บทที่ 5 ห้องลับของอลิน NC

บทที่ 5

ห้องลับของอลิน NC

บ้านอภิรักษ์โยธารินทร์

ฉันเดินลงมาจากรถขององศาด้วยสีหน้าจำยอม วันนี้ฉันต้องยอมจำใจมาบ้านของอลิน เพื่อมาทานข้าวกับครอบครัวของเขา ตอนแรกฉันก็ไม่อยากมาแต่ว่าองศาเร้าหรือให้ฉันมาให้ได้ 

เข้ามาในบ้านฉันรีบยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทุกคน อลินมีพี่น้องทั้งหมดสามคน นอกจากอลินกับอรัญก็ยังมีอลิสน้องสาวคนสุดท้องเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับอาโปน้องสาวของฉันเอง

"คุณป้าสวัสดีค่ะ"

"หนูออร์แกนมานี่มาลูก วันนี้ป้าทำกับข้าวเอาไว้เยอะเลย ได้ข่าวว่าไปช่วยงานอลินกับอรัญใช่ไหมลูก"

"แค่ช่วยหาข้อมูลเองค่ะคุณป้า"

"เจ้าพวกนั้นก็เหลือเกิน วันหยุดไม่เคยเห็นหัวเลยเอาแต่เที่ยวกันอย่างเดียว"

"องศาก็เหมือนกันค่ะ วันหยุดไม่เคยอยู่บ้านเหมือนกัน พอมีการบ้านก็ชอบบังคับให้ออร์แกนทำอยู่เรื่อย"

ในขณะที่ฉันกำลังช่วยคุณป้าไข่มุกทำกับข้าว อลินเดินมาจากไหนไม่รู้เข้ามาสวมกอดคุณป้าจนท่านตกใจ เผลอทำน้ำหกกระจายเต็มพื้น

"ว้ายอลิน! เล่นอะไรลูก แม่ตกใจหมดเลย"

"ผมแค่คิดถึงคุณแม่ครับ มีอะไรให้ผมช่วยไหม"

"ไปเอาผ้ามาเช็ดเดี๋ยวนี้ ดูซิเปื้อนขาหนูออร์แกนหมด ถ้าเป็นน้ำร้อนขึ้นมานะแม่จะตีเราให้!"

อลินหันไปคว้ากล่องทิชชู เขาดึงกระดาษทิชชูมา 3-4 แผ่นพอฉันจะรับกระดาษทิชชูจากมือ เขาก็นั่งลงทำให้ฉันยืนขาแข็งทำอะไรไม่ถูก 

คุณป้าไข่มุกหันไปจัดการเติมเครื่องปรุงและเคี่ยวขาหมูพะโล้ในหม้อต่อ สวนอลินใช้กระดาษทิชชูค่อย ๆ ซับขยับเลื่อนขึ้นมา

เรื่อย ๆ จนเขาสอดมือเข้ามาในกระโปรงนักศึกษา

อึก!

"พะ พอแล้วอลิน!" 

ฉันรีบวิ่งออกมาจากห้องครัวเพื่อเดินมานั่งกับอลิส สักพักอลินก็เดินตามมานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เขานั่งไขว่ห้างกระดิกเท้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมออนไลน์ แต่สายตามองฉันตลอดเวลาจนฉันรู้สึกไม่ปลอดภัย

"พี่ออร์แกนคะ ทำไมไม่ชวนอาโปมาด้วยคะ อาโปชอบทานข้าวขาหมูพะโล้มาก ๆ"

"เดี๋ยวพี่ตักฝากองศาไปให้อาโปเอง"

ไม่รู้อรัญเดินมาจากไหน แต่เขามาพร้อมจานผลไม้ที่ถูกตกแต่งเป็นอย่างดี ฉันหยิบผลไม้ในจานขึ้นมาทาน ใบหน้าเริ่มไม่มีรอยยิ้มจนกระทั่งคุณลุงทั้งสองเดินออกมาจากห้องทำงาน พวกเราทุกคนถึงได้นั่งทานข้าวกัน

ปกติฉันไม่ค่อยได้คุยกับองศาเท่าไหร่ พออยู่ด้วยกันก็ชอบทะเลาะกัน วันนี้เลยได้ฟังคำแนะนำของคุณลุงและคุณป้ารวมทั้งเรื่องธุรกิจขององศาที่แอบทำโดยที่ไม่มีใครรู้

องศากับอลินและอรัญกำลังเปิดร้านเหล้า เป็นร้านนั่งชิวไม่ใช่ผับ มีดนตรีสด มีดีเจ แถมตอนนี้ก็ดำเนินการไปกว่า 50% แล้วด้วย

"นายทำอะไรทำไมไม่ปรึกษาคนที่บ้านบ้าง ชอบทำอะไรไม่บอกคนอื่น"

"บอกไปคุณแม่ก็บ่นอยู่ดี ธุรกิจที่บ้านก็มีแต่ฉันก็อยากเติบโตในทิศทางของฉันบ้างนะ"

ทานข้าวเสร็จองศาก็ยังไม่กลับเพราะยังคุยกับคุณลุงทั้งสองถึงเรื่องธุรกิจและเรื่องเรียน ฉันจึงเดินออกมานั่งดูดอกไม้ที่คุณป้าปลูกเอาไว้ ดอกไม้พวกนี้ทั้งสวยทั้งหอม

"จะเอาไหมกางเกงของเธอ ถ้าจะเอาก็ไปหยิบในห้องได้เลย ฉันเอาใส่ไว้ในตะกร้าแล้ว"

"จิตใจนายมันต้องเป็นคนแบบไหนกันแน่ รู้ไหมว่ามันสุ่มเสี่ยงมากแค่ไหน กระโปรงฉันไม่ได้ยาวคุมเข่าแต่กลับปล่อยให้ฉันเปลือยเปล่าอยู่ได้ทั้งวัน"

"อ้าว! แค่กางเกงของตัวเองเธอยังลืมเลยออร์แกน เธอเดินลงจากรถไม่รู้สึกโหวงเหวงบ้างหรือไง ฮ่า ๆ ๆ"

"นี่!"

