Beranda / วาย / บ่วงรักในเงาอาชญา / บทที่ 36 ไหนว่าไม่โกรธไง

Share

บทที่ 36 ไหนว่าไม่โกรธไง

last update Tanggal publikasi: 2026-05-04 19:00:16

“นายกำลังทำฉันคลั่งรู้ตัวไหมฟินลีย์”

น้ำเสียงกดต่ำหอบกระเส่า มันเต็มเปี่ยมไปด้

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 111 บ่วงรักในเงาอาชญา The End

    อากาศเย็นสบายปนกลิ่นหอมของไม้สนจากภูเขาบลูริดจ์ พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง ที่เปิดกว้างของร้านอาหารท้องถิ่นเล็ก ๆ ใจกลางแอชวิลล์โต๊ะไม้โอ๊กขัดมันตั้งอยู่ริมกระจกบานใหญ่ มองออกไปเห็นถนนสายแคบที่มีบ้านสไตล์วิกตอเรียน และกระท่อมไม้เรียงราย ภายนอกมีเถาไม้เลื้อยสีเขียวปกคลุมระเบียงร้านกาแฟฝั่งตรงข้าม เพิ่มชีวิตชีวาให้ดูน่ามองบนโต๊ะอาหารมีแสงจากเปลวเทียนอ่อน ๆ ส่องกระทบจานเซรามิกสีขาวที่วางเรียงอยู่ ข้างในมีกลิ่นหอมของแพนเค้กโฮมเมด ราดเมเปิลไซรัป และไข่ดาวที่เพิ่งทอดเสร็จใหม่ ๆ เสียงพูดคุยเบา ๆ ของผู้คนในร้านคลอไปกับเสียงกีตาร์อะคูสติก จากนักดนตรีท้องถิ่นที่นั่งเล่นอยู่มุมถนนเสียงหัวเราะหยอกล้อกันบนโต๊ะอาหาร สร้างความเบิกบานให้ทุกคน เซบาสเตียนเป็นคนเปิดประเด็นเล่ามุกตลกให้ทุกคนได้หัวเราะเฮฮา และตอบกลับมุกฝืด ๆ ของโดมินิคที่นาน ๆ ที จะได้ยิน มันยิ่งสร้างความขบขันให้หลายคนไม่น้อยฟินลีย์ตักซุปใส่ถ้วยแล้วเสิร์ฟให้โทเบียส พร้อมกับส่งยิ้มกว้างให้คนพี่ ท่าทางที่มีความสุข และภาพหวาน ๆ นี้ทำให้ทุกคนอิจฉาตาร้อน โดยเฉพาะโดมินิค ซึ่งตอนนี้เขาเข้าใจดีว่าตัวเองเป็นได้เพียง

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 110 บรรยากาศเปลี่ยน (NC20+)

    ⚠️🔥🔞 คำเตือน : ฉากนี้มีบรรยายการมีเพศสัมพันธ์อย่างชัดเจน ใครไม่ชอบฉาก NC แรง ๆ กดเลื่อนผ่านได้เลยนะคะ รบกวนขอความเห็นใจไรท์ตาดำ ๆ ตัวดำ ๆ คนนี้ อย่าว่าไรท์เหมือนเรื่องที่แล้วเลยนะคะ ความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ถ้าไม่ชอบ NC ก็เลื่อนผ่านจ้า จุ๊ฟเหม่ง❤️😘🔞ห้องนอนกว้างขวาง แต่กลับอบอุ่นกว่าที่คิดไว้ สำหรับชายหนุ่มผู้เคร่งขรึม ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยเย็นชากลับแฝงไปด้วยความร้อนแรงผนังทาสีเทาเข้มแซมด้วยโทนไม้โอ๊ก ทำให้บรรยากาศทั้งหรูหราและน่ามอง แสงไฟสีเหลืองอมส้มส่องสว่างจากโคมไฟหัวเตียง เงาไฟกระทบกับพื้นไม้ปาร์เก้พาดผ่านเฟอร์นิเจอร์ตัวหรู มันไม่ได้ดูน่ากลัวแต่กลับให้ความรู้สึกที่อบอุ่นเตียงคิงไซส์กลางห้องปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตา ตัดกับผ้าคลุมเตียงสีน้ำเงินเข้ม ที่ฟินลีย์มักจะพับอย่างเป็นระเบียบแต่ค่ำคืนนี้กลับถูกดึงให้คลายตัว ราวกับว่ายอมให้ใครบางคนเข้ามาแบ่งปันพื้นที่ส่วนตัวในห้องนี้ โซฟาหนังสีน้ำตาลเข้มตั้งอยู่ตรงหน้าต่างบานใหญ่ทำให้ห้องดูมีมิติ แสงไฟในเมืองด้านนอกลอดเข้ามาเป็นประกายระยิบระยับ เหมือนมวลหมู่ดาวในท้องนภา

