จันทราพิศวาส (ซีรีย์ราชันย์ความมืด ลำดับที่ 1)

จันทราพิศวาส (ซีรีย์ราชันย์ความมืด ลำดับที่ 1)

last updateHuling Na-update : 2026-03-15
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
9Mga Kabanata
370views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพราะความหวังดี ทำให้อรุณลักษณ์ได้ช่วยเหลือชายนิรนามที่บาดเจ็บอยู่ในตรอก ในค่ำคืนฝนพร่ำ และนั้นนำพาให้เธอเข้าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องอันตราย ชายผู้นั้นคือลูเซียส แวมไพร์สายเลือดราชวงศ์ อรุณลักษณ์ถูกศัตรูของลูเซียสทำร้ายด้วยคมเขี้ยวบาดผิว ทำให้เลือดกลายเป็นพิษ ยามใดพระจันทร์เต็มดวง ยามนั้นร่างกายเธอเร่าร้อนทรมาน และเลือดของเขาคือสิ่งที่ช่วยบรรเทา

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 ชายผู้มีนัยน์ตาสีแดง

"Mbak Araya Maureen, ya? Mari masuk. Pak Kalingga sudah menunggu," sapa wanita paruh baya yang merupakan kepala ART di kediaman Handaru sambil membukakan pintu.

"Ah, iya, Bu. Terima kasih," jawab Araya sopan.

"Pak Kalingga sangat disiplin soal waktu. Mbak langsung saja ke lantai dua. Ruangan paling ujung sebelah kanan."

"Baik, Bu.”

Araya segera melangkah ke lantai dua. Ia menarik napas panjang, berusaha menenangkan detak jantungnya.

Sejujurnya, jika bukan karena keadaan yang mendesak, gadis berusia 23 tahun itu tak akan pernah menginjakkan kaki di kediaman Presdir Handaru Group, salah satu konglomerat ternama di tanah air.

Sebagai lulusan S1 Manajemen, Araya tentu bermimpi bekerja di perusahaan besar. Sayangnya, lamaran demi lamaran berakhir dengan penolakan. Dan hari ini, ia justru datang ke tempat ini untuk melamar pekerjaan sebagai pengasuh anak demi gaji 20 juta perbulan.

Sesampainya di depan pintu lantai dua, Araya mengetuk pelan beberapa kali.

"Masuk," sahut suara bernada berat dari dalam.

Araya membuka pintu. Seorang pria tampan mendongak dari balik meja kerja. Tatapan tajamnya langsung mengunci mata Araya.

Kalingga Handaru. Rahang tegas, alis tebal dan garis wajah yang hampir sempurna. Pria 35 tahun itu memancarkan aura yang begitu mengintimidasi, membuat udara di sekitar Araya mendadak terasa menipis.

"Araya Maureen?"

"Iya benar, Pak," jawab Araya sedikit gugup.

Kalingga membaca berkas lamaran milik Araya, lalu membalik beberapa halaman sebelum tatapannya terangkat.

"Lulusan S1 Manajemen. IPK memuaskan. Tapi melamar jadi pengasuh anak di rumah saya? Kamu tidak salah kirim berkas?"

Araya menggeleng. "Tidak, Pak. Saya memang tidak punya latar belakang di bidang mengasuh anak. Tapi saya butuh pekerjaan, dan saya yakin bisa mengurus anak Bapak."

"Dia keponakan saya. Namanya Dean.” Kalingga meletakkan berkas itu. "Orang tuanya meninggal karena kecelakaan beberapa bulan lalu. Sekarang Dean berusia lima tahun dan saya tidak punya banyak waktu untuk mengurusnya.”

Kalingga berdiri dari kursinya dan melangkah mendekat. Tubuhnya yang tinggi membuat Araya harus mendongak. Ia berhenti tepat di hadapan Araya, sembari menyilangkan tangan di dada.

Tatapan Kalingga meneliti wajah hingga tubuh Araya, membuat jantung gadis itu berdegup kencang.

"Kamu tahu sudah berapa banyak pengasuh yang keluar dari rumah ini dalam satu bulan ini?"

Araya menggeleng. "Tidak, Pak. Memangnya berapa?"

"Lima."

Araya terdiam kaku.

