LOGINEP5.กักขังด้วยเซ็กส์NC
ทันทีที่ได้ครอบครองริมฝีปากสีชมพูระเรื่อของคนตรงหน้า เลือดในกายของเสือโหยอย่างคริสเตียนก็พุ่งกระฉูด คงไม่ต้องให้บรรยายว่าตอนนี้เขาพร้อมที่จะกลืนกินเธอมากขนาดไหน “อื้ม ยะอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ได้สมยอมนะ” เมื่อเขาปล่อยจูบออก มารีน่าจึงมีโอกาสได้พูด “แน่ใจนะว่าไม่สมยอม งั้นมาลองดูกันอีกที” “คะคุณ!” มารีน่านั่งอึ้งทำอะไรไม่ถูกเมื่อจู่ๆคนที่นั่งอยู่ในอ่างก็ลุกขึ้นยืน เป็นผลให้เจ้ามังกรยักษ์ของเขาตั้งตระหง่านอยู่ในระดับสายตาของเธอพอดี มันทั้งใหญ่ ทั้งดูน่ากลัว เกิดมาเธอเองก็เพิ่งเคยเห็นของจริง คนตัวเล็กนั่งกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดเสียว แน่ใจหรอว่ามัน….จะสามารถเข้ามาอยู่ในตัวเธอได้ หื้อออ! แค่คิดก็เจ็บไปหมดแล้ว พรึ่บ! “ยะอย่า ฉันกลัวตก!” มารีน่าหลับตาปี๋เมื่อถูกแขนแกร่งอุ้มตัวเธอมาไว้ในอ้อมอก “ฉันจะให้เธอเลือก ระหว่างเตียงนอนนุ่มๆกับอ่างสกุชชี่อันนี้ เธอจะเลือกตรงไหน?” เขาเอ่ยออกมาหน้าตาเฉย นี่มันใช่คำถามที่ควรจะถามมั้ย ตอนนี้เธออายไปถึงดาวอังคารแล้ว แต่ดูเหมือนคนที่ควรอายน่าจะเป็นเขานะ ไม่ใช่เธอ! “ฉันไม่เลือกได้มั้ย ไม่อยากเลือก” คราวนี้มารีน่าเปลี่ยนท่า เธอใช่สองแขนคล้องคอของเขาเอาไว้เพราะกลัวตก “ได้สิ งั้นฉันจะเลือกเอง บนเตียงล่ะกัน เธอจะได้ไม่เจ็บมาก” พูดจบคริสเตียนก็ไม่รีรอ เขารีบอุ้มเธอออกไปวางบนเตียงนอนทันที มารีน่าคิดไม่ตก ตอนนี้เธอคิดไม่ออกแล้วว่าจะหาทางหนีเขายังไงดี พูดแล้วก็อยากจะร้องไห้ จู่ๆเธอต้องมาเสียพรหมจรรย์ให้ไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้เนี้ยนะ? “นี่คือการเเก้แค้นของคุณงั้นหรอ? การมีอะไรกับฉันเพื่อเอาชนะชาร์ล แล้วฉันล่ะ คุณเคยนึกถึงความรู้สึกของฉันบ้างมั้ย” ไม่มีนาทีไหนเหมาะเจาะเท่ากับตอนนี้อีกแล้ว เธออยากจะเตือนสติเขาบ้าง เพราะการที่เขาจับเธอมาหวังกระทำชำเราแบบนี้มันเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ต่อให้เขาจะยิ่งใหญ่มาจากไหนก็ควรจะมีความเป็นมนุษย์อยู่ในตัวบ้าง และมันก็เหมือนจะได้ผลเพราะคริสเตียนหยุดชะงัก ดูเหมือนว่าเขาจะกำลังคิดตามในสิ่งที่เธอพูด แต่คนเจ้าเล่ห์อย่างเขา คิดหรือว่าจะยอมถอยง่ายๆ สิ่งที่เธอพูดมาเขาก็พอจะเข้าใจได้ว่าเธอหมายความว่ายังไง แต่จะให้เขาทำยังไง ในเมื่อตอนนี้ร่างกายของเขามันกำลังอยากได้เธอจนตัวสั่น! “เราไม่ต้องมีอะไรกันได้มั้ย คุณจะขังฉันไว้ที่นี่ก็ได้ ถ้าคุณอยากแก้แค้นชาร์ลมาก ฉันจะช่วยคุณเอง แต่คุณห้ามแตะต้องตัวฉันเด็ดขาด!” และนี่คือทางออกเดียวที่มารีน่ามองเห็นในตอนนี้ เธออาจจะต้องยอมเป็นคนไม่ดีในบางเรื่องเพื่อที่จะรักษาควาทรู้สึกของตัวเอง แต่! เธอจะรู้ไหม ว่าสิ่งที่เธอขอ มันไม่มีทางเกิดขึ้นจริง คนอย่างคริสเตียน หากอยากได้ใครเขาต้องได้! “อย่าขอในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ เธอมาที่นี่ในฐานะนางบำเรอของฉัน” คนตัวโตเอ่ยออกไปเสียงเรียบ ความแค้นในใจของเขามันมากกว่าความรู้สึกผิดที่มีต่อเธอ คนอย่างเขาฆ่าคนได้โดยไม่รู้สึกอะไร แล้วทำไมเขาจะต้องไปสนใจความรู้สึกของเธอด้วย เขารู้แค่ว่าตอนนี้เขาอยากได้เธอ ก็แค่นั้น “ว่าไงนะ!” เหมือนความหวังสุดท้ายของเธอได้พังลงอีกครั้ง เธอคงผิดเองที่คิดเข้าข้างเขาว่าคนอย่างเขาน่าจะมีความเป็นคนอยู่บ้าง แต่เธอคิดผิด! ทางเดียวที่เหลือก็คือเธอคงต้องยอมตกเป็นของเขาจนกว่าเกมส์แค้นนี้จะจบสินะ! ถึงวันนั้นเขาคงจะปล่อยเธอไป “มาทำหน้าที่ของเธอได้แล้ว” “อืม งั้นอยากทำอะไรก็ทำเลย ถ้าคุณได้ตัวฉันจนพอใจคุณจะปล่อยฉันไปใช่มั้ย?” “ก็คงใช่” “ค่ะ งั้นฉันขอบอกอะไรคุณอย่างสุดท้าย คุณจะไม่ได้รับความรู้สึกใดๆจากฉันเลยนอกจากคำว่า’เกลียด’ และถ้าคุณตัดสินใจรังแกฉันไปแล้ว ไม่ต้องไปรู้สึกผิดทีหลังนะ ต่อให้คุณมาอ้อนวอนขอร้องฉัน! ฉันก็จะไม่มีวันให้อภัยคุณ!” มารีน่ากัดฟันพูดออกมาพร้อมกับกลั้นน้ำตา! สิ่งที่เธอพูดออกไปนั้นมันคือความจริงทั้งนั้น แต่คริสเตียนไม่คิดจะสนใจฟัง เมื่อเธอพูดจบเขาก็กระโจนเข้าหาเธอทันที เขาจะรู้ไหมว่าในอนาคตข้างหน้าการกระทำของเขาอาจจะเป็นสิ่งที่ทำร้ายตัวเขาได้ดีที่สุด ลิ้นหนาตะโบมจูบดูดดึงริมฝีปากจิ้มลิ้มของมารีน่าอย่างหื่นกระหายอีกครั้ง มือปลาหมึกของคริสเตียนเริ่มแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตเพียงตัวเดียวออกไปทีละเม็ด หลังจากนั้นไม่นานหน้าอกหน้าใจอันล้มมือของมารีน่าก็ปรากฎต่อสายตาของคนที่เป็นเจ้าของ “อ๊ะ อย่ากัด” ความรู้สึกวาบหวามที่เธอไม่เคยพบมาก่อนแล่นเข้ามาสู่ร่างกายจนมารีน่าบิดสะท้านไปทั่ว ในตอนแรกเธอคิดว่าจะฝืนตัวเองไม่ให้หลงเตลิดไปกับสัมผัสของเขาแต่ทว่ามันไม่ใช่ ทำไมเธอถึงรู้สึกดีทั้งๆที่มันควรจะไม่! “ตรงนั้น อื้อ อ๊ะ อ่าาาา” นิ้วเรียวยาวกรีดไปตามร่องสวาทก่อนจะส่งปลายนิ้วเข้าไปทักทายช่องแคบอีกครั้ง เมื่อปลายนิ้วเริ่มขยับเสียงครางก็เกิดขึ้น ไหนจะลิ้นหนาที่กำลังดูดดึงดอกปทุมถันอยู่นั่นอีก! มารีน่าแทบจะลืมหายใจ! “คราวนี้แหละของจริง” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นก่อนจะกดท่อนเอ็นร้อนๆเข้าไปในโพรงสวาทสาว กึก! แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ง่ายอย่างที่คิดด้วยความที่นี่คือครั้งแรก คริสเตียนถึงได้สอดใส่ลูกชายตัวเองเข้าไปอย่างยากลำบาก เพราะที่สำคัญขนาดของเขามันใหญ่เกิดมาตราฐานไปไกลด้วย “อึก กรี๊ดดด ฮื้ออ จะเจ็บ!” แต่มันก็ไม่เกินความสามารถของคนที่ช่ำชองมากในเรื่องพวกนี้อย่างเขาหรอก ความเจ็บแล่นเข้าสู่ร่างกายคนที่นอนอยู่ใต้ร่าง มารีน่าหลับตาแน่นพร้อมกับกัดฟัน เธออยากจะถีบเขาออกอีกตอบ แต่ในขณะเดียวกันแขนขามันกลับไร้เรี่ยวแรง “ซี๊ด แน่นชิบหาย!” “อึก อ๊าย อะเอาออกไปก่อน ฉันไม่ไหว ฮื้อๆ” น้ำตาร่วงไหลลงมาเป็นสาย ร่างของเธอแทบจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆอยู่แล้ว นี่น่ะหรอเซ็กส์ที่ใครๆต่างก็ชอบ แต่สำหรับเธอไม่! “อื้ม เดี๋ยวก็หาย เจ็บนิดเดียว” ปัก! ปัก! ปัก! เมื่อได้โอกาสเหมาะคริสเตียนก็ขยับสะโพก รอบนี้เขาจบใจไม่ใช้ถุงยางอนามัยเพราะอยากลิ้มรสความสดใหม่ของเธอทุกอณู เอวหนาขยับระรัวโดยไม่สนใจว่านี่คือครั้งแรกของมารีน่า เขาสนุกจนลืมตัวไปหน่อย “อ๊ะ อ่าา ซี๊ด” มารีนาเผลอซู๊ดปากจนลืมตัวเมื่อความเสียวซ่านเริ่มเข้ามาครอบงำ เอวบอบบางเผลอตอบรับคนบนร่างอย่างลืมตัวเช่นกัน ไหนจะปากร้ายๆที่ก้มลงมาดูดยอดปทุมถันของเธออีก คนที่ไม่ประสีประสาในเรื่องพวกนี้มีหรือจะไม่คล้อยตามเขา “ไง? ไหนบอกว่าไม่สมยอม แล้วที่ครางไม่หยุดคืออะไร ฮึ!” คริสเตียนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ผู้หญิงทุกคนก็เป็นเหมือนกันหมด เพียงแค่ได้มาอยู่ใต้ร่างของเขาก็สมยอมไปหมดทุกคน ก็เซ็กส์ของเขามันแสนจะดุเดือดถึงใจแบบนี้ใครจะไม่ชอบ ทุกแรงกระแทกเข้าออกเข้าจงใจใส่แรงไปเน้นๆ ให้ไม่ถึงสวรรค์ก็คงจะบ้าเต็มที “มะไม่ไหวแล้ว คุณ อ๊ายย!” “คริส ครางชื่อฉัน!” ปัก ปัก ปัก ปัก “อื้อ คะคริส อ๊าา อ๊ะ” ยิ่งได้ยินน้ำเสียงสั่นกระเส่าของคนใต้ร่าง คริสเตียนเองก็ยิ่งอารมณ์พุ่งสูงขึ้น ตอนนี้เขาเองก็ใกล้จะถึงจุดสุดยอดเหมือนกัน เพียงไม่นานหลังจากที่เร่งจังหวะให้รัวมากขึ้น น้ำสีขาวขุ่นก็ไหลออกมาอัดอั้นเต็มช่องทางรัก เพราะเขาเองก็ชักออกไม่ทัน! “ทำไมคุณไม่ใส่ถุงยาง!” คนที่รับรู้ได้ถึงการไหลเข้ามาของน้ำอุ่นๆยกหน้าขึ้นมาต่อว่าเขาถึงแม้จะยังหอบอยู่ก็ตาม “ปกติฉันก็ใส่กับทุกคน แต่กับเธอขอเว้นไว้คนนึงแล้วกัน ไม่ต้องกลัวติดโรคหรอก ที่ผ่านมาฉันป้องกันเป็นอย่างดี” คริสเตียนลอยหน้าลอยตาตอบ สายตายังคงจับจ้องไปที่กลีบกุหลาบบวมเป่งที่มีน้ำรักของเขาไหลเยิ้มออกมาอย่างไม่วางตา เพราะรอบเดียวสำหรับเขามันยังไม่พอ “หยุดมองนะ!” เมื่อเห็นเขาเอาแต่จ้อง มารีน่าเองก็รู้สึกอายขึ้นมาอีกครั้ง “ไม่มองก็ได้ งั้นมาเริ่มยกสองกันเลย” เขาว่าพร้อมกับรวบขาขาเนียนเอาไว้ก่อนจะพลิกตัวเธอให้หันหลัง แอ่นเอวมาให้เขา ท่านี้แหละทีเด็ด! “หาา….ว้าย จะทำอะไรอีก!” “ถ้าของเธอไม่พักฉันก็ไม่ลงจากเตียงหรอก จำได้มั้ยที่ฉันพูด” สวบ! มังกรยักษ์ถูกสอดใส่เข้าไปในร่องแคบอีกครั้งโดยปราศจากความยินยอมอีกเช่นเคย “อ๊ะ ไอ้บ้า! อย่าทำแบบนั้น!” มารีน่าตะโกนด่าเขา เมื่อโดนเขาเล่นงานทั้งสะโพกและนิ้วมือ เขาเคล้นคลึงจุดที่เสียงสุดๆของผู้หญิงจนร่างเธอสั่นสะท้านไปหมด มารีน่าตกเป็นของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอเหนื่อยจนนับไม่หมดว่าเขาสอนเธอไปกี่ท่าและปลดปล่อยน้ำใส่เธออีกครั้ง กว่าเขาจะยอมปล่อยในเธอเป็นอิสระ เะอก็สลบไสลไปในอ้อมกอดของเขาเสียแล้ว 20.00 น. ทีน่าถือวิสาสะเดินขึ้นมาชั้นบน เพื่อหวังจะมาตามคริสเตียนให้ลงไปทานข้าว เนื่องจากตั้งแต่คริสเตียนกลับมาถึงเกาะเขายังไม่มีท่าทีจะสนใจเธอเลย ถึงแม้เธอจะอยู่กับเขาได้นาน แต่สิ่งที่ทีน่าจะต้องเจออยู่บ่อยๆคือการเมินจากคนที่เธอรัก ทุกครั้งที่เขาพาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาที่เกาะ เธอก็จะกลายเป็นหมาหัวเน่าในทันที! นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมเธอถึงจะต้องคอยกลั่นแกล้งผู้หญิงคนอื่นให้รีบออกไปจากเกาะนี้โดยเร็ว! เพราะเธอไม่ต้องการมีคู่แข่งยังไงล่ะ “ขึ้นมาทำไม?” ชาลีที่ถูกคริสเตียนสั่งให้เฝ้าหน้าห้องเอาไว้เอ่ยถามทีน่า เมื่อเห็นว่าหล่อนกำลังอยู่ในที่ที่ไม่ควรอยู่ “ฉันจะมาตามคริสให้ไปกินข้าว นี่มันมองทุ่มแล้วนะ ทำไมไม่ออกมากันสักที” ถึงแม้ว่าเธอจะรู้อยู่แก่ใจว่าคริสเตียนกับมารีน่ากำลังทำอะไรกันอยู่ แต่ทีน่าก็ไม่อยากจะอยู่เฉยๆ เธออยากมาแสดงตัวตน และแอบคิดไปเองหลายครั้งว่าคริสเตียนรักเธอ ‘อ๊ะ พะพอแล้ว ฉันเหนื่อย อ๊ะ อ๊าา ไม่!’ ชาลีหันไปมองประตูห้องพร้อมกับทีน่า เพียงได้ยินเสียงกระสันของคนในห้องก็บ่งบอกทุกอย่างได่เป็นอย่างดีแล้วว่าคนในนั้นกำลังทำกิจกรรมอะไรกันอยู่ ทีน่าเม้มปากแน่นอัตโนมัติ ความเจ็บใจแล่นเข้ามาสู่ร่างกายอย่างง่ายดาย เมื่อได้นับรู้ว่าคนที่เธอรักกำลังร่วมรักอยู่กับคนอื่น! “ฉันว่าเธอกลับไปเถอะ วันนี้เจ้านายคงไม่รับแขก” ชาลีเอ่ยบอกอย่างสุภาพ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าทีน่าเป็นคนยังไง หล่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องวุ่นวายของสาวๆที่คริสเตียนหิ้วกลับมาที่นี่บ่อยครั้ง แต่เขาแค่ไม่ได้รายงานให้เจ้านายรับรู้เท่านั้นเอง เพราะเขาเห็นว่ามันไม่ได้สำคัญอะไร “ไม่ต้องไล่!” หล่อนว่าพร้อมกับเดินกระทืบเท้าลงไปชั้นล่างด้วยใบหน้าบู้บี้บิดเบี้ยว ชาลีได้แต่มองการกระทำนั้นแล้วถอนหายใจออกมา เขารู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ไม่มีผู้หญิงนิสัยอย่างทีน่ามาอยู่เคียงข้างกาย! น่ากลัวชะมัด!ตอนพิเศษ 4. เกาะอันดารา 5 ปีต่อมา น้ำทะเลสีครามจัดของเกาะอันดาราสะท้อนแสงอาทิตย์ระยิบระยับ เรือยอร์ชลำหรูเคลื่อนตัวเข้าจอดเทียบท่าอย่างนุ่มนวล ครูซ ในวัยสิบสามปี ก้าวลงจากเรือเป็นคนแรก เด็กหนุ่มที่เคยตัวเล็กในวันนั้น บัดนี้ส่วนสูงเริ่มพุ่งพรวดจนเกือบเท่าไหล่ของผู้เป็นพ่อ ใบหน้าหล่อเหลาถอดแบบ คริสเตียน มาทุกกระเบียดนิ้ว โดยเฉพาะแววตานิ่งสนิทที่ดูลึกลับและทรงอำนาจเกินวัย“เกาะนี้สวยกว่าเดิมอีกนะครับแม่” เคย์เดน แฝดน้องเดินตามลงมาพร้อมรอยยิ้มขี้เล่นที่เป็นเอกลักษณ์ เขาดูขี้เล่นและเข้าถึงง่ายกว่าพี่ชาย แต่ไหล่ที่เริ่มกว้างขึ้นก็บ่งบอกว่าเขาเติบโตขึ้นมากเพียงใด“แน่นอนสิ ลุงตินทุ่มงบปรับปรุงไปตั้งหลายล้านแน่ะ“มารีน่าเอ่ยพลางยิ้มกว้าง เธอสวมชุดเดรสรับลมร้อนดูสวยสง่าไม่เปลี่ยนไปจากเดิมเลย โดยมีคริสเตียนเดินประคองอยู่ข้างๆ แววตาของมาเฟียหนุ่มยังคงเต็มไปด้วยความรักที่มีต่อภรรยาไม่เสื่อมคลาย“ยินดีต้อนรับสู่เกาะอันดารา!” เสียงทุ้มกังวานของ มาร์ตินพี่ชายคนที่สามของมารีน่าดังขึ้น เขาเดินมาพร้อมกับลิษาภรรยาสาวที่ยังคงความสวยเฉี่ยวและลูคัสลูกชายตัวโตที่ดูทะมัดทะแมงและกร้านแดดจากการใช้ชีวิตอยู่
ตอนพิเศษ 63. กลับประเทศไทย หลายปีต่อมา สนามบินนานาชาติคึกคักตั้งแต่เช้า ครูซกับเคย์เดนในวัยเก้าขวบยืนลากกระเป๋าใบเล็กของตัวเองคนละใบ ใส่เสื้อฮู้ดเหมือนกันแต่คนละสี แม้ทั้งสองคนจะหน้าเหมือนกันเปี๊ยบ แต่ด้วยความที่นิสัยแตกต่างกันสิ้นเชิง ถ้าลองจ้องมองดีๆหลายคนก็อาจจะแยกออกได้ง่าย“แด๊ด เราจะได้นั่งชั้นไหน?” ครูซถามด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น“ชั้นประหยัด” มารีน่าตอบก่อนสามีสองแฝดหันขวับไปมองพ่อทันที ในขณะที่มารดาอมยิ้มเล็กน้อยหลังจากตอบคำถามนั้นไป ทำให้คริสเตียนเลิ่กคิ้ว “เครื่องบินลำนี้ไม่มีชั้นประหยัด” ก่อนจะตอบตัดจบการแกล้งลูกชายของภรรยา “ที่รัก!” มารีน่าตีแขนเขาเบาๆ“ผมรู้ว่าแด๊ดไม่มีวันให้หม่าม๊านั่งลำบากหรอก” เคย์เดนหัวเราะตอบ “จำไว้นะ ผู้หญิงในบ้านนี้ห้ามลำบาก”คริสเตียนก้มลงมองลูกชายคนเล็กก่อนจะเอ่ยบอกถ่อยคำนั้น แน่นอนว่าไม่ใช่ครั้งแรก “แล้วพวกผมล่ะ?” ครูซถามทันที“พวกลูกลำบากได้” เขาตอบนิ่งๆตามประสาคนเป็นพ่อ เขาสอนให้เด็กทั้งสองรู้ตักความลำบากเหมือนกันกับเขา แต่ในโหมดที่มีทุกอย่างพร้อมมากกว่า “อย่าสอนลูกแบบนั้นสิ” มารีน่าส่ายหัว “ก็ผมเป็นผู้ชาย” ครูซเถียงแม่ เขาเห็นด้วยกับ
SEP62: ครอบครัวที่สมบูรณ์ ร่างหนาเดินกระสับกระส่ายไปมาอยู่หน้าห้องคลอด ก่อนหน้านี้มารีน่าเกิดอาการปวดท้องและน้ำสีใสก็ไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก โชคดีที่เขาย้ายออกมาอยู่คอนโดในเมืองตั้งแต่เนิ่นๆ จึงสามารถมาโรงพยาบาลได้ทัน หากอยู่คฤหาสน์คงมาถึงที่นี่ไม่ทันแน่ “นายครับเป็นยังไงบ้างครับ” ชาลีวิ่งกระหืดกระหอบมาพร้อมกับข้าวของเครื่องใช้สำหรับเด็กแรกเกิด เนื่องจากสัปดาห์ครรภ์ยังไม่ครบ 