็นไอ้เชน ไอ้นพ ไอ้ดิน และชิน มันนั่งเรียงกันสี่ตัวจับข่าวคุยเรื่องเกมใครแรงค์ใครดีกว่า ไอ้พวกนี้แม่งไม่โตสักทีนั่นแหละนะ เกมมันทำให้ผ่อนคลายและเครียดในเวลาเดียวกัน ซึ่งผมเองก็ชอบเล่นเกมเหมือนพวกมัน ส่วนมากจะเล่นแต่เกมเบาสมองเช่นปลูกผักปลูกหญ้า“ไอ้คิ้มวันนี้มึงมาเช้าจังวะ” ไอ้นพมันถาม ไอ้นพตัวนี้มันเป็นหัวหน้าแผนกผม มันเป็นคนเอาการเอางานมาก ผิดพลาดไม่ได้ ผิดนิดผิดหน่อยมันจะบ่นเป็นหมีกินผึ้ง พอบ่นเสร็จมันก็นั่งแก้เอง ไม่รู้จะบ่นทำห่าอะไร“หรือมึงตื่นเต้นว่าจะได้เจอนาย” ไอ้เชนบอก เพื่อนรักของผมเอง ผมกับมันเป็นเพื่อนตั้งแต่เรียนมัธยม พอขึ้นมหาลัยผมกับมันเลือกเรียนคณะเดียวกัน ในคณะบริหารธุรกิจ ตอนอยู่ปีหนึ่งผมเสียวทุกคืน มีมันเนี่ยแหละที่เข็นให้ผมจบปีหนึ่ง ตามจิกถึงบ้านทุกวัน เพราะบ้านผมและบ้านมันอยู่ใกล้กัน พอปีสองพ่อของผมเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ผมก็เลยต้องทำงานหาเลี้ยงไอ้ขุนศึก และส่งมันเล่าเรียนในโรงเรียนเอกชน ขณะที่เงินที่พ่อเหลือไว้ให้เพียงล้านห้าเท่านั้น เงินที่เหลืออยู่ก็โปะหนีรถจนหมด เพราะผมไม่อยากจ่ายดอก ก็เหลือเพียงแสนว่าบาทเอาไว้จ่ายค่าเทอมก็หมด
อ่านเพิ่มเติม
EP05 เขาเป็นคนใจดี ^0^
“ใครวะที่เดินมาในห้องผู้บริหาร” ผมเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะผมไม่เคยเห็นผู้ชายคนกลางและคนข้างๆ อีกสองคนมาก่อน อาจเป็นว่าผมพึ่งทำงานได้แค่สามเดือนเท่านั้น“มึงพึ่งมาอยู่ไม่กี่เดือน มึงเลยไม่เคยเห็นคุณกรณ์” ไอ้โจ้บอก“แล้วคุณกรณ์ที่มึงว่าคือลูกของคุณจักรพันธ์ใช่ปะ” ผมเอ่ยบอกเมื่อถึงบางอ้อ เพราะผมจำคุณจักรพันธ์ได้ดี เพราะเขาคือเจ้าของบริษัท และคุณกรณ์ เป็นลูกของท่านที่มาสานต่อและนั่งบริหารแทนมาสามปี แต่ว่าตั้งแต่ผมทำงานที่นี่มาก็ไม่เคยเห็นคุณกรณ์เลย เพราะเขาเดินสายหาลูกค้าและเทคโอเวอร์โรงแรมมากกว่าสามแห่งในสองปี นับตั้งแต่บริหารมา ทำให้หุ่นขึ้นต่อเนื่องโดยตลอดปีที่แล้ว เห็นว่าแจกบ้านแจกรถให้ฝ่ายบริหาร และหัวหน้าแผนก ไอ้พวกนี้มันก็ได้รถคนละคันเหมือนกัน ในแผนกเลขานุการมีแต่ไอ้นพได้บ้าน เพราะมันเป็นหัวหน้า“ใช่ แกพึ่งกลับมาจากอิตาลี วันนี้มึงพรีดีๆ นะ งานแรกของมึงที่ต้องพรีหน้าเขา” ไอ้นพบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“หัวหน้า ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ”ภาวนาให้ผ่านไปด้วยดี สาธุ!ผมก้าวเดินเข้ามาในห้องประชุมใหญ่ก่อนสิบนาที เพื่อวางเอกสารกับไอ้โจ้ประมาณเก้าฉบับ แม่บ้านวัยกลางคนคือป้าจุ๊บและพี่จวง พวกเธอเ