"Ada yang bertahan tiga hari. Ada juga yang hanya bertahan beberapa jam,” lanjut Kalingga datar. “Dean anak yang pintar, tapi cukup sulit dihadapi. Jadi kalau kamu datang hanya karena tergiur gajinya, lebih baik kamu mundur sekarang."

Araya menelan ludah. Tatapan pria di hadapannya begitu tajam hingga membuatnya sulit berpikir jernih. Namun, ia memaksa dirinya untuk tetap tenang.

"Saya tidak akan mundur, Pak.”

Alis Kalingga sedikit terangkat. “Yakin?”

Araya mengangguk, bertepatan dengan suara benturan keras dari ambang pintu.

Prangg!

Seorang bocah laki-laki berwajah menggemaskan dengan pipi sedikit chubby berdiri di sana. Ia memegang sebuah tembakan air berukuran besar. Di dekat kakinya, sebuah vas bunga plastik sudah tergeletak di lantai.

"Om Lingga! Ada penyusup balu ya?!" seru bocah itu cadel.

"Dean, Om kan sudah pernah bilang jangan lari-lari di dalam rumah," tegur Kalingga.

Bocah bernama Dean itu tidak mendengarkan. Mata bulatnya langsung mengunci ke arah Araya. Ia berjalan mendekat dengan dagu terangkat sok gagah, menatap Araya dari atas sampai bawah.

"Kakak siapa? Nanny balu lagi, ya?" tanyanya polos. "Palingan nanti sore Kakak udah nangis minta pulang kayak Mbak yang kemalin.”

Araya yang tadinya tegang menghadapi Kalingga, mendadak berlutut agar tingginya sejajar dengan Dean.

"Halo, Dean.” Araya tersenyum manis. “Nama Kakak, Araya. Dan Kakak nggak bakal nangis minta pulang, kok."

"Masa? Kita lihat aja ya!"

Tanpa aba-aba, Dean mengangkat tembakan mainannya, lalu cairan berwarna kuning menyembur tepat ke arah kemeja putih Araya.

Araya tersentak kaget merasakan sensasi lengket beraroma jeruk yang merembes di dadanya. Begitu ia menunduk, matanya membelalak panik melihat kemejanya yang sudah basah.

"Segel kan, Kak? Siang-siang gini memang enaknya minum jus jeluk!" seru Dean jahil. Bocah itu tertawa puas, lalu berlari keluar dari ruangan.

Wajah Araya memerah. Cepat-cepat ia menyilangkan kedua tangannya di depan dadanya.

Kalingga sempat tertegun. Matanya yang tajam tanpa sengaja menatap sekilas pada kemeja basah Araya, sebelum gadis itu sempat menutupinya.

Kalingga berdehem pelan, menetralkan kembali raut wajahnya agar tetap tenang. "Bagaimana? Yakin masih mau lanjut?" tanyanya, melirik lagi ke dada gadis itu, sebelum akhirnya menatap Araya.

Araya segera berdiri meski rasa malu masih membakar pipinya, lalu membalas tatapan Kalingga dengan sorot pantang menyerah.

"Masih, Pak. Lagipula, ini baru awalan," ucapnya sambil menyunggingkan senyum terpaksa.

Kalingga menatap wajah Araya cukup lama, menilai ketahanan mental gadis itu sebelum akhirnya menyahut singkat, "Bagus."

"Oh iya, Pak. Maaf... kalau boleh tahu, di mana saya bisa bersihin pakaian saya?"

"Kamar paling ujung di lantai ini."

Araya mengangguk. "Terima kasih, Pak. Saya permisi."

Gadis itu melangkah ke arah pintu dengan tergesa. Namun, saat hendak membukanya, ia merasa seperti sedang diperhatikan. Ia pun menoleh dan mendapati calon bosnya menatapnya dengan intens.

Araya tersentak kecil, lalu buru-buru keluar dan menutup pintu.

Jantungnya berdetak kencang. Ia bingung kenapa pria itu menatapnya seperti itu? Apa mungkin dirinya sudah membuat kesalahan tanpa disadari?

Perlahan, tatapan Araya pun turun ke kemejanya yang bernoda kuning gara-gara ulah Dean tadi. Namun, matanya seketika terbelalak. Ia baru sadar kalau tanktop merahnya terlihat jelas dari balik kemeja tipis itu.

