Masukหลายปีต่อมา "ป๊าก้าบ~" เสียงเรียกเด็กชายผมสีน้ำตาลอ่อน เรียกความสนใจของเซนจากหน้าจอได้ป็นอย่างดี ลูกชายวัยสามขวบเดินเข้ามาภายในห้องทำงานที่ไม่ได้ล็อกประตูด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม "ครับ ออสโลเรียกป๊าทำไมครับ" คนเป็นพ่อเดินเข้าไปอุ้มลูกชายมานั่งบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะหลุบตามองมือเล็กๆ ที่เปื้อนขนแมว "ไ
เปิดประตูพร้อมกับออกแรงดันแผ่นหลังสามีเข้าห้องเบาๆ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของคนเป็นลูกน้อง ดีนส์มองใบหน้าหวานที่ดูไม่ทุกข์ร้อนที่สามีเจ็บป่วยด้วยความสงสัย ยิ่งรอยยิ้มมีพิรุธนั่นยิ่งทำให้เขาสงสัย “นายหญิงท้องหรือเปล่าครับ” แกร๊ก มือที่จับลูกบิดค้างไว้ชักมือกลับด้วยความตกใจ พริมโรสหันขวับมองมือขวาข
หนึ่งปีต่อมา เจ้าของร่างสูงนั่งทำงานภายในห้องทำงานหรูอย่างเคร่งเครียด เนื่องจากอยู่ในช่วงส่งเอกสารภาษีประจำปี ปกติงานพวกนี้เจ้านายของเขาจะเป็นคนตรวจสอบมันด้วยตนเอง แต่หลังจากกลับฮันนีมูนที่สแกนดิเนเวีย ทั้งคู่กลับเดินทางไปญี่ปุ่นต่อ งานของนายทั้งหมดที่เขาเป็นคนแบกรับคนเดียวตลอดหนึ่งเดือน จึงยังค
ใช้แก้มตัวเองถูไถกับคนตัวเล็ก จนคนถูกกระทำหัวเราะออกมาทั้งที่ใบหน้ายังมีคราบน้ำตา "ใจดีมาก ใส่ใจคนอื่น" เขาชมเปาะจากใจ "จริงเหรอ...ชมอีกสิ" "..." "นะ...ชมเตยอีก ชมอีกๆ" เขย่าท่อนแขนแข็งแรงรบเร้าอย่างเอาแต่ใจ ดีใจเพราะถูกเขาชม ปกติเธอไม่ค่อยถูกชมว่าใจดีกับใคร หากถูกชมว่ากวนประสาทเก่ง หรือเผ
ใบเตยในชุดเดรสน่ารักสมวัยนั่งอยู่หน้ากระจกให้เจ้าของห้องหวีผมให้ ผมยาวสลวยถูกหวีจนเงางาม ก่อนที่มือใหญ่จะบรรจงถักเปียให้คนตัวเล็กอย่างใจเย็น ชุดที่ใส่อยู่เขาก็ซื้อมาให้ ชุดชั้นในก็ด้วย ผมของเธอ เขาก็เปิดยูทูปดูไปด้วย หัดถักไปด้วยจนดูดีและเรียบร้อย “เตยทำเองก็ได้นะคะ” เงยหน้ามองสบตาคนที่ยืนอยู่
ดีนส์อุ้มกระเตงเธอมานั่งที่หน้ากระจก เปิดไฟในห้อง ก่อนจะเดินมาเปิดลิ้นชักหยิบสำลีกับน้ำยาลบเครื่องสำอางออกมาเทลงบนสำลี "ทำไมมีของแบบนี้คะ หรือว่าพาผู้หญิงมาค้างบ่อย" เคยได้ยินจากเพื่อนว่า ผู้ชายบางคนหลังจากผ่านการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน เขาจะดูแลคู่นอนตนเองดุจเจ้าหญิงแทนการปลอบโยนความดิบเถื่อนบนเตี
“พ่อกับแม่ไม่ติดอะไรใช่ไหมคะ ถ้าโรสกับเซนจะคบกัน” ความเงียบเกิดขึ้นทันทีที่เธอถามออกไป บิดาและมารดามองหน้ากันเล็กน้อย และเป็นฝ่ายบิดาที่เอ่ยปากขึ้นมาคนแรก “รู้จักกันมานานแค่ไหน แล้วคบกันนานหรือยัง” “รู้จัก...” “พ่อถามแฟนลูก” พิศาลพูดแทรกลูกสาวที่กำลังจะตอบคำถาม แล้วเหลือบตามองด้วยใบหน้าเรียบ
“แล้วนี่อะไรจ้ะ” “องุ่นกับส้มที่คุณแม่ชอบไงคะ” ร่างเล็กที่ยืนเคียงข้างแฟนหนุ่มเป็นคนพูดออกมาแทน หญิงสาวคล้องแขนขวาตนเองที่แขนมารดา ในขณะที่แขนซ้ายก็คล้องแขนแฟนหนุ่มเอาไว้ พร้อมกับออกแรงพาทั้งสองคนไปยังท้ายรถที่มีลูกน้องของเขายืนรออยู่ก่อนแล้ว ในเมื่อบิดาไม่อยากคุยกับเซนของเธอ เธอก็เลือกที่จะปล
เมื่อสุดสัปดาห์มาถึง มาเฟียหนุ่มตื่นมาเตรียมตัวไปพบครอบครัวของคนตัวเล็กตั้งแต่เช้า หญิงสาวที่ลืมตาตื่นขึ้นมา และควานหาแฟนหนุ่มบนเตียงไม่เจอ ก็ลุกขึ้นมานั่งมองคนที่กำลังแต่งองค์ทรงเครื่องที่หน้ากระจกด้วยความมึนงง “มีงานเหรอคะ” “ไม่มี” “แล้วตื่นทำไมตั้งแต่เช้า เรากลับบ้านตอนบ่ายนะคะ” มือเรียวคว้
“ค่ะ ตั้งแต่กลับจากสิงคโปร์ โรสยังไม่ได้กลับบ้านเลย คุณพ่อจะว่าเอา” เงยหน้ามองใบหน้าหล่อ ที่เงียบขรึมขึ้นเมื่อบอกว่าจะกลับบ้านตาปริบๆ เอียงคอซบลงที่อกแกร่งออดอ้อนขอความเห็นใจ “โรสขอกลับบ้านนะ” “ไม่ค้างได้ไหม ไม่อยากนอนคนเดียว” สอดมือเข้ามาในผ้าห่มกอดเอวเล็กไว้หลวมๆ ซบหน้าลงที่ศีรษะทุยราวกับไม่อยาก

![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





