Love Hunter หนีฉันไม่พ้นหรอกยัยตัวแสบ

1.สวัสดีเราองุ่นเอง~

•ร้านปาร์ตี้นม•

หญิงสาววัยทำงานกำลังง่วนอยู่กับการทดลองผสมผสานเครื่องดื่มใหม่ จังหวะเสียงกระดิ่งหน้าประตูดังส่งสัญญาณว่ามีลูกค้าประจำตัวน้อยกำลังเปิดเข้ามาเพื่อสั่งรายการน้ำชง คนมาใหม่แสดงหน้าตาถึงความเบื่อหน่ายออกมาจนเห็นได้ชัด

"รับอะไรดีคะน้องสาวคนสวย~"

"ขอโกโก้ปั่นใส่ไข่มุกเยอะๆ พิเศษวิปปิ้งครีมหนึ่งแก้วค่ะ แล้วก็เอาชาเขียวปั่นอีกสามแก้วใส่ไข่มุกทุกแก้วเลยนะคะพี่ หนูรอได้ไม่รีบค่ะ"

"วันนี้เล่นเกมแพ้เพื่อนอีกตามเคยสินะ ถึงได้โดนไล่ให้มาซื้อน้ำตั้งหลายแก้วเชียวฮ่าๆ วันนี้มีเค้กผลไม้แคลอรีต่ำนะ อยากจะรับด้วยไหมคะ"

"ใช่เลยค่ะพี่!!! วันนี้หนูแพ้เพื่อนมาน่ะ เล่นเกมความจริงความกล้ากันอีกแล้ว เพื่อนให้หนูไปสารภาพรักกับคนที่แอบชอบ ใครจะกล้ากันล่ะหนูเป็นผู้หญิงนะ พี่พอจะแนะนำวิธีให้หนูหน่อยได้ไหมคะ เค้กเอาไว้ตอนเย็นแทนนะพึ่งทานข้าวเช้ามาค่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพี่ขอทำเครื่องดื่มพร้อมคิดตามว่าจะทำอย่างไรดี"

15 นาทีผ่านไป..

"ได้แล้วจ้า~ นี่ใบเสร็จนะคะ วันนี้ลดให้หนูในฐานะลูกค้าประจำค่ะสาวน้อย~ พี่คิดว่านะถ้าหนูชอบเขาจริง ก็เป็นฝ่ายรุกไปจีบก่อนเลยไม่ต้องกลัวหรอก หน้าตาหนูก็น่ารักนิสัยก็ดี ถ้าเขาไม่ชอบก็ปล่อยเขาไป คิดว่าเขาตาไม่ถึงเองแล้วกัน ถ้าสมหวังพี่ก็ดีใจด้วยค่ะ อย่าลืมพาเขามาอวดให้ชมด้วยนะอยากเห็นจังเลย แต่ว่าถ้าโดนปฏิเสธอย่าปิดกั้นหัวใจตัวเองนะ ถึงยังไงสักวันหนึ่ง..เราต้องได้เจอคนที่ดีกว่านี้เป็นร้อยเท่าพันเท่าแน่" องุ่นกล่าวจบรีบเอามือไปลูบเส้นผมลูกค้าตัวน้อยเพื่อให้กำลังใจเธอ

"ขอบคุณมากนะคะ เดี๋ยวหนูจะไปทดลองตามคำแนะนำของพี่ดู หนูจะได้ไม่ต้องเดินมาแบกแก้วน้ำปั่นนี่สักที กล้ามเนื้อที่แขนหนูเริ่มจะบึกบึนแล้วค่ะพี่ ตอนเย็นเดี๋ยวแวะมาอุดหนุนอีกค่ะ"

╏-╏สวัสดีขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ╏-╏

ฉันชื่อ..องุ่นสาวสวยวัย 25 ปีบริบูรณ์ เป็นเจ้าของร้านกาแฟชื่อ..ปาร์ตี้นม ร้านของเราไม่ใหญ่มากแต่มีคติพจน์ของทางร้าน " สูตรไม่ซ้ำเพราะ..จำไม่ได้ " ล้อเล่นน่ะ!!! ความจริงแล้วร้านของเราขายดีมากเลยนะ

Q : เมนูเครื่องดื่มและเค้กอร่อยมากเหรอ?