39 ทุกคนจึงไม่คาดคิดและเตรียมตัวไม่ทัน แต่โชคดีที่มารีน่าจัดของเตรียมคลอดไว้รออยู่แล้ว “ไม่รู้ หมอยังไม่ออกมาเลย” “ญาติคุณมารีน่าครับ ตอนนี้คนไข้จะคลอดแล้วครับ เนื่องจากเป็นครรภ์แฝด จึงมีโอกาสคลอดก่อนกำหนดเยอะมาก คนไหนคุณพ่อครับ” “ผะผมครับ ผมเป็นพ่อ” “เชิญเข้ามาเลยครับ” มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่งที่เขารู้ตัวว่าตัวเองได้ลูกทีเดียวสองคน แถมยังเป็นลูกชายอีกด้วย เขารู้สึกขอบคุณภรรยาทุกๆวินาทีที่เธออุ้มท้องลูกให้เขา ครรภ์ของมารีน่าใหญ่มากจนบางครั้งชายหนุ่มแอบสงสารที่เธอจะต้องใช้ชีวิตโดยการแบกท้องเด็กสองคนไปพร้อมๆกัน ร่างสูงจัดการทำความสะอาดมือเรียบร้อย จากนั้นเขาก็รับชุดจากพยาบาลเข้าไปเป
SEP61. งานแต่งงานของเรา พิธีมงคลสมรสถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายตามคำร้องขอของเจ้าสาวคนสวย มารีน่าเป็นคนที่ไม่ชอบทำอะไรที่มันยุ่งยาก จึงเลือกจัดพิธีขึ้นที่โบสถ์ตามศาสนาคริสต์อย่างเรียบง่าย เจ้าสาวร่างบางที่ดูราวกับว่าไม่ใช่คนท้อง กำลังยืนยิ้มอยู่ในกระจกบานใหญ่ด้วยสีหน้าสดใส ตอนนี้เธออยู่ในห้องแต่งตัว ช่างแต่งหน้าและช่างทำผมช่วยเนรมิตสิ่งสวยงามพวกนี้ให้เธอ จนตัวเองยังตะลึงว่าเธอสามารถสวยได้ขนาดนี้เลยหรือ “อีกสิบนาทีจะเริ่มพิธีแล้วนะลูก” มาเรียมเดินเข้ามาหาลูกสาวด้วยใบหน้าแสนชื่นบาน มารีน่าในชุดเจ้าสาวเกาะอกสีขาว ลากยาวไปถึงพื้นทำให้นางหวนกลับไปนึกถึงตัวเองในวันวิวาห์เช่นกัน “ค่ะแม่ หนูตื่นเต้นจัง” มารีน่าว่าพลางหัวใจสั่นไหว ถึงแม้จะใช้ชีวิตอยู่กับเขามาหลายเดือนแล้วในฐานะ ผัว-เมีย แต่อีกไม่กี่นาทีเธอกับเขาก็จะได้เป็นสามี-ภรรยากัน อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งมันก็ให้ความรู้สึกที่ต่างกันไปอีกแบบ มาเรียมเดินเข้ามาโอบไหล่ลูกสาวเบาๆ นางจำได้ดี วันที่ตัวเองรู้ตัวว่าได้ลูกสาวนั้นนางดีใจแค่ไหนไม่น่าเชื่อเลยว่าเด็กหญิงที่เคยเดินตามพี่ชายทั้งสามต้อยๆ จะได้ออกเรือนเป็นคนแรก แถมยังพาหล
