เข้าสู่ระบบลักนัย วีรกิตธาดา (คิ้ม) ชายหนุ่มนักรักตัวยง สาวๆ ล้อมหน้าล้อมหลัง ตั้งแต่เขาเป็นนักศึกษา แต่ทว่าชีวิตเขาต้องพลิกผัน เมื่อมาสมัครงานในตำแหน่งเลขาของประธานบริษัท และมันก็ทำให้โลกทั้งใบเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ดูเพิ่มเติม- กรณ์ -
ผมยืนอยู่ตรงระเบียงที่ยื่นออกไปนอกห้องนอน ทอดสายตามองท้องฟ้าในยามค่ำคืนซึ่งไร้ดวงดาวบนฟากฟ้า แต่มีแสนสว่างจากบ้านเรือนที่มองจากระเบียงของชั้นสิบเก้า ในมือของผมมีบุหรี่อยู่หนึ่งมวน ผมสูบนิโคตินให้ฉ่ำปอด แล้วพ้นออกมาเป็นควัน ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอารมณ์มาได้มาก ในมืออีกข้างก็ควงแก้วคริสทัลที่มีวิสกี้ดีกรีสูงสีขาวใสอยู่ก้นแก้ว ยกขึ้นมาดื่มเพียงหนึ่งคำ แต่มันกลับไม่ทำให้ผมเมาแต่อย่างใด “กรณ์” น้ำเสียงออดอ้อนของชายหนุ่มดังขึ้น ทำให้ผมหันกลับไปมองเขาที่กำลังยิ้มให้ผม เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสีดำ และเข็มขัดสีดำ หัวเข็มขัด ขัดขึ้นเงาดูไม่เป็นทางการ “ไปล้างเนื้อล้างตัวก่อน” ผมบอกเสียงเรียบ “ให้เราไปรอที่ห้องแดงไหม” เขาถามผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ไม่ต้อง” ผมเอ่ยบอกเช่นนี้ เขาจึงก้าวเดินเข้าไปในห้องของผม ผมจึงทิ้งบุหรี่และวางแก้วเหล้าก้าวเดินเข้าไปในห้องโถง เปิดประตูเข้าไปยังห้องนอน ผมเดินมาภายในห้องแล้วนั่งลงบนเตียง ใช้รีโหมดเปิดแอร์ได้ไม่นาน เขาก็ก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเปลือยเปล่ายังได้กลิ่นชื้นจากการอาบน้ำและกลิ่นสบู่ที่หอมอยู่บนเรือนร่างของเขา ผมมองเห็นเช่นนี้จนชิดตาไม่ได้เกิดอารมณ์ใดๆ หรือว่าผมตายด้าน ไม่นะผมพึ่งจะยี่สิบแปดเมื่อไม่กี่เดือนนี่เอง “กรณ์ ดูไม่มีอารมณ์เลยนะ ให้เราทำให้ไหม” เขาเอ่ยบอกผมด้วยน้ำเสียงยั่วยวน แล้วนั่งลงคุกเข่าระหว่างขาของผม เขายังใช้มือปลดหัวเข็มขัด ตะขอกางเกง รูดซิปลงมา ดุ้นของผมมันยังคงหลับใหลอยู่ เขาไม่รอช้าที่จะเลียตั้งแต่ต้นโคนไปยังปลายโคนแผ่วเบา ใบหน้าเย้ายวนชวนให้มีเซ็กส์ “อืม...” ผมครางเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว เมื่อเขาใช้นิ้วกรีดดุ้นของผม มันทำให้ผมสะท้านไปทั้งตัว เขายังคงใช้มือเข้าช่วยและดูดดุ้นจนมันแข็งตัว ผมจับใบหน้าของเขาเชิดขึ้น “ไปนอนบนเตียง” ผมเอ่ยบอก เขาก็ลุกขึ้นยืนก้าวเดินขึ้นไปนอนหงายบนเตียงนอนของผม