บทที่ 1 อเล็กซานเดอร์ เคอร์ติส 1

บทที่ 1 อเล็กซานเดอร์ เคอร์ติส

สามวันก่อนหน้านั้น...

          เรนเดล, ราชอาณาจักรแห่งหนึ่งในทวีปยุโรป

          “ถนนทุกสายมุ่งสู่โรม” คำกล่าวอันน่าภาคภูมิใจนี้เป็นของชาวโรมันผู้ก่อกำเนิดอารยธรรมสำคัญในยุโรป และหนึ่งในเมืองบริวารตามประกาศเขตแดนของซีซาร์ก็คือเรนเดล เมืองแห่งขุนเขาและชายทะเลซึ่งแทรกตัวอย่างเงียบสงบในอ้อมกอดของทวีปยุโรป ถนนโบราณของชาวโรมันซึ่งสร้างจากหินแกรนิตคงทนสวยงามทอดตัวจากเรนเดลสู่กรุงโรมมาตั้งแต่สมัยพันปีก่อนคริสตศักราช

เรนเดลแห่งนี้เป็นเมืองป้อมปราการโบราณซึ่งถูกสร้างขึ้นเป็นเมืองท่าสำคัญ ก่อนจะยกระดับขึ้นเป็นประเทศโดยมีกษัตริย์เป็นผู้ปกครอง สืบทอดยาวนานมาจนถึงปัจจุบัน

          ยามเช้าตรู่... กลิ่นหอมของดอกกุหลาบโชยกรุ่นขณะดวงตะวันสีทองกำลังไขแสง และเหนือขึ้นไปบนกิ่งก้านซึ่งแพรวพราวไปด้วยหยาดน้ำค้างนั้น ป้อมปราการโบราณปรากฏเลือนรางท่ามกลางสายหมอก

สายลมจากทางตะวันตกพัดมาจากขุนเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอลป์ พัดพานกนางนวลให้โบยบินไกลออกไปบนฟากฟ้าของชายฝั่งทะเลทางตะวันออก เกลียวคลื่นสีเขียวอมฟ้าโหนตัวขึ้นกระแทกเชิงผาและหาดทราย งดงามและมีมนต์เสน่ห์ราวกับหยุดเวลาไว้ตั้งแต่ช่วงยุคโรมัน เรนเดลมีการวางผังเมืองอย่างดีเยี่ยมจึงยังคงเอกลักษณ์ของบ้านเมืองเก่าแก่สไตล์คลาสสิกไว้โดยที่มีเขตเศรษฐกิจเติบโตไปด้วยกัน เรนเดลแห่งนี้จึงเปรียบเสมือนเพชรน้ำหนึ่งอีกแห่งของโลก

          “อเล็กซ์ยังไม่มาอีกหรือ” ราชินีวัยห้าสิบชันษารับสั่งถาม

          “เพิ่งมาถึงเมื่อครู่นี้เองพ่ะย่ะค่ะ ทรงเก็บตัวเงียบอยู่ที่ห้องทรงงานตามปกติ”

          ราชินีเกรซได้ฟังคำตอบถึงกับขมวดคิ้ว รับสั่งให้คนรีบไปตามเขาให้ลงไปที่งานเลี้ยงในสวนโดยเร็ว ลูกชายคนนี้มักจะอยู่ไม่ค่อยติดวัง ถ้าไม่ขลุกอยู่ที่โรงพยาบาลก็อยู่ที่ห้องทำงานส่วนตัวที่ปีกตะวันตก ทำตัวเย็นชาไม่สนใจใครราวกับจะตั้งตนเป็นเจ้าชายผู้โดดเดี่ยวเสียอย่างนั้น

          “แล้วมีอะไรคืบหน้าบ้างมั้ย” ทรงหมายถึงหญิงสาวตระกูลสูงที่ติดตามบิดาเข้าวังเมื่ออาทิตย์ก่อน

          “ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ เจ้าชายทรงปล่อยให้คุณหนูท่านนั้นรอเก้อเกือบสามชั่วโมง พอกลับมาถึงก็เสด็จผ่านเข้าห้องส่วนพระองค์เลย ไม่สนใจแวะทักทายแม้แต่น้อย”

          นิสัยไม่ไว้หน้าใครช่างเหมือนเสด็จปู่ไม่มีผิด

          “เฮ้อ นั่นคนที่ห้าสิบเก้าแล้วนะ... เขากลับบ้านแค่อาทิตย์ละครั้ง และพอกลับมาแต่ละครั้งก็หลับเป็นตายสิบหกชั่วโมงรวด เขาแต่งงานกับโรงพยาบาลไปเสียแล้ว อย่างน้อยเขาก็น่าจะใส่ใจเรื่องผู้หญิงสักนิดบ้างก็ยังดี”

