32. อย่าไปจากฉันนะแสนดี NC

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : อย่าไปจากฉันนะแสนดี NC

--------------------------------------------------------------------------

ผมไม่อาจปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้ และการที่ผมตัดสินใจทำแบบนี้ไม่ใช่ว่าผมหมดรักจากญะญ๋า แต่เป็นเพราะผมรักเธอมากจนไม่อาจทำเรื่องที่ผิดพลาดกับเธอต่อได้

นั่นคือการดึงเธอคนที่ตายจากผมไปแล้วอย่างไม่มีวันหวนกลับคืน มาเป็นเหตุผลให้ผมทิ้งเลือดเนื้อเชื่อไขของตัวเองไป เพราะยังติดอยู่กับอดีตที่มีเธอ มันถึงเวลาแล้วที่ผมควรจะวางเธอไว้ในที่ ๆ เหมาะสม

เพื่ออีกชีวิตหนึ่งที่กำลังจะเกิดมาเป็นความหวังของผม ที่จะได้มีครอบครัวอีกครั้ง แม้จะไม่ใช่เธอที่เป็นแม่ของเขา แต่ถ้าเป็นแสนดี ผมเชื่อว่าเธอจะเข้าใจกับเรื่องผิดพลาดที่เกิดขึ้นและพร้อมยินดีกับเราทั้งสองคน

ห้องนอน...

คืนนี้เป็นคืนแรกที่ฉันต้องนอนที่นี่ ทุกอย่างเกิดขึ้นปุบปับจนไม่ทันได้เตรียมตัว แต่ใจของฉันเวลานี้มันกลับนึกสงสารเขาจนใจไม่แข็งพอที่จะทิ้งเขาไว้ให้เผชิญกับความโดดเดี่ยวลำพัง เพราะหากเป็นเช่นนั้นเขาคงได้เป็นบ้าไปตลอดชีวิตแน่หากฉันพรากลูกไปจากเขา

เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากให้เขาหรือใครรับรู้เรื่องลูก เพราะมันยากเกินกว่าจะตัดขาด...

“นอนสบายไหม ปวดหลังหรือเปล่า?” เสียงหมอปืนเอ่ยถามสาวท้องแก่ที่นอนอยู่ข้าง ๆ ในความมืด

“หนูนอนได้ค่ะ หมอนอนไปเถอะ”

แสนดีพูดตอบเสียงงัวเงียเพราะเวลานี้ลูกสาวของเธอหยุดดิ้นแล้ว นั่นเป็นสัญญาณบอกว่าให้รู้ว่าเธอหลับอยู่และผู้เป็นแม่เองก็ควรจะหลับพักผ่อนได้แล้ว

และเมื่อเสียงในห้องเงียบสนิทไปไม่นานเธอก็ผล็อยหลับตามลูกสาวในท้องไป จะเหลือก็แต่ว่าที่คุณพ่อที่ตื่นเต้นอยากจะสัมผัสกับเจ้าตัวน้อยในท้องของเธอ

“แสนดี แสนดี”

เมื่อแน่ใจแล้วว่าเธอหลับ เขาจึงยื่นมือเข้าไปจับและลูบท้องป่องของเธอเบา ๆ เวลานี้สองแม่ลูกหลับนิ่งไม่รู้สึกตัว รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อของผู้เป็นพ่อ เขาอยากเบียดตัวเข้าไปนอนกอดเธอและจับท้องเธออยู่แบบนั้นทั้งคืนใจจะขาด แต่ก็ยังไม่กล้าทำเช่นนั้นจึงถอยออกมานอนอยู่ห่าง ๆ อย่างระวังแทน

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...

ตั้งแต่อยู่ที่นี่หมอปืนพาฉันตื่นเช้าทุกวัน อย่างแรกที่ทำทุกวันไม่เคยขาดคือเขาพาฉันไปหาญะญ๋าที่หลุมฝังศพของเธอ พูดบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เธอฟังอย่างตรงไปตรงมา เราทำเหมือนว่าเธอยังคงอยู่ และหลับอยู่ที่นั่นเสมออย่างมีความสุขในเส้นทางที่เธอเลือกแล้ว

และลูกสาวของฉันก็ดูจะชอบใจที่ได้ไปที่นั่นในทุกเช้า การถีบท้องอย่างอารมณ์ดีต่างไปจากเวลาที่เขาหิวแล้วถีบท้องงอแง สงสัยว่าจะชอบให้ฉันพาไปหาญะญ๋า คุณป้าคนสวยของเธอ

แสนดีและหมอปืนอาศัยอยู่ร่วมบ้านกันในฐานะครอบครัว ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันที่พ่อแม่พี่สาวและหมอเซฟเดินทางมาที่นี่ เพื่อพูดคุยกับทั้งสองคนถึงเรื่องที่เกิดขึ้น และมาร่วมยินดีในวันเปิดร้านใหม่อีกด้วย

“ทำไมไม่บอกพี่กับแม่ฮะ มันน่าตีจริงๆ เลย” แสนรักพูดอย่างหงุดหงิดเมื่อรู้ว่าน้องสาวของเธอทำตัวเหมือนคนโง่ ทั้ง ๆ ที่เป็นคนฉลาดมาตลอด

“อย่าว่าน้องเลย” ผู้เป็นแม่พูดปกป้องแสนดีอย่างเข้าใจ เพราะไม่อยากให้เธอคิดมากในช่วงที่ตั้งท้องอยู่ “แค่ตอนนี้น้องตัดสินใจถูกต้องก็พอแล้ว ดีแล้วล่ะที่ลูกเลือกจะอยู่เป็นครอบครัวกับหมอปืนเขาที่นี่”

“หนูเลือกถูกจริง ๆ แล้วใช่ไหมแม่?”

