LOGINShare
บทที่ 26.1 จวนสกุลซ่งแทบกลายเป็นกลองเพลิง
publish date:
2026-11-10 18:56:26
Latest chapter
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 26.1 จวนสกุลซ่งแทบกลายเป็นกลองเพลิง
ซ่งย่วนหยวนขมวดคิ้วแน่น สายข่าวท่านย่าช่างไวเสียจริง นางกับท่านแม่ยังไม่ทันได้พักจากการเดินทางด้วยซ้ำ ท่านย่ามาหาเรื่องท่านแม่อีกแล้วใช่หรือไม่! รอบนี้อย่าคิดว่าจะได้เข้ามาเลย! หวางหลินทอดถอนลมหายใจเหนื่อยหน่าย นางไม่ปรารถนาอยากทะเลาะกับท่านหญิงหนิ่วเหยียนสักนิด ดังนั้นไม่พบหน้ายังดีเสียกว่า “ไปบอกท่านหญิง ข้ากับลูกป่วย ขอเวลาพักฟื้นร่างกาย หากพบท่านหญิงตอนนี้ อาจทำให้ท่านหญิงป่วยไปด้วย” วิธีการนี้ดีที่สุดแล้ว เป็นการปฏิเสธอ้อม ๆ หากพูดอย่างตรงไปตรงมา ย่อมเป็นการเสียมารยาทต่อมารดาซ่งอ๋อง คนเฝ้าประตูรับคำสั่งพระชายาซ่งอ๋องแล้วเสร็จก็ออกไปแจ้งตามที่นางต้องการ บริเวณหน้าประตู ท่านหญิงหนิ่วเหยียนรอฟังคำตอบโดยที่ข้างกายมีซูเฟ่ยเจียติดตามไม่ห่าง ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่บุตรชายไม่อยู่เมืองหลวง นางได้คุณหนูสกุลซูผู้นี้มาเยี่ยมเยียนบ่อยครั้ง ก่อเกิดเป็นความผูกพันยากจะตัดขาด เรื่องอยากให้ซ่งอี้หลุนรับซูเฟ่ยเจียเป็นชายารองยังเป็นเหมือนเดิม บัดนี้บุตรชายกลับมาแล้ว ตนจะเจรจาอีกครั้ง “ท่านหญิง พระชายากับบุ
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 25.2 หยวนเอ๋อร์ทุกข์ใจ
เมื่อคืนนางยังไม่หลับ แค่เพียงอยากให้พวกท่านได้พูดคุยกันตามประสาภรรยาและสามี ซึ่งนางได้ยินทุกอย่างจนกระจ่าง บัดนี้หยวนเอ๋อร์ทุกข์ใจมาก ท่านพ่อจะไม่อยู่ด้วยกันแล้วจริง ๆ หรือ? พอนึกถึงประโยค ‘ท่านพ่อจะไม่อยู่ด้วยกัน’ ในอกทารกก็เจ็บแปล๊บ ๆ มิอาจหักห้ามน้ำตาให้รินไหลอาบแก้มยุ้ยได้สักนิด ร่างกายเจ้าก้อนแป้งสั่นระริกเหมือนลูกนกตกน้ำ ซ่งอี้หลุนพลันตระหนก ดีดตัวลุกออกจากตั่งนิ่มเพื่อไปปลอบลูกทันที การที่ซ่งอ๋องขยับร่างกายกะทันหัน ทำให้หวางหลินตื่นขึ้นมาด้วย พอหญิงสาวเห็นลูกร้องไห้ก็ตามสามีไปช่วยปลอบ ซ่งย่วนหยวนเสียใจมาก นางร้องไห้ตัวสั่นระริก แม้ท่านพ่อท่านแม่พยายามพูดโน้มน้าวเท่าใด ก็มิอาจทำให้อารมณ์ดีได้เลย ซ่งอี
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 25.1 หยวนเอ๋อร์ทุกข์ใจ