A : เปล่า!!! ร้านของฉันมีร้านเดียวในย่านนี้~

Q : ...ต้องดีใจใช่ไหมก่อน หึหึ~

A : พอก่อนออกนอกทะเลไปแล้วนะ ชื่อของฉันนั้นได้มาเพราะโชคช่วยอยู่หรอกนะ!!!

Q : เพราะนำพวงองุ่นไปแลกทองมาเหรอ?

A : รู้ได้อย่างไรเนี่ย..

ช่วงนั้น..คุณแม่กำลังตั้งครรภ์และอาศัยอยู่ที่บ้านของคุณตา ซึ่งแน่นอนท่านมีสวนหลายไร่และปลูกแต่องุ่น มีอยู่วันหนึ่ง..คุณแม่ขับรถไปส่งผลผลิตให้ลูกค้าตามปกติ แต่ทว่าตอนกำลังจะขนพวกลังองุ่นลงจากรถยนต์ ท่านได้เจอขอทานเดินมาหวังขอองุ่นไปรับประทาน ซึ่งคุณแม่เห็นแล้วก็มีจิตสงสารกะทันหัน จึงตัดสินใจยกให้ขอทานคนนั้นไปหนึ่งลังเต็ม

ขอทานปลื้มใจมากที่ได้ผลองุ่นมากมายไปประทังชีวิต เขายกมือไหว้คุณแม่พร้อมเอามือล้วงภายในกระเป๋ากางเกงตัวเอง ใช้ฝ่ามือหนากำสิ่งของนั้นเอาไว้จนแน่นถนัด เขาหยุดยืนนิ่งยิ้มแย้มแล้วบอกให้คุณแม่แบมือออกมา เหมือนจะให้สิ่งของเป็นการตอบแทนที่มอบองุ่นให้แก่เขาแหละ

ส่วนคุณแม่ก็กลัวว่าเขาจะเอาแมลงสาบมาแกล้งกันหรือเปล่า มีเพียงแสดงสีหน้ากังวลใจแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา ขอทานเห็นท่าทางของคุณแม่เหมือนว่าจะกลัวให้สิ่งของไม่ดี เขาจึงเอื้อมฝ่ามือหนาไปจับมือของคุณแม่เพื่อแบออกมาพร้อมมอบสิ่งของให้ กล่าวขอบคุณให้คุณแม่ฟังก่อนจะวิ่งหนีจากไปไกล

คุณแม่ยิ้มตอบรับสิ่งของมาถือและไม่ได้ดูต่อ คิดว่าเป็นแค่เพียงก้อนเหล็กก้อนหนึ่งเลยยืนกำมันเอาไว้แทน ก่อนมองดูขอทานวิ่งกระโดดโลดเต้นดีใจจนลับสายตาไปไกล คุณแม่จึงยกมือข้างที่กำก้อนเหล็กออกมาเปิดดูแล้วเกิดตกใจ

"เฮ้ย!! นี่มันไม่ใช่ก้อนเหล็กนี่นา?" ซึ่งความเป็นจริงคือ..ก้อนทองคำหนักเกือบสามบาทได้ คุณแม่กำลังอ้าปากค้างดวงตาถลนจะเอ่ยเรียกขอทานแต่กลับไม่ทัน ขอทานคนนั้นได้วิ่งหายตัวไปไกลแล้ว คุณแม่กำลังยืนสับสนว่าจะคืนให้เขาอย่างไรดี ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเป็นของจริงหรือปลอม แต่จิตใต้สำนึกก็อยากจะคืนให้เขากลับไป

สุดท้ายคุณแม่ได้แต่เก็บไว้ภายในลิ้นชักคอนโซลของรถยนต์ ก่อนจะไปรับเงินค่าองุ่นที่มาส่งให้แก่ลูกค้าประจำ หลังจากรีบกลับบ้านจึงเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้คุณตาได้รับฟัง ส่วนคุณตาก็หัวเราะร่าออกมาพร้อมบอกคุณแม่ว่า..