“แบบนี้แหละดีแล้ว อย่าเอาญ๋ามาเป็นเหตุผลให้ลูกต้องทำเรื่องที่ผิดเลย การพรากพ่อพรากลูกไม่มีใครอยากเจอหรอกนะ ไม่ใช่แค่หมอปืนที่ไม่อยากเสียลูก แต่หลานของแม่ก็อาจจะไม่อยากเสียพ่อเขาไปด้วยก็ได้ ลูกทำแบบนี้ถูกต้องแล้วล่ะ...”

แสนดีฟังคำพูดของคนเป็นแม่แล้วก็รู้สึกเบาใจขึ้น “ค่ะแม่”

“ที่นี่ไม่มีห้องพัก เลยต้องให้พ่อกับแม่ไปพักที่รีสอร์ทใกล้ ๆ แทนขอโทษด้วยนะครับ”

“ไม่เป็นไรหรอก แค่ได้มาเห็นว่าลูกสาวอยู่ดีก็พอแล้วล่ะ ฝากดูแลแสนดีกับหลานฉันด้วยนะ” คุณพ่อคนใจดีของแสนดีพูดบอกกับหมอปืนลูกเขยคนเล็ก

“ได้ครับ”

ห้องนอนเวลาสามทุ่ม...

หมอปืนแอบมองแสนดีนั่งลูบท้องตัวเองอยู่ที่เตียง เหมือนว่าเธอจะกำลังพูดคุยอะไรอยู่กับลูกน้อย “ทำไมวันนี้ดิ้นเยอะจัง”

“เจ็บหรือเปล่า?”

“คะ?”

“เวลาลูกดิ้นเจ็บไหม?” เขาถามเพราะอยากรู้ประสบการณ์จริงจากคนตั้งท้อง

“ไม่ค่ะ เหมือนว่าเขาจะอารมณ์ดี เขาไม่ได้ถีบให้เจ็บแต่ถีบแล้วรู้สึกจั๊กจี๋”

หมอปืนยิ้มตามกับภาพที่เห็น “งั้นฉันปิดไฟแล้วนะ”

เขาย้ายตัวเองขึ้นมานอนอยู่บนเตียง ส่วนแสนดีนั้นก็พลิกตัวนอนหันหลังให้เขาเหมือนทุกวัน เพราะเธอรู้สึกอึดอัดเวลานอนหงาย

“นอนได้แล้วค่ะ” เสียงแสนดีพูดบอกกับลูกสาวที่ยังคงดิ้นอารมณ์ดีแม้ว่าจะถึงเวลาเข้านอนแล้ว

หมอปืนขยับเข้ามานอนใกล้สาวท้องแก่ ก่อนจะขออนุญาตเธอทำเรื่องที่อยากทำ “ฉันขอจับหน่อยสิ”

“ค่ะ”

สิ้นเสียงคำอนุญาตของแสนดีหมอปืนก็ขยับเข้ามานอนซ้อนอยู่ทางด้านหลังของสาวท้อง และให้เธอหนุนแขนของเขาเพื่อท่านอนที่สบายขึ้น เพราะเขาอยากที่จะเล่นกับลูกในท้องทั้งคืน

“นอนถนัดไหม?”

“ค่ะ” ความรู้สึกที่ได้นอนอยู่ในอ้อมกอดของเขามันดีมากจริง ๆ ดีจนอยากหลับไปในท่านี้เลย

“อย่าไปจากฉันนะแสนดี อย่าพาลูกหนีฉัน อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว นะ ฉันขอร้อง...” เขาพูดขอร้องกับเธอ เพราะไม่อยากให้เรื่องน่าเศร้านั้นเกิดขึ้น เขาไม่อาจเสียคนรักไปได้อีกเหมือนกับในตอนที่เขาเสียญะญ๋า

“ค่ะป๊า” เธอเอียงหน้าไปพูดคำนั้นตอบกลับคำขอของเขา ซึ่งเขาก็จำได้ในทันที เป็นชื่อที่ฟังแล้วชื่นใจไม่ต่างจากคำว่า ‘อาคะ’ ของญะญ๋า

“ลูกเหมือนจะยังไม่อยากนอน งั้นเราเล่นเป็นเพื่อนแกหน่อยดีไหมครับ?”

“เล่นอะไรคะ?”

หมอปืนแสดงการกระทำแทนการตอบคำถาม ซึ่งเมื่อกางเกงในคนท้องที่แสนดีสวมใส่อยู่หลุดไปม้วนอยู่ที่หัวเข่า เธอก็รู้สึกได้ว่าคุณพ่อสุดหล่อกำลังจะใช้ไอหลามเล่นกับลูกสาวในท้อง

“อ่าส์ซี๊ด~”

“อือ เบา ๆ นะคะเดี๋ยวลูกเจ็บ” เธอครางเสียงรับแรงบดที่หมอปืนส่งให้เป็นระยะ เขาออกแรงเด้าอย่างระวัง เด็กน้อยในท้องก็ดูจะชอบใจดิ้นไม่หยุด

“อ้อห์~ แน่นจัง”

พั่บ ๆ ๆ!

“ใจเย็นๆ สิคะป๊า เดี๋ยวลูกก็ได้ออกก่อนกำหนดหรอก”

“ก็รูบี๋มันตอดป๊าหนิครับ จะแตกอยู่แล้วอ่าส์” เสียงทุ้มครางดังขึ้นที่ข้างใบหูจนคุณแม่ท้องแก่ถึงกับต้องแอ่นบั้นท้ายใส่

“งั้นก็อย่าแรงเกินนะคะ”

“ครับบี๋”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~