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 109 ตัวอันตราย2

    “อย่า!!...อย่ายิง!!”ลูเซียนเอ่ยเสียงแข็งกร้าว พลางขบสันกรามเข้าหากันแน่น เมื่อไม่สามารถทำอะไรอีกฝ่ายได้ในตอนนี้ “ไอ้โทเบียส!!...ยังไงวันนี้อเล็กซ์ก็ต้องกลับไปกับฉัน” คนนัยน์ตาสีแดงก่ำจ้องมองโทเบียสไม่ลดละในหัวลูเซียนมีแต่แผนการผุดขึ้นมา ว่าจะพาอเล็กซ์ออกไปได้อย่างไร ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องพาอเล็กซ์ออกไปให้ได้ ต่อจะให้ฆ่าสักกี่ศพเขาก็ยอม“แกมีสิทธิ์ร้องขอด้วยเหรอ?”โทเบียสเอ่ยเสียงนิ่งเย็น สายตาว่างเปล่าจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่ปรานี โทเบียสรู้ดีว่าถ้าเกิดเขาไม่สามารถจับลูเซียนได้ ทุกคนต้องตกอยู่ในอันตราย ไม่สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติไม่ว่าลูเซียนจะทำแบบนี้ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ทำเพราะคนที่ตัวเองรัก ทำเพราะผิดหวังจากคนรัก ไม่ว่าจะเหตุผลไหน แต่สิ่งที่ลูเซียนทำตอนนี้ มันกลายภัยต่อคนอื่นไปเสียแล้วโทเบียสส่งสัญญาณให้เซบาสเตียนและโดมินิคที่ค่อย ๆ สืบเท้าก้าวเดินมาหยุดอยู่ด้านหลังลูเซียน ให้พวกเขาเคลียร์นักโทษ และเจ้าหน้าที่ที่ไม่เกี่ยวข้องออกจากที่นี่โดยด่วน

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 108 ตัวอันตราย

    เสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดดังก้องทั่วทั้งห้องสี่เหลี่ยม ที่มีผนังสีขาวหม่น ๆ สีหลุดล่อนเสื่อมสภาพตามกาลเวลา ด้านบนมีเพียงหลอดไฟนีออนสีขาวให้แสงจ้า ส่องสว่างทั่วห้องในห้องนี้มีอุปกรณ์ทดลองมากมายเต็มไปหมด หลอดแก้วสีใสวางเกลื่อนกลาด บางหลอดมีสารเคมีหลงเหลืออยู่ กลิ่นหืนของสารเคมีคละคลุ้งไปทั่วอากาศ ชวนให้คนที่อยู่ในห้องคลื่นไส้จนแทบอาเจียนลูเซียนร้องคำรามออกมาเสียงดังราวกับสัตว์ป่า ดวงตาปูดโปนแดงก่ำราวกับปีศาจ ตามแขนเขามีรอยเข็มที่ทิ่มแทงเข้าไปในเส้นเลือดนับจำนวนแทบไม่ได้ เขาทำการทดลองกับตัวเองให้เป็นคนที่ไม่มีวันตายและกลายเป็นอมตะร่างกายของลูเซียนตอนนี้ราวกับว่า มีบางสิ่งบางอย่างผิดแปลกจากมนุษย์ทั่วไป ผิวซีดขาวจนน่ากลัวราวกับผีดิบไม่มีผิดเพี้ยน เส้นเลือดสีดำขลับเห็นเด่นชัดจนน่ากลัวบรรดาลูกน้องต่างพากันเกรงกลัวนายตัวเองในเวอร์ชันใหม่ เจ้านายที่กลายเป็นผีดิบไปแล้ว พวกเขากลัวจนพากันหนีลูเซียน ไม่มีเหลือใครข้างกายสักคน“ถึงเวลาแล้วที่พวกมันต้องชดใช้”น้ำเสียงแหบห้าวเอ่ยขึ้นพึมพำกับตัวเอง สายตาแดงก่ำจ้องมองตรงอย่างไร้จุดหมาย ดว

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 107 ชีวิตหลังความตาย2

    “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!...พวกคุณทำอะไรคุณลุงกับคุณป้าน่ะ!!”เสียงของคาเรลดังขึ้น เมื่อเห็นลุงกับป้าของตัวเองกำลังยืนร้องไห้ราวกับโดนทำร้าย คนตัวเล็กรีบปรี่เข้ามาเตรียมจะเอาเรื่องคนที่มารังแกลุงกับป้าของตัวเองทันที“คาเรล...นายนี่มันยังแสบเหมือนเดิมเลยนะ พี่เอง”เสียงของเอลเลียตทำให้คาเรลหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง เขาจำได้ว่าเอลเลียตตายไปเมื่อหลายปีก่อน แต่ตอนนั้นเขาไม่มาร่วมงานศพหลังจากงานศพของเอลเลียตจบลง เอเรน่าและฮาเตอร์ก็กลายเป็นคนเศร้าหมอง จนเขาอดเป็นห่วงไม่ได้ ทุกสุดสัปดาห์คาเรลก็จะกลับจากกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. มาอยู่กับท่านทั้งสอง เพื่อไม่ให้ท่านเหงา“พี่เอลเลียต...พี่กลับมาได้ยังไง? พี่ตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”กำปั้นหนา ๆ เคาะลงกลางหน้าผากของคาเรลอย่างแรง เมื่อคนตัวเล็กพูดออกมาไม่คิด เอลเลียตอมยิ้มให้กับน้องชายตัวแสบ ลูกชายของน้าที่ชอบป่วนเขาอยู่เรื่อย“ฉันยังไม่ตาย...แค่หายตัวไปทำภารกิจลับ ก็เลยต้องแกล้งตาย”คำพูดของเอลเลียตทำให้คาเรลพยักหน้าตามอย่างเข้าใจ แต่เขาก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าทำไม