ฉันเดินเข้าไปหาเพื่อใช้มือปิดปากไม่ให้เขาเสียงดัง แต่กลับกลายเป็นว่าอลินจับฉัน แล้วเดินมาด้านหลังซอกแซกมาที่ห้องลับห้องหนึ่ง 

"นายพาฉันมาที่นี่ทำไมอลิน ถ้าใครมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดีนะ!"

อลินยอมปล่อยฉันเมื่อเขาปิดประตูห้องลับแล้วเปิดไฟ ฉันมองไปรอบ ๆ ห้อง ห้องนี้มันเป็นเหมือนห้องทำงาน มีคอมพิวเตอร์รวมทั้งจอเกมขนาดใหญ่ มีรูปแก๊งพ่อเทพบุตรรวมทั้งของใช้ขององศาด้วย ที่ผ่านมาองศาคงมาที่นี่บ่อย

"ไหนล่ะกางเกงของฉัน"

"อยู่ในตะกร้าหน้าห้องน้ำ" 

นอกจากพูดเขายังทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปฉัน ตอนฉันกำลังค้นหากางเกงในของตัวเอง

แช๊ะ!

"นายถ่ายรูปฉันทำไม จะโรคจิตเกินไปแล้วนะอลิน!" 

"เหมือนเมียกำลังซักผ้าให้ผัวเลยวะ"

"นายกำลังทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีนะอลิน เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันแต่นายทำเหมือนกับว่าฉันเป็นผู้หญิงของนาย คนที่มหาลัยเริ่มเข้าใจผิดแล้วนะ"

"ใครจะคิดยังไงก็ปล่อยไปสิเธอจะไปสนใจทำไม ฉันบอกไอ้องศากับที่บ้านไปแล้วว่าจะให้เธอมาช่วยงานที่ห้อง เดี๋ยวอีกสักพักพวกมันก็ตามมา รีบใส่กางเกงในของตัวเองสิ"

ในขณะที่ฉันกำลังก้มสอดขาเข้าไปในกางเกง จู่ ๆ อลินก็คว้าฉันลงมานอนทับร่างของเขาที่โซฟา ทำให้กางเกงของฉันมันหล่นลงไปที่พื้นอีกครั้ง

"อลิน!"

"ตัวเธอหอมจังวะ หอมจนฉันหยุดไม่ได้แล้วเนี่ย~" 

"อื๊ออ~ อลิน~" 

ไม่พูดเปล่าเขายังจับฉันพลิกลงมานอนอยู่ด้านล่างแล้วบีบหน้าอกของฉัน จนฉันต้องเชิดหน้าขึ้น

"เธอเองก็มีความต้องการสูงนะออร์แกน แต่ทำไมชอบเล่นตัวนัก"

"เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนี่นา ฉันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมอบร่างกายให้นายไง แค่นี้คิดไม่ได้หรือไง"

"งั้นฉันก็จะเลี้ยงไข้เธออยู่แบบนี้แหละ ยิ่งทำให้ฉันหมั่นไส้หมีน้อยของเธอมันก็จะยิ่งแฉะ รวมทั้งรอยแดงนี้ด้วย"

จ๊วบ~ 

"อ๊ะ! อลินอย่าทำรอยที่คอได้ไหม อลิน!!"

ฉันไม่สามารถต่อต้านอะไรได้จนเสียงพูดคุยขององศากับอรัญดังเข้ามาถึงในห้อง พวกเราสองคนจึงรีบแยกออกจากกัน ฉันรีบหยิบกางเกงในของตัวเองเข้ามาในห้องน้ำ ส่วนอลินกระโดดขึ้นไปนั่งหน้าคอมเปิดไฟล์งานของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"กูบอกให้มึงเอาขนมมาด้วยเสือกไม่เอามา ดีนะอลิสหยิบมาให้"

"กูมัวคุยเรื่องงานกับออร์แกนเลยไม่ได้ออกไป แล้วนี่น้องกูไม่เข้ามาด้วยหรือไง เห็นบอกจะเข้ามาป่วน"

"โดนคุณลุงเรียกให้ไปนวดแล้วล่ะ มางานถึงไหนแล้ว รีบ ๆ ทำให้เสร็จเถอะเมื่อกี้พ่อกูโทรตามบอกคิดถึงลูกสาว แต่ไม่เคยบอกคิดถึงกูเลย น่าน้อยใจฉิบ"

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ ทั้งสามหนุ่มก็หันมามองหน้าฉันพร้อมกับชี้ไปที่ขนมรวมทั้งน้ำอัดลม แต่สายตาและแววตาของอลินมันโคตรเจ้าเล่ห์ จนฉันไม่อยากมองหน้าเขาเลย 

"ตอนแรกเห็นมัดผมคิดยังไงถึงปล่อย ผมยาวเห็นแล้วรกลูกตามาฉันมัดให้"

"องศาไม่เป็นไรพอดียางมันขาด ปล่อยไว้แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน"

ที่ฉันต้องปล่อยผมก็เพราะต้องปิดรอยแดงที่คอต่างหากล่ะ ไม่รู้กลับไปบ้านคุณพ่อกับคุณแม่เห็นขึ้นมาฉันจะถูกตีไหม