Se connecterPartager
Chapter3
Date de publication:
2025-11-06 14:39:15Chapter3
เช้าวันต่อมา
เเสงอาทิตย์ยามเช้าส่องเข้ามาประทะผ้าม่าน วันนี้หิมะไม่ตกดั่งเช่นทุกวัน แสงแดดสาดส่องทำให้รู้สึกอุ่นรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง
ในขณะที่ชะเอมนอนอยู่บนเตียง พลางคิดไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้น วันนี้คือกำหนดเส้นตายที่เธอต้องหาเงินไปจ่ายค่ารักษาเควิล เธอไตร่ตรองมาตลอดทั้งคืนแล้วแล้ว แต่เธอก็หาทางออกนั้นไม่ได้อยู่ดี
เนื่องด้วยคิดมาตลอดทั้งคืนแต่ก็หาทางออกไม่ได้ ชะเอมเลยคิดว่าวันนี้ควรหยุดงาน แล้วไตร่ตรองว่าเอาอย่างไรต่อไปดี
Rrrrr
เสียงสมาร์ทโฟนกรีดร้องเสียงดังลั่น มือเรียวเล็กหยิบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในใจได้แต่ภาวนาให้เป็นเบอร์โทรของพายุ และดูเหมือนคำอ้อนวอนภาวนาของเธอจะเป็นผล เป็นเบอร์ของพายุที่โทรมา
“ฮะ... ฮัลโหลคุณพายุ”
(“ครับ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า? พอดีฉันเพิ่งเปิดเครื่อง”)
“เอมมีเรื่องอยากจะขอความช่วยเหลือน่ะค่ะ” เธอละล่ำละลักเอ่ยกับพายุ ในใจรู้สึกดีใจมากที่เธอจะไม่ต้องคิดเรื่องที่ธานินทร์ยื่นข้อเสนอกับเธอ เพราะถ้าพายุช่วยเหลือเธอเธอก็ไม่ต้องเอาเช็คไปขึ้นเงิน ไม่ต้องพาชีวิตของตนเองไปผูกติดกับผู้ชายอย่างเขา
(“ให้ช่วยอะไรครับ?”) น้ำเสียงอ่อนโยนทำชะเอมตื้นตันใจ เขาต้องช่วยเธอได้แน่ พายุคือที่พึ่งสุดท้ายของเธอ
“เอมขอยืมเงินคุณพายุได้ไหมคะ? เอมจะเอาไปใช้หนี้ ถ้าเอมเอาเงินไปคืนป้าโซเฟียไม่ได้ เควิลตายแน่”
(“แล้วเควิลคือใคร?”)
“เขาเป็นเพื่อนเอมสมัยเด็ก แม่เอมเป็นหนี้ป้าโซเฟียแม่ของเควิล”
(“ครับ แล้วเอาเท่าไหร่ครับ”)
“1 แสนโครนา”
(“ครับ เดี๋ยวผมโอนไปให้2แสนเลย เผื่อไม่พอ มีตอนไหนค่อยคืน หรือไม่ก็ถือว่าเป็นโบนัสสิ้นปีเอมแล้วกัน”)
“ขอบคุณค่ะ” ชะเอมกล่าวขอบคุณชายหนุ่มอย่างตื้นตันหัวใจ เขาคือเทพบุตรเขาคือผู้ชายแสนดี เขาคือคนที่เธอมอบหัวใจให้
(“แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะโอนให้”)
“ค่ะ วันนี้เอมหยุดงานสักวันนะคะ”
“ครับ” ไม่นานนักข้อความก็เด้งเข้า ชะเอมยิ้มอย่างดีใจเมื่อเห็นยอดเงินนั้น ร่างเล็กรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปกดเงิน
เสียงหัวเราะดังเสียงดังทำเอาชะเอมนึกแปลกใจ พอแต่งตัวเรียบร้อยก็รีบพาร่างของตนเดินออกมาจากห้องลงไปข้างล่าง
มารดาของเธอหัวเราะร่วนดูมีความสุข ข้างกายเต็มไปด้วยขวดเครื่องดื่ม
“นังเอม แกนี่มันตัวเงินตัวทองของฉันจริง ๆ เลย”
“นั่นน่ะสิ ฮ่า ๆ” โทมัสเอ่ยเสริม แล้วดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอลลงคอดังอึก ๆ
“แม่เอาเงินจากไหนมาซื้อเหล้าแยะแยะเนี่ย”
“ก็เงินแกนั่นแหละ”
“เงินเอม”
“ใช่”
“เฮ้อ แม่คงจะเมามาก จนพูดจาไม่รู้เรื่องแล้ว” ชะเอมเอ่ยออกมาอย่างเหนื่อยใจ
“แล้วแกจะไปไหน?”
