ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่!

ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่!

last updateÚltima atualização : 2026-06-10
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 classificação. 1 avaliação
46Capítulos
787visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

ทะลุมิติเข้ามาในเกมฮาเร็มทั้งที แทนที่จะได้เสวยสุขกับสี่สามีสุดหล่อ... แต่ระบบดันโดนแฮกจนค่าความสัมพันธ์ติดลบ! จาก สามีคลั่งรัก เลยกลายเป็น เจ้ากรรมนายเวร ที่จ้องจะเอาชีวิตข้าแทนเสียอย่างนั้น! ข้าวหอม เกมเมอร์สาวสายเปย์ ต้องมารับบท เฟิ่งหลิน สตรีโอสถสวรรค์ผู้มีสกิลรักษาขั้นเทพ ภารกิจกอบกู้ฮาเร็มและทวงคืนสี่ดวงใจแห่งแดนสวรรค์จึงเริ่มต้นขึ้น! พยัคฆ์ขาวจอมดุร้าย จิ้งจอกเก้าหางสุดเจ้าเล่ห์ มังกรดำแสนเย็นชา และหมาป่าทมิฬผู้คลุ้มคลั่ง... นางต้องงัดทุกกลเม็ดมารยาหญิงบวกกับไอเทมสุดกาวจาก [ระบบกอบกู้ฮาเร็ม] เพื่อเยียวยาบาดแผลให้พวกเขา ทว่า... ยิ่งรักษาก็ยิ่งเปลืองเนื้อเปลืองตัว แถมระบบยังขยันแจก ยาห้ามครรภ์สวรรค์ มาให้อีก! เตรียมพบกับภารกิจง้อสามีที่ทั้งฟิน ทั้งฮา และเร่าร้อนจนต้องจิกหมอน!

Ver mais

Capítulo 1

บทที่ 1: ล็อกอินปุ๊บ... สามี(เก่า)จะสับคอปั๊บ!

Even after I finalized my travel plans, they stayed huddled together, laughing and talking.

As I was leaving my father's office, Umberto Moretti caught my wrist and murmured, "Don't forget to pack Beth's bags. Make sure she has everything. You're coming with us to Cagliari. It isn't as if the job you take will make any difference."

I stared at him in silence, thinking of all the diplomas and credentials stuffed into my bag.

There wasn't a shred of joy in me.

For years, I had worked myself to the bone abroad, earning scholarships, degrees, and professional certifications.

Meanwhile, my sister partied and traveled with her classmates until she caused a scandal serious enough to get expelled before graduation.

After coming home with my sister, no one asked how my studies had gone or what I had achieved.

All because the moment Beth walked through the door, she cried about how she had let our parents down.

But our parents told her, "It doesn't matter that you didn't finish school. You can still take over the Family's affairs."

My brother chimed in, "You'll always be our Family's princess. You've got me helping you. Worst case, the Family can support you for the rest of your life."

Umberto comforted her too. "It's fine. Even if school didn't work out, there's always Adele to make you look good by comparison. You won't be the one embarrassing your parents."

In their eyes, I would never measure up to Beth.

For as long as I could remember, Beth had been the center of attention.

She was pretty and charming, and every elder in the Family showered her with praise the moment they saw her.

Our parents were especially proud of her, taking her to every banquet and gala.

But as the youngest Ricci, I was always overlooked, often forgotten at home. Even the staff barely noticed I existed. When I got hungry, I gnawed on whatever bread I could find.

When my parents came home and caught me at it, they only praised me for being well-behaved.

I hadn't cried or made a fuss. I had learned to find food on my own.

Beth and I were twins, born on the exact same day, but our parents only ever remembered to buy her a new dress.

My brother was the same, ordering a custom swan cake just for her.

Umberto gave her his prized custom handgun.

No one remembered it was my birthday too. When it finally occurred to them, all they offered was a breezy promise to make it up to me next time.

No one paid attention to me. When we first went abroad, everyone worried about Beth being in a strange country. I was left to struggle through the language barrier alone and became the punch line whenever I made a mistake.

Everyone assumed I was simply born stupid.

I worked twice as hard, earned top marks and prestigious awards, and still their eyes never left Beth.

I couldn't help asking Umberto, "Didn't you say you wanted to run the Family's arms operation in Sicily?"

Umberto looked at me and smiled. "That's not important to me. If Beth wants to go to Cagliari, of course I'm going to help her."

He had once told me that as long as he managed the Family's arms operation in Sicily, he could become the heir and take over his father's position.