Araya langsung merutuki kebodohannya. Jangan-jangan pria itu menatapnya begitu lekat karena tanktop-nya ini?!

Aduh Araya! Bagaimana bisa ia seceroboh ini dan berakhir mempermalukan dirinya sendiri di hadapan calon bosnya?

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
9 Kabanata
ตอนที่ 1 ชายผู้มีนัยน์ตาสีแดง
เสียงหยาดฝนโปรยลงมาไม่ขาดสาย หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง ในชุดสีขาว ถือร่มสีเทาเดินผ่านตรอกเล็กในเมืองเวนิชแห่งอิตาลี ท่อนแขนข้างหนึ่งกอดกระหวัดเพื่อคลายความหนาวเย็นของอากาศ ก่อนก้าวเดินอย่างเร่งรีบกลับห้องพักตนเอง ทว่าสองเท้ากลับต้องชะงัก เมื่อเห็นน้ำไหลมาตามพื้นบาทวิถี ด้วยความเชี่ยวชาญในการทำงาน ทำให้อรุณลักษณ์รู้ดีว่าสิ่งที่เห็นไม่ปกติสอดส่ายสายตามองด้านในตรอก มันมืดค่อนข้างมืด มีเพียงแค่ไฟดวงเล็กส่องสว่างเท่านั้น ดวงตาเรียวสวยหรี่มอง ระแวดระวังภัย เพราะเกรงแก๊งมิจฉาชีพอาจแอบซ่อนได้ ทว่าเมื่อเดินลึกเข้าไป กลับต้องตกใจกับภาพที่เห็นตรงหน้าร่างสูงโปร่งรีบทรุดกาย เห็นชายในชุดสีดำสนิท มีเลือดไหลออกมาโทรมกาย สีผมดำสนิท คิ้วเข้มหนา จมูกโด่ง ริมฝีปากอวบอิ่ม ดวงตาปิดสนิท ร่างกายเปียกปอนไปด้วยน้ำ มือบางเอื้อมจับไหล่หมับ!อรุณลักษณ์สะดุ้งเมื่อถูกมือคนเจ็บคว้าไว้ก่อนถึงตัว ดวงตาคู่นั้นเปิดออก เรือนผมสีดำสนิทเปียกลู่หน้าผากแยงเข้าดวงตา สีนัยน์ตาแดงเข้มกำลังจ้องมองมา คนตัวเล็กผงะถอยหลังสีหน้าตื่นตระหนก ก่อนตั้งสติ“คะ...คุณ เป็นยังไงบ้าง เลือดคุณไหลออกมากเลย ฉันจะเรียกรถพยาบาลให้นะคะ!” อรุณลักษณ์
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ชายผู้มีนัยน์ตาสีแดง
ร่างสูงโปร่งค่อยๆ ถอยมายืนเคียง “คุณ... ฉันจะถ่วงเวลาพวกมันไว้ คุณวิ่งหนีไปได้เลยนะ” หญิงสาวกระซิบ“พวกมันไม่ปล่อยผมไปหรอก”“นั่นไง ฉันถึงจะช่วยให้คุณหนี ฉันเป็นผู้หญิงพวกมันคงไม่ทำอะไรหรอก”ลูเซียสระบายลมหายใจกับมนุษย์ผู้หญิง ช่างอ่อนต่อโลกเสียจริง ก็เข้าใจว่าคงไม่เคยเจอแวมไพร์ พวกมันไม่ได้สนใจอะไร นอกจากสิ่งที่ตัวเองต้องการ“คุณต่างหากที่ควรหนีไป ไม่ใช่ผม”คิ้วบางเริ่มขมวด ทำไมถึงดื้อดึงเช่นนี้ เธออุตส่าห์ช่วย แต่ดูเขาสิ ประสาทหรือไง“อย่าพูดมากเลย หนีไปเถอะ ฉันโทรหาพนักงานรักษาความปลอดภัยแล้ว อีกไม่นานเขาคงมาช่วย”“อะไรนะ!” ลูเซียสเสียงดังขึ้น สีหน้าเครียด ไม่อยากให้ใครมาเดือดร้อน ถ้าหากมีมนุษย์เข้ามาเกี่ยวพันมากขึ้น