บทที่ 4 รถโยก NC

บทที่ 4

รถโยก NC

"จะพาฉันไปไหนอลิน!" 

"ทำโทษ!"

"อีกแล้วเหรออลิน!"

อลินพาฉันมาที่ลานจอดรถ แดดเปรี้ยง ๆ แบบนี้เขาพาฉันมาทำไมกัน ทั้ง ๆ ที่ฉันมีเรียนตอนบ่ายโมง ฉันขอร้องให้เขาปล่อยแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย ถ้าองศามาด้วยอลินคงไม่กล้าพาฉันออกมาแบบนี้เวลาแบบนี้หายหัวไปไหนก็ไม่รู้!

"อลินฉันบอกให้นายปล่อย พาฉันขึ้นรถมาทำไมฉันมีเรียนนะ!"

"ไม่ได้ไปไหนแต่จะมาคุยกันบนรถ ทนแป๊บหนึ่งเดี๋ยวแอร์ก็เย็น!"

"เฮ้อ!" 

พอฉันเงียบอลินก็เงียบ เขามองรอบ ๆ ไม่มีใครเดินผ่านไปผ่านมานอกจากนักศึกษาบางคนที่มาหลับนอนอยู่ตามใต้ต้นไม้

ส่วนฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ไม่ทันที่จะส่งข้อความไปหาน้ำผึ้งก็ถูกอลินแย่งโทรศัพท์ไปเสียบไว้ข้างประตูรถ

"อลิน!"

"ทำไมเธอเป็นคนใจร้อนแบบนี้ เอาน้ำไปสาดเขาแบบนั้นเดี๋ยวก็โดนเขาตบหรอก"

"ก็ตบสิ! เห็นฉันเงียบ ๆ ฉันก็สู้คนนะอลิน"

"รู้ว่าสู้คน แต่สู้ได้หรือเปล่า หัดใจเย็นบ้างนะ ใจร้อนไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอก"

"กล้าพูดนะ กล้าที่จะสอนฉัน ตัวนายเองก็เป็นคนใจร้อนอย่างกับอะไร ลองคิดดี ๆ สิว่าที่ผ่านมาพวกนายสามคนกระทืบคนไปแล้วกี่คน!"

"___"

เมื่อเครื่องปรับอากาศในรถยนต์เริ่มทำงาน ฉันก็เริ่มผ่อนคลายได้ขึ้นมาอยู่ในแอร์แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ออกไปตอนนี้ก็ร้อนจนแสบผิว

"ออร์แกน อมให้หน่อยดิ"

"โรคจิต! อลินนายต้องประสาทไปแล้วแน่ ๆ ทำไมถึงมาสั่งให้ฉันทำอะไรแบบนั้น ฉันไม่ทำทุเรศ!"

"งั้นฉันพาเธอออกไปข้างนอกดีกว่า แค่นี้เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เอายังไง?"

นอกจากพูดอลินยังทำท่าจะขับรถออกไปจากลานจอดรถ ถ้าฉันไม่มีเรียนฉันจะไม่ยอมเขาเป็นอันขาด

"แค่อมอย่างเดียวใช่ไหม ไม่ทำอย่างอื่นนะ"

"อืม ไม่ทำ"

ฉันรวบผมของตัวเองให้เรียบร้อย พร้อมกับถอดกางเกงของ

อลินออก เพื่อคว้าเจ้าท่อนเอ็นขนาดใหญ่กว่าข้อมือฉันออกมา ทำไมถึงได้แข็งตัวพร้อมรบตลอดเวลา หรือเขาพิการจนมันไม่ยอมหดตัว 

"ระวังฟันด้วย วันนั้นฟันเธอโดนจู๋ฉัน"

"อืม!" 

