MasukShare
บทที่ 14 — คนที่ถือไพ่
Tanggal publikasi:
2026-09-08 11:27:43
Bab terbaru
บันไดแห่งความปรารถนา บทที่ 24 — ราคาของความไว้ใจ
บทที่ 24 — ราคาของความไว้ใจ มื้อเย็นของกฤตกับศศิวันนั้นไม่ได้มีบทสนทนาเกี่ยวกับความสัมพันธ์เลยแม้แต่น้อย ทั้งสองนั่งอยู่ในร้านอาหารริมถนนที่คนทำงานนิยมแวะหลังเลิกงาน แฟ้มเอกสารวางกองอยู่ระหว่างจานข้าวกับแก้วน้ำแข็ง เสียงช้อนกระทบจานดังสลับกับเสียงรถจากถนนด้านหน้า ศศิใช้ปากกาขีดเส้นใต้ตัวเลขหลายตัวจนกระดาษเต็มไปด้วยรอยหมึก แล้วเงยหน้าขึ้น “ฉันไม่ชอบบริษัทสามเจ้านี้” กฤตมองชื่อบนกระดาษ “เพราะอะไร?” “เพราะพวกมันดูเหมือนคนละบริษัท แต่เวลาทำธุรกรรมกลับเคลื่อนไหวเหมือนบริษัทเดียวกัน” “ยังไง?” ศศิพลิกเอกสาร “ดูช่วงเวลาการเสนอราคา บริษัทหนึ่งเสนอแพงขึ้น อีกบริษัทก็ขยับตาม บริษัทหนึ่งลดราคา อีกบริษัทก็ลดตาม แล้วเวลาจ่ายเงินก็ดันอยู่ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันเกินไป” กฤตนิ่งคิด “ถ้าพวกเขาตกลงราคากันล่ะ?” “ฉันยังไม่มีหลักฐานว่าเป็นแบบนั้น” ศศิตอบทันที “อย่าเพิ่งใช้คำใหญ่กับเรื่องที่ยังพิสูจน์ไม่ได้” กฤตพยักหน้า ศศิชอบตรงนี้ของเขา เธอสามารถโยนข้อสงสัยลงบนโต๊ะได้โดยไม่ต้องกลัวว่าเขาจะรีบเอาไปใช้กล่าวหาใคร และยิ่งทำงานด้วยกันมากขึ้น เธอยิ่งรู้ว่ากฤตเปลี่ยนไปเร็วมาก เขายังถามคำถามง่าย ๆ อยู่ แต่ค
บันไดแห่งความปรารถนา บทที่ 23 — คนที่อยู่หลังตัวเลข
บทที่ 23 — คนที่อยู่หลังตัวเลข เช้าวันศุกร์ของ Vild Mechanical Co., Ltd. เริ่มต้นด้วยอากาศร้อนอบอ้าวทั้งที่แดดยังไม่แรงนัก เสียงรถส่งของถอยเข้าลานด้านหลังอาคารพร้อมเสียงสัญญาณเตือนดังเป็นจังหวะ กฤตเดินเข้าบริษัทก่อนเวลาปกติเล็กน้อย เขาถือแฟ้มเอกสารบาง ๆ ที่ชาญให้กลับไปทบทวนเมื่อคืนและสมุดเล่มเดิมที่ตอนนี้เต็มไปด้วยตัวเลข ลูกศร และชื่อบริษัทหลายแห่งจนแทบไม่มีพื้นที่เหลือ ความรู้สึกของเขาต่างจากเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนอย่างชัดเจน เมื่อก่อนเขามาทำงานเพื่อรอเวลาห้าโมงเย็น แต่ตอนนี้เขากลับมาถึงก่อนเพราะอยากรู้ว่าในแฟ้มอีกหน้ามีอะไรซ่อนอยู่ ระหว่างเดินผ่านฝ่ายบัญชี ศศิยืนอยู่หน้าตู้เอกสาร เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีครีมกับกระโปรงสีเข้ม ผมยาวถูกรวบไว้เรียบร้อย เธอกำลังถือกองแฟ้มสูงจนเกือบมองไม่เห็นหน้า แต่พอเห็นกฤต เธอก็เอียงแฟ้มลงแล้วพูด “มาถึงเช้าจัง วันนี้มีเรื่องเงินอีกหรือคะ?” กฤตหัวเราะ “มีครับ” ศศิทำหน้าระอา “ดีเลย ฉันยังไม่ได้กินกาแฟ” กฤตมองนาฬิกา “ผมเลี้ยงไหม?” ศศิชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนยิ้มอย่างคนได้ในสิ่งที่หวัง “นั่นสิคะ คุณเริ่มรู้จักลงทุนแล้ว” ร้านกาแฟเล็ก ๆ ตรงหัวมุมถนนกลายเป็นที่นั่งประ
บันไดแห่งความปรารถนา บทที่ 22 — เงินของคนอื่น