"หลานให้โชคดีนะ ยังไม่ทันคลอดก็นำทองก้อนโตมาให้แล้ว นี่แกก็ตั้งชื่อหลานฉันคนนี้เลย ถ้าเป็นผู้หญิงให้ชื่อองุ่น ถ้าเป็นผู้ชายให้ชื่อทองตั้งเป็นชื่อเล่นไปเลยจะได้นึกถึงเหตุการณ์วันนี้ ครั้งหน้าไปส่งแกก็นำไปคืนขอทานคนนั้นนะ จะได้ไม่ต้องคิดมากอีก" คุณแม่ได้ฟังก็ยินดีกับชื่อเล่นที่คุณตาแนะนำ

3 วันผ่านไป..

คุณแม่ไปส่งองุ่นสถานที่เดิมอีกครั้ง ตอนนั้นท่านตั้งครรภ์เกือบจะ 5 เดือนยังขับรถไหวอยู่น่ะ ช่วงนั้นคุณพ่อไปว่าความที่ต่างจังหวัดนานหลายวันติด ส่งผลให้คุณแม่ลำบากช่วยคุณตาเพียงคนเดียว ปกติที่ไร่มีลูกจ้างอยู่แล้วแต่เพราะคุณแม่ทำหน้าที่ตรงนี้มาตลอดค่อนข้างแข็งแกร่งเป็นพิเศษ เมื่อจอดรถยนต์เรียบร้อยแจ้งลูกค้าประจำว่าของมาถึงแล้ว เขาเลยเรียกให้ลูกจ้างวิ่งไปขนองุ่นลงจากรถยนต์ ขณะนั้นเองคุณแม่จึงถามลูกค้าประจำว่า..

"เฮียคะ เห็นขอทานที่อยู่แถวบริเวณนี้บ้างไหมคะ" เฮียทำหน้าหวนคิดอยู่สักพักจนนึกออกเลยตอบ

"ใช่คนที่ไปขอองุ่นคราวก่อนคนนั้นหรือเปล่า"

"ใช่ค่ะ ทราบไหมคะว่าเขาอาศัยอยู่ที่ไหนตอนนี้" เฮียทำหน้าเศร้าๆ แล้วตอบกลับมา

"ไม่ทันแล้วไม่ต้องหาเขาแล้วแหละ" แม่จึงมองหน้าแล้วถามต่ออย่างสงสัย

"อ้าวทำไมล่ะคะ"

"เขาไปสบายแล้วน่ะสิ เมื่อคืนวานมีคนเมาขับรถชนแล้วหนีทิ้งศพไว้ ตอนเช้าเฮียมาเปิดร้านจึงโทรแจ้งกู้ภัยให้มาเก็บ เมื่อก่อนเฮียก็ไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่ เวลาเจอก็นำอาหารซื้อไปให้เขาตลอดนะ เมื่อวานก่อนเกิดเหตุรถชนช่วงเช้าที่จะไม่ได้เจอกันอีก เขานำเอาสร้อยทองมาให้เส้นหนึ่ง ตอนนั้นเฮียก็ถามเขา"

"ไปเอาของใครมาเขาก็รีบโบกไม้โบกมือใหญ่ บอกแค่ว่าเป็นของเขาเอง เฮียก็ไม่ได้คิดอะไรสงสัยจะเป็นของปลอม จึงให้เมียเฮียไปตรวจที่ร้านขายทองคำ แต่ดันเป็นของจริงเฉยเส้นนั้นน้ำหนัก 1 บาทเลยนะ ตอนเช้าเฮียรีบมาเปิดร้าน จะรอเอาเงินให้เขาใช้ซื้อของกินเขาเป็นคนสติไม่ดี ถึงแม้จะไม่ได้รับมาเป็นลูกจ้างภายในร้าน แต่ก็ต้องตกใจเห็นเขานอนตายอยู่หน้าถนน"