อ่านเพิ่มเติม
EP06 กาแฟเป็นเหตุ ヽ( ̄▽ ̄)ノ 
- กรณ์ -ลัคนัย วีรกิตธาดา - คิ้มว/ด/ป เกิด 21 มิถุนายน 2538 มีนบุรี กรุงเทพมหานครที่อยู่ 69/9 หมู่บ้านเมืองสิริ แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร 10510เบอร์โทรศัพท์ 069-959-6996ข้อมูลธนาคาร ธนาคารสยามนิรมิตชื่อบัญชี นาย ลัคนัย วีรกิตธาดา6969 สาขา มีนบุรีเลขที่บัญชี 690-902969-9จำนวนยอดเงินคงเหลือ 15069.69 บาทอาชีพ เลขานุการ บริษัท ธาราทรัพย์ กรุป จำกัด (มหาชน)เกรดเฉลี่ย 3.69การศึกษา มหาวิทยาลัยโอลิม คณะบริหาร สาขาการจัดการ หลักสูตร 4 ปีจบบิดา ขุนพล วีรกิตธาดาเกิด 18 กันยายน 2510เสียชีวิต 6 เมษายน 2548มารดา วรรณวิสา วีรกิตธาดา (บำรุงธรรม)เกิด 14 ตุลาคม 2515เสียชีวิต 15 มิถุนายน 2550ผมนั่งทบทวนเรซูเม่ของเขาหลังจากออกมาจากห้องประชุม ผมให้ไอ้เขตไปเอามาที่ฝ่ายบุคคล ผมนั่งอ่านเป็นสิบรอบ เพื่อทำความเข้าใจในตัวเขา เขาทำให้ผมรู้สึกประหลาดใจตั้งแต่แรกเห็นอาจเป็นเพราะบุคลิกที่ท้าทายและไม่เกรงกลัวใคร อีกทั้งยังไม่รับเงินจากผมอีก ถ้าเป็นคนอื่นคงโดดรับเงินไปแล้ว นี่อาจเป็นสาเหตุให้ผมรู้สึกสนใจเขาขึ้นมา“ไอ้กรณ์ ไอ้กรณ์เว้ย” เสียงของเพื่อนของผมดังขึ้น ขณะที่มันเดินเข้ามาภายในห้
อ่านเพิ่มเติม
EP07 สเปคเลย ^^
ไอ้พลขับรถตู้มายังไนต์คลับที่อยู่หัวถนนใกล้สำนักงานซึ่งด้านบนเป็นบ้านของผม ผมเห็นว่าผู้คนกำลังทยอยเขาไปในไนต์คลับเป็นจำนวนมาก ผมจึงก้าวเดินเข้าไปในบาร์ ผมนั่งรอบนรถจนรถเก๋งคันสีเทามาจอดหน้าไนต์คลับแห่งนี้ ผมเห็นนพลงจากฝั่งคนขับ ส่วนเชนลงฝั่งข้างคนขับ แล้วตามด้วยดิน และโจ้ แต่ผมไม่เห็นเขาลงมา ผมคิดว่าเขาคงมาอีกคัน ไม่ช้ารถอีกคันมาจอดข้างๆ รถเก๋งของแผนกเลขากำลังลงมา ผมเห็นอีกว่าเขาเดินลงมาจากฝั่งคนขับ แล้วก้าวเดินไปในร้านทั้งห้าคน ผมสังเกตว่าหญิงสาวให้ความสนใจเขาเป็นพิเศษมากกว่าเพื่อนๆ ของเขา ผมไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่หรอก ที่มีคนมองเขาขนาดนั้น แต่ผมสนใจที่เขาปากจัดปากร้ายกล้านินทาผม