34. THE END.

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : THE END.

--------------------------------------------------------------------------

สองเดือนต่อมา...

เวลานี้แสนดีให้กำเนิดสาวน้อยที่มีชื่อว่า ‘ญาดา’ ลูกสาวคนแรกของเธอกับหมอปืน ชื่อที่ได้มาจากชื่อของญะญ๋าและแสนดีรวมกัน เป็นไอเดียของคุณพ่อปืนที่อยากให้แฟนสาวที่จากไปรู้ว่าตนยังรักเธออยู่เสมอ

ซึ่งชื่อนี้ก็เป็นชื่อที่แสนดีถูกใจมาก ๆ เลยด้วย ยิ่งฟังเหตุผลการตั้งชื่อของหมอปืนแล้วเธอก็ไม่คิดจะปฏิเสธ เพราะเธอเองก็รักญะญ๋าไม่ต่างกัน

และก่อนที่จะถึงกำหนดคลอดหมอปืนและแสนดีก็ตัดสินใจจดทะเบียนสมรสกันอย่างเรียบง่ายและไม่ได้มีพิธีแต่งงานอะไรให้มากความ

ส่วนงานที่โรงพยาบาลของแสนดีเธอก็ลาออกอย่างถาวรเพื่อมาอาศัยอยู่ที่นี่กับหมอปืนและลูกสาวของเธอ และอีกทั้งยังมีหน้าที่เป็นจิตแพทย์ประจำตัวของหมอปืนอีกด้วย เพราะถึงเขาจะอาการดีขึ้นจนเกือบหายขาดจากโรคประสาทที่เป็น แต่ก็ยังต้องได้รับการตรวจเช็คอาการอย่างต่อเนื่อง เพื่อไม่ให้อาการป่วยเกิดซ้ำหรือกำเริบขึ้นมาได้อีก

“บี๋นอนพักเถอะครับ เดี๋ยวคืนนี้ป๊าอยู่เฝ้าลูกเอง”

คุณพ่อลูกอ่อนพูดบอกกับคุณแม่เพิ่งคลอดเพราะสงสารที่เธอหลับ ๆ ตื่น ๆ อยู่หลายคืนเพราะเสียงร้องงอแงของญาดาผู้เป็นลูกสาว

“ค่ะป๊า” แสนดีละเมอพูดออกมาในขณะที่กึ่งหลับกึ่งตื่นก่อนจะผล็อยหลับไปเพราะความเพลีย

ส่วนคุณพ่อนั้นก็นอนเฝ้ามองลูกสาวด้วยความรัก เด็กน้อยเองก็ยังคงนอนมองพ่อของเธอตาแป๋ว ไม่ยอมหลับยอมนอนแม้เวลาจะตีหนึ่งแล้วแต่เธอก็ยังมีท่าทางอารมณ์ดีหยอกล้ออยู่กับคนเป็นพ่อบนเตียงกว้าง

สองปีต่อมา...

หลังจากคลอดลูกมาได้สองปีกว่า แสนดีก็ตัวติดกับลูกสาวไม่ห่างทั้งตอนนอนตอนตื่น เวลาอาบน้ำหรือเวลาไหน ๆ สองสาวก็ตัวติดกันตลอด จนแสนดีไม่มีเวลาอยู่เล่นกับพ่อของเด็กสาวสองต่อสอง ตั้งแต่หลังคลอดจนถึงปัจจุบันนี้

“ญาดาหลานตา” คุณตาเรียกหาหลานสาวขี้อ้อนที่ทำท่าทางน่ารักๆ ให้คนที่มองนั้นรู้สึกหลงหัวปักหัวปำ

“น่าตาคล้ายญ๋าเนอะว่าไหม?” แสนรักที่นั่งมองหน้าหลานสาวอยู่นานพูดขึ้น เพราะเธอรู้สึกว่าญาดาไม่เหมือนทั้งพ่อและทั้งแม่ แต่กลับเหมือนญะญ๋าคนที่จากพวกเขาไปแล้ว

“ใช่ไหม น่ารักเหมือนญ๋าเลย ยิ่งตอนยิ้มยิ่งเหมือนกัน” แสนดีพูดอย่างเห็นด้วย เพราะเธอก็รู้สึกว่าญาดาลูกสาวของเธอมีส่วนที่คล้ายญะญ๋าอยู่มาก

“พรุ่งนี้ตากับยายก็กลับกรุงเทพแล้ว คืนนี้ไปนอนกับยายไหมคะ” เสียงของคุณยายพูดขึ้นเพื่อขออนุญาตลูกสาวอย่างแสนดีเป็นใน ๆ

“ได้ครับ พาไปนอนด้วยเลยครับ”

“ได้ยังไงคะป๊า?” คนขี้หวงไม่ยอมปล่อยให้ลูกไปนอนกับคนอื่น แม้ว่านั้นจะเป็นแม่ของเธอ “ไม่ได้ค่ะ”

“ญาดาสองขวบแล้วนะบี๋ ให้ไปนอนกับแม่บ้างก็ไม่เป็นไรหรอก”

“นั่นสิ พรุ่งนี้แม่ก็จะกลับกรุงเทพแล้ว บ้านพักก็ใกล้กันแค่นี้เอง” คุณยายพูดท่าทางน้อยใจเพราะไม่ได้มีโอกาสอยู่เล่นกับหลานสาวบ่อย ๆ อย่างที่ต้องการ

แสนดีมองไปยังบ้านพักหลังใหม่ที่อยู่ติดกับร้านอาหาร หมอปืนสร้างที่นั่นไว้ให้กับครอบครัวของเธอเข้ามาพักอาศัยแทนการไปเช่าพักที่รีสอร์ท “ก็ได้ค่ะ แต่อย่าให้ญาดานอนดึกนะคะ แล้วก็ห้ามให้ดูมือถือด้วย”

“โอเค” เสียงเด็กน้อยตอบรับแม่ของเธอแทนคุณยาย ท่าทางน่าเอ็นดู

“ไปนอนกับยายห้ามดื้อนะคะ”

ห้องนอนชั้นบนของร้าน...

คืนนี้เป็นคืนแรกในรอบสองปีกว่า ที่ทั้งคู่ได้นอนร่วมเตียงกันสองต่อสอง และนานมากแล้วที่คนหื่นสองคนไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากัน เพราะมีลูกสาวอยู่ด้วยตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

สำหรับแสนดีแล้วเธอรู้สึกเฉย ๆ ไม่ได้โหยหาเรื่องนั้น แต่กับหมอปืนแล้วเขานอนคิดถึงมันอยู่ทุกวัน

“บี๋ครับ~”

“คะ?” เธอขานรับเสียงสามีที่เรียกเธออย่างออดอ้อนทันทีที่เธอเดินออกมาจากห้องน้ำ

“มานี่สิครับ” หมอปืนใช้มือข้างหนึ่งตบเตียงเรียกเมียของตน ส่วนมืออีกข้างกำลังนวดคลึงบางอย่างอยู่ในผ้าห่ม ซึ่งแสนดีมองแว๊บเดียวก็พอรู้ว่าคืนนี้เธอกำลังจะเจอกับอะไร

สาวเจ้าเล่ห์ขึ้นเตียงไปตามคำเรียกหาของอีกคน และเอ่ยถามกับสามีของเธอ แม้จะรู้อยู่แล้วว่านั่นคืออะไร “ในผ้าห่มมีอะไรคะ?”

“ไอ้หลามครับ”

เขาไม่พูดเปล่าโชว์ให้เธอเห็นงูหลามตัวโตลูกรักของตน ที่ร้องงอแงจะเข้าถ้ำคุณแม่แสนดีแต่เธอไม่สมยอมให้เขาทำแบบนั้นเพราะอ้างว่าลูกสาวอยู่ด้วย ซึ่งเวลานี้เธอก็ไม่อาจจะมีข้ออ้างได้แล้ว

“แต่ว่า…”

“แต่อะไรอีกครับ ลูกก็ไปนอนกับแม่แล้ว จะยังแต่อะไรอีก?”

“แต่ว่ารูมันเล็กมากเลยนะคะ ป๊าจะเอาเข้ายังไง” สายตาของเธอยั่วราวกับว่าเธอเองก็ต้องการมันเช่นกัน

“กลัวเจ็บเหรอครับ?”

