ตอนที่ 5: พรุ่งนี้ค่อยทำได้ไหมคะ

“คืนนี้... ฉันจะสอนให้เธอรู้จัก ‘การชดใช้’ ในแบบของฉันเอง...”

คำกระซิบพร่าที่ชิดริมฝีปากนั้นเปรียบเสมือนเสียงระฆังที่บ่งบอกว่าวาระสุดท้ายของเธอได้มาถึงแล้ว ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะปนด้วยกลิ่นบรั่นดีของอัคนีรินรดอยู่บนริมฝีปากที่สั่นระริกของจีน่า เปลวไฟแห่งความปรารถนาในดวงตาคมกริบคู่นั้นลุกโชนรุนแรงจนเธอรู้สึกร้อนราวกับจะถูกแผดเผาให้เป็นเถ้าถ่าน

สมองของจีน่าขาวโพลนไปชั่วขณะ ความกลัวเข้าเกาะกุมหัวใจจนเย็นเฉียบ

แต่แล้ว... ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่เคยช่วยเธอให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของลูกค้าหื่นกามในคืนเดียวกันนี้ก็พลันตื่นขึ้นมาทำงานอีกครั้ง

‘ไม่ได้! จะยอมแบบนี้ไม่ได้!’ เสียงเล็กๆ ในหัวกรีดร้องขึ้นมา

จีน่ารวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี บังคับร่างกายที่สั่นเทาไม่ให้แข็งทื่อเป็นท่อนไม้ เธอตัดสินใจทำในสิ่งที่ตัวเองก็ยังตกใจ...

แทนที่จะเบือนหน้าหนีหรือผลักไสเขาออกไป หญิงสาวกลับขยับร่างบางบนตักแกร่งของเขาเล็กน้อย ยกแขนเรียวที่สั่นเทาขึ้นอย่างช้าๆ แล้วโอบรอบลำคอแกร่งของเขาอย่างลังเล

มันเป็นอ้อมกอดที่เก้ๆ กังๆ ราวกับลูกแมวตัวน้อยที่กำลังลองหยั่งเชิงราชสีห์ผู้ยิ่งใหญ่

อัคนีชะงักไปเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด เขาคงคาดไม่ถึงกับการกระทำนี้ ดวงตาคมกริบฉายแววประหลาดใจระคนสงสัย แต่ก็ยังไม่ได้ทำอะไรต่อ เขารอดูว่าเธอจะทำอะไรต่อไป

เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ผลักไส จีน่าก็รวบรวมความกล้าขึ้นอีกขั้น เธอซบใบหน้าลงกับแผงอกกว้างของเขา สัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งและจังหวะหัวใจที่หนักแน่นภายใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดี กลิ่นกายเฉพาะตัวของเขาผสมกับกลิ่นน้ำหอมจางๆ ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ

“คุณอัคนีคะ...”

เธอเปล่งเสียงออกมา เป็นเสียงที่แผ่วเบาและั่นเครือ

อัคนีไม่ตอบ แต่จีน่ารู้สึกได้ถึงแรงโอบรัดที่เอวซึ่งคลายลงเล็กน้อย

นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ...

“พรุ่งนี้... พรุ่งนี้หนูมีเรียนค่ะ” เธอพูดประโยคสำคัญออกไป เสียงยังคงอู้อี้อยู่กับอกของเขา “มีสอบย่อยตอนเช้าด้วย... เป็นวิชาที่สำคัญมาก ถ้าหนูขาดสอบ... หนูต้องแย่แน่ๆ เลยค่ะ”

เธอใช้เหตุผลเรื่อง ‘การเรียน’ ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่สุดและเป็นความจริงที่สุดของเธอมาเป็นข้ออ้าง มันคือเหตุผลที่ทำให้เธอยอมแลกทุกอย่างเพื่อมาอยู่ตรงนี้

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากอกของเขา สบตากับดวงตาคมกริบที่กำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก เธอบังคับตัวเองให้ทำในสิ่งที่น่าอายที่สุด... ส่งสายตาเว้าวอน ออดอ้อนราวกับลูกแมวที่กำลังร้องขอขนม

“พรุ่งนี้... เลิกเรียนแล้วค่อย... ค่อยทำได้ไหมคะ?”

