Home / รักโบราณ / บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย / บทที่ 6.1 นางร้ายคิดหนี

Share

บทที่ 6.1 นางร้ายคิดหนี

last update publish date: 2026-10-06 23:01:13

หลังพระชายาซ่งอ๋องกินยาบำรุงร่างกายเสร็จ ปิงปิงจึงยกถาดบรรจุถ้วยยาออกจากห้อง หวางหลินหันมองบุตรสาวก็เห็นว่าหลับแล้ว นางเดินกลับไปนอนบนเตียง ดึงเจ้าก้อนแป้งเข้าสู่อ้อมกอด ครั้นขอบตาเด็กทารกมีคราบน้ำตาติดอยู่ คนเป็นแม่มองแล้วหัวใจอ่อนยวบ

            หญิงสาวกำมือแน่น ความผิดหวังประดังประเดเข้ามาในหัว

            ซ่งอ๋องไม่ตอบจดหมายเรื่องการมีลูก พอกลับถึงจวนไม่มาหา ถึงโกรธเกลียดนางแค่ไหน ซ่งย่วนหยวนเกี่ยวอะไรด้วย อย่างน้อยมาหาลูก พูดคุยกับเจ้าก้อนแป้งสักนิดก็ยังดี

            เดิมทีตนอยากอยู่ในจวนแห่งนี้อย่างสงบสุขพร้อมหยวนเอ๋อร์ แต่พอพฤติกรรมของซ่งอ๋องเป็นเช่นนี้ นางคงต้องทบทวนตนเองใหม่

            สินเดิมมีติดตัว การจะหนีไปพร้อมลูกแล้วทิ้งหนังสือหย่าฉบับหนึ่งไว้ มิใช่เรื่องยากเลย

            อีกอย่าง...ซ่งอ๋องจะได้ทำหน้าที่ลูกกตัญญู ยอมแต่งคุณหนูสกุลซูเข้ามาในจวน และมิใช่ชายารอง แต่เป็นพระชายาเอก

นางคิดผิดแท้ ๆ ที่อยากให้ลูกมีทั้งพ่อและแม่ ไม่ตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน แต่หากพาซ่งย่วนหยวนหนีไปไกล ๆ รอบข้างไร้คนรู้จัก ตนและเจ้าก้อนแป้งคงได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

            ลูกไร้พ่อ นางจะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้เอง ซ่งย่วนหยวนไม่มีทางรู้สึกขาดความอบอุ่น

          หวางหลินเอื้อมมือเช็ดคราบน้ำตาเด็กทารกตัวขาวอวบ หากยังให้หยวนเอ๋อร์อาศัยในจวนนี้ต่อ เมื่อซ่งอ๋องแต่งชายารองเข้ามา อนาคตยิ่งไม่ไปกันใหญ่หรือ

            นางขอพาลูกหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ดีกว่า...

            พอตัดสินใจดีแล้ว หวางหลินจึงปิดเปลือกตา นอนหลับใหลตามลูกไป

            กลางดึกอันเงียบสงัด ในความฝันซ่งย่วนหยวน ทารกเห็นว่าบิดามาหาตน ใบหน้าของท่านหล่อเหลามาก คิ้วเข้มพาดเฉียง จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาคมกริบดุจปลายกระบี่ ริมฝีปากหยักบาง ยิ่งยามยิ้มมุมปากก็เผยเสน่ห์อันน่าหลงใหลออกมา

            ใบหน้าเช่นนี้คือท่านพ่อของนางจริง ๆ

            ขณะส่งยิ้มยังเอื้อมมือมาลูบศีรษะเบา ๆ มองด้วยแววตาอ่อนโยนรักใคร่ ซ่งย่วนหยวนไม่อาจสะกดกลั้นน้ำตา ได้แต่ปล่อยให้ไหลรินอาบแก้มยุ้ยด้วยความตื้นตันใจ อยากเก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ให้นานแสนนาน

            กระทั่งเด็กหญิงตื่นมาในตอนเช้า คราบน้ำตาก็ยังติดบนแก้มกลมเหมือนซาลาเปา

            จนป่านนี้ ท่านพ่อก็ไม่มาหา คงเพราะคิดถึงมากเกินไปจึงเก็บเอามาฝันกระมัง ช่างน่าปวดใจยิ่งนัก