"เงินที่เฮียคิดว่าจะให้เขาไว้ใช้กินก็กลายเป็น.. เอาไปทำงานศพให้เขาแทนพรุ่งนี้ก็เผาแล้ว เฮียสงสัยเรื่องเขาเลยถามจากหน่วยกู้ภัยมาด้วย กู้ภัยได้ทำการตรวจสอบกับทางทะเบียนราษฎร์มา เขาบอกว่าขอทานคนนี้เมื่อก่อนเคยเป็นคนรวย แต่โดนเมียโกงเงินไปจนหมดตัวและเกิดสติไม่ดีนำมาทิ้งไว้แถวย่านนี้ ลูกก็ไม่มีญาติก็ตายกันหมดเหลือแค่ตัวคนเดียว ส่วนเมียเก่าตัวดีติดต่อไม่ได้เหมือนหนีไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศกับชู้ ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือหลอกนะ แต่ทองที่ได้มามันเป็นของจริง"

"จึงจัดงานศพให้เขาตามประเพณีถือว่าได้ทำบุญครั้งใหญ่แทน แต่เราน่ะไม่ต้องไปงานศพหรอกนะ กำลังตั้งท้องอยู่จะไม่เป็นมงคลเอาได้" คุณแม่ได้ฟังท่านก็สะเทือนใจหนัก หลังจากฝากเงินเฮียช่วยค่าทำงานศพให้แก่ขอทานคนนั้น ก่อนจะรับค่าองุ่นที่มาส่งตามปกติ

เมื่อถึงบ้านจึงเล่าให้คุณตาฟัง คุณตาเลยบอกแม่ว่า..

"ทำถูกต้องแล้วล่ะ ต่อให้ทองก้อนที่ได้รับมาจะเป็นของปลอม ก็ถือซะว่าทำบุญไปนะ เขามีวาสนาแค่แวะมาพบเราแล้วก็จากไป อย่าไปคิดอะไรมากเลย"

Q : นี่แหละ ที่มาของชื่อ..องุ่น ยาวเกินไปไหม?

A : พอแล้วมาดูทางด้านนิสัยของฉันบ้างดีกว่า!!

มีนิสัยเอาแต่ใจ ดื้อ ใจกล้า แสบ เป็นคนตรงๆ ออกแนวทางสาวสายลุยไม่คุยให้เสียเวลา ฮ่าๆ หน้าตาของฉันละไม้คล้ายคลึงราวกับตุ๊กตาเดินได้ ดวงตากลมโตถูกประดับไปด้วยแพรขนตาเรียงรายยาวจนน่าหลงใหล ริมฝีปากเรียวเล็กจมูกโด่งรั้นเป็นแกนสันเล็กน้อย เนื้อแก้มเยอะหน้ากลมๆ ผมยาวไล่ลงถึงช่วงกลางหลัง ผิวขาวสูงเพียง 155 เซนติเมตร (จะมองว่าฉันเตี้ยไม่ได้นะ ฉันแค่ไม่ชอบกินนมและผักเฉยๆ ซึ่งแน่นอนใบหน้าขัดกับนิสัยของฉันเสียจริง)

คุณพ่อทำงานเป็นทนายความ คุณแม่อยู่บ้านทำขนมส่งให้ฉันมาขายในร้านเนี่ยแหละ กำไรแบ่งให้ท่านคนละครึ่งชีวิตมีความสุขสุดๆ เลยค่ะ

ส่วนคุณตาก็ยังคงทำไร่องุ่น ท่านอาศัยอยู่กับคุณยายทุกเช้าค่ำไม่มีเบื่อเป็นคู่รักแห่งชาติ ฉันไปพบพวกท่านเมื่อไหร่ต้องอดแอบอิจฉาไม่ได้ทุกครั้ง