“ค่ะ…คงจะเจ็บมากแน่เลย”

“ถ้ากลัวเจ็บ คงไม่ยั่วป๊าแบบนี้หรอก จริงไหม?” เขาพูดอย่างรู้ทันเมื่อเห็นท่าทางของแสนดี ร่างคุณแม่คนสวยถูกลากมานอนอยู่กลางเตียงอย่างไม่ถนอมและจับถอดช่วงล่างออก

แผล็บ~

คุณเชฟสุดหล่อเริ่มเลียชิมความแซ่บของคุณเมียคนสวย ที่เวลานี้ส่งสายตายั่วมองเขาอย่างไม่ได้เกรงกลัวความเจ็บปวดอย่างที่เธอพูด

“อือ รูแน่นจริงด้วย”

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาพูดขึ้นในตอนที่แหย่นิ้วเข้าไปในช่องรักของเธอ ซึ่งมันก็แน่นจริงๆ อย่างที่เธอบอก เขาจึงต้องทำการขยายรูแคบนั้นให้กว้างพอที่จะดันสิ่งที่ใหญ่กว่านิ้วเข้าไปได้

แจ๊ะ ๆ!

“อื้ออ อ๊ะ ป๊า”

“ครับบี๋”

ความชำนาญของทั้งลิ้นและก็นิ้วยาวของเขาทำสาวสวยกระตุกเสร็จคาลิ้นของสามีอย่างชอบใจ นาทีที่เธอต้องรู้สึกเจ็บปวดอีกครั้งมาถึง

“เบา ๆ นะคะป๊า”

“ครับ อื้มม”

แม้ว่าจะดันเข้าท่าไหนความเบาเท่าไหร่มันก็ทำเธอเจ็บอยู่ดี เพราะขนาดที่ใหญ่เกินรูแคบนั้นจะรับไหว

“อ๊ะเจ็บ!”

“ครึ่งนึงแล้วบี๋ ทนหน่อยนะครับ” กึก! สวบ!

“อ๊าย!”

“ซี๊ดอ้อห์ สุดแล้ว” เขาหลับตาพริ้มเมื่อความรู้สึกดี ๆ กลับมา “ทนหน่อยนะครับ ครั้งหน้าคงไม่เจ็บแล้ว”

ปึก ปึก ๆ ๆ!

เขาทำมันอย่างบ้าครั่งเพราะเก็บกดกับเรื่องนั้น เลือดคุณแม่แตกกระจายเต็มช่องรักและเอ็นอุ่นของคุณพ่อ ความเจ็บทรมานมันยากเกินจะบรรยาย แต่ความเสียวก็มีมากล้นจนทำคุณแม่สู้ตอบกลับอย่างไม่เกรงกลัว

“อ๊ะ! อ๊ะ! เจ็บ!”

“อ่าส์ เจ็บก็ขย่มเบา ๆ สิครับ” เขาพูดบอกกับเมียคนสวยที่กำลังขึ้นขย่มเอ็นแข็งของตนอยู่

“บี๋จะเสร็จค่ะป๊า จะเสร็จแล้ว”

ปึก ปึก!

แม้ว่าเธอจะเจ็บแต่ความเจ็บปวดนั้นก็ส่งเธอถึงฝันได้อย่างไม่น่าเชื่อ…

“เมียป๊าเก่งจัง ขนาดเจ็บยังขึ้นจนเสร็จเลย”

สุสาน เช้าวันรุ่งขึ้น…

วันนี้พวกเขาสามคนพ่อแม่ลูกมาหาญะญ๋าที่สุสานเหมือนทุกวัน ทั้งสามจะมาใช้เวลาช่วงเช้าที่บรรยากาศดีอยู่ที่นี่กันประมาณครึ่งชั่วโมง และเปลี่ยนดอกไม้ให้เธอทุกวันที่มาหา

เด็กน้อยวางดอกไม้ช่อสวยให้คนที่หลับใหลอยู่ เธอนั่งมองและชี้นิ้วไปที่รูปภาพของญะญ๋าบนหลุมฝังศพด้วยความไร้เดียงสา และหันมายิ้มให้กับพ่อและแม่ของเธอ

“ญ๋า” เสียงของเด็กน้อยที่พูดคำนั้นออกมา คำที่พ่อแม่เรียกหาคนที่หลุมฝังศพอยู่ประจำ และคำที่พูดบอกกับเธอเสมอทุกครั้งที่มาที่นี่ “ถึง ญ๋า”

“ใช่ พ่อก็คิดถึงญ๋า”

“แม่ก็ด้วย…พวกเราคิดถึงแกนะญ๋า”

(แม้เธอจะจากไปนานแค่ไหน แต่ยังคงอยู่ในใจของทุกคนเสมอ)

END.

Thank you all for following • I Love You 3000

❤️ขอบคุณทุกคนที่คอยซัพพอร์ตกัน

ฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ เพื่อจะได้ไม่พลาดนิยายเรื่องใหม่🙏

--------------------------------------------------------------------------