Now he was willing to throw away his inheritance for Beth. All at once, staying with them felt utterly pointless for me.

I went back to my room without a word and started packing my bags.
Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos

avaliações

P α i nT۫۰۪ ꪔ̤̮
P α i nT۫۰۪ ꪔ̤̮
14 หายยยไป
2026-08-09 16:02:48
0
0
46 Capítulos
บทที่ 1: ล็อกอินปุ๊บ... สามี(เก่า)จะสับคอปั๊บ!
บทที่ 1: ล็อกอินปุ๊บ... สามี(เก่า)จะสับคอปั๊บ!“ข้าวหอม” หญิงสาวชาวไทยวัยยี่สิบห้าปี ผู้ใช้ชีวิตวัยทำงานไปกับความเหนื่อยล้า และมีเพียงสิ่งเดียวที่ช่วยเยียวยาจิตใจของเธอได้คือเครื่องเล่นเกม VR เสมือนจริงตรงหน้าหลังจากใช้เวลาต่อสู้กับทีมสนับสนุนของเกม “ศึกรักแดนสวรรค์” มานานถึงสามเดือนเต็ม ในที่สุดเธอก็ได้บัญชีเกมสุดที่รักกลับคืนมา! สามเดือนที่ผ่านมา บัญชีของเธอถูกแฮกเกอร์ปริศนาขโมยไปสวมรอย ข้าวหอมกินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะในบัญชีนั้นมี “สามีเผ่าสัตว์” ระดับ SSR ทั้งสี่คนที่เธอทุ่มเทเปย์เงิน เติมทรู และฟาร์มไอเทมเพื่อปั้นค่าความประทับใจจนเต็ม 100%“ฮันนี่จ๋า... ภรรยาคนนี้กลับมาหาแล้วนะ!”ข้าวหอมสวมแว่นตา VR และเอนตัวลงบนเบาะด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ทันทีที่ระบบเชื่อมต่อ ภาพหน้าจออินเตอร์เฟซที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับชื่อตัวละคร [เฟิ่งหลิน] แต่สิ่งที่ทำให้รอยยิ้มของเธอค้างเติ่ง คือแถบสถานะการแจ้งเตือนสีแดงเถือกที่เด้งขึ้นมารัวๆ จนแสบตา[แจ้งเตือน: ความสัมพันธ์กับ 'ไป๋หู่' ลดลงสู่ระดับวิกฤต (-999)][แจ้งเตือน: ความสัมพันธ์กับ 'จิ่วเหวย' ลดลงสู่ระดับวิกฤต (-999)][แจ้งเตือน: ความสัมพันธ์กับ
Ler mais
บทที่ 2: ข้ออ้างที่ไร้ผล
บทที่ 2: ข้ออ้างที่ไร้ผล 2... 1... “เจ้าไม่รักข้าแล้วหรือ!” นางหลับตาปี๋ ตะโกนถามออกไปสุดเสียง ท่ามกลางความเงียบสงัดของคุกใต้ดิน คำถามนั้นดังก้องกังวานและพุ่งทะลุทะลวงเข้าไปในหัวใจของคนฟังอย่างจัง ขวับ! กึก! คมดาบที่อาบย้อมด้วยจิตสังหารชะงักค้าง ห่างจากลำคอระหงไปเพียงแค่เส้นยาแดงผ่าแปด! ข้าวหอมค่อยๆ ลืมตาขึ้น มองใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้สั่นเทาไปด้วยความโกรธเกลียดของเขา “รักอย่างนั้นหรือ...” ไป๋หู่หัวเราะเสียงต่ำในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ช่างขมขื่นและร้าวราน นัยน์ตาของเขาแดงก่ำขณะจ้องมองสตรีตรงหน้า “เจ้ากล้ามาถามหาความรัก ทั้งที่เจ้าเป็นคนทำลายมันลงกับมือตัวเองอย่างนั้นรึ!” เขาตวาดลั่น คมดาบในมือสั่นไหว “เจ้าหลอกข้าไปที่ค่ายกลมาร... ผลักข้าเข้าไปในกองทัพปีศาจเพื่อให้พวกมันรุมฉีกทึ้งข้า! ข้าต้องตัดแขนตัวเองทิ้งเพื่อเอาชีวิตรอดออกมาจากนรกที่เจ้าสร้างขึ้น! ตลอดสามเดือนที่ข้าต้องทนทรมานกับพิษมาร... เจ้ายังกล้าเอ่ยคำว่ารักออกมาจากปากของเจ้าอีกหรือ!” ข้าวหอมน้ำตาร่วงเผาะ นางรู้สึกเจ็บปวดแทนและสงสารบุรุษตรงหน้าจับใจ หญิงสาวส่ายหน้าไปมาอย่างน่าเวทนา “ไป๋หู่... ข้าอธิบายได้ ข้าไม่ได้ต
Ler mais
บทที่ 3: กล่องของขวัญอนาถา
บทที่ 3: กล่องของขวัญอนาถาตู้ม!ร่างของข้าวหอมถูกเหวี่ยงลงไปในแอ่งน้ำขังที่เย็นเฉียบทะลุถึงกระดูก น้ำสีขุ่นคลั่กส่งกลิ่นเหม็นเน่าระดับที่แมลงสาบยังต้องเบือนหน้าหนี ระดับน้ำลึกถึงเอวของนางทันทีที่พยุงตัวยืนขึ้นแกรก... แกรก...ทหารยามดึงโซ่เหล็กเส้นเขื่องที่สนิมเขรอะมาล็อกเข้ากับข้อมือและข้อเท้าของนาง ตรึงร่างบางไว้กับกำแพงหินสกัด ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่ลืมทิ้งสายตาสมเพชเวทนาเอาไว้“หนาว... หนาวชะมัดเลย!”ข้าวหอมกอดตัวเองแน่น ฟันกระทบกันดังกึกๆ อุณหภูมิน้ำในคุกใต้ดินแทบจะติดลบ อาภรณ์ผ้าไหมเนื้อบางที่สวมอยู่เปียกลู่แนบเนื้อ ยิ่งทำให้ความหนาวเหน็บทวีคูณ นางเงยหน้ามองเพดานหินที่มีเพียงแสงจันทร์ลอดผ่านลูกกรงเหล็กแคบๆ ลงมานี่มันเกมจีบหนุ่มหรือเกมเอาชีวิตรอดกันแน่เนี่ย!?ติ๊ง!หน้าต่างโฮโลแกรมเด้งขึ้นมาตรงหน้านางอีกครั้ง คราวนี้มาพร้อมกับไอคอนรูปกล่องของขวัญสีแดง[ระบบกอบกู้ฮาเร็ม] สถานะปัจจุบัน: ติดสถานะ [หนาวสั่น] (HP ลดลง 1% ทุกๆ 5 นาที)ภารกิจหลักบทที่ 1: ละลายน้ำแข็งในใจแม่ทัพพยัคฆ์เควสย่อยที่ 1 (บังคับ): เอาชีวิตรอดจากคุกน้ำในคืนแรกให้ได้โดยไม่หนาวตายคำใบ้จากระบบ: อุณหภูมิร่างกายของท
Ler mais
บทที่ 4: ปานดอกบัวกับพยัคฆ์สิ้นฤทธิ์
บทที่ 4: ปานดอกบัวกับพยัคฆ์สิ้นฤทธิ์ภายในคุกน้ำใต้ดินอันเงียบสงัด มีเพียงเสียงหยดน้ำที่กระทบผิวน้ำดังเปาะแปะ สลับกับเสียงลมหายใจที่พยายามประคองสติของหญิงสาวผู้ถูกจองจำ ข้าวหอมหลับตาพริ้ม เอนศีรษะพิงกำแพงหินเย็นเยียบ นางโคจรพลังจากสกิลติดตัว [เพลิงวิญญาณโอสถ] ให้แผ่ซ่านไปทั่วร่างเพื่อรักษาระดับพลังชีวิต (HP)เวลานี้ สัญลักษณ์รูปดอกบัวเพลิงสีทองอร่ามเรืองรองอยู่กลางหน้าผากมน แสงสีทองสุกสว่างนั้นช่วยขับไล่ความมืดมิดและไอน้ำอันหนาวเหน็บให้เจือจางลง ในขณะที่สติของนางกำลังกึ่งหลับกึ่งตื่น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงก็ดังสะท้อนก้องลงมาจากบันไดหินไป๋หู่ก้าวลงมาด้วยใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ลมหายใจของเขาหอบพร่า บาดแผลฉกรรจ์ที่หัวไหล่ขวากำเริบหนักจนเลือดสีคล้ำซึมทะลุผ้าพันแผลออกมาเป็นวงกว้าง เขาไม่อาจข่มตาหลับลงได้ ความโกรธแค้นและความปวดร้าวสุมแน่นอยู่ในอกจนต้องลงมาดูให้เห็นกับตา... ว่าสตรีแพศยาที่ทำลายชีวิตเขา กำลังทนทุกข์ทรมานหนาวตายอยู่ในน้ำครำอย่างที่ควรจะเป็นหรือไม่!ทว่า ทันทีที่สายตาของแม่ทัพหนุ่มปะทะเข้ากับร่างบางกลางคุกน้ำ ร่างกายสูงใหญ่ก็พลันชะงักงันราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน!ท่ามกลางไอน้ำ
Ler mais
บทที่ 5: ป้อนยาแนบชิด