ผมก้าวเดินไปที่ลิ้นชักข้างเตียงหยิบถุงยางออกมาหนึ่งอันจากในกล่องใหม่ที่มีสามชิ้น ผมเดินมาหาเขาที่นอนตะแคงรอผม อีกทั้งเขายังชักดุ้นตัวเองเพื่อช่วยกระตุ้นอารมณ์ ผมนำถุงยางคาบไว้ในปากถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว แล้วถุงยางสวมใส่ดุ้นของตัวเอง และขึ้นไปยังบนเตียง เขากางขาเป็นรูปตัวเอ็ม ผมจึงจับพวงไข่ขึ้น นำดุ้นของผมสอดเข้าร่องก้นของเขาโดยทันที วันนี้ผมตื่นเช้ากว่าทุกวัน เพื่อจะเข้าไปประชุมที่บริษัทตอนสิบโมงเช้า ผมทอดสายตามองตัวเองในกระจกใสสะอาดภายในห้อง สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็คสีดำ เข็มขัดหนังแท้ราคาแพง หัวเข็มขัดเกลี้ยงสีเงิน เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่พบปะผู้คนในบริษัท หลังจากที่ไม่ได้เข้าบริษัทมาเกือบปี เพราะผมต้องไปคุยงานหลายประเทศตามคำสั่งของป๊า ด้วยป๊าเกษียณตัวเองหลังจากที่ผมเรียนจบปริญญาโทได้สองปี เขาจึงให้ผมเข้ามาบริหารงานแทนเขา ผมเลยเข้ามาเป็นผู้บริหารเต็มตัว ผู้คนในบริษัทจะเรียกผมว่าบอส หรือเรียกว่านายน้อย “กรณ์ เรากลับก่อนนะ” เสียงของชายหนุ่มใบหน้าอ่อนหวาน เขาเอ่ยบอกผมด้วยรอยยิ้มผ่านกระจกส่องเงา หลังจากที่เขาแต่งตัวเสร็จแล้ว “เดี๋ยวให้ไอ้เขตไปส่ง” ผมเอ่ยบอกเขาด้วยเสียงเรียบ เขาก้าวเดินออกจากห้องผม ผมเองเป็นพวกชอบซื้อกิน ไม่ชอบคบใครจริงจัง รู้ว่าถ้าคบจริงจัง วันหนึ่งเขาก็ต้องไปจากผมอยู่ดี เลือกอยู่แบบนี้นั่นแหละดีแล้วจะได้ไม่ปวดใจ “นายน้อยครับ ผมเตรียมรถไว้เรียบร้อยแล้วครับ” เสียงของพลเอ่ยบอกผมหน้าประตู ผมจึงก้าวเดินไปเปิดประตู ก้าวเดินออกจากห้องนอนผ่านห้องโถงภายในห้องไปยังประตูใหญ่ และเปิดประตูออกไป บอดี้การ์ดหลายคนที่ยืนตามจุด ก้มหัวให้ผมเช่นทุกครั้งที่ผมเดินผ่าน จนไปถึงลิฟต์ที่เปิดค้างเอาไว้ ผมจึงเข้าไปทันทีเพื่อลงไปยังชั้นล่างของตึก เมื่อถึงด้านล่างแล้ว ไอ้พลหัวหน้าบอดี้การ์ดของผมมันเปิดประตูให้ พูดถึงอดีตของไอ้พล มันเคยเป็นทหารอากาศ แล้วลาออกมาเพื่อทำงานกับผมที่ได้เงินเดือนสูงกว่าที่มันทำอยู่ และมันก็สามารถใช้อาวุธได้ทุกประเภท และศิลปะการต่อสู้ได้ดีทีเดียว ป๊าจึงให้มันขึ้นมาเป็นหัวหน้าบอดี้การ์ดดูแลผม ......................................... ตอนแรกมาแล้ว!!! สนุกไหมคะ พาเฮียกรณ์มาเสิร์ฟก่อนน๊า ทุกคนนิยายเรื่องนี้มีตัวละครหลักๆ มีประมาณสองตัวละคร