หวางหลินสบสายตาซ่งอ๋องนิ่งเงียบ รอฟังความจริงจากปากเขา ซ่งอี้หลุนมองซ้ายมองขวา ครั้นเห็นเงาทหารด้านนอกอยู่ห่างจากกระโจมค่อนข้างมากก็วางใจ จึงใช้น้ำเสียงเบาพูดกับภรรยา “ข้าคาดว่าพิษซวี่ในร่างกายเกิดจากไทเฮา เป็นตอนที่ข้าเข้าเฝ้าไทเฮา ได้ดื่มชาที่ตำหนักฉือหนิง ตอนนั้นรู้สึกร้อน แต่พอพบท่านหมอกลับตรวจไม่พบอะไร” ซ่งอี้หลุนย้อนนึกไปถึงตอนที่กลับเมืองหลวง พอเข้าเฝ้าฮ่องเต้เรียบร้อย ไทเฮาเรียกเขาไปเข้าเฝ้าเพื่อมอบรางวัลเป็นหยกอันล้ำค่า และชักชวนดื่มชาชั้นดีพร้อมนั่งพูดคุยเกี่ยวกับทุกข์ของประชาชน ภายหลังเมื่อให้ท่านหมอทหารตรวจก็ไม่พบความผิดปกติ เพราะพิษซวี่ต้องใช้เวลาในการซึมเข้าสู่ร่างกายก่อนจึงจะทราบผล “…” หวางหลินกล่าวสิ่งใดไม่ออก ตื่นตระหนกกับเรื่องที่เพิ่งรับรู้ ไทเฮาเป็นพระมารดาฮ่องเต้พระองค์ปัจจุบัน และฮ่องเต้โปรดปรานซ่งอ๋อง ไว้วางใจให้เป็นแม่ทัพใหญ่ ควบคุมเหล่าทหาร ในเมื่อพระโอรสชื่นชมซ่งอี้หลุนถึงขั้นพระราชทานยศอ๋องศักดินาให้ เหตุใดคนเป็นมารดาจึงทำเช่นนี้ “ไทเฮารักพระโอรสตนเองมาก ข้าเดาว่าไทเฮาทรงกลัวที่ข้ามีกำล
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 24.2 เจ้าคือความรักของข้า
ซ่งอี้หลุนมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า เขารอวันนี้มานานแล้ว ในที่สุดก็ได้ยินกับหูตนเองว่าหวางหลินรักเขา ช่างเป็นความรู้สึกดีที่ยากเกินจะบรรยาย แต่เพราะกลัวภรรยายังคิดมากเรื่องพิษซวี่ เขาจึงเอ่ยหยอกเย้า “ตั้งแต่เมื่อใด ใช่ค่ำคืนเข้าหอหรือไม่” ดวงหน้างามขึ้นสีแดงระเรื่อ หญิงสาวรีบเบือนหน้าหนีสามี หากแต่จู่ ๆ คนตัวโตกว่ากลับขึ้นคร่อมนาง ทาบทับไม่ให้หนี เพียงครู่เดียวเขาก็จับใบหน้าให้หันไปดังเดิม ก่อนที่จะประกบจูบลงมาอย่างดุดัน หวางหลินเผลอไผล ปล่อยให้เขาจุมพิตตามใจ จูบของซ่งอ๋องครานี้ทั้งเร่าร้อนและลึกซึ้ง พอขบเม้มริมฝีปากจนพอใจก็แทรกเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปาก กวาดชิมความหอมหวานอย่างตะกละตะกลาม มิหนำซ้ำมือซ่งอ๋องไม่หยุดนิ่ง เขาล้วงเข้าไปในสาบเสื้อภรรยา หมายจะกอบกุมเต้าอวบอิ่มที่โหยหา
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 24.1 เจ้าคือความรักของข้า
หวางหลินมองใบหน้าหล่อเหลาเพื่อคอยคำตอบ เขาเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ของแคว้นโตวหลี่ ย่อมแข็งแรงกว่าคนทั่วไป การที่เจ็บป่วยถึงขั้นทนไม่ไหว นางมิอาจมีความคิดที่ดีได้เลย “หวางหลิน ข้าโดนพิษซวี่ แต่ตอนนี้ข้าสบายดี เจ้าดูสิ ข้าเหมือนคนป่วยหรือ” ซ่งอี้หลุนพยายามใช้น้ำเสียงสดใสพูดกับหวางหลินพร้อมหมุนตัวให้นางพินิจมองตนเอง