บทที่ 5: ป้อนยาแนบชิดสิบนาที... เวลากำลังนับถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง!ข้าวหอมกัดฟันกรอด พยายามใช้ไหล่บางพยุงร่างอันหนักอึ้งของแม่ทัพพยัคฆ์ขาวเอาไว้ นางเพ่งสมาธิเรียก [ช่องเก็บของ] ขึ้นมากลางอากาศ นิ้วเรียวกดเลือกเข็มเงินเล่มเล็กออกมาอย่างรวดเร็วหญิงสาวไม่รอช้า นางขยับตัวดันร่างของไป๋หู่ให้พิงกำแพงหินชื้นแฉะไว้ชั่วคราว ก่อนจะใช้มือสอดปลายเข็มเข้าไปในรูกุญแจโซ่ตรวนที่ล็อกข้อมือและข้อเท้าของตนเองแกรก!เสียงสลักเหล็กดีดตัวออก โซ่เส้นหนาร่วงหล่นลงน้ำ ทันทีที่ได้รับอิสระ ข้าวหอมก็รีบหันกลับมาหาคนเจ็บทันที นางเพ่งมองเลือดสีดำคล้ำและกลิ่นเหม็นเน่าที่ซึมออกมาจากบาดแผลของเขา ประกอบกับคำแจ้งเตือนของระบบเมื่อครู่ นางก็รู้ได้ทันทีเลยว่านี่คือ 'พิษมาร' ดีบัฟสุดโหดที่จะกัดกินบาดแผลให้เน่าเปื่อย!นางเปิดช่องเก็บของอีกครั้งแล้วหยิบ 'โอสถสมานแผลระดับต้น (เกรด F)' ออกมา เม็ดยาสีน้ำตาลตุ่นดูไร้ราคาปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ หากให้เขากินเข้าไปในสภาพนี้ก็แทบไม่ช่วยล้างพิษมารได้เลย ทว่านางมีสกิลสายเลือดของแพทย์โอสถสวรรค์!“เพลิงวิญญาณโอสถ!”ข้าวหอมเรียกเปลวไฟสีทองให้ลุกโชนขึ้นบนฝ่ามือ ห่อหุ้มเม็ดยาเกรด F เอาไว้ ความร
Ler mais
บทที่ 6: คัตซีนลับที่กลายเป็นจริง
บทที่ 6: คัตซีนลับที่กลายเป็นจริงแสงอรุณรุ่งสาดส่องผ่านช่องลูกกรงเหล็กแคบๆ ลงมากระทบพื้นหินในคุกใต้ดินอันเย็นเยียบคิ้วเข้มของแม่ทัพพยัคฆ์ขาวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนที่เปลือกตาจะเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า ไป๋หู่กะพริบตาเพื่อปรับการมองเห็น สิ่งแรกที่เขาสัมผัสได้คือความเบาสบายอย่างประหลาด ความเจ็บปวดทรมานราวกับถูกไฟนรกแผดเผาที่หัวไหล่ขวามลายหายไปจนสิ้น เมื่อก้มลงมองก็พบว่าบาดแผลฉกรรจ์สมานตัวปิดสนิทจนเหลือเพียงรอยแผลเป็นสีจาง ไม่มีร่องรอยของเลือดสีดำคล้ำหรือพิษมารหลงเหลืออยู่อีกเลยทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงยิ่งกว่าการรอดพ้นจากความตาย คือความอบอุ่นที่ซุกซบอยู่แนบแผงอกไป๋หู่หลุบสายตาลงมองร่างบางในชุดอาภรณ์ผ้าไหมเปียกชื้น หญิงสาวกำลังหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนซ้ายของเขา ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่ตรงปลายคาง ใบหน้าหวานที่เคยซีดเซียวจากการใช้พลังวิญญาณเกินขีดจำกัดบัดนี้ดูผ่อนคลายลง สัญลักษณ์ดอกบัวเพลิงโอสถที่กลางหน้าผากไม่ได้เปล่งแสงสีทองอีกแล้ว ทว่ามันยังคงประทับอยู่เป็นลวดลายดอกบัวสีชาดงดงามราวกับจิตรกรตวัดพู่กันวาดไว้ บ่งบอกว่าปราณวิญญาณของนางฟื้นคืนมาอย่างสมบูรณ์นัยน์ตาสีอำพันที่เคยแ
Ler mais
บทที่ 7: อ่างน้ำที่ร้อนระอุ