คือ มีเฮียกรณ์ กับ เจ้คิ้ม เฮ้ยไม่ใช่! เฮียคิ้ม นะทุกคน อาจมีตัวละครออกมาเรื่อยๆ และเนื้อหาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน ไปตามบริบทของตัวละคร ความแซ่บจะปะทุทุกบทแน่นอน ขอย้ำอีกที เรื่องนี้ไม่เน้นเนื้อหา เน้นกระแทกนะสาววาย 555 ไรท์ชอบอ่านคอมเม้นท์ของทุกๆ ท่าน อย่าลืมคอมเม้นท์ด้วยนะคะ เม้นท์แล้ว อย่าลืมกดหัวใจให้ด้วยนะ- คิ้ม -ห้านาทีที่แล้ว ผมก้าวเดินเข้ามาในโกดังหลังที่สิบ ผมเห็นว่าไอ้ขุนศึกหลับตาอยู่ มือทั้งสองข้างถูกมัดมือด้วยเชือกฟางมัดและโยงขึ้นบนขื่นคาน ผมรู้สึกโกรธแค้นอย่างมากที่ผมเห็นขุนศึกในสภาพเช่นนี้ ผมเองไม่เคยทำกับไอ้ขุนศึกมาก่อนแม่งกล้าดีอย่างไงถึงมาทำกับน้องของกูแบบนี้ผมวิ่งเข้าไปหาขุนศึก แล้วใช้มือแกะเชือกออกจากมือของไข้ขุนศึก มีพี่พลเข้ามาช่วยแกะ สายตาของพี่พลกวาดมองบริเวณโดยรอบ“คิ้มพาขุนศึกออกไปก่อน เดี๋ยวพี่จัดการเอง” พี่พลบอกผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ครับขุนศึกตื่น...ตื่น...กูกับไอ้กรณ์มาช่วยมึงแล้ว” ผมบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง และแกะเชือกออกจนสำเร็จ มันค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าด้วยสีหน้าอิดโรย“เฮียหนีไปมันเป็นกับดัก” ไอ้ขุนศึกเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอิดโรย“มาแล้วเหรอ ไหนขอดูหนังหน้าเมียไอ้กรณ์หน่อยสิ” เสียงของชายหนุ่มเอ่ยบอก ผมหันไปเห็นชายหนุ่มใบหน้าเข้มสูงโปร่งเหมือนผมก้าวเดินเข้ามากับชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง และผมรู้จักเขาเป็นอย่างดี พี่พลชักปืนขึ้นมาทันที ผมผลักตัวไอ้ขุนศึกไว้ด้านหลัง“ไอ้พี ไอ้เหี้ยพวกมึงจับน้องกูมาทำ” ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงดุดันไม่เกรงใจใคร“คิ้ม ผมบอกคุณแล้วว่าผมอยากได้ตัว
ผมลืมตาขึ้นในยามค่ำคืน ผมมองนาฬิกาเป็นเวลาตีสี่แล้ว แต่ข้างกายผมกลับไม่มีกรณ์อยู่เคียงข้างผมคิดว่ามันคงเข้าห้องน้ำแน่ ผมกลับไม่เห็นมันอยู่ในนั้น ผมคิดว่ามันคงออกไปข้างนอกแน่ ผมจึงดีดตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อจะเข้าห้องน้ำ ผมจึงก้าวลงจากที่นอนไปยังห้องน้ำ ทำการปลดเบาจนสุดแล้วกดน้ำลงไป และก้าวเดินออกจากห้องน้ำ เดินไปที่มือถือดูข้อความในมือถือ มีข้อความไลน์และเฟสบุ๊คเป็นร้อย ผมไล่ดูข้อความในเมสเสจไล่ดูข้อความเรื่อยๆ นี่มันมหกรรมอวยพรวันเกิดนี่เอง ผมเลยกดที่สเตตัส และเขียนว่า ขอบคุณพ่อแม่พี่น้องญาติมิตรทั้งหลาย ที่มาอวยพรวันเกิดผมกดไปทันที ไม่ช้าผมเห็นเพื่อนๆ ผมมากดไลค์และเขียนข้อความอวยพรกันต่ออีก ไอ้ต้น อีดิล กูจำได้พวกมึงอวยพรกูไปเมื่อกี้ในหน้าสเตตัส ไม่เป็นไรเพื่อนอยากอวยพรนะ ปีละครั้งก็ยังดี“ตื่นขึ้นมาฉีเหรอ” ไอ้กรณ์เอ่ยถามผม ผมเห็นว่ามันสวมใส่ชุดคลุมสีขาวในมือของมันถือแก้วคริสตัลในแก้วมีบรั่นดีเพียงเล็กน้อยพร้อมกับน้ำแข็งก้อนสี่เหลี่ยมประมาณสามก้อน“ออกไปทำอะไรมา หรือลูกค้าโทรมา” ผมเอ่ยถามมัน“กูนอนไม่หลับ” มันบอกผมด้วยน้ำเสียงเรียบ“ให้กูร้องเพลงกล่อมดีไหม” ผมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงติดตลก ม
ผมลืมตาตื่นมาในยามค่ำคืน มองไปยังนาฬิกาก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว เพราะผมเผลอหลับหลังจากมีเซ็กส์กับมันถึงสามครั้ง ครั้งที่สองผมเป็นคนขี่มันเองให้มันเลิกนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ครั้งที่สามมันเป็นคนเย็ดผม หลังจากนั้นเราสองคนก็หลับไปทั้งคู่ แต่ว่าทำไมกลับได้กลิ่นเทียนหอมลอยอบอวลในห้อง ผมจึงมองไปยังข้างเตียงและหัวเตียงมีเทียนสีขาวที่อยู่ในแก้วเรียงอยู่รอบๆ ห้อง ผมแปลกใจว่าทำไมมันถึงได้ทำอะไรแบบนี้ ทั้งที่ไม่เคยทำมาก่อน มันเกิดอะไรขึ้นวันนี้เป็นวันอะไรกันแน่ผมจึงค่อยๆ ลุกจากเตียงมองไปยังโต๊ะหัวเตียงเห็นข้อความเขียนว่ามาหาที่ดาดฟ้าผมจึงก้าวเดินไปหน้าตู้เสื้อผ้าที่มีเสื้อเชิ้ตสีดำแขวนไว้อยู่หนึ่งตัว ผมเลยเอามาสวมใส่ เสื้อมันยาวเกือบถึงหัวเข่า แต่ผมก็ต้องใส่กางเกงสแล็ค ผมเลยหยิบกางเกงไอ้กรณ์ตัวใหม่มาใส่ แล้วเดินไปที่ประตู ผมเห็นอีกว่าสองข้างทางเดินเป็นเทียนสีขาววางเรียงไปจนสุดบันไดทางขึ้น ผมเปิดประตูออกมา ผมมองไปยังโต๊ะอาหารโต๊ะอาหารมีเชิงเทียนวางอยู่ พร้อมกับจานอาหารและแก้วแชมเปญทรงสูง“เนื่องในโอกาสอะไร” ผมถามไอ้กรณ์ ไอ้กรณ์เผยรอยยิ้มให้ผม แล้วมันก็ก้าวเดินมาใกล้ๆ ในมือของมันมีกล่องของขวัญผูกโบส
