31. เธอเป็นเมียฉัน

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : เธอเป็นเมียฉัน

--------------------------------------------------------------------------

หมอปืนกดตัดสายแม่ของแสนดีไปและหันมาโฟกัสแค่ที่เธอในเวลานั้น “เลิกร้องไห้ได้แล้ว”

“ฮึก!”

“มานี่เถอะ” หมอปืนจูงมือของแสนดีพาเธอขึ้นมาที่ชั้นสองของร้าน ที่เป็นโซนที่อยู่อาศัยของเขา

เธอมองไปรอบ ๆ ด้วยความแปลกใจ และมีแต่คำถามว่าทำไมเขาถึงพาเธอมาที่นี่และขึ้นมาบนชั้นนี้ “ที่นี่บ้านใครคะ?”

“บ้านฉัน”

“...” แสนดีเงียบไปเมื่อเขาพาเธอมาหยุดอยู่ที่ห้องนอนหรู

“ที่นี่เพิ่งสร้างเสร็จ ฉันกำลังจะย้ายเข้ามาอยู่ แล้วก็จะมาเปิดร้านอาหารที่นี่ด้วย”

“...” คงเพราะเขาอยากมาอยู่ใกล้ญ๋าสินะ ถึงเลือกที่นี่

โคก!~

หมอปืนที่ยืนเลือกเสื้อผ้าให้แสนดีอยู่หันมองตามเสียงท้องร้องนั้น แล้วก็เห็นว่าแสนดีกำลังยืนลูบท้องของเธอ

“อ้วกหมดไส้หมดพุงเลยสิ...รีบเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวฉันลงไปทำอะไรให้กิน”

“เดี๋ยวค่ะ”

“...” เขาเงยหน้าขึ้นมาฟังสิ่งที่เธอจะพูดหลังจากวางเสื้อสเวตเตอร์แขนยาวสีกรม ไว้ให้เธอบนเตียงนอน

“หนูต้องอยู่ที่นี่นานไหม”

“เรื่องนั้นไว้ลงไปคุยกันข้างล่างนะ” พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องไป

และหลังจากที่เขาเดินออกไป เธอก็หอบเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ เมื่อถอดเสื้อผ้าชุดเก่าออกจนหมด สายตาของเธอโฟกัสไปที่ท้องป่องที่ขยับดิ้นไปมาอย่างเห็นได้ชัดและรู้สึกได้ว่าเขากำลังอารมณ์ดี

“โดนจับได้เลย ทำไมต้องไปตอนที่ฉันไปด้วยนะ”

เธอตั้งคำถามถึงความบังเอิญที่เกิดขึ้น ว่าเพราะอะไรถึงต้องไปเจอเขาที่นั่นเวลานั้น ซึ่งอันที่จริงแล้วหมอปืนไปที่นั่นเวลานั้นทุกวันตั้งแต่เขาย้ายมาอยู่ที่นี่เมื่อหนึ่งอาทิตย์ก่อน

ชั้นล่าง...

ที่นี่เป็นร้านอาหารแบบครัวเปิด ครัวทำเตรียมอาหารจะอยู่บริเวรกลางร้านเพื่อให้ลูกค้าได้มองเห็นเวลาที่เชฟรังสรรค์อาหารให้พวกเขา และนอกจากที่หมอปืนจะลงมือทำเองแล้วยังมีเชฟผู้ช่วยอีกหนึ่งคน และลูกน้องอีกสามคนที่จะเข้ามาช่วยงานตนในวันเปิดร้านที่ใกล้จะถึงนี้

หมอปืนในลุคที่สวมใส่ผ้ากันเปื้อนแบบนี้ดูดีไม่ต่างจากตอนที่เขานั้นอยู่ในชุดกาวน์ อายุที่มากขึ้นไม่ได้ทำลายความหล่อเหลาของเขาเลย เหมือนว่ายิ่งแก่จะยิ่งหล่อ

เขาตั้งใจรังสรรค์เมนูสุดพิเศษนี้ให้กับคนพิเศษของเขาได้ทาน มันตื่นเต้นจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นพ่อคน

คุณเชฟเตรียมฟัวกราส์ย่างหรือ ‘ตับห่านย่าง’ อาหารขึ้นชื่อของฝรั่งเศส ให้กับแสนดีและลูกของตน ฟัวกราส์ย่างท็อปปิ้งด้วยเห็ดทรัฟเฟิลและบรอกโคลี อาหารที่รสชาติดีเยี่ยมและยังมีประโยชน์มาก ๆ สำหรับคุณแม่ตั้งท้อง

“เสิร์ฟกับน้ำกุหลาบน่าจะเข้ากัน”

แสนดีที่เพิ่งเดินลงมายืนแอบมองหมอปืนอยู่ที่ราวบันได ใบหน้าของเขาแสดงให้เห็นว่าเขากำลังมีความสุขอยู่จริง ๆ กับการทำอาหารหรืออาจจะเพราะเรื่องลูก

