Beranda / รักโบราณ / บุปผาซ่อนไฟ / ตอนที่82 ไร้ผลกำไร

Share

ตอนที่82 ไร้ผลกำไร

last update Tanggal publikasi: 2026-09-05 18:00:23

“สตรีที่ไม่ทำตามธรรมเนียมปฏิบัติ คู่ควรแล้วหรือที่จะยืนอยู่เคียงข้าง บุตรชายคุณโตของข้า” จ้าวฮูหยิน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่82 ไร้ผลกำไร

    “สตรีที่ไม่ทำตามธรรมเนียมปฏิบัติ คู่ควรแล้วหรือที่จะยืนอยู่เคียงข้าง บุตรชายคุณโตของข้า” จ้าวฮูหยินมีหรือจะยินยอมเสียหน้า ยิ่งเห็นบุตรชายแสดงความใส่ใจ ในตัวของภรรยาความชิงชังก็ยิ่งทวีคูณอยู่ภายในใจ “เวลานี้ ท่านจึงนึกได้หรือ ว่าสามีข้าคือบุตรชายคนโตของท่าน แต่อีกเรื่องที่ข้ามั่นใจ ฟังมาไม่ผิด คือท่าน...กับสามีของข้า แยกบ้าน และตัดสัมพันธ์ แม่ลูกไปแล้ว มิใช่หรือเจ้าคะ” หญิงสาวหันกลับไปเอ่ยกับแม่สามี นางรู้ดีว่าการมาปรากฏตัวที่นี่ ของสกุลสายรอง ย่อมมีเป้าหมายเพียงเพื่อ จะเกาะเกี่ยวอำนาจของสามี และครอบครัวของนาง เพื่อความยั่งยืนในราชสำนัก โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยหรือว่า นางนั้น...เป็นสตรีที่ไร้เมตตาเป็นที่สุด “แล้วอย่างไร สายเลือดไม่มีทาง ตัดกันขาดได้อย่างแน่นอน” “ใช่เจ้าค่ะ สายเลือดย่อมตัดกันขาดได้ แต่ผู้ที่เลือกก้าวออกจากที่นี่ด้วยตนเอง คือฮูหยินไม่ใช่หรือเจ้าคะ ต่อให้วันนี้มาเรียกร้อง ถึงความสำคัญ ย่อมยากที่จะได้รับ ฮูหยินพูดออกมาตรง ๆ เลยดีกว่าเจ้าคะ ว่าต้องการสิ่งใดกันแน่ เพราะข้าไม่มีทางเชื่อว่าท่านกับบุตรชาย มาที่นี่เพื่ออวยพรและยินดี” “เ

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่81 เจ้าสาวออกมา

    “หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ ข้าไม่ได้ทำเยี่ยงนั้น อย่าจึงใส่ความข้า” หญิงสาว เอ่ยกับผู้หญิงผู้นั้น ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ นางไม่ควรจะกลายเป็นผู้ที่ต้องอับอายในงานเลี้ยงวันนี้ ทุกคำพูดที่นางพูดออกไป ยัยจึงกลายเป็นว่ามันกลับมาเป็นหอกทิ่มแทงตัวนาง มันควรจะเป็นพวกเขาสิ ไม่ใช่นางที่ต้องมาแบกรับความอับอายนี้ “เจ้ากำลังจะบอกว่า ถ้าพูดผิดเยี่ยงนั้นรึ เจ้าจะถามผู้ใดก็ได้ ที่นั่งอยู่ตรงนี้ ว่าเห็นด้วยกับสิ่งที่ข้าพูดหรือไม่ การกระทำของเจ้า บรรดาฮูหยินที่สามีมีอนุในเรือน ล้วนเคยเห็นมันมาแล้วทั้งสิ้น ข้านึกไม่ออกเลยว่า เจ้าเอาไปเอาพฤติกรรมเยี่ยงนี้ มาจากผู้ใดกัน” ฮูหยินผู้นั้น มีหรือที่จะยอม ก็นางเห็นชัดต่อสายตา จนอดรนทนไม่ได้พูดออกมา หากจะว่ากันตามความเป็นจริง นางก็ไม่สมควรที่จะแทรกการสนทนาของผู้ใดทั้งสิ้น ด้วยฐานะแขกและมารยาทอันดี แต่เพราะการกระทำของหนิงเชียว ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง นางยังเห็นแก่มิตรภาพอันดีที่รู้จักกับมารดาของหญิงสาว จึงต้องเอ่ยออกมาเช่นนี้ อับอายในตอนนี้ ก็ยังดีกว่าอับอายไปชั่วชีวิต แต่ดูท่าแล้ว หญิงสาวหาได้สำนึกแม้แต่น้อย เรียกว่าเกินเยียวยาแล้วจริง