“ไปหาป้าโซเฟีย”
“เออ ๆ รีบไปเถอะ” มารดาของเธอยกแก้วเหล้ากระดกรวดเดียว ราวกับมันเป็นเครื่องดื่มรสเลิศ ทั้งที่รสชาติมันไม่อร่อยสักนิด แค่เธอได้กลิ่นก็อยากจะอาเจียนแล้ว
“เฮ้อ!” นี่ไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก ชะเอมรู้สึกเอือมระอากับสิ่งที่พบเจอ นี่คือสิ่งที่เธอต้องอยู่กับมันมาตลอดหลายปี ชะเอมระบายลมหายใจแล้วเดินออกมา
เธออยากจะไปให้พ้นจากนรกขุมนี้ ครั้นจะจากไปเธอก็เป็นห่วงมารดา แต่ถ้าจะเอาไปด้วย พ่อเลี้ยงก็คงไม่ยอม
@โรงพยาบาล
“นี่คือเงิน 1 แสนโครนา เอมเอามาคืนป้าแล้วนะคะ” ชะเอมเอ่ยเเล้วยื่นเงินให้โซเฟียหลังจากที่เธอไปกดเงินจนได้จำนวนที่ต้องการ
“ขอบคุณมาก ๆ นะเอม ป้าจะได้เอาไปจ่ายค่าผ่าตัด”
“แล้วเควิลเป็นอย่างไรบ้างคะ?”
“นี่ก็เพิ่งผ่าตัดเสร็จ หลังจากนี้ก็ดูอาการกันต่อไป”
“ค่ะ เดี๋ยวเอมจะมาเยี่ยมเขาบ่อย ๆ นี่คือเงินอีก1หมื่นโครนา เอมให้ป้าเอาไว้ใช้ตอนเฝ้าเควิล” ชะเอมยื่นเงินให้โซเฟีย
“ขอบคุณนะ แล้ววันนี้เอมไม่ไปทำงานเหรอ?”
“เอมหยุดค่ะ เอมเครียด ๆ”
“เฮ้อ ป้าขอโทษนะที่เอ่อ...”
“ถ้าเป็นเอม เอมก็ทำแบบป้าค่ะ”
“ขอบคุณที่เข้าใจนะ”
“ค่ะ”
ติ้ง! เสียงข้อความไลน์ดังขึ้น ชะเอมขมวดคิ้วแล้วกดโทรศัพท์เพื่อเปิดดู เป็นไลน์ของธานินทร์ เธอรีบเปิดดูทันที
“สัญญา 6 เดือนได้เริ่มขึ้นแล้ว มาหาฉันที่คอนโดพีพี” ข้อความของธานินทร์ทำเอาชะเอมงุนงงมาก เธอยังไม่ได้เอาเช็คขึ้นเงินสัญญาจะเริ่มต้นขึ้นได้อย่างไร
เธอรีบกดโทรออก แล้วลุกเดินเลี่ยงออกมาเพื่อคุยโทรศัพท์
“ฮัลโหล”
(“มาหาฉัน สัญญามันเริ่มขึ้นแล้ว”)
“เอมไม่ได้เอาเช็คไปขึ้นเงิน มันไม่มีสัญญาอะไรทั้งนั้น และที่สำคัญเอมเอาเงินกับคุณพายุแล้ว”
“แม่เธอไม่ได้บอกเหรอว่ามาเอาเงินจำนวนเงิน 5 แสนโครนากับฉันแล้ว เช็คนั้นไม่มีความหมายอะไรแล้ว เธอจะขึ้นเงินไม่ขึ้นเงินสัญญาก็เริ่มขึ้นแล้ว”
“ห้ะ!” ชะเอมถึงกับอุทานออกมาอย่างตกใจ
“แม่เธอเอาเงินกับฉันแล้ว เธอต้องมาอ้าขาให้ฉัน”
“เอมจะยืมคุณพายุมาคืนคุณ”
“หึ! เธออยากอ้าขาให้มันใช่ไหม? คิดเหรอว่ามันจะสนใจเธอ”
“ถ้าเขายอมเอมก็ยินดี เอมยอมอ้าขาให้เขา เอมจะยืมเขามาคืนคุณ”
“ร่าน! ต่อให้เธอยืมไอ้พายุมาคืน ฉันก็ไม่รับ เธอต้องทำตามสัญญาที่ฉันพูดเอาไว้” ธานินทร์ตะเบ็งเสียงใส่โทรศัพท์เสียงดังจนชะเอมต้องเอาโทรศัพท์ออกจากหู
“เอมไม่ทำ เอมก็จะไม่อ้าขาให้คุณเหมือนกัน”
“เธอเจอฉันแน่ชะเอม!”