บทที่ 22 — เงินของคนอื่น หกโมงสี่สิบห้านาที กฤตจอด Honda Nova Dash ไว้ใต้ต้นไม้ข้างอาคารสำนักงานเก่า ก่อนเดินขึ้นบันไดพร้อมแฟ้มเอกสารที่ชาญให้เตรียมเมื่อคืน อาคารหลังนั้นไม่มีป้ายบริษัทใหญ่ ไม่มีพนักงานต้อนรับในชุดเครื่องแบบ และไม่มีห้องรับรองหรูหราเหมือนแกรนด์ วารินทรา สิ่งที่มีอยู่คือโต๊ะไม้เก่า ตู้เอกสาร และคนสามสี่คนที่กำลังนั่งอ่านเอกสารเงียบ ๆ กฤตมองไปรอบห้องแล้วเข้าใจทันทีว่า คนที่มีเงินจริงไม่จำเป็นต้องแสดงให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองมีเงิน ชาญยืนอยู่หน้าโต๊ะ “นี่กฤต” ชายวัยห้าสิบกว่าที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเงยหน้าขึ้น เขาแต่งตัวเรียบง่ายกว่าที่กฤตคาด ไม่มีเครื่องประดับเด่น มีเพียงนาฬิกาเรือนหนึ่งกับแฟ้มเอกสารบาง ๆ ตรงหน้า “นั่ง” กฤตนั่งลง ชายคนนั้นไม่เปิดแฟ้มของกฤต เขากลับถามทันที “คุณมีอะไรให้ผม?” กฤตไม่ได้ตอบในทันที คำถามนั้นต่างจากคำถามที่เขาเคยเจอ เพราะมันไม่ได้ถามว่าเขาทำอะไรเป็น มันถามว่า เขามีอะไรที่คนอื่นต้องการ กฤตจึงตอบอย่างระมัดระวัง “ผมมีวิธีทำให้อาคารที่ไม่มีรายได้ กลับมาสร้างรายได้โดยไม่ต้องใช้เงินปรับปรุงทั้งหมดในครั้งเดียวครับ” ชายคนนั้นมองเขา “ทุกคนพูดแบบนี้” “ค
บันไดแห่งความปรารถนา บทที่ 21 — เช้าวันที่ตัวเลขเปลี่ยนไป
บทที่ 21 — เช้าวันที่ตัวเลขเปลี่ยนไป เช้าวันพุธ นครวารินกลับมาเป็นเมืองเดิมหลังฝนตกหนักเมื่อคืน ถนนหลายสายยังมีน้ำขังอยู่ตามขอบฟุตปาธ รถโดยสารเริ่มแน่นตั้งแต่ก่อนเจ็ดโมง และผู้คนกลับไปใช้ชีวิตตามตารางของตัวเองเหมือนฝนเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้น ศศิเดินเข้าประตู Vild Mechanical Co., Ltd. ด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย กระโปรงทำงานสีเข้ม เสื้อเชิ้ตสีอ่อน และผมที่รวบไว้อย่างเรียบร้อยเหมือนทุกวัน หากมองจากภายนอกไม่มีใครรู้เลยว่าเมื่อคืนเธอเพิ่งทำสิ่งที่ตัวเองเคยคิดว่าจะไม่มีวันทำ เธอเดินผ่านฝ่ายประชาสัมพันธ์ ผ่านโต๊ะพนักงานบัญชีสองสามคน แล้วนั่งลงตรงโต๊ะของตัวเอง เปิดแฟ้มใบแรก เปิดเครื่องคิดเลข และเริ่มทำงานทันที “พี่ศศิคะ” พนักงานรุ่นน้องเรียกจากโต๊ะข้าง ๆ “วันนี้พี่ดูอารมณ์ดีนะ” ศศิเงยหน้าขึ้นทันที “ฉันดูเหมือนคนอารมณ์ดีตรงไหน?” “ไม่รู้ค่ะ แต่พี่ฮัมเพลงตอนเดินเข้ามา” ศศิชะงัก ก่อนก้มลงมองเอกสาร “ฉันกำลังคิดเลข” “คิดเลขต้องฮัมเพลงด้วยเหรอคะ?” “ตัวเลขมันเพราะ” เธอตอบหน้าตายจนอีกฝ่ายหัวเราะ แต่ทันทีที่อยู่คนเดียว ศศิก็ถอนหายใจเบา ๆ แล้วมองเครื่องคิดเลขตรงหน้า ตัวเลขเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบเหมือนเดิม
บันไดแห่งความปรารถนา บทที่ 20 — คืนที่ไม่มีตัวเลข 18+