บทที่ 7: อ่างน้ำที่ร้อนระอุหลังจากชำระล้างคราบสกปรกและกลิ่นอับชื้นในคุกน้ำออกไปจนหมดสิ้น ข้าวหอมก็สวมชุดกระโปรงผ้าไหมสีกลีบบัวที่ทหารนำมาเตรียมไว้ให้ เนื้อผ้าสวมใส่สบายและมีขนาดพอดีตัวอย่างน่าประหลาด บ่งบอกถึงความใส่ใจของคนที่สั่งให้ไปหามาหญิงสาวก้าวออกมาจากหลังฉากกั้นไม้แกะสลัก เส้นผมสีดำขลับที่ยังชื้นหมาดปล่อยสยายเต็มแผ่นหลัง เมื่อเดินมาถึงห้องโถงด้านนอก นางก็พบว่าไป๋หู่กำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร ชายหนุ่มผลัดเปลี่ยนชุดเกราะที่แตกหักออกไปแล้ว บัดนี้เขาสวมเพียงชุดคลุมตัวหลวมสีเข้มที่แหวกอกลึก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและรอยแผลเป็นสีจางตรงหัวไหล่ขวานัยน์ตาสีอำพันทอดมองร่างบอบบางที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ผิวพรรณที่เคยซีดเซียวกลับมามีเลือดฝาด ขจัดคราบสตรีผู้โหดเหี้ยมและเย็นชาตลอดสามเดือนที่ผ่านมาออกไปจนหมดสิ้น ไป๋หู่ระบายยิ้มบางเบา เลื่อนจานอาหารที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นไปตรงหน้านาง“มากินสิ เจ้าแช่น้ำเย็นมาทั้งคืน ร่างกายต้องการความอบอุ่น” น้ำเสียงของเขานุ่มนวลขึ้นกว่าเมื่อวานราวกับเป็นคนละคนข้าวหอมทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม มองดูอาหารหน้าตาน่าทานสามสี่อย่างบนโต๊ะ ท้องก็ร้องประท้วงขึ้นมาทันที นา
Ler mais
บทที่ 8: ลูกอ้อนของพยัคฆ์ร้าย
บทที่ 8: ลูกอ้อนของพยัคฆ์ร้ายเสียงน้ำในอ่างไม้กระเพื่อมไหวสาดกระเซ็น ลมหายใจร้อนระอุของคนสองคนสอดประสานกันจนแทบแยกไม่ออก รสจูบดุดันที่เริ่มต้นด้วยความหึงหวง ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความเรียกร้องและเว้าวอน ปลายลิ้นร้อนของไป๋หู่กวาดต้อนชิมความหวานจากโพรงปากเล็กอย่างตะกรุมตะกราม ราวกับคนรอนแรมในทะเลทรายที่เพิ่งพบบ่อน้ำทิพย์บริสุทธิ์“อื้อ...”ข้าวหอมครางประท้วงในลำคอเมื่อเริ่มขาดอากาศหายใจ สองมือเล็กที่เคยวางสะเปะสะปะเปลี่ยนมาดันแผงอกแกร่งของเขาเอาไว้ หญิงสาวรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดเบี่ยงหน้าหลบ ริมฝีปากร้อนผ่าวจึงเลื่อนไปซุกไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่นของนางแทน“ป... ไป๋หู่ หยุดก่อน...” ข้าวหอมหอบหายใจฮัก พวงแก้มใสแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู “ทหารยามยังเฝ้าอยู่ข้างนอก... อีกอย่าง ข้ายังอาบน้ำให้ท่านไม่เสร็จเลยนะ”นางพยายามเรียกสติ แม้ในเกมจะเคยเห็นคัตซีนวาบหวามมาบ้าง แต่พอต้องมาสัมผัสเนื้อแนบเนื้อในโลกความจริง ที่มีทั้งอุณหภูมิร้อนผ่าวและจังหวะหัวใจที่เต้นรัวแรงเช่นนี้ เกมเมอร์สาวก็อดที่จะขวยเขินจนทำตัวไม่ถูกไม่ได้เมื่อถูกขัดใจ แม่ทัพพยัคฆ์ขาวก็ชะงักการกระทำ เขายอมผละใบหน้าออกมา แต่นัยน์ตาสีอำพ
Ler mais
บทที่ 9: เสือร้ายที่ไม่รู้จักอิ่ม