อย่างโจ่งแจ้ง- คิ้ม -ผมนั่งในร้านมองภายในร้านตบแต่งด้วยสีดำและสีแดงบางจุดเหมือนกลับห้องเชือดที่ผมเคยเห็นห้องสาวๆ ที่ผมไปนอนด้วย พวกเธอชอบให้ผมเป็นคนขึ้นซึ่งผมก็เป็นนักขึ้นที่ดีทำให้พวกเธอสุดทุกครั้ง และทุกครั้งผมจะสวมถุงยางเพื่อกันพลาดและป้องกันเชื้อจากการมีเซ็กส์ โดยถุงยางผมจะเป็นคนซื้อด้วยตัวเอง และใส่เอง กลัวว่าพวกเธอจะเจาะถุงยาง ผมกลัวจริงๆ นะครับ ส่วนหนึ่งผมกลัวโรคติดต่อด้วย“ไอ้คิ้ม น้องตรงโต๊ะสามเขามองม
อ่านเพิ่มเติม
EP08 ทำไมมีไข่ o|o
“มึงจะไปไหน กูพึ่งมาเอง มึงจะกลับแล้วเหรอ” ไอ้หนึ่งถามผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง“เดี๋ยวกูมา” ผมบอกเช่นนี้ แล้วก้าวเดินเข้าไปในลิฟต์พร้อมกับไอ้พลและไอ้เขต และบอดี้การ์ดอีกสองคนที่ก้าวเดินตามเข้ามา“ไปชั้นหนึ่ง” ผมบอกเช่นนี้ ไอ้เขตที่อยู่ใกล้ปุ่มกดที่สุดจึงกดลิฟต์ที่ชั้นหนึ่ง ลิฟต์เลื่อนลงไปชั้นล่างแต่ผมกลับรู้สึกว่านานมากจนผมเริ่มร้อนใจยิ่งนักเมื่อลิฟต์เปิดออก ผมมองหาเขา เขากลับไม่ได้อยู่ตรงนี้ ผมคิดว่าเขาไปห้องน้ำหลังตึกแน่ ผมเดินเกือบสุดปลายทาง เห็นว่าชายคนสวมชุดสีดำและปิดใบหน้าหนึ่งออกจากมุมเสา เดินมาล็อกคอเขาใช้ผ้าปิดจมูกเขา“ทำอะไรวะ” ผมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดังดุดันพอสมควร ชายชุดดำหันมามองพวกผมแล้ววิ่งไปทันที เห็นร่างของเขากำลังทรุดลงต่อหน้าต่อตา ผมจึงรีบไปหาเขาก่อน แล้วประคองเขาไว้ที่ล้มลงหลับกลางอากาศ“พวกมึงไปตามจับพวกมันให้ได้ จับเป็นนะ” ผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง บอดี้การ์ดของผมจึงวิ่งไล่ล่าคนที่ทำให้เขาสลบ“ครับ” ไอ้เขตบอก แล้ววิ่งไปพร้อมบอดี้การ์ดอีกสี่คน“ไอ้พลไปไล่กล้องวงจรปิดว่าเป็นฝีมือใคร กูอยากรู้ให้เร็วที่สุด” ผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ครับท่าน” ไอ้พลรับคำสั่งผมแล้ววิ่งออกไ
อ่านเพิ่มเติม
EP09 คืนนี้...เหนื่อยแน่
“งื้อ...งื้อ...เจ็บ...ไอ้กรณ์...งื้อ...เอาออกไป...” เขาบอกผมด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด แต่เป็นน้ำเสียงที่กระตุ้นอารมณ์ผมดีนักแล ผมชอบเสียงครางจากคู่นอน แต่เสียงเหล่านั้นสู้เสียงครางกระเส่าของคิ้มไม่ได้เลย“วู้ว...คิ้ม...แน่นจัง...