로그인หลายปีต่อมา "ป๊าก้าบ~" เสียงเรียกเด็กชายผมสีน้ำตาลอ่อน เรียกความสนใจของเซนจากหน้าจอได้ป็นอย่างดี ลูกชายวัยสามขวบเดินเข้ามาภายในห้องทำงานที่ไม่ได้ล็อกประตูด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม "ครับ ออสโลเรียกป๊าทำไมครับ" คนเป็นพ่อเดินเข้าไปอุ้มลูกชายมานั่งบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะหลุบตามองมือเล็กๆ ที่เปื้อนขนแมว "ไ
เปิดประตูพร้อมกับออกแรงดันแผ่นหลังสามีเข้าห้องเบาๆ ทั้งหมดอยู่ในสายตาของคนเป็นลูกน้อง ดีนส์มองใบหน้าหวานที่ดูไม่ทุกข์ร้อนที่สามีเจ็บป่วยด้วยความสงสัย ยิ่งรอยยิ้มมีพิรุธนั่นยิ่งทำให้เขาสงสัย “นายหญิงท้องหรือเปล่าครับ” แกร๊ก มือที่จับลูกบิดค้างไว้ชักมือกลับด้วยความตกใจ พริมโรสหันขวับมองมือขวาข
หนึ่งปีต่อมา เจ้าของร่างสูงนั่งทำงานภายในห้องทำงานหรูอย่างเคร่งเครียด เนื่องจากอยู่ในช่วงส่งเอกสารภาษีประจำปี ปกติงานพวกนี้เจ้านายของเขาจะเป็นคนตรวจสอบมันด้วยตนเอง แต่หลังจากกลับฮันนีมูนที่สแกนดิเนเวีย ทั้งคู่กลับเดินทางไปญี่ปุ่นต่อ งานของนายทั้งหมดที่เขาเป็นคนแบกรับคนเดียวตลอดหนึ่งเดือน จึงยังค
ใช้แก้มตัวเองถูไถกับคนตัวเล็ก จนคนถูกกระทำหัวเราะออกมาทั้งที่ใบหน้ายังมีคราบน้ำตา "ใจดีมาก ใส่ใจคนอื่น" เขาชมเปาะจากใจ "จริงเหรอ...ชมอีกสิ" "..." "นะ...ชมเตยอีก ชมอีกๆ" เขย่าท่อนแขนแข็งแรงรบเร้าอย่างเอาแต่ใจ ดีใจเพราะถูกเขาชม ปกติเธอไม่ค่อยถูกชมว่าใจดีกับใคร หากถูกชมว่ากวนประสาทเก่ง หรือเผ
ใบเตยในชุดเดรสน่ารักสมวัยนั่งอยู่หน้ากระจกให้เจ้าของห้องหวีผมให้ ผมยาวสลวยถูกหวีจนเงางาม ก่อนที่มือใหญ่จะบรรจงถักเปียให้คนตัวเล็กอย่างใจเย็น ชุดที่ใส่อยู่เขาก็ซื้อมาให้ ชุดชั้นในก็ด้วย ผมของเธอ เขาก็เปิดยูทูปดูไปด้วย หัดถักไปด้วยจนดูดีและเรียบร้อย “เตยทำเองก็ได้นะคะ” เงยหน้ามองสบตาคนที่ยืนอยู่
ดีนส์อุ้มกระเตงเธอมานั่งที่หน้ากระจก เปิดไฟในห้อง ก่อนจะเดินมาเปิดลิ้นชักหยิบสำลีกับน้ำยาลบเครื่องสำอางออกมาเทลงบนสำลี "ทำไมมีของแบบนี้คะ หรือว่าพาผู้หญิงมาค้างบ่อย" เคยได้ยินจากเพื่อนว่า ผู้ชายบางคนหลังจากผ่านการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน เขาจะดูแลคู่นอนตนเองดุจเจ้าหญิงแทนการปลอบโยนความดิบเถื่อนบนเตี
หลายวันต่อมา 'กูจะขอพริมโรสแต่งงานในวันเกิดเดือนหน้า ไปบอกเพื่อนเขาอีกสองคนให้มางานด้วย บอกด้วยว่าให้เนียน อย่ากระโตกกระตาก' คำพูดเอาแต่ใจจากเจ้านาย ทำให้ดีนส์ต้องหยิบยาแก้ปวดมากินระงับอาการปวดศีรษะแต่เช้า ทุกวันนี้เจ้านายเขาก็ขลุกอยู่กับนายหญิงจนไม่ทำงานทำการ นั่งทำงานรอจนหมดเวลา แล้วก็รีบอยา
อาเธอร์!! หลังจากที่เขาถูกลักพาตัวไปวันนั้น อาเธอก็หยุดเรียนเพื่อรักษาตัวไปหลายเดือน "ไอ้เธอร์!!!" ตะโกนเรียกเพื่อนร่วมคณะเสียงแหลมจนคนในละแวกนั้นหันมามอง อาเธอร์สะดุ้งเฮือกเมื่อถูกเรียกชื่อกะทันหัน หลังจากเหตุการณ์วันนั้น นักศึกษาหนุ่มก็เปลี่ยนไป เขาเลิกเที่ยวกลางคืน เลิกคุกคามคนอื่น จ๋องลงอย
รถยนต์ถูกขับออกมาจากโรงแรมได้สักครู่ ก็ต้องจอดติดไฟแดง นั่นทำให้คนที่อยากกลับบ้านอย่างเธอหัวเสียที่สุด นอกจากเธอจะอับอายต่อหน้าเขา ตอนนี้ยังรู้สึกหิวมากจนแทบจะกินช้างได้ทั้งตัว ดวงตากลมโตสอดส่ายมองไปนอกตัวรถก็เห็นว่ามีตลาดกลางคืนขนาดเล็กตั้งอยู่ไม่ไกลจากสี่แยกนัก เพียงแต่มันคนละทางกับทางกลับบ้าน
"คุณดีนส์" เธอลอบถอนหายใจออก ระบายความรู้สึกตกใจกะทันหันที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เขาเดินเข้าข้างหลังเธอ โดยที่หญิงสาวเองก็ไม่ทันรู้ตัว ไม่แม้แต่จะได้ยินเสียงฝีเท้า ทั้งที่เขาเองก็ใส่รองเท้าหนังปกติ "ขอโทษครับ ไม่นึกว่าคุณใบเตยขวัญอ่อน" "เตย...ฉันไม่ได้ขวัญอ่อน คุณต่างหากที่มาไม่ให้สุ้มให้เสียง" เธ



![โสเภณีชั้นสูง [SM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


