Rose 7 : ความสงสัย 2

“อร่อย สะอาดปลอดภัยดีค่ะ แถมราคาถูกด้วย”

“อ้อนอะไรนมชื่นอีกหล่ะ ยัยตัวแสบ”

ทันทีที่ได้ยินเสียงของคุณหญิงราตรี ภริยาสุดสวยของท่านนายพลใหญ่ โรสที่กำลังกอดอ้อนนมชื่นอยู่ ถึงกับผงะออกทันที แล้วเดินตรงดิ่งเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่ด้วยออดอ้อน

“คิดถึงแม่จังเลยค่ะ”

คุณหญิงราตรีที่เห็นคนเป็นลูกพูดแบบนั้น นางถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“เป็นอะไรหล่ะ ทำไมวันนี้มาแปลกๆ”

“อยากได้อะไรหรือเปล่า ถึงได้บอกคิดถึงแม่”

“โถ่ นมชื่น ดูคุณผู้หญิงของบ้านพูดสิค่ะ ลูกสาวสุดสวยอุตส่าห์บอกว่าคิดถึง แต่กลับมองว่าลูกอยากจะได้อะไร ชิ”

“ก็มันเป็นแบบนั้นมาตลอดไม่ใช่เหรอ”

คุณหญิงราตรีเอ่ยเหน็บคนเป็นลูกอย่างไม่จริงจังนัก เธอเลี้ยงลูกเธอมาตั้งแต่เกิด ถึงจะมีแม่นมคอยช่วยเลี้ยงดูก็เถอะ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าลูกสาวกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ

“สรุปมีเรื่องอะไร บอกแม่ได้ตลอดนะ”

“เฮ่อ หนูแอบชอบคนๆ หนึ่งอยู่ค่ะ แต่เขาไม่ชอบหนูเลย หนูก็เลยเศร้า”

“ห๊า แอบชอบใคร ลูกเต้าเหล่าใครหล่ะ แม่เคยเห็นไหม”

“ไม่เคยเห็นค่ะ เป็นผู้ชายธรรมดา ไม่มีอะไร แต่หล่อ ขยัน นิสัยดี และที่สำคัญหนูชอบเขามากเลยค่ะ”

“โอ๊ย ฉันจะเป็นลม ตายๆ ลูกสาวคนเดียวของฉัน”

“อิอิ อย่าพึ่งเป็นลมค่ะ ช่วยรับฟังหนูก่อน”

“เฮ่อ นี้ลูกพูดจริงๆ หรือแค่อำแม่เล่นๆ ห๊ะยัยโรส”

“พูดจริงค่ะ”

“อย่าให้คุณพ่อรู้เรื่องนี้เชียวนะ ลูกก็รู้นี่ ว่าคุณพ่อตามใจเราทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องคู่ครอง”

“เข้าใจค่ะ ไม่งั้นหนูจะเลือกปรึกษาคุณแม่ทำไมหล่ะ เพราะหนูรู้ ว่าคุณแม่จะอยู่ข้างหนู อิอิ นมชื่นด้วย”

เฮ่อ!! “ไม่ต้องมาหัวเราะเลยนะ รู้ไหมคนแก่หัวใจจะวายตายกันพอดี”

คุณหญิงราตรีกับนมชื่นถึงกับถอนหายใจออกมาพร้อมๆ กัน เพราะหากเรื่องนี้รู้ถึงหูผู้เป็นสามีเธอ ที่ทั้งหวงและห่วงลูกสาวอย่างกับอะไร ว่าคนที่ลูกแอบชอบ เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาทั่วไป ไม่ได้มีเงินทองมากมาย มีหวังระเบิดลงอย่างแน่นอน

“แล้วมานั่งเศร้าทำไมหล่ะ หรือเขาไม่ชอบเรา”

“หนูไม่แน่ใจเลยค่ะ”

“อ่าว!!”

“ก็เขาเฉยชาใส่หนูตลอด พยายามตีตัวออกห่างทุกครั้งที่เจอหน้ากันเลย”

“นี้เขาเป็นเพื่อนที่มหาลัยเหรอ”

“เปล่าค่ะ เขาเป็นเพื่อนกับมะลิ เติบโตมาจากบ้านไออุ่นด้วยกัน เขาเรียนอีกมหาลัยหนึ่งค่ะ”

“ห๊า!!! นมชื่น!! เป็นคนธรรมดาไม่พอ ยังเป็นเด็กกำพร้าอีก ตายๆ เอาไงดีเรานมชื่น”

“โธ่ คุณแม่ค่ะ ไม่พูดแบบนั้นสิ ไม่รู้หล่ะ ถ้าเรื่องนี้ถึงหูคุณพ่อเมื่อไหร่ คุณแม่และนมชื่นจะต้องอยู่ข้างหนูเสมอ ไม่อนุญาตให้ย้ายทีมค่ะ”

“ดึกแล้ว คนสวยง่วง ขอตัวไปนอนก่อนนะ รักคุณแม่ รักนมชื่นที่สุดในโลกเลยนะ”

ฟอด / ฟอด โรสหอมแก้มบุคคลทั้งสองก่อนที่จะวิ่งร่าขึ้นไปยังห้องนอนของตนเองทันที โดยที่ไม่รอให้ให้คนเป็นแม่ได้ดุด่าต่อเลยซักนิด

“ดู ดูเอาเถอะนมชื่น ฉันจะเป็นลม เฮ่อ”

Line : Din

Rose : เราถึงบ้านแล้วนะ

Rose : นายนอนหรือยัง

ทันทีที่ขึ้นมาถึงห้องนอน โรสก็กดส่งข้อความไปหาแดนดินทันที เพราะกลัวว่าเขาจะหลับไปเสียก่อน

“ทำไมไม่อ่านนะ หรือว่าเขานอนแล้ว เฮ่อ ไม่รอกันเลย”

เมื่อเห็นว่าผ่านไปซักพัก ยังไม่มีการเปิดอ่านหรือโต้ตอบใดๆ จากอีกฝ่ายเลย โรสจึงตัดสินใจล็อกโทรศัพท์แล้วเข้าไปอาบน้ำเพื่อกลับมานอน เพราะเข้าใจว่าอีกฝ่ายน่าจะหลับไปแล้ว

ส่วนอีกฝั่งที่นั่งรอไลน์ของใครบางคนอยู่ ก็ยิ้มออกมาทันที เมื่อเห็นว่าเธอคนนั้นส่งข้อความมาบอกว่าถึงบ้านแล้ว

สาเหตุที่เขาไม่ยอมเปิดอ่านข้อความ เพราะหากขึ้นสถานะว่าอ่านแล้ว มีหวังคืนนี้คงไม่ได้หลับนอนกันเสียที เพราะเธอจะต้องส่งข้อความมาก่อกวนเขาอีกเรื่อยๆ อย่างเป็นแน่