Partager

EP11 ทนไม่ไหว

last update Date de publication: 2026-07-17 21:38:07

“งั้น ก็รีบนอนเถอะครับ” ผมเอื้อมหยิบโทรศัพท์มาตั้งเวลาปลุก

“เราตื่นสักตีห้าสี่สิบห้านะครับ ปกติพระจะมาประมาณหกโมงเช้า แค่ล้างหน้าแปรงฟันแล้วไปใส่บาตร ยังไม่ต้องอาบน้ำก็ได้” ผมเสนอแผนของพรุ่งนี้เช้าครับ แต่ก็ขอตื่นสายที่สุดเท่าที่จะทำได้ ละการอาบน้ำไว้หลังใส่บาตรก็แล้วกัน

บอสพยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วย พอผมตั้งเวลาปลุกเสร็จ ก็ก้มลงกราบพระสามที บอสมองตามผมด้วยสายตาขำ ๆ แต่ก็ทำตามหลังจากที่ผมส่งสายตาขู่ มานอนแปลกที่แปลกทาง ถ้าไม่ยอมไหว้เจ้าบ้านเจ้าเรือน ระวังไว้เหอะ!...

เราล้มตัวลงนอนพร้อมกันหลังจากผมลุกขึ้นไปดับไฟเรียบร้อยแล้วกลับมาขึ้นเขียง…เอ๊ย!...ขึ้นเตียง!…เอ๊ย!...ถูกแล้ว!!!

บอสนอนตะแคงหันหน้ามาทางผม มันคงเป็นด้านที่ถนัดของบอส แต่ผมนอนหันหลังให้บอส ซึ่งเป็นการนอนตะแคงข้างด้านที่ผมไม่ถนัด แต่จะให้ผมหันไปประจันหน้ากับบอสนั้น…ผมก็ยังไม่กล้าขนาดนั้นครับ ผมจึงนอนไม่หลับ เพราะมันไม่สบาย แถมยังแอบเสียวสันหลังอีกด้วย เวลาผ่านไปสักพัก ผมพยายามเงี่ยหูฟังเสียงหายใจของบอส มันเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสดงว่าบอสคงหลับแล้ว ผมค่อย ๆ พลิกตัวกลับมานอนตะแคงด้านที่ถนัด

เออ…ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย

สงสัยคืนนี้พระจันทร์คงเต็มดวงมั้งเนี่ย ในห้องผมถึงไม่ได้มืดมากนัก มันเหมือนมีแสงสว่างลอดเข้ามาจากภายนอก ทำให้เห็นเสี้ยวหน้าของบอส อาจไม่ชัดเจนนัก แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงความหล่อสัส! ที่ผมรู้สึก เส้นผมของบอสปรกมาด้านหน้า ช่วยทำให้ใบหน้าคมนั้นดูอ่อนโยนลงหลายเท่าตัว

มองหน้าบอสนี่ก็เพลินดีเหมือนกันแฮะ…

พรึ่บ!!!

จู่ ๆ บอสก็ตวัดแขนซ้ายขึ้นมาเกือบจะฟาดหัวผม ผมต้องรีบถดตัวลง เกือบไปแล้วไหมล่ะ นี่บอสนอนดิ้นเหรอครับ แกขยับไปขยับมา เหมือนร่างยังไม่เข้าที่ หรือว่าจะนอนไม่สบายกันนะ ผมว่าเตียงของผมก็นุ่มอยู่นะ แม้ว่ามันจะไม่นุ่มเด้งดึ๋งเท่ากับเตียงของบอสก็เถอะ แต่ผมว่ามันก็ไม่ได้แย่นะครับ

ผมพยายามจับแขนบอสออกจากหมอนของผม เพราะตอนนี้บอสยึดมันไปแล้วครับ

อ๊ะ! แต่ทำไมมันหนักจัง นี่ถ้าบอสไม่ได้หลับ ผมต้องคิดว่าบอสฝืนไว้แน่ ๆ

ผมเงยหน้าขึ้นมองเพื่อความแน่ใจ ว่าบอสไม่ได้แกล้งผมใช่ไหม? แต่ก็คิดว่าคงไม่ เพราะเปลือกตาคู่นั้นปิดสนิท แถมลมหายใจของบอสก็ยังสม่ำเสมอเหมือนเดิม ต่างจากผม ที่ตอนนี้ลมหายใจเริ่มติดขัด…

ให้ตายเหอะ ใกล้กว่านี้ให้เท่าไร ผมจะเทหมดหน้าตักเลยครับ บอสโน้มใบหน้าลงมาหาผมตอนไหน? ไม่รู้ แต่ตอนนี้ ใบหน้าเราอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ

ผมเขินอยู่คนเดียวในความมืด ทั้ง ๆ ที่บอสคงไม่รู้สึกอะไรเลย

ผมทนไม่ไหวแล้วครับ…

ขวับ!!!

ผมพลิกร่างกลับมาแล้วครับ ขอกลับไปนอนตะแคงด้านที่ไม่ถนัดแทนก็แล้วกัน คนข้างหลังผมเป็นยังไงไม่รู้ แต่ตัวกูเนี่ย ไม่ไหวแล้ว!!!!!

ผมนอนงอตัวกักเก็บอารมณ์บางอย่าง ที่มันไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานตั้งแต่พี่เดย์ทิ้งผมไป เออใช่!!! กูของขาด แม่งเอ๊ย!!! นอน ๆๆๆ

ผมสะกดจิตตัวเองอยู่นานหลายนาที เริ่มรู้สึกดีขึ้นหน่อยแล้ว ชักเคลิ้ม ๆ เปลือกตาเริ่มหนัก ผมคงใกล้จะหลับแล้ว ถ้าบอสจะไม่…

ฟุบ!!!

มีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังผม ผมยกศีรษะหันกลับไปโดยอัตโนมัติ

ไม่มีอะไรครับ เปลือกตาบอสยังปิดสนิท แต่ตัวบอสดิ! ขยับเข้ามาชิดผมอีกแล้ว

เชี่ย! หลับจริงปะเนี่ย?

ผมพยายามไม่สนใจ หันกลับมาวางหัวไว้บนหมอนเหมือนเดิมครับ

แต่!!!

แม่มมม!!!

หมอนของผม กลายเป็นแขนบอสไปแล้วครับ

‘สอดมาตอนไหนอะ’ แต่นั่นมันแค่แขนข้างซ้ายครับ ในส่วนของแขนข้างขวาของบอสนั้น…

หมับ!!!

“บอสสสสสส!!!”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)   EP105 ตอนพิเศษ 6 (จบ)

    หลังจากเคลียร์ใจกับพี่ลิลลี่ ผมก็ปล่อยให้สองเพื่อนซี้เขาคุยกันตามลำพังครับ ส่วนผมแยกตัวออกมาหาซื้อช็อกโกแลตไปฝากปลายฝัน รายนั้นไลน์มาสั่งยิก ๆ ตั้งแต่เช้า จนผมรำคาญต้องฝากโทรศัพท์มือถือไว้กับบอสแต่ผมไม่ได้ออกมาคนเดียวนะครับ จาคอบอาสาพามาครับ คงกลัวผมหลงมั้งครับออกมาได้ไม่ถึงสิบนาที ก็เห็นบอสวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในร้าน“อ้าว! บอส” ผมยังไม่ทันพูดต่อ บอสก็โผเข้ามากอดผมแน่น“ฟังกันก่อนนะ มันไม่มีอะไรเลย” บอสละล่ำละลักอธิบายจนลิ้นพันกันไปหมด ผมขมวดคิ้วมุ่นส่งสายตางุนงง แต่ยังไม่ทันถามอะไร บอสก็รีบพูดออกมาอีก “คบกันตอนที่เรียนอยู่บอสตัน แต่ก็เลิกกันไปนานแล้ว ลิลลี่เรียนจบก็แต่งงานกับคริส ตอนนี้มีลูกสาวน่ารักมากชื่อคาเรน” ผมยังขมวดคิ้วมุ่น บอสจะมาบอกผมอีกทำไมครับ เมื่อกี้นี้พี่ลิลลี่เล่าให้ผมฟังหมดแล้วครับ “อย่างอนเลยนะ ที่ไม่เคยเล่าให้ฟังเพราะเห็นว่าไม่สำคัญ แล้วก็ไม่คิดว่าจะได้เจอลิลลี่อีกด้วยเพราะเธอมาตั้งหลักปักฐานอยู่นิวยอร์ก ไม่คิดจะกลับเมืองไทยอีก”ผมส่ายหน้า พยายามจะบอกว่า ผมก็ไม่ได้ว่าและไม่ได้คิดอะไรเลยครับ พี่ลิลลี่น่ารักออก คุยสนุกด้วยนะ เห็นบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับบอสต่อ ผมก็เล

  • บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)   EP104 ตอนพิเศษ 5

    “อ้อ ลิลลี่ นี่อคิน คนที่…”“อ้อ!” เหมือนกับว่าบอสจะพูดอะไรต่อ แต่ผู้หญิงที่ชื่อลิลลี่กลับตัดบทด้วยการครางเสียงดังลั่นพร้อมมองหน้าผมเหมือน… เหมือนอะไรไม่รู้ครับ ผมอ่านไม่ออก แต่บอกเลยว่าผมไม่ชอบ!!!เพราะผมไม่ชอบผู้หญิงที่ สวย มั่นใจ ดูดี มีเสน่ห์ แถมยังตัวหอมอีกต่างหาก เหมือนคุณลิลลี่อะไรนี่ ถ้าเดินสวย ๆ อยู่ตามถนนก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกนะครับ แต่ถ้าเข้าใกล้บอสแล้วละก็… เออ สรุปว่าผมไม่ชอบให้มีผู้หญิงคนไหนเข้าใกล้บอสก็แล้วกัน จะสวยหรือไม่สวย มั่นใจหรือขี้อาย ดูดีมีเสน่ห์ตัวเหม็นตัวหอมแค่ไหนก็ช่างแม่งเหอะ! คือไม่ชอบ! จบนะ!แต่ดูเหมือนเธอจะไม่จบครับ เธอส่งสายตาบางอย่างให้ผมตลอดเวลา ซึ่งมันต่างจากสายตาหวาน ๆ ที่ส่งให้บอส คินรู้ คินเห็น คินรู้สึกได้บอสเชิญชวนให้คุณลิลลี่นั่งด้วยกันเพราะเธอมาคนเดียว เธอก็นั่งลงอย่างไม่เกรงใจแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของผมกับบอสเลยสักนิดเอาซี่! อยากจะวัดเหรอ?แล้วสถานการณ์ก็เป็นใจเป็นบ้าเลยครับ อยู่ ๆ บอสก็ขอตัวเดินออกไปรับโทรศัพท์ น่าจะเป็นสายจากพี่วีวี่ เพราะในร้านค่อนข้างเสียงดัง บอสก็เลยเดินออกไปไกล พี่วีวี่คงจะมีเรื่องด่วนเพราะเวลานี้ที่เมืองไทยน่าจะดึกมาก

  • บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)   EP103 ตอนพิเศษ 4

    “ซี้ด อ่าส์ อื้ม ตรงนั้น” บอสรู้จุดกระสันทุกมุมของผม และผมก็รู้ครับว่าบอสชอบแบบไหนผมหยัดกายจากนอนคว่ำหน้าเป็นคุกเข่า มือข้างหนึ่งยกขึ้นโอบต้นคอของคนด้านหลัง“ซี้ด คิน อื้อ ชอบท่านี้” บอสครางอย่างพอใจ เพราะองศาที่คับแน่น ก่อนจะขบกัดใบหูของผมอย่างกระสันเบื้องล่างก็กระแทกกระทั้นมาไม่ยั้ง ผมหุบขาทั้งสองข้างเข้ามาชิดกัน บีบรัดท่อนเอ็นแกร่งด้านหลังจนเจ้าของมันร้องคราง“อ๊ะ นะ แน่นไป แต่ดี อื้ม ซี้ด”ความคับแน่นและการเต้นตุบตับของท่อนเอ็นที่อยู่ในร่าง ทำให้ผมคิดว่าบอสเข้าใกล้จุดหมาย แต่มันไม่ใช่ครับคนตัวใหญ่คงยังไม่พอใจ อยากยืดเวลาออกไปอีกสักพักอึดเหลือเกินพ่อคู้ณ พ่อทูนหัวผมเอนกายลงไปนั่งบนตักอย่างว่าง่าย เมื่อคนตัวใหญ่ทิ้งก้นลงบนเตียง ก่อนจะรั้งเอวของผมตามลงไป“หายปวดเอวหรือยังครับ? ใช้การได้หรือยัง?”ต่อให้ยังปวดผมก็ไม่หวั่นหรอกครับ ผมโชว์สปิริตด้วยการโยกแรง“ซี้ด เอวดี อื้ม!” ผมชอบเวลาที่บอสชมด้วยน้ำเสียงกระเส่าอยู่ข้างหูแบบนี้จังครับ มีแรงเท่าไหร่ผมก็เลยใส่ไม่ยั้ง “อย่างนั้น อ่าส์ ซี้ดส์”ผมกดฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนเข่าของคนใต้ร่าง โยกตัวขึ้นลงแรงเป็นจังหวะบอสก็ช่วยอีกแรงด้วยการเท้า

  • บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)   EP102 ตอนพิเศษ 3

    “โอย พรุ่งนี้ต้องปวดขาแน่ ๆ เลยครับ” รู้เลยครับว่าพรุ่งนี้เช้าจะเป็นยังไง จะเดินไหวมั้ยล่ะอคิน“ปวดตรงไหน” บอสวางไอแพดไว้บนโต๊ะเล็ก ๆ หัวเตียง ก่อนจะจับผมนอนพลิกคว่ำ“ทำอะไรครับบอส?” แหม ผมไม่น่ารีบใส่เสื้อผ้าเลย เสียเวลาถอด“ก็จะนวดให้ไง ไหนปวดเมื่อยตรงไหน?” อ้าว… นึกว่าบอสจะ… ซะอีก ผมซ่อนยิ้มเก้อ ก่อนจะอ้อน“ปวดขา ไหล่ แล้วก็ตรงเอวครับ”“ขากับไหล่นี่พอเข้าใจนะ แต่เอวนี่ไปทำอะไรมา ทำไมถึงปวดได้”แหม… กล้าถาม!!! ก็เมื่อคืนใครกันครับที่ขอให้ผมควบ!ผมค้อนขวับบอสคงเพิ่งนึกได้จึงส่งเสียง อ้อ ในลำคอ ก่อนจะกดฝ่ามือและก้านนิ้วนวดคลึงตรงเอว“รู้แล้วว่าไปทำอะไรมา ต้องรีบคลายเส้นให้ เดี๋ยวจะใช้การไม่ได้”“บอสอ่า…” ผมซุกหน้าลงบนหมอนนุ่ม ไม่ได้เขินนะครับ แต่นึกถึงเมื่อคืนแล้วมันฟิน งื้อ อยากได้อีก…ฝ่ามืออุ่นนวดคลึงไล่ขึ้นมาเหนือสะบัก ก่อนจะงัดเส้นที่จมจนผมต้องร้อง“โอ๊ย!!! บอส”“เส้นมันจมต้องงัด”“นอกจากเป็นนักธุรกิจด้านการเงิน เป็นเชฟ แล้วบอสยังเป็นหมอนวดด้วยเหรอครับ ผมจะเดี้ยงมั้ยครับเนี่ย”“เดี๋ยวจะทำให้ตัวโล่งรู้สึกเบาสบาย”“ให้มันจริงเถอะครับ ผมกลัวจะเดี้ยงจนเดินไม่ได้มากกว่า”ก้านนิ้วแข็ง

  • บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)   EP101 ตอนพิเศษ 2

    นั่งรถรางชมเมืองเป็นทริปที่สองที่จาคอบนำเสนอในวันนี้ บอสนั่งกุมมือผมตลอดเวลาที่นั่งชมเมืองอยู่ในกล่องที่มีลักษณะคล้ายตู้รถไฟสั้น ๆ แต่ฝ่ามืออุ่นและร่องนิ้วที่ถูไถอยู่ตลอดเวลาเล่นเอาผม…“บอส…” ต้องส่งเสียงครางและส่งสายตาห้ามปราม “อย่าบิลด์สิครับ”คนตัวใหญ่หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ผมยิ่งจุดติดง่าย ๆ อยู่อย่ามาป้ายยาเหอะ ขอร้องแค่ฝ่ามือร้อนถูไปมาก็ปลุกอารมณ์ผมได้แล้วครับ ยิ่งสายตาฉ่ำเยิ้มที่มองมานั่นอีกยิ่งทำให้ผม…“ถามจาคอบให้หน่อยได้มั้ยครับว่าแถวนี้มีโรงแรมมั้ย” คนข้าง ๆ กลั้นขำจนตัวโยน ก่อนจะคลายฝ่ามือร้อนที่เฝ้าลูบไล้นั้นออกเปลี่ยนมาเป็นโอบไหล่ของผมไว้หลวม ๆ“ไม่อยากเที่ยวแล้วหรือไง ยังไปไม่ถึงครึ่งที่ลิสต์ไว้เลยนะ” กระเซ้าเสียงกระเส่า“ก็ใครล่ะครับ มาปลุกผมทำไม?” ผมเอียงหน้าซบไหล่กว้าง สองมือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ต แล้วไขว้กันไว้เพื่อปกปิดสิ่งที่กำลังบวมปูด“ไม่ได้ตั้งใจ บรรยากาศมันพาไปน่ะ”อย่ามาแก้ตัว รู้หรอกน่าว่าแกล้งผม สาเหตุคงมาจากเมื่อเช้าสินะผมตื่นตั้งแต่ตี่สี่ครึ่ง เพราะนัดจาคอบไว้ตอนตีห้า แต่ตอนที่งัวเงียขึ้นมา คนข้าง ๆ กำลังคลอเคลียอยู่แถวหัวไหล่เปลือยของผม“ขออีกรอบนะ”

  • บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย)   EP100 ตอนพิเศษ 1

    เพราะเจ้าสัวธานิน คุณลุงของบอสต้องไปผ่าตัดหัวใจและพักฟื้นอยู่ที่ซานฟรานซิสโกเป็นเวลากว่า 3 เดือน ผมกับบอสมีโอกาสไปเยี่ยมท่านอยู่ 2 ครั้งครั้งแรกก็ตอนที่ท่านผ่าตัดครั้งแรก อาการยังไม่ค่อยดีเท่าไรครับ เราอยู่ให้กำลังใจหลายวัน ให้ทั้งคนป่วยและคนเฝ้าไข้ด้วย คนเฝ้าก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็บรรดาสามเทพและคุณศินั่นแหละครับ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไป พออาการเจ้าสัวดีขึ้น ลูก ๆ ยิ้มกันได้ บอสกับผมก็ขอตัวกลับเพราะบอสมีงานสำคัญต้องรีบกลับมาจัดการ แผนการท่องเที่ยวในซานฟรานของผมก็เลยต้องถูกยกเลิกแต่การไปเยี่ยมเจ้าสัวในครั้งที่ 2 ก็ตอนที่ผลการผ่าตัดครั้งสุดท้ายของท่านให้ผลเป็นที่น่าพอใจ ดูท่านหน้าตาสดใส ยิ้มได้พูดคล่องพวกเราก็สบายใจครับ และครั้งนี้แผนเที่ยวของผมก็ได้รับการอนุมัติ“มีเวลา 3 วันนะ” บอสวางฝ่ามืออุ่นไว้บนศีรษะของผม ขยี้เบา ๆ ก่อนจะบอกระยะเวลาที่เรามีก่อนที่จะต้องเดินทางกลับผมรีบวงปากกาบนรายชื่อสถานที่และแลนด์มาร์กที่ลิสต์เอาไว้ตั้งแต่ที่เมืองไทย“ได้ครับ” ผมพยักหน้าหงึกหงักอย่างกระตือรือร้น เรื่องหาที่เที่ยวขอให้ไว้ใจอคินครับเขียนยุก ๆ ยิก ๆ อยู่ไม่กี่ทีผมก็ได้ที่ที่เราจะไปใน 3 วันนี้แล้ว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status