ระบบบังคับให้ข้าตามง้อ (สามี) ทั้งสี่!

บทที่ 1: ล็อกอินปุ๊บ... สามี(เก่า)จะสับคอปั๊บ!

“ข้าวหอม” หญิงสาวชาวไทยวัยยี่สิบห้าปี ผู้ใช้ชีวิตวัยทำงานหมดไปกับความเหน็ดเหนื่อย สิ่งเดียวที่ช่วยเยียวยาจิตวิญญาณอันแห้งแล้งของเธอได้ คือเครื่องเล่นเกม VR ตรงหน้า

หลังจากขับเคี่ยวกับทีมสนับสนุนของเกม “ศึกรักแดนสวรรค์” อยู่นานถึงสามเดือนเต็ม ในที่สุดเธอก็ทวงบัญชีเกมสุดที่รักกลับคืนมาได้สำเร็จ! ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา บัญชีของเธอถูกแฮกเกอร์ปริศนาขโมยไปสวมรอย ข้าวหอมกินไม่ได้นอนไม่หลับ กระวนกระวายแทบคลั่ง เพราะในไอดีนั้นมี “สามีเผ่าสัตว์” ระดับ SSR ครบทั้งสี่คน ชายหนุ่มที่เธอทุ่มเทเปย์เงิน เติมทรูไม่อั้น และอดหลับอดนอนฟาร์มไอเทมเพื่อปั้นค่าความประทับใจจนแตะ 100% เต็ม

“ฮันนี่จ๋า... ภรรยาคนนี้กลับมาหาแล้วนะ!”

ข้าวหอมสวมแว่นตา VR เอนตัวลงบนเบาะด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ทันทีที่ระบบเชื่อมต่อ ภาพหน้าจออินเทอร์เฟซที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นพร้อมชื่อตัวละคร [เฟิ่งหลิน] แต่สิ่งที่ทำให้รอยยิ้มหวานชะงักค้าง คือแถบหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เด้งรัวกระหน่ำจนแสบตา

[แจ้งเตือน: ค่าความสัมพันธ์กับ 'ไป๋หู่' ดิ่งลงสู่ระดับวิกฤต (-999)]

[แจ้งเตือน: ค่าความสัมพันธ์กับ 'จิ่วเหวย' ดิ่งลงสู่ระดับวิกฤต (-999)]

[แจ้งเตือน: ค่าความสัมพันธ์กับ 'เฮยหลง' ดิ่งลงสู่ระดับวิกฤต (-999)]

[แจ้งเตือน: ค่าความสัมพันธ์กับ 'อิ่งหลาง' ดิ่งลงสู่ระดับวิกฤต (-999)]

“เดี๋ยว... นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!?”

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ข้าวหอมลนลานเปิดดูประวัติการกระทำของบัญชีย้อนหลังสามเดือน ทันทีที่สายตากวาดผ่านตัวอักษร ลมหายใจของเธอก็พลันสะดุดกึก

ไอ้แฮกเกอร์สารเลวมันทำลายทุกอย่างในนามของเธอ!

มันหลอกให้ ‘ไป๋หู่’ แม่ทัพพยัคฆ์ขาวไปติดกับดักข้าศึกจนสูญเสียแขนขวา มันขโมยตบะปราณวิญญาณครึ่งหนึ่งของ ‘จิ่วเหวย’ ไปขายเลหลัง มันเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของ ‘เฮยหลง’ ต่อหน้าธารกำนัล และบงการให้ ‘อิ่งหลาง’ ไปลอบสังหารครอบครัวบุญธรรมของตัวเอง!

เกมจีบหนุ่มมีระบบพังตับขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!? ชัดเจนว่าไอ้คนขโมยไอดีจงใจใช้บั๊ก พังระบบ และปั่นหัว NPC จนบรรดาสามีของเธอหลุดคาร์แร็กเตอร์กลายเป็นคนละคน

“ไอ้ชาติหมาเอ๊ย! แกทำอะไรกับสามีฉันเนี่ย!”

ข้าวหอมสบถลั่น น้ำตาแห่งความโกรธแค้นและสงสารรื้นคลอเบ้า เธอรีบกดปุ่ม [เข้าสู่โลกเสมือน] ทันที คิดในใจว่าจะต้องเข้าไปกอบกู้สถานการณ์ ขนไอเทมฮีลใจระดับอัลตร้าแรร์ทั้งหมดออกมาง้อ ดันเกจความสัมพันธ์กลับมาเป็นบวกให้ได้

ทว่า ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสปุ่มยืนยัน หน้าจอกลับกะพริบแสงสีแดงก่ำ เสียงไซเรนแจ้งเตือนข้อผิดพลาดดังแหลมแสบแก้วหู ก่อนที่กระแสไฟฟ้าแรงสูงจะแล่นปราดจากตัวเครื่องเข้าสู่สมองของเธอโดยตรง!

เปรี๊ยะ!

ความเจ็บปวดเสียดแทงแล่นปราดจนสติของข้าวหอมดับวูบลงในพริบตา

. . .