บทที่ 20 — คืนที่ไม่มีตัวเลข 18+ ฝนยังคงกระหน่ำลงมาบนกระจกหน้ารถจนถนนตรงหน้าพร่าเป็นเส้นแสงสีแดงจากไฟท้ายรถคันแล้วคันเล่า กฤตเหลือบมองนาฬิกาบนหน้าปัดก่อนถอนหายใจ รถแทบไม่ขยับมาตั้งแต่เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ส่วนศศินั่งเงียบอยู่ข้าง ๆ มือหนึ่งกอดแฟ้มเอกสารไว้กับอก อีกมือกำโทรศัพท์บ้านที่เพิ่งวางสายไป “แม่บอกว่าไม่ต้องรีบกลับ” เธอพูดขึ้นในที่สุด “ถนนแถวบ้านน้ำเริ่มท่วม” กฤตพยักหน้าแล้วมองออกไปข้างหน้า “ถ้าฝนยังไม่หยุดแบบนี้ เรากลับตอนนี้ก็ไม่ได้อะไร” ศศิหันมองเขา “แล้วจะทำยังไง?” กฤตมองป้ายโรงแรมขนาดเล็กที่สว่างอยู่ไม่ไกลจากถนน “หาที่จอดก่อน แล้วค่อยคิด” โรงแรมที่พวกเขาเลี้ยวเข้าไปไม่ได้หรูหราเหมือนแกรนด์ วารินทรา เป็นโรงแรมริมถนนสำหรับคนเดินทาง มีไฟนีออนสว่างอยู่เหนือทางเข้าและเคาน์เตอร์เล็ก ๆ อยู่ด้านหน้า พนักงานบอกว่าคืนนี้เหลือห้องอยู่ไม่กี่ห้อง เพราะฝนทำให้คนที่เดินทางหลายคนต้องหยุดพักกลางทาง กฤตหันมาถามศศิว่าจะกลับต่อหรือไม่ แต่เธอมองฝนด้านนอกแล้วส่ายหน้า “พรุ่งนี้ฉันต้องเข้าบริษัทเช้า ถ้ากลับตอนนี้แล้วเกิดรถติดอีก ฉันไม่ไหว” เธอหยุดไปครู่หนึ่งก่อนพูดเบาลง “พักที่นี่ก็ได้”
บันไดแห่งความปรารถนา บทที่ 19 — ข้ออ้าง
บทที่ 19 — ข้ออ้าง เช้าวันอังคาร ศศิมาถึงบริษัทเร็วกว่าปกติสิบห้านาที เธอวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ เปิดแฟ้มบัญชี แล้วนั่งมองตัวเลขอยู่พักใหญ่โดยไม่อ่านแม้แต่บรรทัดเดียว ภาพเมื่อคืนยังติดอยู่ในหัว ทั้งแสงไฟในล็อบบี้ ฝนที่ตกอยู่หลังผนังกระจก และคำพูดง่าย ๆ ของกฤตที่ดูเหมือนไม่มีความหมายอะไรสำหรับคนพูด แต่กลับทำให้คนฟังนอนไม่หลับอยู่ครึ่งคืน “คุณสวย” ศศิถอนหายใจแล้วเปิดเครื่องคิดเลข กดตัวเลขสุ่ม ๆ ลงไปสองสามครั้งก่อนส่ายหน้า “เป็นบ้าอะไรของฉันวะ” “พี่ศศิพูดกับเครื่องคิดเลขอีกแล้วเหรอคะ?” เสียงพนักงานบัญชีรุ่นน้องดังขึ้นจากด้านหลัง ศศิหันไปมองทันที “ทำงานไปเลยค่ะ” “หนูยังไม่ได้ถามอะไรเลย” “แต่หน้าหนูถามแล้ว” อีกฝ่ายหัวเราะแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะ ศศิพยายามกลับมาสนใจเอกสาร แต่ไม่นานโทรศัพท์ภายในก็ดังขึ้น เธอรับสายและได้ยินเสียงกฤต “วันนี้ว่างไหมครับ?” หัวใจเธอกระตุกอย่างน่ารำคาญ “ถามทำไม?” “จะเอาราคางานที่คุณแก้เมื่อวานไปเสนอคุณชาญ” “แล้ว?” “ผมอยากให้คุณช่วยดูอีกที” ศศิเงียบไปครู่หนึ่ง “ตอนเที่ยง?” “ครับ” “ได้” วางสายแล้วเธอนั่งนิ่งอยู่สองวินาที ก่อนพึมพำเบา ๆ “ฉันตอบเร็วเกินไปหรือเปล่
Anda juga akan menyukai
เฮียครามคนโหด
CCHANOKNET40.5K DibacaBad Love คู่หมั้นตัวร้าย กับนายวิศวะเลว
เอวาริณ ชาริณ11.1K Dibacaตัวร้าย สิ้นลาย CAGED
ลำเจียก84.0K Dibacaลวงรักวิศวะเถื่อน
Re-match I รีแมทช์187.2K Dibacaอย่าเพิ่งตกหลุมรักกันเลย (Let's not fall in love)
RINSP828 Dibacaพันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ
Duck.bell3.7K Dibacaกรงกาม | ไม่มีทางหนี
ยัยปลาซิว321 Dibacaร่างไร้เงา (The Absent Self)
Gawee97 Dibaca