เสียวควยไปหมดแล้ว...” ผมบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าผมไม่เคยเสียวอะไรเช่นนี้มาก่อน อาจเป็นครั้งแรกที่โดนเย็ดตูด แล้วมันก็ฟินจนแทบหยุดหายใจ ผมเลื่อนริมฝีปากมาจูบที่กกหูของเขา เขาเชิดใบหน้าขึ้นให้ผมจูบได้ถนัดยิ่งขึ้น ผมใช้มือหนาข้างหนึ่งประคองเขาไว้ แล้วอีกใช้มือนวดหัวนมข้างหนึ่งให้เขาผ่อนคลาย เขาจึงคลายขมิบออก ผมจึงแทงเข้าไปใหม่จนสุดลำดุ้น ทำให้เขาสะดุ้งด้วยความตกใจ และอาจจะเจ็บปวดกว่าเดิม เสียวเป็นบ้า“เสียวควยสัด...โอ้ว...โอ้ว...ฟัก...เยส...โอ้ว...คิ้ม...อา...”ผมร้องครางกระเส่าแข่งกับเขาที่ร้องครางด้วยความเจ็บปวด ผมชอบเสียงของเขาจริงๆ เสียงของเขามันทำให้ผมเงี่ยนกว่าเดิม จนผมไม่สามารถหยุดมันได้อีกแล้ว ผมตอกดุ้นหนักๆ ใส่เขา แล้วใช้มือหนาจับคอเขาให้หันกลับมาจูบอย่างเร่าร้อนและดูดดื่ม แล้วผมก็ปล่อยเขาเป็นอิสระ เขาจึงเอามือจับขอบอ่างไว้ ผมใช้มือขยำก้น และตีก้นเขาหนักๆ ด้วยคว
อ่านเพิ่มเติม
EP10 ห้องแดง
ไอ้กรณ์พาผมมายังโรงพยาบาลที่มันเป็นหุ้นส่วน และเห็นมันบอกว่า มาตรวจโรคทุกเดือนเพื่อความแน่ใจ คนอย่างมึงกูไม่เชื่อเหรอกว่าจะไม่มีโรคหนองในแท้ หนองในเทียม หรือซิฟิลิส ก่อนหน้าผมไม่รู้ว่าแม่งเอาสดหรือเปล่า ความเงี่ยนยิ่งไม่เข้าใครออกใครอยู่ด้วย ตรวจสักหน่อยเพื่อความสายใจก็ดีไอ้กรณ์ลาผมเข้าไปในห้องตรวจ มันมองหมอวัยกลางคนด้วยรอยยิ้มเริงร่า“สวัสดีครับลุงหมอ” ไอ้กรณ์บอกหมอด้วยรอยยิ้ม“สวัสดีครับ ไม่ได้เจอกันเกือบสองปีเป็นไงบ้าง” หมอถามไอ้กรณ์ไหนมึงบอกว่าตรวจทุกเดือน ตอแหลจับได้นะมึง ไอ้คิ้มหันมามองผมด้วยรอยยิ้มพยักหน้าเบาๆ โบกหัวสักทีดีไหม“ผมไปดูงานแทนป้า แต่ผมก็ตรวจทุกเดือน วันนี้ผมพาคิ้มแฟนผมมาตรวจ เมื่อคืนผมรุนแรงไปหน่อย คิดว่าน่าจะฉีกขาดจนไข้ขึ้น เมื่อสองโมงเช้าผมให้กินยาแก้ไข้แล้ว” มันบอกหมอว่าแฟน กูเนี่ยนะ ใครแฟนมึง ยังจะมาบอกว่าทำฉีกขาดละอายปากบ้างไหมสัส“คุณคิ้ม ยังเจ็บอยู่ไหม” หมอถามผมด้วยรอยยิ้ม กูไม่อยากจะบอกเลย แต่เมื่อหมอถามผมก็จำเป็นต้องตอบ“ยังเจ็บอยู่ครับ แต่น้อยกว่าเมื่อเช้า” ผมบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“คุณกรณ์ก็เบาๆ หน่อยเขาจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว” หมอบอกด้วยรอยยิ้ม กูอยากแทรก
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status