มันจะยิ่งยุ่งยากพวกมันหันมาจ้องมอง ดวงตาเริ่มเปลี่ยนไป อรุณลักษณ์ขนลุกชัน เมื่อเห็นเขี้ยวสีขาวเริ่มงอกออกมา“ผมบอกให้คุณหนีไปฟังไม่รู้เรื่องหรือไง!” ลูเซียสเริ่มตวาดอรุณลักษณ์ผงะถอยหลัง หน้าซีดเผือด“พวกเขาเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น!” หญิงสาวร้องถาม เสียงสั่นลูเซียสหันมอง “วิ่งให้เร็วที่สุด ไปเร็วเข้า!” เขาร้องบอกทำไมขาเธอก้าวไม่ออก การปล่อยให้ชายแปลกหน้ายืนอยู่คนเดียว
Magbasa pa
ตอนที่ 3 ชายผู้มีนัยน์ตาสีแดง
คนตัวเล็กยกมือปิดหู“ไม่ใช่ ไม่จริง! ฉันไม่เคยพลาดแบบนี้ ถ้าเราสองคนทำเรื่องแบบนั้น ทำไมฉันถึงไม่รู้ตัว!”ลูเซียสหรี่ตามอง ดูท่าความทรงจำของนางคงหายไปด้วย หรืออาจจะติดๆ ดับๆ เลยจดจำคนที่ตัวเองเสี่ยงชีวิตเขาช่วยไมได้ คงเพราะพิษจากเขี้ยวแวมไพร์สายพันธ์ใหม่พวกนั้นแน่เขาแสร้งยักไหล่“ผมว่าคุณอย่ามัวแต่คิดอะไรเลย ลงไปทานอาหารกับผมไหม” ชายหนุ่มเอ่ยชวน แล้วกระถดกายลงมาจากเตียงอรุณลักษณ์รีบขยับหนี แววตาหวาดระแวง เขาหัวเราะในลำคอเพราะตลกท่าทางระวังตัว“ตกลงจะไปไหม ผมให้คนเอาเสื้อผ้าใหม่มาให้คุณแล้ว จะได้ไม่โป๊” เขาบอก แล้วกวาดตามองเรือนร่างเกือบเปลือย คนถูกมองหน้าแดงซ่าน“มองอะไร! ฉันรู้แล้ว คุณออกไปก่อนสิ เดี๋ยวฉันตามออกไป!”เธอไม่กล้าโวยวาย ถ้าหากลงไม้ลงมือมีแต่ตัวเองเสียเปรียบ เกิดถูกฆ่าหมกอยู่ที่นี่ใครจะรู้ ไม่ว่าเสียอะไรไปต้องหาทางเอาตัวรอดจากที่นี่ให้ได้เสียก่อนลูเซียสปราศจากเสื้อผ้าท่อนบน มีเพียงกางเกงขายาวเท่านั้น สองเท้าก้าวมายืนตรงประตูเปิดออกแล้วปิดลงตามเดิม คนในห้องระบายลมหายใจโล่งอกที่ชายคนนั้นไม่ได้คิดทำร้ายก๊อก ก๊อกอรุณลักษณ์สะดุ้ง จนกระทั่งประตูเปิดออก สาวใช้หน้าตาสะสวยก้า
Magbasa pa
ตอนที่ 4 เมื่อจันทร์เต็มดวง
อรุณลักษณ์บิดกายบนเตียงหลังจากผ่านค่ำคืนอันยาวนาน นึกภาพใบหน้าชายที่ช่วยเอาไว้แล้วรู้สึกผ่าวร้อน เขาช่างหล่อเหลามีแววตาชวนหลงใหล แต่เธอไม่กล้าเข้าไปยุ่งเกี่ยว เขาคงมีศัตรูมากมาย และไม่พ้นมีหญิงสาวมาติดเช่นเดียวกัน คนตัวเล็กถอนหายใจสะบัดผ้าห่มออกจากกาย แล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการกับตนเองเธอหยิบชุดพยาบาลมาสวมใส่ แล้วสำรวจตนเองอีกครั้งในกระจก ผ่านเรื่องร้ายๆ มา พอกลับมาใช้ชีวิตปกติ มันเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น ป่านนี้ชายคนนั้นจะเป็นเช่นไรบ้าง รีบสะบัดไล่ความคิด ไม่ควรนึกถึงเขาอีกแล้ว