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่80 ยั่วยวน

    “จ้าวเทียนฉี เจ้ากำลังขู่ข้าเยี่ยงนั้นรึ! พวกท่านเห็นหรือยังเจ้าคะ ว่านี้คือแม่ทัพที่พวกท่านเชิดชู แต่กลับแต่เขากลับไม่เคยใส่ใจมารดาเยี่ยงข้าเลย ขับไล่ใส่ส่งข้า ราวกับข้าไม่ใช่ผู้ที่อุ้มท้องเขามา แม้แต่วันสำคัญของเขา ที่มีสักครั้งในชีวิต ข้าที่เป็นแม่ควรที่จะได้ นั่งรอรับน้ำชาจากลูกสะใภ้ ไม่ใช่กลายเป็นเพียงแขกผู้หนึ่งเช่นนี้” จ้าวฮูหยิน เอ่ยเกิดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ พร้อมกับเรียกร้องให้ทุกคน ฟังในสิ่งที่บุตรชายพูดออกมา มันช่างเป็นคำพูดที่แสนเจ็บปวดเหลือเกิน สำหรับคนเป็นแม่ แม้ว่าแท้จริงแล้วตัวนาง ไม่ได้รู้สึกอันใดเลย แต่นางไม่ชอบที่สุด คือการเสียหน้า เขาทำให้นางเสียหน้าต่อสังคม ทำให้นางถูกมองว่าเป็นแม่ที่มีความลำเอียง ถึงนางจะลำเอียงแล้วอย่างไร เขาเป็นบุตรชายคนโตหน้าที่ของเขา คือสร้างทุกอย่างเอาไว้ ให้บุตรชายคนรอของนาง และสร้างความมั่นคง ให้กับน้องมิใช่หรืออย่างไร แต่เขากลับเมินเฉย และยังมาริษยาบุตรชายของนาง ทั้งที่สภาพของตัวเขาเองในตอนนี้ ก็แค่คนพิการคนหนึ่งเท่านั้น จะเอาอันใดมาสู้เทียนหลงนางได้เล่า มิสู่เขาสละทุกอย่างให้เทียนหลงรับช่วงต่อ ยังจะดูดีกว่านี้เสียอีก

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่79 เช่นนั้นหรือ

    หนึ่งชั่วยามต่อมา รถม้าจากสกุลสายรอง เคลื่อนเข้ามาจอดอยู่หน้าลานกว้าง จวนแม่ทัพ แต่ทว่าเวลานี้ หน้าจวนไร้ผู้คนพลุกพล่านหลงเหลืออยู่อีกแล้ว แต่ก็ยังคงมีเสียงหัวเราะอย่างครื้นเครง และเสียงดนตรี ดังออกมาจากภายในจวน นั่นหมายความว่า การกราบไหว้ฟ้าดินของคู่บ่าวสาว ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว คงเหลือเพียงงานเฉลิมฉลอง ดื่มกินร่วมกับแขกในงานเท่านั้น “เพราะเจ้าพวกสวะนั่นแท้ ๆ ทำให้เรามาช้า” จ้าวฮูหยินที่ก้าวลงมายืน อยู่ที่ประตูจวน เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียง ที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ นางควรจะได้เป็นผู้ที่นั่ง อยู่ในตำแหน่งของมารดาแม่ทัพ เป็นผู้ใหญ่ฝั่งเจ้าบ่าว และมีหน้ามีตาต่อแขกผู้มาร่วมงาน ทว่าเพราะนางติดขัดอยู่บนถนน เพียงเพราะต้นไม้ต้นเดียว ทำให้นางไม่อาจนั่งอยู่ในตำแหน่งนั้นได้ทัน ไร้โอกาสเชิดหน้าชูตาต่อ ผู้คนในสังคมชั้นสูง ช่างเป็นเรื่องที่น่าเจ็บใจยิ่งนัก! “ท่านแม่ เมื่อมาไม่ทันแล้ว ก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ อย่างน้อยในงานเลี้ยง ผู้คนก็ยังอยู่กันอย่างพร้อมหน้า หากวันนี้จ้าวเทียนฉี ไม่ต้อนรับเรา ผู้ที่จะขายหน้า ย่อมเป็นตัวเขาอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ แค่เพียงท่านแม่ กับท่านพี่ ไม่ได้

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่78 ถ่วงเวลา

    ครึ่งชั่วยาม ต่อมา คนในรถม้าต่างหมดความอดทน จึงได้พากันลงจากรถม้า มายืนมองการทำงานของชายชาวบ้าน ต้นไม้เพิ่งถูกนำออกเพียงกิ่งก้าน ตัวต้นไม้ก็ยังคงอยู่ที่เดิม จ้าวฮูหยินแทบจะกรีดร้องออกมา ด้วยความไม่พอใจ เมื่อเห็นว่าคนเหล่านั้น ยังทำงานให้นางไม่เสร็จสิ้นอีก “ไยพวกเจ้าชักช้าเยี่ยงนี้ รู้หรือไม่ว่าข้าเสียเวลาไปเท่าไหร่แล้ว” จ้าวฮูหยิน ก้าวไปยืนหยุดอยู่ไม่ห่าง จากกลุ่มคน ที่กำลังขะมักเขม้นทำงานอยู่ พร้อมกับตวาดถามออกไป ด้วยความขุ่นเคือง นี่มันผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว มันเลยฤกษ์ยามในการไหว้ฟ้าดินของคู่บ่าวสาว ไปแล้วกระมัง วันนี้มันวันบ้าบออันใด นางต้องพบเจอ กับเรื่องไร้สาระเหล่านี้ได้เยี่ยงไรกัน “อ้าว...ฮูหยินท่านกล่าวเช่นนี้ได้อย่างไรกันขอรับ พวกข้าก็ทำงานกันอย่างเต็มที่ ท่านมิเห็นหรือว่าต้นไม้ มันมีขนาดใหญ่แค่ไหน ต่อให้พวกข้าเป็นบุรุษ ที่ว่าทำงานหนักกันมาทั้งชีวิต ก็ไม่ใช่ว่าจะผลักมันออกไปได้ ราวกับมันเป็นปุยนุ่น ไหนท่านลองมาทำดูหรือไม่ จะได้รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แทนที่จะถามไถ่ห่วงใย กลับมายืนด่าทอเยี่ยงสตรีร้านตลาดที่ไร้การอบรม ช่างไม่สมกับอาภรณ์บน

  • บุปผาซ่อนไฟ   ตอนที่77 ยอมจ่าย

    “ดูท่าแม่นางผู้นี้ ยังคงไม่เข้าใจสิ่งใด เกินกว่าการใช้เงินแก้ปัญหา มิได้ยินหรือ ที่ข้าบอกไว้ว่า หากเร่งรีบ ก็ช่วยลงมาจัดการด้วยตนเอง เงินเป็นสิ่งสำคัญต่อผู้คน เรื่องนั้นข้าไม่เถียง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า แม่นางจะใช้มันเหยียบย่ำผู้ใดก็ได้ พวกข้าก็เป็นคนผ่านทางเช่นเดียวกัน ไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ เพื่อรับจ้างหรือหาผลประโยชน์จากใคร” ชายชาวบ้าน เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่ามันไม่เหมือนกับชาวบ้านโดยทั่วไป ที่ไร้ซึ่งการศึกษา เพราะทุกถ้อยคำของเขา ล้วนมีเหตุและผล มิใช่สักแต่จะเอ่ยออกมา ด้วยอารมณ์เฉกเช่นคนในรถม้า ที่เอาแต่โวยวาย ไม่สนสิ่งใด “จะมากเกินไปแล้วนะ อย่าทำเป็นเล่นตัว เพียงเพื่อที่จะเรียกร้องเงินให้มากขึ้นกว่านี้ รีบเข้าเถอะ ข้ามีเรื่องที่ต้องทำ เจ้ารู้หรือไม่ ว่าเป้าหมายที่ข้าจะไปคือที่ใด” หนิงเชียวตวาดกลับด้วยน้ำเสียง ที่เต็มไปโทสะ มือที่กำลังผ้าเช็ดหน้า สั่นเทาไปด้วยความกรุ่นโกรธ นางไม่เคยรู้สึกเสียหน้าเท่านี้มาก่อนเลย “ข้าน้อยย่อมไม่รู้ขอรับ เพราะข้าน้อย ไม่ใช่ขนบนกายของแม่นาง จึงจะได้รู้ว่าความเร่งรีบของแม่นางนั้น มีจุดหมายอยู่ที่ใด”ชายชาวบ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status