บทที่ 9: เสือร้ายที่ไม่รู้จักอิ่มแสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านมุกเนื้อหนาเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวาง กลิ่นอายของความรักที่อบอวลมาตลอดทั้งคืนยังคงไม่จางหาย ข้าวหอมขยับกายภายใต้ผ้าห่มผืนหนา รู้สึกถึงความหนักอึ้งและความร้อนผ่าวที่โอบรัดอยู่รอบเอวคอด เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา นางก็พบเข้ากับดวงตาสีอำพันคมกริบที่กำลังจ้องมองนางอยู่ก่อนแล้วไป๋หู่นอนตะแคงพิงศีรษะกับหมอน เฝ้ามองภรรยาตัวน้อยด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหลงใหล ท่อนแขนแกร่งรั้งร่างของนางให้เบียดชิดเข้าหาแผงอกเปลือยเปล่าที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามแข็งรึง“ตื่นแล้วหรือ... ยอดรักของข้า” น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและทุ้มต่ำ ส่งผลให้หัวใจของคนฟังเต้นรัวไม่เป็นจังหวะข้าวหอมใบหน้าแดงวาบเมื่อภาพสวาทอันเร่าร้อนในอ่างน้ำเมื่อคืนที่ลามมาจนถึงเตียงกว้างแห่งนี้ไหลเข้ามาในหัว นางเหลือบมองตามเรือนร่างของตนเองที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา ร่องรอยสีกุหลาบกระจายอยู่ทั่วเนินอกอวบอิ่มและซอกคอขาวเนียน เป็นหลักฐานชั้นดีว่าพยัคฆ์หนุ่มผู้นี้ดุร้ายและตะกละตะกลามเพียงใด“ท่าน... ท่านจ้องข้าเช่นนี้มานานแค่ไหนแล้ว” นางถามเสียงอ้อมแอ้ม พยายามจะขยับตัวลุกขึ้นเพื่อพูดคุยถึงแผนการเดิ
Ler mais
บทที่ 10: เสียงคัดค้านจากผู้ภักดี
บทที่ 10: เสียงคัดค้านจากผู้ภักดีบรรยากาศภายในห้องโถงบัญชาการของค่ายพยัคฆ์ขาวเต็มไปด้วยความตึงเครียดและหนักอึ้งราวกับมีเมฆดำทะมึนลอยปกคลุมไป๋หู่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักในตำแหน่งประธาน แม้บัดนี้เขาจะเหลือแขนซ้ายเพียงข้างเดียว สวมเพียงชุดคลุมลำลองสีเข้ม ทว่ากลิ่นอายความน่าเกรงขามและอำนาจของแม่ทัพพยัคฆ์ก็ยังคงแผ่ซ่าน กดทับผู้ใต้บังคับบัญชาจนแทบหายใจไม่ออกเบื้องหน้าของเขาคือ มู่เฉิง และ ต้าไห่ สองรองแม่ทัพคู่ใจที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมานับร้อยสมรภูมิ บัดนี้ยอดขุนพลทั้งสองกำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น ใบหน้าของพวกเขาแดงก่ำไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและสับสน หลังจากที่ได้ยินแผนการล่าสุดจากปากผู้เป็นนาย“ท่านแม่ทัพ! ยอดเขาเหมันต์นิรันดร์เป็นเขตแดนลี้ลับที่อันตรายยิ่งนัก เต็มไปด้วยสัตว์อสูรและพายุหิมะกลืนวิญญาณ เหตุใดท่านจึงต้องเอาชีวิตไปทิ้งที่นั่นอีกขอรับ!” มู่เฉิง รองแม่ทัพฝ่ายซ้ายเอ่ยท้วงด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ข้าไม่ได้จะเอาชีวิตไปทิ้ง แต่ข้าจะไปเอา เมล็ดบัวหิมะเก้าสวรรค์ มาสร้างแขนขวาของข้าขึ้นมาใหม่ต่างหาก” ไป๋หู่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น นัยน์ตาสีอำพันทอประกายเด็ดเดี่ยว “เฟิ่งหลินบอกข้
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status