คฤหาสน์หลังนั้นก็น่ากลัวเกินไปมาถึงโรงพยาบาล เธอเข้าห้องพักแล้ววางกระเป๋าไว้บนโต๊ะ ออกมาทำหน้าที่ตนเองตรงเคาท์เตอร์หน้าห้องฉุกเฉิน“หายไปไหนมาเหรออรุณ ผมเป็นห่วงรู้ไหม” คุณหมอครีสเอ่ยทัก แล้วยิ้มกว้างเธอยิ้มตอบ “ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ”“ไม่สบายแล้วไม่มาหาผมล่ะ ผมรักษาได้”“แหม... อรุณเขินคุณหมอนี่คะ” เธอแสร้งเย้าทว่าคนฟังกลับหน้าแดง ทำอะไรไม่ถูก แหงนหน้ามองเพดานกลบเกลื่อนความรู้สึกภายใน จนเพื่อนพยาบาลต้องสะกิด แล้วกระซิบ“หมอครีสชอบอรุณจริงๆนะ”คนฟังชะงัก แล้วยิ้มบางๆ“ฉันรู้แล้วล่ะ ก็แค่อยากแกล
Magbasa pa
ตอนที่ 5 เมื่อจันทร์เต็มดวง
ตุบ!ร่างบางถูกโยนลงบนเตียง เจ้าของร่างลืมตา ในกายกำลังร้อนราวกับมีไฟแผดเผา เหงื่อกาฬผุดซึมเต็มใบหน้าและลำตัว เธอหยัดกายนั่งอย่างรวดเร็ว นัยน์ตากรอกไปมาอย่างสับสน ยกมือกุมขมับด้วยความปวดร้าว เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงรู้สึกเหมือนคนจับไข้ ผสมด้วยความต้องการบางอย่างพวยพุ่งไม่หยุดหย่อนอรุณลักษณ์ปรับสายตาเข้ากับความมืด จดจ้องบรรยากาศรอบๆ หัวใจเต้นหนักขึ้นทุกขณะ เมื่อรู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของตนเอง แต่เป็นสถานที่ที่เคยมาเยือนแล้วครั้งหนึ่ง เธอรีบหย่อนเท้าลงจากเตียง แล้วเดินมาตรงประตู แต่ไม่ทันได้เปิด เมื่อมันอ้าออกเสียก่อนเธอผงะ ถอยหลังออกมา จ้องมองผู้มาเยือนแววตาตื่นตระหนก ทำไมเป็นเขาอีกแล้ว หมายความว่ายังไงกัน แล้วเธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร“คุณ!” หญิงสาวร้องลูเซียสก้าวเข้ามา แล้วปิดประตูห้องลงตามเดิม เดินตรงไปยังหน้าต่างเปิดออก แสงจันทร์กำลังสาดส่องเข้ามา ดวงจันทร์จวนเจียนเต็มดวงทุกขณะตึก ตึกมือบางยกจับหน้าอก ร่างกายร้อนผ่าว ดวงตาฉ่ำปรือจ้องมองไปยังร่างสูงใหญ่ นัยน์ตาแดงก่ำมองมา“ผมพูดอะไรไปคุณคงไม่เข้าใจ เพราะตอนนี้ร่างกายคุณกำลังร้อนราวกับถูกไฟเผา” เขาบอกเสียงเบา แล้วก้าวเข้ามาใกล้สติ
Magbasa pa
ตอนที่ 6 เมื่อจันทร์เต็มดวง
รถจอดเทียบหน้าห้องพัก อรุณลักษณ์เปิดประตูลงมา แล้วเข้าข้างในปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา หัวใจยังสั่นระรัวไม่หาย ไม่คิดว่าตนเองจะไปนอนบนเตียงชายแปลกหน้าอีกครั้ง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปอยู่ที่นั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก๊อก ก๊อกหญิงสาวสะดุ้ง แล้วค่อยๆ ก้าวมายืนตรงประตู