ฉันเริ่มใช้ปากอมครอบท่อนเอ็นของเขา จนเผลอร้องครางหวานอยู่ในลำคอ ฉันละเลงลิ้นไปตามเส้นเลือดปูดจนถูกเขาลูบไล้เส้นผม พร้อมกับพ่นลมหายใจออกมา

"อ่า~  ทำได้ดีนี่~ อ่าา~ อื๊มมม~"

พอถูกชมฉันก็เริ่มออกแรงดูดบริเวณส่วนหัว แล้วกดให้ลึกลงไปจนสุดโคลน ทำเอาอลินกระตุกเพราะความเสียวซ่าน เขาเชิดใบหน้าขึ้นเพราะรู้สึกถึงความทรมาน มือของเขาลูบไล้บีบขยำบั้นท้ายราวกับว่าต้องการให้มันแหลกคามือ

"ออร์แกน~ ลองสัมผัสแนบชิดกันดูไหม ไม่สอดใส่ ไม่เจ็บด้วย~" 

อลินทำให้ฉันหยุดชะงัก แล้วดูดจากโคนขึ้นมาจนถึงส่วนหัว ฉันไม่ลืมที่จะดูด จ๊วบ! ทิ้งท้ายจนใบหน้าของเขาเหยเกเพราะความเสียว

"ฉันไม่เข้าใจ"

"ขึ้นมานั่งคร่อมฉันสิ ถกกระโปรงขึ้นด้วย แล้วถอดกางเกงในออก"

"บ้า! นี่มันบนรถนะอลิน"

"หน้ากระโปรงรถฉันก็ทำได้ เร็ว ๆ ไม่งั้นฉันเปิดประทุนให้คนทั้งมหาลัยเห็นเธอกับฉันไปเลย เอาไหม?"

"ก็ได้!"

ฉันยอมทำตามคำสั่งของอลินจนถูกเขาดึงขึ้นมานั่งคร่อม ความรู้สึกของเขามันร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง เราสองคนจูบปากกัน เรียวลิ้นพัวพันสอดใส่กันจนร่างกายอ่อนปวกเปียก 

ส่วนด้านล่างถูกเขาจับเอวขยับจนกลีบดอกไม้ถูไปตามท่อนเอ็นที่ขนาดทั้งใหญ่ทั้งยาว ความอุ่นของร่างกายมันกำลังหลอมละลายเป็นหนึ่งเดียว ทำให้เราสองคนบดเบียดริมฝีปากอันหวานฉ่ำ ข้างล่างมีเสียงดังเฉอะแฉะเพราะน้ำหวานของฉัน เราสองคนพ่นลมหายใจรดกันอย่างหื่นกระหาย

ฉันเผลอขย่มลงมาตามสัญชาตญาณ แม้ไม่ได้สอดใส่แต่ก็ปล่อยให้สัญชาตญาณนำทาง ท่อนเอ็นของเขามันขยายใหญ่ขึ้นอยากจะมุดเข้าถ้ำของฉันเต็มทีแต่ก็ทำไม่ได้ จึงทำได้แค่ขยับโยกสะโพกถูไถกันไปเรื่อย ๆ

"อ๊าา~ อลินรถมันโยก~ อื๊ออ~"

"ช่างมัน~"

เขาจับฉันหงายพิงพวงมาลัย แล้วจับสองขาอ้าขึ้นจนฉันเห็นเนินสาวของตัวเองแยกออกจนกว้าง ตอนนี้อลินจับท่อนเอ็นถูขึ้นถูลงทำให้เราสองคนไต่ระดับความร้อนแรงสูงขึ้นเรื่อย ๆ ฉันเสียวจนเผลอขยับเอวไปตามจังหวะ

ส่วนท่อนเอ็นของเขาก็ผลุบเข้าไปในกลีบสาวเพียงเล็กน้อย เขาดึงออกมาแล้วถูขึ้นถูลง พอน้ำจากเกสรไหลเยิ้มออกมาเขาก็กดส่วนหัวเข้าไปทีละนิด

"อ๊ะ! เจ็บ~"

"ซี๊ดด~ โคตรแน่นเลย ไว้วันหลังถ้าเธอดื้อฉันจะลงโทษด้วยการกระแทกไม่ยั้งเลยออร์แกน"

"อ๊าา~" 

อลินจับท่อนเอ็นถูไถพร้อมใช้มือช่วยตัวเอง ส่วนฉันเอื้อมมือลงมาขยี้ตรงจุดศูนย์รวมความเสียว ต่างคนต่างช่วยตัวเองแถมยังยกยิ้มให้กันอย่างชอบใจ