แม้รู้ตัวเองดีว่าพิษนี้ไม่มีทางแก้ แต่เขาอยากใช้เวลาที่เหลือ อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขมากกว่าเต็มไปด้วยความทุกข์ หวางหลินนิ่งอึ้ง ในอกเจ็บปวดราวกับมีเข็มทิ่มแทงลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหตุใดนางจะไม่รู้ว่า ‘พิษซวี่’ ร้ายแรงเพียงใด พิษซวี่ไม่มียาถอนพิษ คนที่ได้รับพิษนี้ หลังอาการเปิดเผยออกมา สามารถมีชีวิตบนโลกต่ออย่างเต็มที่เพียงหนึ่งปี “ใครเจ้าคะ ใครเป็นคนทำ” หวางหลินกำมือแน่น น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวโกรธ ดวงตาแดงก่ำ คนผู้นั้นว่างมากหรืออย่างไรจึงคิดสังหารสามีของนาง “เรื่องนี้...ข้ายังไม่แน่ใจ”ซ่งอี้หลุนเลือกปิดบังเรื่องนี้ก่อน เขาไม่ต้องการให้นางก้าวเดินเข้าไปในวังวนแห่งการแก้แค้น ยิ่งให้คนผู้นั้นทราบไม่ได้ว่าเขาจ
บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย บทที่ 23.2 ต่อให้มีเวลาหนึ่งวันก็จะใช้หนึ่งวันไว้รักนาง
แต่เรื่องนี้มีเพียงท่านหมอตอบคำถามได้ ชายหนุ่มหยิบผ้าขาวสะอาดออกจากแขนเสื้อ เช็ดคราบเลือดที่เปื้อนมุมปากแล้วรีบเร่งไปยังกระโจมท่านหมอ พอมาถึงกระโจม ท่านหมอก็ปรี่มาต้อนรับ คารวะซ่งอี้หลุนอย่างนอบน้อม “ท่านอ๋อง เจ็บป่วยตรงที่ใดขอรับ” “ข้ารู้สึกไม่ดี ทรมานทั่วร่างกาย เมื่อครู่ยังกระอักเลือดออกมาด้วย” ซ่งอี้หลุนอธิบายอาการของตนเองให้ท่านหมอฟังทุกประการ เพื่อให้การวินิจฉัยโรคออกมาแม่นยำและรวดเร็ว ท่านหมอได้ยินสิ่งที่ซ่งอ๋องพูดก็ตระหนก เขาเชิญผู้ป่วยนั่งตั่งนิ่ม ก่อนจะเริ่มตรวจชีพจร เมื่อตรวจชีพจรซ่งอ๋อง สีหน้าท่านหมอพลันเคร่งเครียด ชีพจรของซ่งอ๋องค่อนข้างสับสน ราวกับในร่างกายมีพิษสะสม เดิมทีเพราะร่างกายแข็งแรงจึงไม่แสดงอาการ แต่พอนานวันเข้า เมื่อพิษเริ่มแทรกซึมผ่านกระแสเลือ
You May Also Like
ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.8K viewsพันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่44.4K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว409.9K viewsข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม32.9K viewsกลวิธีหลบหนีสามีตัวร้าย
เทียนสื่อ256 viewsนิยายเซต ข้ามภพมาทวงแค้นให้เจ้าของร่างยุค80 (3 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ261 viewsเล่ห์ร้าย รักต้องห้าม
กัวซืออวี่104 viewsชายาตัวร้ายไม่สมควรตายดี
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว2.0K views