เธอมองเขาแล้วก็นึกสงสารอยู่ลึก ๆ ความโดดเดี่ยวที่เขาเผชิญมันอยู่ลำพังหลายปี จนวันนี้ที่รู้ว่าเขากำลังจะมีใครสักคนมาต่อลมหายใจและลบเลือนความโดดเดี่ยวนั้น แต่เธอกลับคิดพรากมันไปจากเขาเพราะความถูกต้องในแบบฉบับของเธอ

“นั่งรอที่โต๊ะก่อนนะ อาหารเสร็จแล้วล่ะ”

หมอปืนที่เงยหน้าขึ้นมาเห็นแสนดี รีบบอกให้เธอนั่งประจำที่เพราะอาหารที่เตรียมไว้พร้อมเสิร์ฟให้เธอกับลูกในท้องแล้ว

แสนดีนั่งลูบท้องรออีกคนเดินเอาอาหารมาเสิร์ฟ ทั้งกลิ่นและหน้าตาของอาหารทำให้เธอต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “อะไรคะ?”

“ฟัวกราส์ย่างเห็ดทรัฟเฟิล ส่วนนี่ก็น้ำกุหลาบ ฉันเห็นเธอบ่นว่าเวียนหัวก็เลยเสิร์ฟน้ำกุหลาบเย็นๆ แทนน้ำเปล่า ทานอะไรเย็น ๆ จะทำให้อาการแพ้ท้องดีขึ้น”

เขาพูดแนะนำอาหารเสร็จ ก็ลากเก้าอี้ออกนั่งฝั่งตรงข้ามกันกับเธอ และมองดูเธอกินอาหารรสเด็ดที่เขาตั้งใจทำให้ “เป็นไง อร่อยหรือเปล่า?” เขาถามทันทีเมื่อเธอตักคำแรกเข้าปาก

แสนดีพยักหน้าเล็ก ๆ ตอบคำถามของเขา เวลาต่อจากนั้นเธอก็ตั้งใจทานอาหารบนโต๊ะจนหมดไม่เหลือสักชิ้น และก็ต้องร้องขอเพิ่มอีกเพราะมันน้อยเกินไปที่จะทานสองคนแม่ลูก

“ขออะไรที่อิ่มกว่านี้ได้ไหมคะ”

เธอต้องแบ่งอาหารทุกคำที่กินเข้าไปให้กับลูกสาวในท้องและนั่นมันก็ทำให้เธอกินเท่าไหร่ก็กินไม่อิ่ม แต่ทว่าร่างกายของเธอไม่ได้ขยายใหญ่ไปกว่าเดิมมาก แขนขายังเรียวสวยอยู่เช่นเดิมมีเพียงแค่ท้องที่ป่องออกมาเท่านั้น

“อยากกินอะไรล่ะ เดี๋ยวฉันไปทำให้?” เขาถามอย่างใส่ใจ

“...” สายตาของเขาที่จ้องถามเธออย่างใส่ใจมันทำให้แสนดีใจสั่น แต่ก็ไม่อยากนึกเข้าข้างตัวเอง “ทำแบบนี้เพราะลูกในท้องหนูเหรอคะ”

“ใช่ เพราะเธอเป็นแม่ของลูกฉัน ต่อจากนี้ฉันจะดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้...มาอยู่ที่นี่ด้วยกันนะแสนดี”

จริงด้วยเขาทำเพราะลูก… “แล้วญ๋าล่ะคะ ทำแบบนี้แล้วญ๋าจะรู้สึกยังไง?”

“ญ๋าจากเราไปนานแล้วเธอเคยบอกกับฉันแบบนั้นหนิ ว่าคนที่มีชีวิตอยู่ก็ต้องใช้ชีวิตต่อ...แล้วจะให้ฉันปล่อยเธอไปได้ยังไงในเมื่อเรื่องนั้นมันเกิดขึ้นแล้ว”

“...”

“ถ้าเธอพรากลูกไปจากฉัน ฉันคงต้องกลับไปเป็นบ้าอีกแน่ แล้วญ๋าก็คงไม่อยากให้ฉันกลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีก เธอเองก็ตั้งใจจะรักษาให้ฉันหายป่วยเพื่อญ๋าเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

“ฮึก แต่หนูรู้สึกผิด”

หมอปืนลุกมานั่งเก้าอี้ว่างที่อยู่ด้านข้างแสนดี เมื่อเห็นว่าเธอร้องไห้ “ถ้าเป็นเธอ ญะญ๋าจะต้องเข้าใจ”

“แล้ว...เราจะใช้ชีวิตกันแบบไหนคะ แค่ทำหน้าที่พ่อแม่ให้เขาแค่นั้นใช่ไหมคะ?”

“ไม่ใช่แค่นั้น เธอเป็นแม่แล้วก็ต้องเป็นเมียฉันด้วย...” สิ้นเสียงพูดเขาก็ใช้มือปาดคราบน้ำตาบนแก้มของแสนดีออก “เธอเป็นเมียฉันแสนดี อยู่ที่นี่กับฉันนะ”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~