เห็นแบบนี้ฉันมีแฟนด้วยนะ ชื่อ..เบส เขาน่ารักมากเลยแหละ ใจดี อ่อนโยนมากและชอบตามใจเรา ส่วนสูง 170 เซนติเมตร ผิวขาวสไตล์คนเกาหลี ดวงตาเรียวเล็ก ปากสีชมพูระเรื่อ จมูกโด่งสันยาวรับกับผมสีทองของเขา พวกเราคบกันมาจะ 3 ปีแล้ววางแผนเอาไว้ว่าอีก 2 ปี ค่อยมาแต่งงานกัน

เบสทำงานกับครอบครัวเขาทำธุรกิจบริหารโรงแรม อยู่แถวบริเวณตามหมู่เกาะกลางทะเล 3 - 4 แห่ง อันที่จริงบ้านเบสรวยมากเลยแหละ เคยไปบ้านเขาหลายครั้งแล้ว พ่อแม่เบสก็โอเคกับเราอยู่นะ

แต่มีปัญหาอยู่อย่างเดียวคือ..เรื่องผู้หญิง เรารับไม่ค่อยได้จริงๆ เคยจับได้ครั้งหนึ่ง เพราะเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยไปเที่ยวผับแล้วบังเอิญเจอเข้า จึงถ่ายรูปมาให้เราดูซึ่งเป็นครั้งแรกช่วงนั้นเรางี่เง่าด้วยแหละ แต่พอครั้งแรกผ่านไปครั้ง..2345 ก็ผ่านมาจนเรารับและอดทนมันไม่ไหวอีกแล้วจริงๆ

ย้อนกลับไป 3 วันก่อน

(กดเบอร์โทรศัพท์หาคิวเพื่อนรัก..)

"คิวว่างไหมวะวันนี้~ ไปจับแฟนนอกใจกับองุ่นหน่อยสิ ฉันมีแผนเด็ดอยู่น่ะ อยากจะขอร้องให้คิวทำตัวเป็นกิ๊กองุ่นหน่อย แกได้เที่ยวและได้กินเหล้าฟรี ส่วนฉันได้ด่าแฟนตัวดีสักหน แฟร์ๆ พอดีฉันอยากจับให้ได้คาหนังคาเขา ครั้งนี้เพื่อนจะไม่ได้กินอาหารสุนัขอีกเป็นแน่นอน ฉันสัญญาครั้งสุดท้ายแล้ว" องุ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้นดวงตาลุกวาวอย่างสนุกสนาน แม้ว่าคนปลายสายจะไม่เห็นแต่ด้วยความสนิทสนมย่อมนึกออก

"ครั้งสุดท้ายของมึงมันไม่มีอยู่จริงหรอก.. กูจะพยายามเชื่อใจมึงอีกสักครั้งหนึ่งก็ได้นะ เออว่างอยู่พอดี!!! แค่เหล้าฟรีก็ไปละไอ้องุ่น แต่เป็นกิ๊กห้ามลวนลามนะเว้ย คิวกลัวฟ้าผ่า ฮ่าๆ " คิวกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย แต่ยังคงยินยอมพร้อมใจเล่นตามแผนเพื่อนสาวอย่างฉันด้วย

คิวเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายใบหน้าหล่อคมฉบับหนุ่มใต้ สูง 175 เซนติเมตร จมูกโด่งยาวเป็นสัน ริมฝีปากบางเฉียบเพราะไม่ค่อยยิ้มเหมือนหน้ามันตึงไม่ได้ดึงเอง เห็นปากบางๆ อย่างนี้ปากร้ายนะคะขอบอกเอาไว้เลย ดวงตาเหมือนเสือพร้อมขย้ำทุกคนที่ไม่ถูกชะตา ผิวสีแทนและหุ่นล่ำน่าขย้ำเพราะเป็นนักฟุตบอล เราสองคนสนิทกันตั้งแต่สมัยเรียนอยู่มัธยมศึกษาตอนต้น ซึ่งนานครั้งกว่าจะได้เจอกันที เนื่องจากทีมมันซ้อมหนักมากถึงขั้นไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับแฟนเลย เหมือนซ้อมเตรียมจะไปแข่งฟุตบอลโลกก็ไม่รู้จะซ้อมอะไรนักหนาเฮ้อ~

หน้าผับ Zero (กดเบอร์โทรศัพท์หาคิว..)