ทรงถอนพระทัยหนักหน่วง ดูท่าว่าลูกชายคนนี้จะถือกำเนิดมาจากศิลากลางมหาสมุทรเสียกระมัง เดาใจยากเหลือเกิน ดวงพระเนตรงดงามของพระนางเหม่อมองตราสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์อย่างหนักใจ ในฐานะแม่ที่ต้องดูแลสอดส่องเรื่องของลูกๆ แต่ละคน เจ้าชายองค์ที่สามผู้นี้มีแววไร้คู่ที่สุด

          ราชินีเกรซทรงเคาะสันพัดประดับลูกไม้ลงบนฝ่ามืออย่างใช้ความคิด วิธีคลุมถุงชนระหว่างราชวงศ์ก็ใช่ว่าจะไม่เคยทำ แต่เจ้าลูกชายคนนี้มันกล้าหักหน้าแม่ด้วยการเข้าแข่งการแข่งยิงปืนนานาชาติจนชนะเลิศ แล้วขอพระราชทานรางวัลจากสมเด็จปู่ด้วยการขอสิทธิ์เลือกคู่ครองด้วยตนเอง บรรดาพี่น้องที่เหลือรู้เข้าต่างหูผึ่งตาโต รีบเข้าไปขอบารมีจากสมเด็จปู่กันเป็นแถวๆ ราชินีเกรซจึงต้องหาวิธีแยบคายใหม่ๆ ด้วยการเชื้อเชิญธิดาสาวสวยจากเหล่าตระกูลชั้นสูงมาเข้าวังบ่อยๆ

          “ตรงมุมนั้นลับตาคนดีนะ” ทรงชี้ไปที่ทางเดินด้านหลังภูเขาน้ำตกจำลอง เชื่อมต่อกับสวนวงกตกุหลาบ “ถ้าแผนชมสาวงามไม่เวิร์ก งั้นก็ต้องใช้แผนสาวหลงทางหาบ้านไม่เจอ”

          “แผนสาวหลงทางหาบ้านไม่เจอ?”

พ่อบ้านเก่าแก่ ทำงานรับใช้เบื้องพระยุคลบาทประจำอยู่ในวังมาเกือบสี่สิบปี ได้ฟังแล้วยังปาดเหงื่อ แรงมุ่งมั่นของราชินีเกรซสูงตระหง่านจนสูงลิบ แต่ละเดือนจะมีแผนการออกมาไม่ได้หยุด นึกถึงสมัยที่พระองค์ยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหญิงเกรซ จนตอนนี้อภิเษกขึ้นเป็นราชินีแห่งเรนเดลและเป็นพระมารดาของเจ้าหญิงเจ้าชายทั้งห้า ฤทธิ์แสบและเจ้าแผนการของพระนางยังไม่มีทีท่าว่าจะลดน้อยถอยลงเลย

“เอ่อ... อะไรคือสาวงามหลงทางหาบ้านไม่เจอพ่ะย่ะค่ะ”

“สั่งให้สาวๆ แกล้งหลงทางแล้วไปตามเขามาช่วยค้นหาซะ ในสวนวงกตสักสองคน ตามทางเดินไปวังปีกตะวันตกสักคน แล้วก็แถวสวนหย่อมน้ำพุอีกคนนึง อย่าให้มีพิรุธล่ะ มันต้องมีสาวน้อยสักรายต้องตาต้องใจเขาบ้างล่ะ อ้อ ให้เริ่มหลงทางกันตอนหัวค่ำนะ”

          “พ่ะย่ะค่ะ”

พ่อบ้านรับคำสั่งด้วยสีหน้าวิงเวียน และเงยหน้ามองตราสิงห์คำรามอันเป็นสัญลักษณ์ สำนักราชวงศ์อันงามสง่าแห่งเรนเดลทอดยาวเหยียดท่ามกลางพรรณไม้เขียวชอุ่ม เปิดรับสายลมจากทะเลและขุนเขา ซุ้มประตูโค้งและเสาหินแกรนิตแกะสลักเป็นศิลปะซึ่งหลงเหลือมาตั้งแต่ศตวรรษที่สิบแปด ตัวตึกราชวังแข็งแรงโอ่อ่าราวกับจะยืนหยัดเช่นนี้ไปชั่วนิรันดร์ รอวันเวลา

“อรุณสวัสดิ์เพคะเสด็จแม่”

เจ้าหญิงโนแอลวัยสิบแปด โผเข้ามาเกาะแขนพระมารดา ราชวงศ์เรนเดลได้รับการกล่าวถึงชื่นชมกันมากเพราะสมาชิกแต่ละพระองค์มีสิริโฉมงดงาม โนแอลงามหมดจด ผิวขาวกระจ่างไร้ไฝฝ้า ริมฝีปากเรียวบางละมุนละไม เวลาที่โนแอลหัวเราะ ดวงตากลมโตแสนหวานจะสดใสถอดแบบผู้เป็นแม่มาไม่ผิดเพี้ยน เธอชอบยิ้มซุกซนทุกครั้งที่ได้สืบเสาะเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ของพี่ชายพี่สาวแต่ละคน