ส่องตาแมว เห็นร่างสูงยืนอยู่ด้านนอก ตัดสินใจเปิดประตู ครีสยิ้มกว้างยกถุงขนมให้ดู แล้วเดินเข้ามาข้างในวางมันไว้บนโต๊ะ“ผมมาเยี่ยมครับ หายดีหรือยัง”หญิงสาวยิ้มเจือนๆ “ดีขึ้นแล้วค่ะ”“ผมเป็นห่วงนะครับ” เขาบอก แล้วสบตาคนสวยอรุณลักษณ์เม้มริมฝีปาก ครุ่นคิด ชายผู้มีปริศนามากมาย กับชายที่อ่อนโยนและให้เกียรติเธอเสมอ ถึงเขาไม่ได้มีเสน่ห์เหลือล้น แต่อย่างน้อยเธอก็มั่นใจได้ว่า ครีสนั้นเป็นคนดีคนหนึ่ง และหวังดีต่อตนมาตลอด“ขอบคุณนะคะคุณหมอ ที่เป็นห่วงฉัน”ครีสยิ้มอ่อนโยน “ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี”หญิงสาวขยับเข้ามาใกล้ แล้วสบตา ทำอีกฝ่ายแก้มแดง“คุณหมอรู้สึกยังไงกับฉันกันแน่คะ” อรุณลักษณ์ถามตรงประเด็น แล้วจ้องมองเพื่อรอคำตอบคนถูกถามอึกอัก ทำหน้าไม่ถูก“เอ่อ...”“ฉันอยากรู้ว่าคุณหมอคิดยังไงกับฉันกันแน่ ถึงมาห่วงใย ทำดีด้วยแบบนี้ ทั้งๆ ที่คุณหม
Magbasa pa
ตอนที่ 7 เมื่อจันทร์เต็มดวง
แอด...ประตูห้องเปิดออก เจ้าของใจระทึก เห็นแฟนหนุ่มถือขวดไวน์พร้อมด้วยอาหารมา เธอปิดประตูลงเมื่อเข้าก้าวเข้ามาด้านใน ไวน์ถูกแช่เย็น อรุณลักษณ์จัดอาหารใส่จาน ไม่ทันไรร่างบางถูกโอบกอดจากด้านหลัง หัวใจหญิงสาวเต้นระรัวด้วยความหวั่นไหว เธอหันมาเผชิญหน้ายิ้มเจือนๆ“ทานอาหารก่อนสิคะ” หญิงสาวพยายามหาทางทำความสนิทสนม อย่างน้อยก็ขอให้ได้รับแอลกอฮอลล์สักนิดก็ยังดี เธอไม่เคยนอนกับผู้ชายมาก่อนเลย เพราะมัวแต่เรื่องมาก จนอายุล่วงเลยมาถึงตอนนี้ ก็ยังบริสุทธิ์อยู่เขายอมปล่อยร่างบางเป็นอิสระแล้วนั่งบนเก้าอี้ สักพักอรุณลักษณ์ยกอาหารออกมาวางไว้ พาสต้าร้อนๆ มีควันพวยพุ่งน่าทาน เธอเปิดตู้เย็นหยิบไวน์เมื่อครู่มารินใส่แก้วสองใบ“ชนกันหน่อยค่ะ” เธอชวนแกร๊งไวน์รสหวานปนขมลงคอลื่นไหลดีเสียจริง ใบหน้าขาวนวลเริมแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์ คุณหมอหนุ่มทอดสายตามองเลือดในกายร้อนขึ้นมา วงหน้าของแฟนสาวช่างงดงามจับใจ มือใหญ่เอื้อมมาลูบไล้ใบหน้านั้นแผ่วเบา โน้มมาใกล้แล้วแนบริมฝีปาก“อืม..” อรุณลักษณ์ครางแผ่ว เมื่อถูกควานหาความหวานอย่างละมุนละไมมือเขาเริ่มเลื่อนไล้ไปตามร่างกายอย่างบางเบา แต่เรียกความหวาดหวั่นวิตกให้แก่ห
Magbasa pa
ตอนที่ 8 เมื่อจันทร์เต็มดวง