            จวนสกุลซ่งค่อนข้างครึกครื้น เนื่องจากทุก ๆ ปีจะมีการเปิดจวนแจกจ่ายสมุนไพรหายากแก่ชาวบ้านที่ขาดแคลนเพื่อการสร้างกุศล เรื่องนี้เกิดจากความคิดของท่านหญิงหนิ่วเหยียน นับตั้งแต่บิดาซ่งอี้หลุนจากไป นางมักจะแจกสมุนไพรหายากทุกปีเสมอมา

            ปีนี้หนิ่วเหยียนได้ซูเฟ่ยเจียมาเป็นลูกมือ ช่วยจัดสรรสั่งซื้อสมุนไพรจากหลากหลายเมือง ทุกอย่างจึงพร้อมแจกจ่ายชาวบ้านครบครันทันเวลา

            สตรีนิสัยดี ชาติตระกูลสูงส่ง หากแต่งเข้าจวนอ๋องย่อมช่วยเกื้อหนุนซ่งอี้หลุนให้มีอำนาจเพิ่มขึ้นในราชสำนัก ผิดแปลกจากหวางหลิน บุตรสาวพ่อค้าที่ไร้ยศตำแหน่งขุนนางผู้นั้น

            ลูกที่เกิดจากหวางหลินใช่เลือดเนื้อแท้ ๆ ของบุตรชายนางรึไม่ เรื่องนี้ยังค้างคาใจ อีกทั้งจะให้นางไว้ใจสตรีที่ซ่งอี้หลุนได้มาเพราะเรื่องตกน้ำได้อย่างไร?

            “ท่านป้าเจ้าคะ โต๊ะแจกของตั้งเรียบร้อยแล้ว ข้าช่วยประคองท่านไปข้างนอกดีหรือไม่เจ้าคะ” เสียงซูเฟ่ยเจียเรียกท่านหญิงหนิ่วเหยียนออกจากภวังค์ ก่อนหน้านั้นหญิงวัยกลางคนนั่งที่ศาลากลางสวน รอบ่าวไพร่ในจวนจัดของโดยมีซูเฟ่ยเจียดูแล      เมื่อบุตรสาวเสนาบดีเรียกตน ทุกอย่างย่อมจัดเตรียมพร้อมแล้ว

            หนิ่วเหยียนยิ้มแย้มมองซูเฟ่ยเจีย “ท่านป้าอะไรกัน เรียกท่านแม่เถอะ เดี๋ยวเราก็เกี่ยวดองกัน”

            ซูเฟ่ยเจียก้มหน้างุด แก้มสองข้างค่อย ๆ กลายเป็นสีแดงระเรื่อ “ยังเจ้าค่ะ ข้ายังเป็นคุณหนูสกุลซู หากท่านอ๋องได้ยินคงไม่ดี”

            “ถ่อมตัวยิ่งนัก หากข้ามีลูกสะใภ้เช่นเจ้า ชีวิตบั้นปลายคงมีความสุข” หนิ่วเหยียนชื่นชมซูเฟ่ยเจียไม่หยุด

            “พระชายาเองก็ดีเช่นกันนะเจ้าคะ”

            “ดีอะไรกัน” หนิ่วเหยียนเสียงแข็งโดยพลัน เผลอทำตาขวางใส่ซูเฟ่ยเจียอย่างไม่ทันตั้งตัว

            “ขออภัยเจ้าค่ะ” ซูเฟ่ยเจียมีอาการเลิ่กลั่ก รีบโค้งคารวะสุดตัวอย่างสำนึกผิด นางอยากเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ที่ดีในสายตาท่านหญิงหนิ่วเหยียน

            สตรีวัยกลางคนเห็นสีหน้าซูเฟ่ยเจียซีดเผือดก็รีบโบกไม้โบกมือ เอ่ยออกมาอย่างรวดเร็ว “ข้าไม่ได้ว่าเจ้า ไปเถิด พวกเราออกไปแจกสมุนไพรทำความดีกัน”

            ซูเฟ่ยเจียเงยหน้ามองท่านหญิงหนิ่วเหยียนด้วยรอยยิ้มพร้อมกลับมายืนตรงตามปกติ บัดนี้แววตามารดาท่านอ๋องฉายชัดความใจดี มิใช่เกรี้ยวโกรธแบบเมื่อครู่แล้ว นี่สินะคือข้อดีของบุตรสาวขุนนางตำแหน่งใหญ่ในราชสำนัก ไม่ว่าไปไหนก็มีคนรักใคร่เอ็นดู