สัมผัสแรกที่ฟื้นคืนมาคือความเย็นเยียบ... เป็นความเย็นเฉียบของพื้นหินขรุขระ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งปนเปกับกลิ่นสนิมเหล็กเข้มข้นจนชวนคลื่นเหียน

ข้าวหอมปรือตาขึ้นอย่างยากลำบาก ภาพตรงหน้าคือรองเท้าศึกหุ้มเกราะเกล็ดโลหะเปรอะเปื้อนคราบเลือดดำคล้ำ เมื่อเลื่อนสายตาขึ้นมองสูง ร่างของชายหนุ่มสูงใหญ่ในชุดเกราะศึกที่แตกหักยับเยินก็ปรากฏแก่สายตา

ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจเธอแทบหยุดเต้น คือแขนเสื้อเกราะข้างขวาของเขาที่ขาดวิ่น ปล่อยชายผ้าสะบัดว่างเปล่า ไร้ซึ่งท่อนแขน มีเพียงผ้าพันแผลลวก ๆ ที่เปรอะคราบเลือดแห้งกรัง ขณะที่มือซ้ายข้างเดียวที่เหลืออยู่กำลังกำด้ามดาบเล่มเขื่องไว้แน่น

เรือนผมสีขาวพิสุทธิ์ลู่ลงปรกใบหน้าหล่อเหลาที่เปรอะเปื้อนเขม่าควัน ดวงตาสีอำพันคู่นั้นไม่ได้มีแววอ่อนโยนดั่งวันวานอีกต่อไป แต่วาวโรจน์ไปด้วยไอสังหารเข้มข้นที่พร้อมจะบดขยี้เธอให้แหลกเป็นผุยผง

เขาคือ ไป๋หู่... แม่ทัพพยัคฆ์ขาว สามีคนแรกที่เธอเทใจจีบจนได้ครองรัก!

“ในที่สุดเจ้าก็ลืมตาขึ้นมาเสียที... เฟิ่งหลิน”

น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเอ่ยขึ้นอย่างเย็นเยียบ ปลายดาบคมกริบถูกกดลงบนลำคอระหงของเธอทันที ความเย็นเยียบของคมโลหะบาดลึกจนหยดเลือดสีชาดซึมผ่านผิวเนื้อ

ข้าวหอมตัวสั่นเทิ้มจนฟันกระทบกัน นี่ไม่ใช่ความรู้สึกจากเกม VR แน่ ๆ กลิ่นคาวเลือดที่แตะจมูก ความเจ็บแปลบที่คอ และแรงกดดันมหาศาลจากชายตรงหน้า... มันสมจริงเกินไป!

“ปะ... ไป๋หู่? ฉะ... ข้าไม่ได้ทำนะ!”

เธอหลุดเสียงละล่ำละลัก สรรพนามเปลี่ยนไปตามสัญชาตญาณเอาชีวิตรอด ทว่าเสียงที่เปล่งออกไปกลับหวานใสและแปลกหู ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่ร่างกายเดิมของเธออีกต่อไป!

“ไม่ได้ทำงั้นรึ?” ไป๋หู่แสยะยิ้มเย็นชา แววตาของเขาไร้ซึ่งเยื่อใย มีเพียงเปลวเพลิงแห่งความเคียดแค้นที่ฝังลึกถึงกระดูก “เจ้าจะบอกว่าไม่ได้หลอกล่อให้ข้าเดินเข้าค่ายกลมาร หรือไม่ได้ยืนหัวเราะสะใจตอนที่ข้าต้องตัดแขนขวาตัวเองทิ้งเพื่อคลานออกมาจากขุมนรกนั่นล่ะ!”

ติ๊ง!

[ระบบกอบกู้ฮาเร็ม เริ่มต้นการทำงาน]

สถานะ: ทะลุมิติเสร็จสมบูรณ์

เป้าหมายตรงหน้า: ไป๋หู่ (ระดับความแค้น: 100% / ค่าความสัมพันธ์: -999)

คำเตือนระดับอันตราย: สีแดงเข้ม (คุณจะถูกสังหารในอีก 5 วินาที)

ภารกิจฉุกเฉิน: เอาชีวิตรอดจากคมดาบของแม่ทัพพยัคฆ์ขาว

บทลงโทษหากล้มเหลว: วิญญาณดับสูญ และเสียชีวิตในโลกจริงทันที

หน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมเสียงนับถอยหลังดังกังวานในโสตประสาท

5... 4... 3...

สมองของข้าวหอมประมวลผลด้วยความเร็วแสง เธอไม่ได้แค่ล็อกอินเข้าเกม แต่หลุดเข้ามาอยู่ในร่างของเฟิ่งหลินจริง ๆ และถ้าคมดาบนั้นฟันลงมา... เธอจะตายจริง!

“เดี๋ยวก่อน! ฟังข้าก่อน ข้าไม่ใช่เฟิ่งหลินคนนั้น! ข้าคือ...”

2... 1...

ไป๋หู่ไม่เปิดโอกาสให้คำแก้ตัวใดหลุดรอด มือซ้ายตวัดง้างดาบขึ้นสูง ประกายแสงสะท้อนคมอาวุธวาววาบในความมืด พร้อมที่จะบั่นลำคอสตรีที่เขารักสุดหัวใจและเกลียดเข้ากระดูกดำให้ขาดสะบั้นในดาบเดียว!