Mag-log inหลายปีต่อมา "ป๊าก้าบ~" เสียงเรียกเด็กชายผมสีน้ำตาลอ่อน เรียกความสนใจของเซนจากหน้าจอได้ป็นอย่างดี ลูกชายวัยสามขวบเดินเข้ามาภายในห้องทำงานที่ไม่ได้ล็อกประตูด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม "ครับ ออสโลเรียกป๊าทำไมครับ" คนเป็นพ่อเดินเข้าไปอุ้มลูกชายมานั่งบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะหลุบตามองมือเล็กๆ ที่เปื้อนขนแมว "ไ
เปิดประตูพร้อมกับออกแรงดันแผ่นหลังสามีเข้าห้องเบาๆ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของคนเป็นลูกน้อง ดีนส์มองใบหน้าหวานที่ดูไม่ทุกข์ร้อนที่สามีเจ็บป่วยด้วยความสงสัย ยิ่งรอยยิ้มมีพิรุธนั่นยิ่งทำให้เขาสงสัย “นายหญิงท้องหรือเปล่าครับ” แกร๊ก มือที่จับลูกบิดค้างไว้ชักมือกลับด้วยความตกใจ พริมโรสหันขวับมองมือขวาข
หนึ่งปีต่อมา เจ้าของร่างสูงนั่งทำงานภายในห้องทำงานหรูอย่างเคร่งเครียด เนื่องจากอยู่ในช่วงส่งเอกสารภาษีประจำปี ปกติงานพวกนี้เจ้านายของเขาจะเป็นคนตรวจสอบมันด้วยตนเอง แต่หลังจากกลับฮันนีมูนที่สแกนดิเนเวีย ทั้งคู่กลับเดินทางไปญี่ปุ่นต่อ งานของนายทั้งหมดที่เขาเป็นคนแบกรับคนเดียวตลอดหนึ่งเดือน จึงยังค
ใช้แก้มตัวเองถูไถกับคนตัวเล็ก จนคนถูกกระทำหัวเราะออกมาทั้งที่ใบหน้ายังมีคราบน้ำตา "ใจดีมาก ใส่ใจคนอื่น" เขาชมเปาะจากใจ "จริงเหรอ...ชมอีกสิ" "..." "นะ...ชมเตยอีก ชมอีกๆ" เขย่าท่อนแขนแข็งแรงรบเร้าอย่างเอาแต่ใจ ดีใจเพราะถูกเขาชม ปกติเธอไม่ค่อยถูกชมว่าใจดีกับใคร หากถูกชมว่ากวนประสาทเก่ง หรือเผ
ใบเตยในชุดเดรสน่ารักสมวัยนั่งอยู่หน้ากระจกให้เจ้าของห้องหวีผมให้ ผมยาวสลวยถูกหวีจนเงางาม ก่อนที่มือใหญ่จะบรรจงถักเปียให้คนตัวเล็กอย่างใจเย็น ชุดที่ใส่อยู่เขาก็ซื้อมาให้ ชุดชั้นในก็ด้วย ผมของเธอ เขาก็เปิดยูทูปดูไปด้วย หัดถักไปด้วยจนดูดีและเรียบร้อย “เตยทำเองก็ได้นะคะ” เงยหน้ามองสบตาคนที่ยืนอยู่
ดีนส์อุ้มกระเตงเธอมานั่งที่หน้ากระจก เปิดไฟในห้อง ก่อนจะเดินมาเปิดลิ้นชักหยิบสำลีกับน้ำยาลบเครื่องสำอางออกมาเทลงบนสำลี "ทำไมมีของแบบนี้คะ หรือว่าพาผู้หญิงมาค้างบ่อย" เคยได้ยินจากเพื่อนว่า ผู้ชายบางคนหลังจากผ่านการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน เขาจะดูแลคู่นอนตนเองดุจเจ้าหญิงแทนการปลอบโยนความดิบเถื่อนบนเตี
“เมื่อไหร่จะเรียกฉันว่าพี่บ้าง” น้ำเสียงงอแงออกมาเป็นรอบที่ร้อย ทุกครั้งที่เขาได้ยินเธอเรียกดีนส์ว่าพี่ คนตัวโตจะออกอาการงอแงใส่เธอทันที “ยะ ยังไม่ชิน” เดินเข้าไปคล้องแขนเข้าแทนการออดอ้อน ซบใบหน้าลงที่ต้นแขนกำยำซ่อนอาการขบขัน “นี่เพื่อนสนิทโรส ใบเตยกับพะแพงค่ะ” มือเรียวผายมือไปที่เพื่อนทั้งสอง
ผ่านมาหลายวันแล้วตั้งแต่อาเธอร์ถูกเซนปล่อยตัว พริมโรสไม่เจอหน้าอาเธอร์อีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น แต่หัวข้อการสนทนาเรื่องที่เขาหายตัวไปยังคงมีเป็นระยะ แม้ทางครอบครัวของเขาจะไม่ปริปากเล่าให้ใครฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ใบเตยก็ใช้คอนเนคชั่นในมหาวิทยาลัยตัวเองเก็บข้อมูลเอามาเล่าให้เพื่อนอีกสองคนฟังไม่หยุด
[Primrose Talks] ฉันตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวัน แล้วก็พบว่ามีข้อความจากเพื่อนสนิทในไลน์กลุ่มที่มีเราเพียงสามหน่อสิบกว่าแจ้งเตือน ซึ่งส่วนใหญ่มันสองคนก็รุมด่า สาปแช่งฉันที่เทเรียนคาบเช้า และฉันก็ไม่ได้ใส่ใจกับคำด่านั้น 08.25 AM Papang: @P_Rose มาเรียนค่ะสาว Papang: นี่แกเทคาบเช้าเหรอนังโรส
ร่างบอบบางถูกวางลงบนเตียงนุ่มภายในคอนโดมิเนียมของหญิงสาว มาเฟียหนุ่มเดินออกมาคุณกับดีนส์ที่กำลังตรวจตราถุงอาหารที่เจ้านายสั่งให้ซื้อมาไว้บนห้องของเธอก่อนที่จะมาถึง “นายจะค้างที่นี่ไหม ผมจะได้ให้คนเอาชุดพรุ่งนี้มาให้” “อืม” เขารับคำโดยที่กำลังสนใจอาหารที่ซื้อมา ตรวจซ้ำว่าไม่มีอาหารที่หญิงสาวแพ้