- คิ้ม -ผมตื่นขึ้นมาในห้องที่ไม่คุ้นเคย ผมมองห้องสี่เหลี่ยมสีขาว ทอดสายตาไปยังหน้าต่างเห็นน้ำสีคราม ผมคิดว่าตอนนี้คงอยู่บนเรือ และอยู่ในส่วนใดส่วนหนึ่งของโลก แต่ว่าผมอยู่ที่ไหน แล้วไอ้กรณ์มันอยู่ที่ไหน หรือว่าใครลักพาตัวผมมา ว่าแต่ผมเคยถูกลักพาตัวมาครั้งหนึ่งแล้ว และทำให้ผมกลายเป็นเมียไอ้กรณ์ถึงทุกวันนี้ผมเลิกผ้าออกจากเรือนร่าง ผมเห็นว่าผมสวมใส่คลุมสีขาวทำมาจากผ้าขนหนู อย่าบอกนะผมโดนข่มขืนอีกแล้ว ไม่ใช่หรอกผมไม่ได้เจ็บก้นจนเดินขาถ่างเหมือนครั้งแรก คิ้มมึงลืมไปหรือเปล่าว่า มึงโดนเอาจนพรุนแล้วผมก้าวเดินไปเปิดประตูห้อง ผมเห็นว่ามีทางเดินไปยังประตูอีกบาน ตรงข้ามที่ผมนอนมีอีกหนึ่งห้อง ผมเดินตรงไปยังห้องโถง ผมเห็นว่าภายในห้องโถงมีเคาน์เตอร์บาร์ หลังเคาน์เตอร์บาร์มีตู้แช่ไวน์ ภายในตู้มีไวน์เรียงกันอยู่แปดขวด ข้างๆ ตู้ไวน์เป็นตู้ไม้ในตู้มีขวดเหล้าสีทั้งบรั่นดีและวิสกี้ราคาแพงยี่ห้อที่มีในบ้าน ยังมีโต๊ะสนุกอยู่กลางห้อง และของใช้อย่างครบครันเหมือนบ้านหลังหนึ่งผมเดินไปยังประตู ผมจึงเปิดประตูออกมาภายนอก พอเปิดออกมาเดินไปได้ห้าก้าว มันเป็นบันไดลายไม้เดินขึ้นไปชั้นบนและบันไดลงด้านล่าง ผมเลือกก้
“มึงจะไปไหน กูพึ่งมาเอง มึงจะกลับแล้วเหรอ” ไอ้หนึ่งถามผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง“เดี๋ยวกูมา” ผมบอกเช่นนี้ แล้วก้าวเดินเข้าไปในลิฟต์พร้อมกับไอ้พลและไอ้เขต และบอดี้การ์ดอีกสองคนที่ก้าวเดินตามเข้ามา“ไปชั้นหนึ่ง” ผมบอกเช่นนี้ ไอ้เขตที่อยู่ใกล้ปุ่มกดที่สุดจึงกดลิฟต์ที่ชั้นหนึ่ง ลิฟต์เลื่อนลงไปชั้นล่างแต่ผม
ไอ้พลขับรถตู้มายังไนต์คลับที่อยู่หัวถนนใกล้สำนักงานซึ่งด้านบนเป็นบ้านของผม ผมเห็นว่าผู้คนกำลังทยอยเขาไปในไนต์คลับเป็นจำนวนมาก ผมจึงก้าวเดินเข้าไปในบาร์ ผมนั่งรอบนรถจนรถเก๋งคันสีเทามาจอดหน้าไนต์คลับแห่งนี้ ผมเห็นนพลงจากฝั่งคนขับ ส่วนเชนลงฝั่งข้างคนขับ แล้วตามด้วยดิน และโจ้ แต่ผมไม่เห็นเขาลงมา ผมคิดว
- กรณ์ -ลัคนัย วีรกิตธาดา - คิ้มว/ด/ป เกิด 21 มิถุนายน 2538 มีนบุรี กรุงเทพมหานครที่อยู่ 69/9 หมู่บ้านเมืองสิริ แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร 10510เบอร์โทรศัพท์ 069-959-6996ข้อมูลธนาคาร ธนาคารสยามนิรมิตชื่อบัญชี นาย ลัคนัย วีรกิตธาดา6969 สาขา มีนบุรีเลขที่บัญชี 690-902969-9จำนวนยอดเ
“ใครวะที่เดินมาในห้องผู้บริหาร” ผมเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะผมไม่เคยเห็นผู้ชายคนกลางและคนข้างๆ อีกสองคนมาก่อน อาจเป็นว่าผมพึ่งทำงานได้แค่สามเดือนเท่านั้น“มึงพึ่งมาอยู่ไม่กี่เดือน มึงเลยไม่เคยเห็นคุณกรณ์” ไอ้โจ้บอก“แล้วคุณกรณ์ที่มึงว่าคือลูกของคุณจักรพันธ์ใช่ปะ” ผมเอ่ยบอกเมื่อถึงบางอ้อ เพราะผมจำคุ