ฉันเป็นคนลามกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ตอนนี้ฉันไม่สามารถควบคุมความต้องการของตัวเองได้ อยากจะปลดปล่อยน้ำออกมาให้มันแตกกระจายก็กลัวเปื้อน

"แตกสิ~ ออร์แกน~ แตกเลย~"

"อ๊าา~ อลิน~ เดี๋ยวเปื้อน~"

อลินหันไปคว้าเสื้อคลุมด้านหลัง แล้วจับสะโพกฉันยกขึ้นก่อนจะสอดเสื้อคลุมมาลองก้นฉันไว้ จากนั้นฉันก็ไม่กลัวอะไรแล้ว นั่งอ้าขาช่วยตัวเองอยู่บนตัวของอลิน ส่วนอลินก็ใช้มือช่วยตัวเองพร้อมกับใช้ส่วนหัวถูไปตามรอยแยก กระตุ้นอารมณ์ของกันและกัน

"อ๊าา~ อลินขาา~"

"อ่าา~ อืมม~"

ซู่~

เมื่อน้ำสีใสหยดสุดท้ายพุ่งกระฉูดออกมา ฉันกับอลินก็รีบจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเอง เช็ดทำความสะอาดให้เรียบร้อย อลินหยิบกระป๋องอบโอโซนรถมาเปิด เพื่อฆ่าเชื้อดับกลิ่นคาวของน้ำปรารถนา ส่วนฉันสองคนเดินแยกย้ายกลับไปเรียนที่ตึกของตัวเอง

ฉันเดินกลับมาที่ตึกบริหาร น้ำผึ้งกำลังนั่งรอฉันแถมยังเป็นห่วงกลัวว่าฉันจะถูกอลินต่อว่าเสีย ๆ หาย ๆ แต่พอเห็นฉันไม่เป็นอะไรน้ำผึ้งก็สบายใจ

"ฉันโทรหาก็ไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ นึกว่าอลินทำอะไรเธอไปแล้ว"

"ไม่มีอะไรหรอก แค่คุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น อลินน่าจะเข้าใจเพราะฉันไม่ได้เป็นคนเริ่ม"

"แต่หน้าแกดูเหนื่อย ๆ ไม่ได้ถูกแกล้งจริง ๆ ใช่ไหม?"

"ก็ฉันเดินมาไกลนี่นา อากาศร้อนก็เลยเหนื่อย ๆ ขึ้นไปเรียนกันเถอะเดี๋ยวอาจารย์จะว่าเอา"

ฉันเดินขึ้นมาเรียนตามปกติ จุู่ ๆ อลินก็ส่งข้อความมาหาฉัน

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจจนรีบนั่งหุบขาคือ กางเกงในตัวจิ๋วของฉันมันดันอยู่ที่อลิน ไม่น่าเลย ถึงว่าทำไมอากาศมันเย็น ๆ ที่แท้ฉันไม่ได้ใส่กางเกงใน แถมในรูปมันยังเปื้อนน้ำตรงเป้าด้วย

อลิน : หอมดีนะกางเกงในตัวนี้ ฉันขอยึดก็แล้วกัน

ออร์แกน : โรคจิต!

อลิน : น้ำของเธอมีกลิ่นเบอร์รี่ด้วย

"กรี๊ดดด! ไอ้อลินบ้า!"

"เธอเป็นอะไรเพื่อนเรียนกันอยู่ อยากจะบ้าก็ออกไปบ้าข้างนอก!"

เสียงของอาจารย์ทำให้ฉันต้องรีบยกมือไหว้ แล้วหันไปขอโทษเพื่อน ๆ ทุกคน ฉันรีบเก็บโทรศัพท์หันกลับมานั่งเรียนด้วยอาการมือไม้สั่น ข้างล่างก็เย็น ไฟในอกก็ร้อน ขนาดกางเกงในของตัวเองยังลืมได้ ฉันต้องเสียสติไปแล้วแน่ ๆ