คำว่า ‘ทำ’ ถูกเปล่งออกมาอย่างยากลำบาก ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งด้วยความอับอาย แต่เธอก็ยังฝืนพูดต่อไปให้จบประโยค เพื่อให้ข้อเสนอของเธอมีน้ำหนักมากพอที่จะทำให้เขาลังเล

“หนู... หนูจะยอมเลยค่ะ” เธอรีบตบท้ายประโยคด้วยคำมั่นสัญญาที่น่าละอายที่สุด “คุณอัคนีอยากให้ทำอะไร... หนูจะยอมทุกอย่างเลย... นะค้าา”

หางเสียงสุดท้ายถูกลากยาวและแผ่วเบาราวกับจะขาดใจ มันคือการทิ้งไพ่ใบสุดท้ายที่เธอมีในมือ... การเดิมพันกับอนาคตในคืนพรุ่งนี้ เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของตัวเองไว้ให้ได้อีกแค่คืนเดียวก็ยังดี

ความเงียบเข้าครอบงำห้องทั้งห้องอีกครั้ง มีเพียงเสียงหัวใจของจีน่าที่เต้นดังจนเธอคิดว่าเขาคงได้ยินมัน อัคนีนิ่งไปนาน เขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอราวกับจะค้นหาความจริงหรือเล่ห์เหลี่ยมบางอย่างที่ซ่อนอยู่

จีน่าแทบจะหยุดหายใจ เธอไม่รู้ว่าการเดิมพันครั้งนี้จะได้ผลหรือไม่ ถ้าเขาปฏิเสธ... ทุกอย่างก็จะจบลงตรงนี้ แต่ถ้าเขาตกลง... เธอก็แค่ยืดเวลาแห่งความเจ็บปวดออกไปได้อีกเพียง 24 ชั่วโมง

เวลาผ่านไปสักพัก

ก่อนที่มุมปากหยักสวยของอัคนีจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม... แต่ไม่ใช่รอยยิ้มเย้ยหยันหรือของผู้ชนะอย่างทุกครั้ง มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความขบขันและเอ็นดูอย่างไม่น่าเชื่อ

“หึ...” เขาแค่นหัวเราะในลำคอ “ฉลาดดีนี่... รู้จักต่อรองแล้วเหรอ?”

หัวใจของจีน่าหล่นวูบ เธอคิดว่าแผนของเธอพังไม่เป็นท่าเสียแล้ว

แต่อัคนีกลับยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอเบาๆ ปลายนิ้วของเขาสางเข้าไปในกลุ่มผมที่ยังชื้นของเธออย่างอ่อนโยนผิดคาด สัมผัสนั้นทำให้เธอตกใจจนตัวแข็งทื่อ

“คิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะใจอ่อนเหรอ?” เขาถาม แต่แววตาไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนเดิม

จีน่ารีบส่ายหน้า น้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความกลัวว่าตัวเองจะทำให้เขาโกรธ “หนู... หนูไม่ได้...”

“ก็ได้”

คำพูดสั้นๆ ของเขาทำให้จีน่าชะงักงัน “คะ?”

“ฉันบอกว่า... ก็ได้” เขาย้ำอีกครั้ง แววตาที่มองเธอนั้นมีความสนุกสนานฉายชัด “ฉันจะรอ... แค่คืนเดียวเท่านั้นนะ”

จีน่าเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เขา... เขายอมตกลงจริงๆ หรือ? ความดีใจแล่นพล่านขึ้นมาจนเธอเกือบจะยิ้มออกมา แต่ก็ต้องรีบหุบยิ้มเมื่อเห็นสายตาที่รู้ทันของเขา

“แต่อย่าคิดว่าจะรอดไปง่ายๆ” เขากล่าวต่อ พร้อมกับรวบเอวเธอให้เข้ามาชิดกว่าเดิม จนร่างกายของเธอแนบสนิทไปกับร่างแกร่งของเขา “ในเมื่อคืนนี้ยัง ‘ทำ’ ไม่ได้... งั้นก็ทำอย่างอื่นไปก่อนก็แล้วกัน”

“อย่างอื่น?” เธอทวนคำด้วยความไม่เข้าใจ

อัคนีไม่ตอบ แต่เขาโน้มใบหน้าลงมาอีกครั้ง และคราวนี้... เขาไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัวอีกต่อไป

ริมฝีปากร้อนผ่าวของเขาทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่มของเธออย่างช้าๆมันไม่ใช่จูบที่รุนแรงหรือบดขยี้เหมือนที่เธอจินตนาการไว้ แต่กลับเป็นจูบที่นุ่มนวล ดูดดื่ม และเต็มไปด้วยการชี้นำอย่างช่ำชอง เขาค่อยๆ ละเลียดชิมความหวานจากริมฝีปากของเธออย่างใจเย็น ใช้ปลายลิ้นร้อนไล้เลียไปตามรอยแยกของกลีบปากอย่างหยอกเย้า เชิญชวนให้เธอเปิดปากรับสัมผัสที่ลึกล้ำกว่านั้น

จีน่าที่ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ตัวแข็งทื่อ ปล่อยให้เขาเป็นฝ่ายรุกรานแต่เพียงผู้เดียว สมองของเธอว่างเปล่า สัมผัสวาบหวามที่ริมฝีปากทำให้ร่างกายของเธอร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างไม่อาจต้านทาน

นี่คือ... ‘อย่างอื่น’ ที่เขาว่าอย่างนั้นหรือ