            หญิงสาวจับจูงแขนมารดาบุรุษหมายปองออกจากจวน แต่พอออกไปด้านนอก พ่อบ้านเก่าแก่ประจำสกุลซ่งก็ปรี่เข้ามาหาท่านหญิงหนิ่วเหยียน สีหน้าฉายความกังวลสิบในสิบส่วน

            “มีอะไรหรือพ่อบ้านจาง” หนิ่วเหยียนสอบถามคนในจวนตนพลางเลิกคิ้วขึ้นสูง

            “ท่านหญิง ปกติการแจกสมุนไพร ทุกปีจวนของเราจะจ้างหมอสมุนไพรมา เพื่อที่จะได้แจกตามอาการของชาวบ้าน แต่วันนี้หาไม่ได้จริง ๆ ขอรับ เพราะหมอสมุนไพรรถม้าคว่ำได้รับบาดเจ็บ จะทำอย่างไรดี หากแจกผิดพลาด แทนที่จะได้ประโยชน์ กลับให้โทษมากกว่า”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย   บทที่ 29.2 แผนร้ายของฟู่เจียเหม่ย

    พอใช้ลิ้นเลียขนมกุ้ยฮวา น้ำลายเจ้าก้อนแป้งไหลเปื้อนตามขอบปากลงมาเรื่อย ๆ หวางหลินต้องหยิบผ้าที่พาดไว้บนไหล่เช็ดให้ลูกบ่อยครั้ง แต่ยามเห็นท่าทางของหยวนเอ๋อร์มีความสุข คนเป็นแม่ก็พลอยสุขใจ เพียงไม่นานขนมกุ้ยฮวาชิ้นแรกก็ดูเหมือนจะละลาย ซ่งอี้หลุนจึงหยิบชิ้นใหม่มาให้ลูกเลียอีกครั้ง เจ้าก้อนแป้งตั้งใจกินมาก อีกทั้งแววตาลูกก็เต็มไปด้วยความสุขกว่าตอนไหน “ไว้ฟันขึ้น พ่อจะให้ห้องครัวทำขนมให้เจ้าเยอะ ๆ” “แอ้ แอ้ แอ้ แอ้ แอ้” หยวนเอ๋อร์อยากกินเป็ดย่าง ซ่งย่วนหยวนเปล่งเสียงอู้อี้ในลำคอเพราะยังกินขนมอยู่ อันที่จริงนางนึกถึงกลิ่นหอมกรุ่นยามย่างกับไฟของเป็ดต่างหาก แต่เพราะมีโอกาสได้กินขนม นับว่าดีกว่าข้าวบด นางจึงรับไว้โดยไม่เกี่ยง อย่างน้อยขนมกุ้ยฮวาก็มีรสชาติมากกว่าข้าวบด กินซ้ำ ๆ นางก็เบื่อเป็นนะ ซ่งอ๋องและพระชายาเห็นลูกกินอย่างมีความสุขจึงปล่อยเจ้าก้อนแป้งกินไปเช่นนั้นกระทั่งขนมกุ้ยฮวาในจานละลายครบทุกชิ้นค่อยพากันกลับเข้าไปเรือนนอน บนเตียง ซ่งย่วนหยวนได้นอนตรงกลาง ขนาบข้างด้วยท่านพ่อท่านแม่ เด็กทารกมี

  • บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย   บทที่ 29.1 แผนร้ายของฟู่เจียเหม่ย