          เริ่มจากพี่นิโคลัส พี่ชายคนโตซึ่งอภิเษกกับลูกสาวของท่านทูตไปแล้ว ตอนแรกพี่นิโคลัสก็เกลี้ยดเกลียด ‘ยัยเฉิ่มเบอะ’ แต่ตอนนี้พี่ชายกับยัยเฉิ่มที่ว่ามีหลานให้พ่อกับแม่อุ้มสี่หน่อไปซะแล้ว ไม่นับรวมเจ้าหนูในท้องรอคลอดต้นปีหน้า โนแอลยังสงสัยว่ายิ่งเกลียดจะยิ่งลูกดก ซึ่งการที่เจ้าชายรัชทายาทมีทายาทเหลือล้น ราชวงศ์เรนเดลถึงได้ผ่อนคลายขึ้น เสด็จพ่อกับเสด็จแม่เลิกกลุ้มใจเรื่องทายาทเสียที แถมโนแอลยังชอบไปช่วยเลี้ยงหลานบ่อยไป

          ส่วนพี่แอนนา พี่สาวคนโตคนนี้เป็นเจ้าหญิงตัวอย่างของเจ้าหญิงทั่วโลก สวย ใจดี รักเด็ก เรียนเก่ง มารยาทเรียบร้อยสง่างามไร้ที่ติ วางตัวเป็นเยี่ยม ขนาดเสด็จพ่อยังชูนิ้วให้เลย ส่วนตัวโนแอลเองนั้นปีที่แล้วมีภาพหลุดตอนแคะขี้มูกออกไปด้วยซ้ำ พี่แอนนาเพิ่งเรียนจบปริญญาเอกด้านสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ ตอนนี้ทำงานให้องค์การอนามัยโลกอยู่ในพื้นที่พม่า สร้างความตกตะลึงให้ทุกคนเป็นอย่างยิ่งเพราะไม่คิดว่าเจ้าหญิงผู้เป็นแสงตะวันอ่อนโยนจะอุทิศตัวลงพื้นที่กันดารเช่นนั้น โนแอลซึ่งเป็นน้องคนสุดท้องจึงรักและนับถือพี่สาวคนนี้มาก ส่วนเรื่องหวานใจ... พี่แอนนายังโสดสนิท  

          แล้วก็โน่น... พี่ฌอน มีพี่ชายคนนี้ก็เหมือนมีท่านผู้เฒ่าประจำครอบครัว บุคลิกเหมือนครูห้องปกครองไม่มีผิดเพี้ยน ยิ้มยากหน้าดุ เข้มงวดกวดขัน ไม่เคยเหลือบแลสนใจหญิงใด บรรดาสาวๆ เลยไม่ค่อยนึกถึงพี่ชายคนนี้สักเท่าไหร่ ตอนนี้พี่ฌอนกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ตามลำพังในห้องสมุดขนาดมโหฬาร ใช้เวลาว่างสั้นๆ ระหว่างรองานเลี้ยงเริ่มต้นด้วยการตรวจงานของนักศึกษาปริญญาตรีซึ่งพี่ฌอนเป็นผู้สอน โนแอลเคยแอบตามไปดูพี่ชายคนนี้ทำงานเหมือนกัน บอกเลยว่าโหด... ว่ากันว่าทุกๆ ยี่สิบวินาทีจะมีคนสอบตกวิชาเศรษฐศาสตร์ของพี่ฌอนเสมอ แต่ได้ข่าวว่ามีนักศึกษาคนหนึ่งได้คะแนนเต็ม พี่ฌอนจึงจ้องจับผิดเป็นพิเศษถึงขนาดตามไปถึงหอพักทีเดียว โนแอลจึงลงความเห็นว่านักศึกษาคนนั้นเป็นผู้หญิงชัวร์ และดูจากประสบการณ์ที่ผ่านมา โนแอลเดาว่าผู้หญิงคนนั้นจะต้องทำให้พี่ฌอนหน้าหงายทุกวันแน่    

          ส่วนพี่อเล็กซานเดอร์... โนแอลตั้งฉายาให้เขาว่าน้ำแข็งอวตาร เจ้าชายแห่งความเงียบขรึมลึกซึ้งเหมือนเสด็จปู่ สำหรับพี่ชายคนนี้ต้องยกนิ้วโป้งให้แต่คว่ำลง เพราะพี่ชายของโนแอลคนนี้ดื้อมาก ลองได้สนใจอะไรจริงจังแล้วจะมุมานะเรื่องนั้นจนสำเร็จ พี่อเล็กซ์ของโนแอลเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่มีข่าวคราวเรื่องผู้หญิงทั้งที่ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่สุดในบรรดาพี่น้องตระกูลเรนเดล นัยน์ตาสีน้ำตาลลึกซึ้งพรางอยู่ภายใต้แว่นตาแบบคนคงแก่เรียน โนแอลแอบตามติดชีวิตส่วนตัวของพี่ชายมาสักพักจึงลงความเห็นว่าไม่ใช่พี่เขาไม่สนใจผู้หญิง แต่เขายุ่งจนไม่มีเวลาสนใจต่างหาก