เสียงนกร้อง ปลุกให้คนบนเตียงค่อยๆ เปิดเปลือกตา อรุณลักษณ์ผุดลุกนั่งมือกุมขมับ ร่างกายปวดเมื่อยราวกับออกกำลังกายมาอย่างหนัก คิ้วบางขมวดมุ่นเข้าหากันด้วยความสงสัย กวาดตามองรอบๆ ภายในมืดสนิท ราวกับกลางคืน เห็นแสงร่ำไรรอดเข้ามา ยิ่งทำให้เธอตระหนก ที่นี่มัน...ร่างกายเธอสั่นสะท้าย เพราะผิวกายสัมผัสอากาศเย็นภายในห้อง เมื่อก้มมองตนเองกลับพบร่างกายเปลือยเปล่า มีเพียงชั้นในปิดกาย เธอชะงักรีบหยิบผ้าห่มมาปกปิด ก่อนทอดสายตามองไปยังอีกฝั่งของเตียง เธอดึงผ้าห่มพบกับเรือนกายแกร่งที่สวมเพียงกางเกงเท่านั้น คนตัวเล็กกายสั่นสะท้าน“กรี๊ด!” หญิงสาวกรีดร้อง แล้วรั้งผ้าห่มมาพันกายไว้แนบแน่นลงจากเตียงสีหน้าสับสน เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง จำได้ว่าตนเองอยู่กับครีส แล้วทำไมถึงมาอยู่บนเตียงของชายคนนี้อีกเล่าลูเซียสลุกนั่ง แล้วตวัดสายตามอง เห็นมนุษย์ผู้หญิงกำลังกรีดร้อง มองมาทางเขาสีหน้าแววตาตื่นตระหนก“คุณเป็นอะไร” เขาถามเสียงหนัก แล้วสบตา“ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่อีกแล้ว ทำไม!”“คุณไม่สบาย ผมเลยให้คนพามาที่นี่” เขาอธิบายชัดถ้อยชัดคำ“ไม่สบายงั้นเหรอ คุณคิดว่าฉันจะโง่เชื่อหรือไง ฉันเป็นพยาบาลจะไม่รู้เลยหรือว่าตัว
Magbasa pa
ตอนที่ 9 ความเร่าร้อน
กางเกงถูกกระชากออกอย่างรวดเร็ว ลูเซียสรั้งร่างบางเข้าหาตนเอง เขาเงยหน้าผ่อนลมหายใจออกมา เพื่อไม่ให้ตนเองเผลอฆ่ามนุษย์ผู้หญิงคนนี้ไปเสียก่อน อรุณลักษณ์ไร้การต่อสู้ดิ้นรน เธอไม่อาจเอาตัวรอดได้อีกแล้วก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูหน้าห้อง ลูเซียสไม่ตอบยังคงสนใจคนใต้ร่าง เวลานี้เขากำลังต้องการปลดปล่อย“เจ้านาย หากท่านจะทำอะไรนางโปรดคิดให้ดีก่อนนะครับ เพราะเจ้านายไม่อาจปล่อยให้มนุษย์มีเชื้อสายของเราได้เด็ดขาด ท่านเข้าใจในข้อนี้ใช่ไหมครับ!”ลูเซียสขบกรามแน่น มือสั่นเทา หลับตาลงแล้วกัดฟัน ปล่อยร่างบางเป็นอิสระ แล้วกระชากประตูเปิดออกเดินหนีออกมาทันทีอรุณลักษณ์รีบกระถดกายชิดหัวเตียง น้ำตาอาบแก้ม หัวใจเต้นกระหน่ำแทบไม่หยุด ถ้าเมื่อสักครู่ แค่นิดเดียวเท่านั้น เธอคงได้กลายเป็นของเขาแล้วจริงๆ ทำไมเหตุการณ์แบบนี้ต้องมาเกิดกับเธอด้วย ทำไม...เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังแว่ว ลูเซียสไม่ได้สนใจ ยังคงทอดสายตามองผืนน้ำเบื้องหน้า ดวงตาคมกริบหรี่ลงแล้วระบายลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง“บอกให้แม่บ้านเอาเสื้อผ้าไปให้นางเปลี่ยน แล้วก็จัดอาหารให้นางด้วย”“ได้ครับ” เรวิโอ้รับคำ แล้วเดินหันหลังเพื่อทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status