    สีหน้าท่านหญิงหนิ่วเหยียนพลันซีดเผือดเมื่อหลานสาวไม่สนใจกัน จากที่เคยคิดว่าด่านนี้ง่ายที่สุด คงต้องทบทวนใหม่ หรือหยวนเอ๋อร์ไม่โปรดปรานการกิน แต่ชมชอบของเล่น เอาเถอะ ลองดูก่อนไม่เสียหาย “หยวนเอ๋อร์ ในตลาดมีร้านของเล่นเปิดใหม่ ย่าพาไปดีหรือไม่ เจ้าอยากได้สิ่งใด ย่าซื้อให้ทุกอย่าง” สุดท้ายเด็กก็ชื่นชอบของเล่น หากนางใช้สิ่งนี้หลอกล่อซ่งย่วนหยวน คนเป็นหลานอาจอยากเข้าหาย่าเช่นตน พอกล่าวจบ ท่านหญิงหนิ่วเหยียนก็รอดูปฏิกิริยาของซ่งย่วนหยวน แต่แทนที่หยวนเอ๋อร์จะหันมาสนใจกัน กลับผินหน้ามองออกไปยังหน้าต่าง ราวกับท่านย่าผู้นี้เป็นอากาศอย่างไรอย่างนั้น ซ่งอี้หลุนคิดว่าบุตรสาวคงโกรธมาก หน้าท่านหญิงหนิ่วเหยียนยังไม่อยากมอง จึงตัดสินใจออกปากอีกครั้ง “ท่านแม่กลับไปทบทวนตนเองเถิด” หลังบุตรชายเอ่ย หญิงวัยกลางคนเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เอ่ยขึ้น “เช่นนั้นแม่กลับก่อน” น้ำเสียงท่านหญิงหนิ่วเหยียนเบาหวิวเหมือนคนไม่มีแรง ก่อนออกจากห้องโถงพยายามกวาดสายตามองทุกคนวิงวอน แต่ซ่งอี้หลุน หวางหลิน แ

  • บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย   บทที่ 28.2 กลายเป็นท่านย่าต้องเข้าหาหยวนเอ๋อร์

    ทว่าซ่งย่วนหยวนไม่แม้แต่จะสบสายตาท่านย่า ผินหน้าหนีราวกับรำคาญคำพูดชื่นชมเมื่อครู่ ท่านหญิงหนิ่วเหยียนรู้สึกเจ็บปวดกลางอก แววตาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด นี่ตนน่ารังเกียจถึงขั้นนี้เลยหรือ แม้แต่หลานแท้ ๆ ยังเมินเฉยกันได้ หญิงวัยกลางคนทอดถอนลมหายใจ ก่อนจะหันไปสบสายตาบุตรชายอย่างรู้สึกผิด “ท่านอ๋อง แม่ขอโทษ เรื่องเช่นเมื่อคืนจะไม่ให้เกิดขึ้นอีก” หลังบุตรชายออกมาจากห้องโถง เอ่ยประโยค ‘เก็บคำขอโทษของท่านแม่ไปเถอะ ท่านทำให้ข้าผิดหวังจริง ๆ’ ออกมา ทั้งค่ำคืนนั้นตนมิอาจข่มตาหลับได้เลย รู้สึกผิดกับบุตรชายเป็นอย่างมาก หากไม่ได้มาขอโทษด้วยตนเอง คงอึดอัดในใจและค้างคาไม่จบสิ้น ส่วนเรื่องซูเฟ่ยเจีย นางตระหนักว่าอี

  • บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย   บทที่ 28.1 กลายเป็นท่านย่าต้องเข้าหาหยวนเอ๋อร์

    “อืม ข้าง่วง” ต่อให้เขามีความต้องการมากเพียงใด นางไม่มีทางยอมแล้ว ผ่านมาหลายครั้ง ป่านนี้ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดคงไม่หลงเหลือ ซ่งอี้หลุนทอดมองภรรยา บัดนี้ท่าทางนางไม่ไหวแล้วจริง ๆ เปลือกตาคล้ายหนักอึ้งเหมือนคนง่วง หากเขายังเคี่ยวกรำต่อก็ดูใจร้ายมากเกินไป ชายหนุ่มดึงภรรยาเข้ามากอดแนบอก ลูบศีรษะนางเบามือ “นอนเถิด ข้าไม่ทำอะไรเจ้าแล้ว” ค่ำคืนที่ผ่านมา หวางหลินมอบความสุขอันหวานล้ำให้เขามากมาย ในเมื่อนางเหนื่อยล้าก็ไม่ควรทำต่อ หวางหลินยังไม่ทันฟังคนเป็นสามีบอกว่าจะไม่ทำอันใดก็นอนหลับไป ซ่งอี้หลุนเอื้อมมือจับเส้นผมดำขลับที่ปรกหน้าทัดหูภรรยา ก่อนจะลูบไล้ตามกรอบหน้างามด้วยความรักใคร่ ก้มลงจุมพิตหน้าผากครั้งหนึ่ง ชีวิตนี้สิ่งที่เขาเลือกเองและไม่เคยเสียใจนั่นก็คือแต่งหวางหลินเป็นพระชายา ส่วนลึกก็หวังว่าจะมีโอกาสอยู่กับนางมากกว่าหนึ่งปี หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น... ด้วยกลับจากปราบกบฏ เขาจึงมีวันหยุดหลายวัน หลังจากนี้คงได้อยู่กับครอบครัวมากหน่อย ซ่งอี้หลุนมองหวางหลินต่อครู่หนึ่ง ค่อยปิดเปลือกตาหล

  • บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย   บทที่ 27.2 พระชายาช่างหอมหวานยิ่งนัก

    ชายหนุ่มจึงถูส่วนหัวบานหยักขึ้นลงซ้ำ ๆ เฝ้ารอการอ้อนวอนของภรรยา มีหรือหวางหลินจะมองไม่ออกว่าซ่งอี้หลุนต้องการแกล้งนาง หญิงสาวย่นจมูกใส่สามี เตรียมขยับตัวหนีจากอีกฝ่าย แต่ซ่งอี้หลุนไม่ยอม จับความเป็นบุรุษเพศส่งเข้าไปในกลีบกุหลาบทันที เพราะไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งนานมากแล้ว ช่องทางรักหวางหลินคับแคบมาก ซ่งอี้หลุนจึงส่งเข้าไปอย่างยากลำบาก เขาพยายามกัดฟัน ค่อย ๆ ส่งเข้าไปกระทั่งลึกสุดทาง คนตัวโตกว่าแช่ความแข็งขืนไว้เช่นนั้น ยังไม่ยอมขยับร่างกาย สายตาคมกริบจับจ้องมองสตรีใต้ร่าง แววตารักใคร่หวงแหน ใครหน้าไหนก็อย่าได้มีโอกาสเห็นความงามเหมือนกับตน “หลินหลินคนดี เจ้าชอบหรือไม่” ซ่งอี้หลุนยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ เขายังไม่ขยับเข้าออกเพราะต้องการหยอกเย้าหวางหลินให้เขินอาย&nb

  • บุตรสาวตัวกลมของนางร้าย   บทที่ 27.1 พระชายาช่างหอมหวานยิ่งนัก

    หวางหลินถูกจับจูงมือมาถึงเรือนนอนอีกหลัง พอปิดประตูเรียบร้อย ซ่งอ๋องก็ผลักนางเข้ากำแพง ฉับพลันข้อมือเรียวถูกเขารวบขึ้นเหนือศีรษะ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาจูบดุดัน ดูดดึงอย่างหิวโหย ก่อนที่จะแทรกลิ้นตักตวงความหอมหวาน หวางหลินสุขใจ ไม่ว่ายามใด รสจูบสามีก็ทำให้นางวาบหวามได้ทุกครา แม้ลมหายใจแทบจะถูกเขาเอาไปจนหมดสิ้นก็ตาม เขาจุมพิตนางเนิ่นนาน เวลาผ่านไปนานเท่าใดก็ไม่ทราบได้ จวบจนเสียงลมหายใจหอบถี่ดังขึ้นพร้อมกับค่อย ๆ ถอนจุมพิตออก หวางหลินจึงเงยหน้ามองซ่งอ๋อง แววตาอ่อนระทวย บัดนี้ตามกรอบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยเหงื่อ สีหน้าเขาแดงก่ำ มองมายังนางด้วยสายตาทรมานยากจะทานทน อันที่จริงก็พอเดาออกว่าเขาพบเจอกับเรื่องใดมา แต่นางอยากเอ่ยถามให้แน่ชัดอีกครั้ง “ท่านอ๋อง เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ” “ข้าไปคารวะท่านแม่ที่จวนสกุลซ่ง นึกไม่ถึงว่าท่านยังมีความคิดอยากรับซูเฟ่ยเจียให้เป็นชายารองของข้า นางวางยาปลุกกำหนัดในชา จากนั้นก็ออกจากห้องไป และซูเฟ่ยเจียก็ออกมาจากหลังฉากกั้น ถอดอาภรณ์ยั่วยวนข้า...” หวางหลินตื่นตระหนก แต่ไม่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status