Dernier chapitre
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter 36 THE END
Chapter36เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นบนโต๊ะอาหาร วันนี้ทุกคนทานอาหารกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา คุณธานินทร์ไปเชิญแม่มาลีกับพ่อของฉันมาร่วมรับประทานอาหารด้วย ฉันรู้สึกมีความสุขมาก แต่ก็แอบเสียใจที่ผู้เป็นมารดาไม่ได้มาอยู่ร่วมรับประทานอาหารด้วย“เอม วันนี้พาผู้หญิง 2 คนมาให้รู้จัก” คุณพายุเอ่ยเเล้วยิ้ม“ใครเหรอคะ?” ฉันเอ่ยถาม ไม่รู้หรอกค่ะว่าผู้หญิงที่เขาหมายถึงคือใคร หรืออาจจะเป็นญาติของเขาก็เป็นได้“มาถึงเอมก็รู้เองแหละ” น้ำค้างเอ่ย คุณธานินทร์เลื่อนมือมาจับมือของฉัน เขาดูมีความสุขมากเลยค่ะกับการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งของเรา“รักเอมนะ”“ค่ะ”“แหวะ กูจะอ้วก!” คุณวิคเตอร์เอ่ยแล้วเดินเข้ามาพร้อมผู้หญิงคนหนึ่ง ถ้าให้เดาก็คงเป็นเมียของเขา“สัส”“ฮ่า ๆ” คุณวิคเตอร์หัวเราะร่าแล้วเดินมาหย่อนสะโพกนั่งลงเก้าอี้“เอมนี่คือเซลีนนะเป็นเมียของไอ้วิคเตอร์”“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ เธอยิ้มให้ฉันอย่างเป็นมิตร“สวัสดีค่ะ” หลังจากที่ทุกคนแนะนำตัวฉันฉันรู้จักเราก็รับประทานอาหารต่อไม่นานนักเสียงรถก็วิ่งมาจอดที่หน้าบ้าน ทุกคนดูตื่นเต้นและมองหน้ากัน“น่าจะมาแล้วแหละถ้าเอมเห็นผู้หญิงสองค
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter 35
Chapter35ฉันจ้องมองน้ำค้างที่ยังเชิดหน้าฉันอยู่ ถ้าเป็นสมัยก่อนตอนที่ฉันยังรักคุณพายุอยู่ ฉันคงจะหมั่นไส้เด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนี้เป็นแน่ ตอนนี้เธอนั่งตัวตรงไขว่ห้างแล้วกอดอกใบหน้าเรียวเล็กเชิดขึ้นเล็กน้อยดูจองหองมาก“น้ำค้าง” ฉันนั่งลงตรงข้าม แต่เธอยังเชิดหน้า ไม่คอเคล็ดก็ให้มันรู้ไป“มีอะไร” น้องแอบเสียงกระด้างเล็กน้อย ฉันยิ้มค่ะ ฉันมาอย่างเป็นมิตรน้ำค้างอาจจะให้อภัยฉัน“เอมขอโทษนะที่เคยคิดแย่งคุณพายุตอนนั้น”“ชิ” เธอจิ้ปากเบา ๆ“ตอนนี้เอมเข้าใจความรู้สึกของน้ำค้างแล้วในตอนนี้ ในเมื่อเรารักใครสักคนเราก็ไม่อยากจะถูกแย่ง หรือมีใครมาพรากเขาไปจากเรา” น้ำค้างก้มหน้าลงในระดับเดียวกันกับฉัน เธอมองหน้าแต่ยังไม่เอื้อนเอ่ยคำพูดใดออกมา“น้ำค้าง” ฉันจับมือน้ำค้าง เธอไม่สะบัดออก นั่นเท่ากับว่าฉันมีหวังที่เธอจะยกโทษให้“...”“เอมขอโทษ เอมอยากเป็นเพื่อนกับน้ำค้างนะ ตอนนี้เอมกำลังท้องลูกของคุณธานินทร์ เอมไม่มีทางที่จะไปแย่งคุณพายุอีก”“....”“คุณธานินทร์เขาคือผู้ชายที่เอมรักสมัยเรียนไฮสคูล แต่มีเหตุที่ทำให้เราเลิกกันไปหลายปี” ฉันเว้นวรรคเพื่อให้คนตรงหน้าอยากรู้ มันได้ผลค่ะเมื่อเ
