LOGINShare
บทที่ 59
publish date:
2026-01-11 15:56:21
Latest chapter
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 186
“ข้าไม่อยากรอเลย อิงฮั่ว...ขอให้ข้าได้เชยชมเจ้าสักนิดได้หรือไม่” มือซนล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนางบีบเคล้าคลึงเต้าอวบเป็นจังหวะ “ท่านอ๋อง...คนอยู่ข้างนอกมากมายนักเจ้าค่ะ” “ชิงชาง เจ้าไปปล่อยจินหลิวกับบ่าวไล่ออกไปจากตำหนักอุดร...นางจะไปที่ใดไม่รับรู้ แล้วใครอยู่ด้านนอก ออกไปให้หมด องค
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 185
เสวียตงซานกลับถึงตำหนักอุดร ที่มีกองทัพของท่านแม่ทัพว่านคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ เขารู้จากชิงชางแล้วว่า พี่รองไปรบแทนตัวเขาที่บาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้การรบเป็นอย่างไรกันบ้าง หลังจากถึงตำหนัก เมียรักของเขาก็เอาแต่บังคับให้เขากินยาและนอนหลับ จนกว่าแผลจะสมานดี และใช่เขาไม่ได้ร่วมรักกับนางเลยตล
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 184
“อื้อ...มันแน่นเกินไป...ถอนออกก่อน” ต่อให้นางเคยร่วมรักกับเขามานานแล้ว แต่ช่วงเวลาที่ห่างกันร่างกายของนางก็ไม่ชินกับเขาเหมือนเดิม “อ๊ะ...อดทนหน่อย...ข้าจะทำอย่างระวัง” อ๋องหนุ่มกัดฟันแน่น เขาแช่ตัวตนไว้ในกายของนาง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนล่างให้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่ได้เบามากนัก ริมฝี
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 183
ร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าบุรุษเช่นนี้ ไม่มองได้อย่างไรกัน ยิ่งเขาเห็นนางดังเห็นขนมหวานมาก่อน หากเป็นตอนที่ยังรักหวานชื่น เขาก็กลืนกินนางทุกคืนวัน “ไม่มองก็ได้...แต่ข้าจะกินเจ้า” เขาแทบรอให้พูดจบไม่ไหว ดึงร่างของนางให้นอนลง แล้วก้มหน้าชิดอกอุ่นของนาง ก่อนจะจูบเบา ๆ สร้างความรัญจวนใจให้กับหญิงสา
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 182
เมื่อเรียวลิ้นของเขาเข้ามาดูดกลืนนางอย่างย่ามใจ สองมือเล็กก็ร่วมมือกับเขาอย่างดี นางโหยหาเขา...! เป็นนานกว่าเขาจะถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากนุ่มของนาง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังบดขยี้ริมฝีปากของอิงฮั่วก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ “หวานไม่เปลี่ยน” เขามองใบหน้าสวย ที่มีเพียงแสงจันทร์ด้า
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 181
“หากท่านอ๋องไม่ดื่ม วันนี้ก็นอนคนเดียวนะเพคะ” นางพูดลอย ๆ และมันได้ผลใบหน้าที่งอแงเหมือนเด็กเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มพรายเป็นประกายทันที “เจ้าพูดจริงหรือไม่” นางไม่ตอบแต่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น และเขาก็ดึงนางเข้าไปกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง ปล่อยเพคะ คนอยู่กันเต็มห้อง”
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 75
ยามที่มันกระเพื่อมตามแรงที่เขาโถมเข้าหานางทำให้เขาอยากกลืนกินมันนัก ริมฝีปากหนาคว้าเข้าที่จุกปลายยอดดูดกลืนพร้อมกับขบกัดอย่างอย่างเมามัน สองมือเล็กจับศีรษะของเขาไว้นิ้วเรียวแทรกเข้าไปที่กลุ่มผมแล้วกดมันให้จมกับหน้าอกอุ่นของตน ยามนี้ไม่รู้ว่าความเสียวหรือความเจ็บที่มันมีมากกว่ากัน
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 74
“พอหรือยังเพคะ...หม่อมฉันแฉะไปหมดแล้วนะเพคะ” เขาที่กลืนกินอยู่นางจนนางเริ่มไม่ไหวต้องเรียกร้องให้เขาหยุดเสียที “ข้ายังไม่อิ่มเลย” เขาเงยหน้าขึ้นมองนาง แน่นอนว่าเขาจะไม่มีวันอิ่มกับร่างกายนางเด็ดขาด “น้ำหม่อมฉันจะหมดตัวแล้วนะเพคะ ที่นี่ค่ายทหารหาใช่ตำหนักประจิมไม่” นางฝืนห้ามเขาแม้ว
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 72
ขบวนรถม้าของเหลียงชินอ๋องแล่นเข้ามายังกองทัพ ทหารที่เฝ้ายามหน้าประตูรีบไปรายงานท่านแม่ทัพว่าน เขาก็ขมวดคิ้วเป็นปมทันที “หลานข้ามีเรื่องอันใด” ความสงสัยของแม่ทัพว่านมีไม่นานนัก หลานชายก็เผยความกระจ่างขึ้นทันที “ท่านลุง ข้าคิดว่าโฮ่วเหลียงน่าจะกระทำการบางอย่าง เพื่อเข้ายึดเม
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 71
หลังจากกลับจากจวนเจ้าเมือง เยว่อิงนิ่งเงียบมาตลอดทาง ทำให้เหลียงเอ้อหลางสงสัยนัก นางกำลังคิดอันใดอยู่กันแน่ “เจ้าคิดถึงคนอดีตหรืออย่างไร” เขาแสร้งเย้านางเพื่อกวนอารมณ์นางให้ขุ่น “ใช่ข้ากำลังคิด” เยว่อิงที่ตอบตามตรงว่ากำลังคิดอยู่เช่นกัน เพราะว่าเขาเข้ามาหานางเพื่อต้องการบางสิ่ง แล้
You may also like
ข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ป่าดอกท้อ28.4K viewsบุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า
ไฉ่เลี่ยงหรง21.3K viewsทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา23.4K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน42.7K viewsบรรณาการแสนรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko714 viewsชาตินี้ข้าเกิดมา...เพื่อเป็นผู้ชนะ
น้ำพริกหวาน140 viewsยอดนักฆ่าพลิกชะตาแม่ทัพพิการ
ท่านจอมยุทธ์19915.3K viewsพระชายาแสนเท่ ข้ากลัวแล้ว
อี๋ปี้ถังถัง375 views