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 106 ชีวิตหลังความตาย

    ภายในห้องทดลองที่ทาทาบกำแพงด้วยสีขาวสะอาดตา ไฟจากหลอดนีออนสีขาวจ้าสว่างไปทั่วทั้งห้อง อุปกรณ์วิจัย และหลอดแก้วที่มีสารเคมีอยู่ในหลอดหลายชนิด ถูกนำมาทดลองไม่รู้ต่อกี่ครั้งที่นี่เป็นห้องวิจัยหมายเลขหนึ่งขององค์กรดอกลิลลี่สีดำ ที่ทางการอนุญาตให้ใช้ทำการทดลองเพื่อช่วยชีวิตเอลเลียตได้ดร.วิลเลียม หมกตัวอยู่ที่นี่เกือบหนึ่งสัปดาห์ พร้อมกับหลอดเลือดตัวอย่างของอเล็กซ์อีกเพียงสองหลอดที่เหลืออยู่ เขายังหาข้อมูลไม่เจอเลยว่าเพราะอะไร ทำไมอเล็กซ์ถึงมีชีวิตอยู่ได้ โดยไม่ต้องใช้ยาเคมีฉีดเข้าร่างกายตอนนี้เอลเลียตอยู่ได้เพราะยาที่มีอยู่ แต่ ดร.วิลเลียม ต้องการให้เอลเลียตไม่ต้องใช้มันอีก เขาไม่อยากให้เอลเลียตต้องใช้มันไปตลอดชีวิต หากวันใดวันหนึ่งเขาไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ก็เท่ากับว่าเอลเลียตก็ต้องจบชีวิตลงเช่นกัน“ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นหรอก ดร.”เอลเลียตเดินมาหยุดอยู่ข้างหลัง ดร.วิลเลียม พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง เขาคิดไว้แล้วว่าไหน ๆ เขาก็ตายไปแล้ว ความจริงมันก็ไม่ควรที่เขาจะกลับมามีชีวิตฝืนกฎธรรมชาติ นี่เป็นสัจธรรมมนุษย์ ที่ทุกคนล้วนแล้วต้องตายทั้งน

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 18 ความเป็นความตายของโทเบียส

    เหมือนเส้นบาง ๆ ระหว่างความเป็นและความตายของโทเบียสอยู่เพียงคืบ ฟินลีย์ที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเอะอะโวยวาย เขาเห็นภาพเอลเลียตกำลังจะฆ่าโทเบียสมีดปลายแหลมถูกจ่อที่ลำคอคนตัวสูง ฟินลีย์ตกใจสุดขีด ร่างกายของเขาขยับโดยอัตโนมัติ เขารีบพุ่งตัวเข้าไปผลักเอลเลียต ให้ออกจากโทเบียสสุดแรง

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 16 คนในอดีตที่ไม่ควรกลับมา

    โทเบียสยืนนิ่งราวกับต้องมนต์สะกด ดวงตาคมเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงเรียกชื่อเขาซ้ำ ๆ"โทเบียส!!...โทเบียส!!"สุ้มเสียงคนด้านนอกแหบพร่าฟังดูน่าขนลุก เสียงนั้นมันคือเสียงของ “เอลเลียต” เพื่อนสนิทที่เสียชีว

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 15 คนหลังประตู

    เสียงฝีเท้าดังขึ้นเบา ๆ ทำให้โทเบียสละสายตาจากพื้นห้องที่เคยมีศพนอนนิ่งอยู่ เขาหันไปมองทางต้นเสียง เป็นฟินลีย์ยืนอยู่ตรงประตูทางเชื่อมระหว่างห้องพักสองห้อง ใบหน้าของเขาซีดขาว ดวงตาเต็มไปด้วยความวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด“คุณคิดว่าเราจะปลอดภัยไหมถ้าอยู่ที่นี่?”คนที่เพิ่งเ

  • บ่วงรักในเงาอาชญา   บทที่ 6 ฆ่ามันทำไม

    ปัง!!!เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด เลือดสีแดงสดย้อยลงมาตรงกลางหน้าผาก แล้วค่อย ๆ หยดลงมาที่ใบหน้าเป็นทางยาวตามแรงโน้มถ่วงของโลก กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มไปหมดคนตัวใหญ่รูปร่างกำยำสวมเสื้อผ้าหนังสีดำ ใส่หมวกไหมพรมล้มลงไปนอนกองกับพื้น ฟินลีย์รีบหันไปดูว่าใครกันที่เป็นคนยิงไอ้สารเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status