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter 34
Chapter34เรามาทวนความทรงจํากันดูหน่อยดีกว่า” ธานินทร์เอ่ย“อะไรกันคะ มันยังไม่มืดเลย” ชะเอมรีบท้วงใบหน้าแดงก่ำ ธานินทร์ได้มองก็ยิ่งชอบ เขายื่นมือไปลูบแก้มของเธอเบา ๆ“มืดไม่มืดไม่ใช่ประเด็น ฉันรู้แต่ว่าตอนนี้ฉันอยากกินเธอ”“ว้าย! คะ... คุณธานินทร์คะ” ชะเอมหวีดร้องเมื่อถูกเขาช้อนตัวเธอขึ้นในอ้อมแขน ใบหน้าหวานจ้องมองเขาอย่างตื่นตระหนก ท่อนแขนกลมกลึงรอบคอชายหนุ่มเอาไว้แน่น“เรามาต่อแขนต่อขาลูกดีกว่านะ”“ไม่เอาค่ะ” ชะเอมเอ่ยพร้อมหลบสายตาของเขาที่มองเธอด้วยสายตากรุ้มกริ่ม“เฮ้อ” ยิวถอนหายใจออกมาแรงๆ เเล้วลากกระเป๋าวางในบ้าน “รีบไปเอากันให้เสร็จ ๆ เดี๋ยวผมจะเตรียมอาหารเตรียมยาไว้รอ“ฮ่า ๆ ไอ้เวร” ธานินทร์ถึงกับหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อได้ฟังประโยคที่ลูกน้องอื่น เขากระชับอ้อมกอดแน่น ๆ แล้วอุ้มชะเอมขึ้นไปข้างบน“เลือกหรือยังว่าอยากอยู่ห้องไหน?”“เอมเลือกห้องใหญ่สุดอยู่ตรงขวามือค่ะ”“งั้นเราไปฟิตเจอริ่งกันในห้องใหญ่นั่นแหละ”“บ้าอ่ะคุณธานินทร์”“บ้าอะไรถึงบ้าก็บ้ารักนะ” เขาเปิดประตูแล้วใช้เท้าปิดประตู เขาวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ“ฉันอยากจะตายอยู่แล้ว”“แต่เอมท้องอยู่ ถ้ารุนแรงไปมันก็ไ
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter 33
Chapter33“ถ้าฉันไม่ทำเรื่องเลวร้ายในวันนั้น ทุกอย่างมันคงจะดีกว่านี้ ลูกสาวของฉันก็คงจะไม่ต้องมีชะตากรรมที่เลวร้าย เราทั้งสองก็จะยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ทับทิมเอ่ยพลางถอนหายใจออกมาแรง ๆ หวนคิดไปถึงอดีตอันแสนเลวร้ายที่เธอเคยกระทำต่อแองจี้เพื่อนรักของเธอ“ถ้าไม่เกิดเหตุการณ์ไว้ในวันนั้น เราก็คงจะยังเป็นเพื่อนรักกัน”วันนั้น“ฮ่า ๆ” เสียงหัวเราะดังไปทั่วบริเวณ ทับทิมกับแองจี้นั่งดื่มฉลองเรียนจบกันอย่างครื้นเครง“อีจี้ แกอย่างเมานะเว้ย เดี๋ยววัตเขาไปอุ้มแกไปนอนไม่ได้” ทับทิมพยายามเอ่ยปรามเพื่อนเมื่อเห็นว่าแองจี้เริ่มลิ้นพันกัน เมื่อได้ดื่มของมึนเมาเข้าไป“ฮ่า ๆ วันนี้ฉันรู้สึกมีความสุขมาก ๆ เรียนจบแล้วแถมยังได้เกียรตินิยมอันดับ 1 อีกต่างหาก คงไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้วแหละ” แองจี้หัวเราะร่าในขณะที่ทับทิมสบตากับธีรวัฒน์ เท้าเล็กเขี่ยที่ขาของชายหนุ่มเบา ๆ เพียงแค่สบตาก็รู้ว่าคิดอะไรแต่มันก็แค่สัมพันธ์ทางกายเท่านั้น ไม่ได้รักไม่ได้ชอบ เป็นเพียงความสัมพันธ์แบบฉาบฉวย“งั้นดื่มให้เมาปลิ้นเลยแล้วกัน เดี๋ยวฉันช่วยวัตเก็บซากแกเอง” ทับทิมพูดติดตลก ในขณะที่แองจี้ยกแก้วเหล้ากระดกไม่หยุด ว
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter 32
Chapter32แก้วสีสันสดใสวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะชะเอมกำลังง่วนอยู่กับการทาสีแก้ว เธอบรรจงวาดรูปครอบครัวที่มีธานินทร์อยู่ด้วยอย่างเบามือ เป็นแก้วครอบครัวที่เขียนชื่อและวาดรูปเอาไว้ชัดเจน เธอยิ้มแล้ววางแก้วไว้อีกโต๊ะเพื่อรอให้แห้งวันนี้แก้วครอบครัวเสร็จไปหลายใบ เผื่อสักวันเธอจะมีโอกาสได้ส่งไปให้เขา ป่านนี้เขาคงจะคิดถึงเธอเหมือนที่เธอคิดถึงเขาเธอมาทาสีแก้วที่เหลือ พอทาเสร็จเธอก็เก็บแก้วครอบครัวที่ทำเอาไว้ครั้งก่อนใส่ในกล่องแล้วไปวาดรูปสัตว์น่ารักเอาไว้ให้มาลีขาย การได้ทำพวกของเหล่านี้มันทำให้เพลิดเพลิน ลืมเรื่องราวร้าย ๆ ไปได้ชั่วขณะครอบครัวบิดาของเธอทำงานหารายได้อยู่หลายอย่าง รวมถึงการทำแก้วเซรามิคด้วย โดยที่มาลีแม่ใหม่ของเธอทำเป็นทำอาชีพเสริม ส่วนบิดาของเธอทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง เวลาว่างก็จะช่วยกันทำแก้วทำขนมหลาย ๆ อย่างไว้ขาย“ชะเอมมีคนมาหาจ้ะลูก” มาลีเอ่ยพร้อมกับถือแก้วนมยื่นให้หญิงสาว“ใครเหรอคะ เขาได้บอกชื่อไหม”“เขาบอกว่าชื่อปั้นสิบกับวิคเตอร์จ้ะ” ชะเอมทำหน้าฉงน แล้วจัดแจงล้างมือแล้วรับแก้วนมมาดื่ม “ขอบคุณนะคะ”“รีบไปเถอะ เดี๋ยวคุณเขาจะคอยนาน”“ค่ะ” ชะเอมเดิ
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter 31
Chapter31“ผมอยากจะรู้ที่อยู่ของเอมครับแม่ทับทิม” ธานินทร์เอ่ยพร้อมกับส่งสายตาอ้อนวอน เขาอยากรู้ที่อยู่ชะเอม เขาจะรีบไปหาเธอกับลูกอย่างไม่ลังเลเลย เขาพร้อมที่จะสละทุกอย่างเพื่อได้อยู่กับเธอกับลูกทับทิมมองชายหนุ่มตรงหน้าแล้วพ่นลมหายใจออกมา ถึงจะอยากบอกเธอก็บอกไม่ได้“...”