"ถึงยังสลัดผัก!!! นี่ยืนรออยู่หน้าผับแล้วเนี่ย!!!" องุ่นตะคอกเสียงดังลั่นหวังจะให้ปลายสายหูดับหลังจากได้ยิน

"มึงช่วยใจเย็นหน่อยสิวะ~ กูกำลังหาที่จอดรถอยู่!!" คิวกระแทกเสียงตอบกลับทันควัน

5 นาทีผ่านไป..

"มาถึงนานแล้วเหรอวะ ยืนนิ่งเป็นเสาหลักกิโลเมตรบนถนนอยู่ได้เนี่ย เข้าไปด้านในกันได้แล้ว เร็วหน่อยเถอะ คิวไม่ชอบโดนมองเยอะเลย ดูพวกผู้หญิงแต่ละคนมองกูสิ เหมือนคิดอยากจะลากกูไปกินทั้งตัว" คิวกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พร้อมเหลือบมองบริเวณโดยรอบเป็นระยะอย่างหวาดระแวง

"แล้วฉันกำลังยืนรอใครอยู่ล่ะ!!! ไอ้คุณเพื่อนสุดหล่อ~ เดินมานี่ชะนีมองกันตาเป็นประกายเสียเหลือเกิน ฉันล่ะหมั่นไส้จริงๆ เดี๋ยวพอเดินเข้าไปองุ่นขอหาแฟนตัวเองก่อนนะคิว แล้วเราค่อยเริ่มตามแผนกัน" องุ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติพร้อมแสดงรอยยิ้มชั่วร้าย

"เออๆ แล้วแต่เหอะ!!! เอาที่สบายใจเลย~ อยากทำอะไรทำเลยครับ เดี๋ยวจะเป็นฝ่ายสนับสนุนให้เอง เกลียดรอยยิ้มชั่วร้ายของมึงจริง ฮ่าๆ " คิวกล่าวพร้อมหัวเราะร่าให้กับพฤติกรรมเพื่อนสาว

ผ่านไปได้เพียงแค่ 15 นาที..

หลังจากเดินวนเวียนอยู่สักพักก็ได้เจอกับพ่อตัวดีเข้าโดยบังเอิญ ภายในผับแห่งนี้ค่อนข้างจะมืดมาก เพราะมีแสงไฟสลัวตามฉบับของร้านเหล้า แต่เป็นโชคร้ายของเบสที่ให้ฉันเจอเนี่ยสิ รีบยกนิ้วมาสะกิดคิวเพื่อนรักชี้ให้ไปนั่งโต๊ะใกล้ๆ แฟนตัวดีของฉันเพื่อเริ่มแผนการทันที

"คิวอยากดื่มอะไรสั่งได้เลย แต่อย่าแพงมากนะเว้ย~ ไม่อย่างนั้นฉันจะส่งแกไปล้างจานท้ายครัวใช้หนี้ค่าเหล้าแน่นอน~" องุ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงแจ่มใส

"ไอ้นิสัยขี้งกเนี่ยไม่เคยเปลี่ยนเลยนะมึง~ แหม..เดี๋ยวกูช่วยออกให้ก็ได้ไหม กว่ากูจะได้มีเวลาออกมาผ่อนคลายน่ะ!!" คิวกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบมองเพื่อนสาวด้วยหางตา

"ช่างรู้ใจฉันเหลือเกินเพื่อนรัก~" องุ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงยานคางพร้อมยิ้มหวานอย่างเช่นเคย

ฉันยังคงนั่งพูดคุยเล่นกับคิว พร้อมหันไปแอบมองเบสด้วยสายตาละห้อย จนต้องนึกย้อนอยู่ภายในหัวใจตนเองว่า.. ฉันมันงี่เง่าขนาดไหนกันนะ เขาจึงได้แอบไปมีผู้หญิงอีกคนแบบนี้เฮ้อ~ ถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ล้านเห็นจะได้ แม้รู้สึกเอือมระอาแต่ก็ยังเลือกอดทนไม่เลิก