EP60. รักกัน จบบริบูรณ์ “เหนื่อยหรอที่รัก พักก่อนไหม เดี๋ยวผมไปทำแทนเอง” ถ้อยคำที่ดูเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงทำให้ทั้งคู่เริ่มสนิทสนมกันมากขึ้นไปอีก มารีน่ามองคนตรงหน้าอย่างคาดโทษ ถึงแม้เขาจะพูดจาได้น่าฟังรื่นหูแค่ไหน แต่เธอก็ยังรู้สึกไม่พอใจที่มีผู้หญิงหลายคนแอบมองมาที่เขาอยู่ดี “คุณอยากกลับบ้านก่อนฉันมั้ยคะ” “หื้ม? คุณรำคาญผมหรอ” คนตัวโตผงกศรีษะขึ้นมามองหญิงสาวเล็กน้อย เขาว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ ถ้างั้นเธอคงไม่แผ่รังสีอำมหิตออกมาขนาดนี้หรอก “เปล่าค่ะ รำคาญพวกผู้หญิงด้านนอกต่างหาก รู้มั้ยคะว่าวันนี้มีคนพูดถึงคุณสี่โต๊ะแล้วนะ” ร่างสูงยิ้มกริ่มออกมาเมื่อได้ฟังเหตุผล เขายิ้มจนตาหยี เพราะดีใจที่เมียแสดงอาการหึงออกมาอย่างโจ่งแจ้ง เขาจึงดึงเธอเข้ามากระชับกอดให้แน่นกว่าเดิมอย่างรักใคร่ “นี่คุณหึงผมใช่มั้ยที่รัก ไม่เห็นต้องคิดมากเลย ผู้หญิงพวกนั้นก็ได้แค่มอง แต่คุณทำได้ทุกอย่างเลยนะ จะจุ๊บ จะจูบ จะกอดหรือจะขึ้นมาขย่มบนตัวผัวแรงๆก็ย่อมได้” เพี๊ยะ! “หื่นไม่รู้เวลาอีกแล้วนะคะ” เธอหันไปค้อนเขาแววตาเขียวปั๊ด แต่พวงแก้มกลับแดงระเรื่อ ยอมรับว่าคำพูดของเขาก็แอบช่วยทำให้
EP59. สามีพี่เอง “อะแฮ่ม ทำอะไรกันอยู่?” มาติเนสเอ่ยขึ้นมาเสียงดัง วันนี้เขากะจะเข้ามาดูสถานการณ์ของน้องสาวกับว่าที่น้องเขยเสียหน่อย ไม่คาดคิดว่าจะได้เข้ามาเจอช็อตเด็ดแบบนี้เสียหน่อย มารีน่ารีบผลักหน้าอกแกร่งออกจากร่างทันที เมื่อได้ยินเสียงของพี่ชายดังเข้ามากระทบหู ใบหน้าของเธอแดงแปร๊ดเหมือนลูกตำลึง เขาทำเธออายอีกแล้ว อยากจะแทรกแผ่นดินหนีจริงๆเลย คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นไปมองพี่บายที่กำลังยืนกอดอกมองเธออยู่ด้วยรอยยิ้มแห้งๆ “พะพี่เนส มาตั้งแต่ตอนไหนคะ” “มานานแล้ว แล้วนี่…ดีกันแล้วหรอ” มาติเนสเดินเข้ามานั่งบนโซฟาใกล้ๆ เขาจ้องมองหน้าของทั้งคู่สลับกันไปมา เพื่อคาดคั้นจะเอาคำตอบ “ครับ เรากำลังจะแต่งงานกัน” “หื้ม? พี่หายไปแค่ไม่กี่วันตกลงจะแต่งงานกันแล้วหรอ แล้วพ่อกับแม่รู้หรือยัง” “ยังค่ะ รอบอกตอนพ่อกับแม่กลับมา” “พี่ยินดีด้วยนะ หวังว่าคุณจะดูแลน้องสาวผมเป็นอย่างดีนะครับคุณคริส” มาติเนสกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม ไม่อยากจะเชื่อว่าน้องสาวคนสุดท้องจะเป็นฝั่งเป็นฝาคนแรกของตระกูล มารีน่าตอบกลับพี่ชายด้วยรอยยิ้มเช่นกัน ตอนนี้เธอมีความสุขมากจริงๆ “ครับ ผมสัญญาจะดูแลรีน่ากับล