“แม่ทับทิมครับ ได้โปรดเถอะ”“เกรงว่าฉันจะบอกคุณไม่ได้ ฉันก็ไม่รู้ว่าเอมอยู่ที่ไหน ตอนเอมไปเอมไม่ได้บอกฉันค่ะ”“แม่ทับทิมครับ ตอนนี้ผมเป็นห่วงเอมมากนะครับ เธอจะไปใช้ชีวิตยังไงใครจะดูแลเธอ”“ฉันต้องขอโทษด้วยจริง ๆ” ทับทิมเอ่ย ถ้าบอกไปเธอเกรงว่าบุตรสาวกับหลานเธอไม่ปลอดภัย เธอเชื่อว่าแองจี้ไม่ยอมจบเรื่องนี้ง่ายๆแน่ อีกอย่างเธอรับปากกับแองจี้ไว้แล้วว่าจะไม่ให้ชะเอมข้องเกี่ยวกับธานินทร์อีกถึงจะสงสารบุตรเขยมากเพียงไร แต่ความปลอดภัยลูกกับหลานต้องมาก่อน“พวกเขาคือลูกเมียของผมนะครับ ผมอยากเจอพวกเขา ฮึก ๆ ได้โปรดบอกผมเถอะ” ธานินทร์เอ่ยเสียงสั่นเครือปนสะอื้น ส่งสายตาวิงวอน“ขอโทษนะคะ ฉันคงบอกอะไรคุณไม่ได้” คำตอบของทับทิมทำเอาธานินทร์แทบจะร้องไห้ออกมา ทับทิมรู้ว่าธานินทร์รักบุตรสาวของตน แต่เธอไม่สามารถบอ
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter24
Chapter24“ไม่มีทาง” ธานินทร์พูดเสียงกร้าว ไม่สนใจความรู้สึกของมารดาเลยแม้แต่น้อย ในเมื่อไม่ได้รักไม่ได้ชอบใครก็บังคับเขาไม่ได้“ลูกจะสี่สิบแล้วนะธานินทร์”“แล้วไงครับแม่ จะสี่สิบแล้วก็ไม่จำเป็นที่ผมจะต้องหมั้นหรือแต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รักนิครับ”“แม่อยากอุ้มหลานเข้าใจไหม ลูกไม่มีใครสักทีเมื่อไห
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter23
Chapter23“ตอนเย็นไปบ้านกับฉันนะ” ธานินทร์เอ่ยขณะที่ทายาให้หญิงสาวหลังจากรับประทานอาหารเสร็จ“เอมไม่ไปค่ะ เอมอยากกลับบ้านพักที่เอมเคยเช่าอยู่” ชะเอมปฏิเสธ เธอไม่อยากจะเจอแม่ของธานินทร์ ถ้าได้เจอกันแล้วเรื่องร้าย ๆ ไม่จบเป็นแน่“ใครจะยอมล่ะ” ธานินทร์ว่าแล้วทายาที่หน้าให้เธออย่างเบามือต่อ “ตาไม
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter22
Chapter22ธานินทร์ประชิดตัวชะเอม หญิงสาวถึงกับถอยกรูอย่างตกใจ“ฉันไม่ปล่อยเธอไป เธอเป็นของฉัน” ธานินทร์เอ่ย เขาจะไม่ยอมปล่อยเธอไป เขาจะกักขังให้เธออยู่ในอาณัติของเขา“ไม่ได้เป็น”“ให้ฉันรื้อฟื้นมันไหมชะเอม” มือสองข้างยันกำแพง ในขณะที่หญิงสาวอยู่ตรงกลางจ้องมองหน้าของเธอในระยะประชิด“...”“ล
บำเรอสวาทเทพบุตรเถื่อน Chapter21
Chapter21ปึก! ปึก! ปึก!เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังระงม พร้อมกับเสียงครางหยาบโลนดังไปทั่วห้อง มือเล็กของชะเอมจับที่แขนแกร่งของชายบนร่างเอาไว้แน่น“อ๊า” ธานินทร์กัดฟันกรอดกระแทกกระทั้นความเป็นชายเข้าไปในโพรงสวาทของหญิงสาว พร้อมกับงับยอดถันเบา ๆ อย่างหมันเคี้ยว“อื้อ... เอมเจ็บ อย่าทำแบบนี้” ชะเอ
Vous vous intéresseriez aussi à
