Rose 7 : ความสงสัย 1

“ไฟเขียวแล้ว”

ดินที่เห็นหญิงสาวเอาแต่ก้มหน้าจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่ จึงเอ่ยบอกทันที เมื่อไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้ว

“โอ๊ะ ขอโทษนะ”

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้วหญิงสาวจึงรีบเหยียบคันเร่งออกไปทันที ทั้งที่ภายในหัวสมองของเธอนั้นมัวแต่คิดถึงรูปผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น ว่ามันมีความสำคัญยังไงกับชายหนุ่มกันแน่ เขาถึงได้ลงทุนเอามาตั้งเป็นรูปโปรไฟล์ขนาดนั้น

“ปกติขับรถเองบ่อยเหรอ”

“อ่อ ไม่เท่าไหร่นะ จะขับเองก็ต่อเมื่อเรามีธุระ หรือนัดกับเพื่อนๆ แต่ถ้านอกเหนือจากนั้นก็จะใช้คนขับรถที่บ้าน”

“อืม ดีแล้วยิ่งกลับบ้านค่ำ เธอไม่ควรที่จะขับรถเองนะ”

“เป็นห่วงเราเหรอ”

โรสถามกลับชายหนุ่มด้วยท่าทีติดกวน จนคนที่ถูกถามถึงกับหันขวับมาจ้องหน้าของเธอทันที

“คนอื่นฉันก็เป็นห่วงแบบนี้เหมือนกัน”

“โธ่ ไอ้เราก็อุตส่าห์ดีใจ นึกว่าจะพิเศษกว่าคนอื่น”

“แต่แค่นายเป็นห่วง เราก็ดีใจแล้วแหละ”

“พูดไปเรื่อย” แดนดินเอ่ยตำหนิหญิงสาวก่อนที่จะก้มหน้าทำทีท่าว่าเล่นโทรศัพท์มือถือ แต่อันที่จริงเขาก็รู้สึกอายนั้นแหละ แต่แค่ไม่แสดงออกเฉยๆ เดียวใครบางคนจะได้ใจ

จนโรสขับรถมาถึงหอพักของแดนดิน ชายหนุ่มก็ไม่รอช้าที่จะรีบเก็บเอาของฝากและข้าวของต่างๆ ที่แฟนคลับนำมาให้ในวันนี้ ลงจากรถของหญิงสาว เพราะนี้มันก็ดึกมากแล้ว ไม่อยากให้เธอขับรถกลับบ้านดึกๆ ดื่นๆ

“ขอบใจมากนะ ที่มาส่ง”

“อืม ไม่เป็นไร เดียวถ้าเราถึงบ้านเราทักบอกนะ”

“ตามใจ ถ้าฉันไม่หลับก่อน”

“นายก็อย่าพึ่งหลับสิ รอก่อน”

“ไปหล่ะ ขับรถดีๆ”

“โอเค อย่าพึ่งหลับนะ รออ่านไลน์ฉันก่อน”

แดนดินไม่ตอบอะไร เขาจ้องหน้าเธอซักพัก ก่อนที่จะตัดสินใจสาวเท้าเข้าไปในหอพักทันที

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มนั้นเดินเข้าไปในหอพักแล้ว โรสก็ไม่รอช้าที่จะต่อสายหามะลิทันที เพราะเธอนั้นยังคงสงสัยกับรูปโปรไฟล์รูปนั้นอยู่

(ว่าไงโรส เธอถึงบ้านแล้วใช่ไหม)

“ยัง พึ่งส่งดินที่หอพักเสร็จ”

(อ่าวเหรอ แล้วใกล้จะถึงบ้านยังหล่ะ)

“ไม่นาน แต่ฉันมีเรื่องสงสัย อยากจะถามเธอนะ”

(เรื่องอะไร)

“เธอเคยสังเกตรูปโปรไฟล์ของดินในไลน์ไหม รูปนั้นเขาสื่อถึงอะไรอ่ะ เขาเคยเล่าให้เธอฟังบ้างหรือเปล่า”

(หืม เธอไปเห็นมาจากไหน หรือว่าได้แอดไลน์กันแล้ว)

“ใช่ ฉันพึ่งขอเขาแอดเองนี้แหละ”

(ถ้ารูปนั้น ฉันเคยถามนะ ว่ามันมีความหมายอะไรกับดินไหม เพราะเขาใช้รูปนี้มาตลอดเลยนะ ไม่เคยเปลี่ยนเลยด้วยซ้ำ)

“จริงเหรอ”

เมื่อมะลิพูดมาแบบนั้น โรสก็ยิ่งคิดหนัก ว่ารูปผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นมันจะต้องมีที่มาและที่ไปอย่างแน่นอน ไม่งั้นดินจะใช้ตั้งเป็นรูปโปรไฟล์ทำไม แถมยังไม่เคยเปลี่ยนอีกต่างหาก

(โรส!! ยังฟังอยู่หรือเปล่า)

“อ่อ ฟังอยู่ เล่าต่อสิ”

(ดินเคยบอก ว่าผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นเป็นของสำคัญที่เขาได้มาจากคน คนหนึ่ง น่าจะตั้งแต่เด็กแล้ว และมันก็เป็นสิ่งที่ดินเก็บติดตัวไว้ตลอด รอเวลาที่จะได้คืนเจ้าของจริงๆ มันนะ)

“แล้วเขาได้บอกไหมว่าใคร”

(ไม่นะ ไม่เคยบอก)

(คิดมากเหรอ)

“จะว่าอย่างงั้นก็ได้ รู้สึกว่าตัวเองแพ้แล้วอ่ะ ทั้งที่ฉันพยายามกับเขามากเลยนะ แต่ดูคู่แข่งฉันสิ เป็นใครก็ไม่รู้ เขายังไม่พยายามเท่าฉันเลย แต่เหมือนเขาจะชนะใจดินแล้ว”

(อย่าคิดมาก เรายังไม่รู้เลยว่าผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นเป็นของใคร และตราบใดที่เขายังไม่ปรากฏตัว เราก็มีโอกาสอยู่ไม่ใช่เหรอ หายไปไหนแล้วหล่ะ คุณหนูโรสผู้มั่นคงในความรัก)

“ฮ่า ฮ่า เธอนี้นะ คอยดูเถอะเมื่อไหร่ที่ฉันอกหักจากดิน ฉันจะแช่งเธอให้เป็นโสดไปด้วยกันเลย”

(โอเคๆ อย่าคิดมาก ถึงบ้านแล้วทิ้งไลน์ไว้ในกลุ่มด้วย เป็นห่วงเข้าใจไหม)

“อืมๆ”

เมื่อวางสายจากมะลิแล้ว โรสก็ได้คิดทบทวนอีกครั้งเกี่ยวกับเจ้าของผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น ซึ่งมันก็จริงอย่างที่มะลิบอกนั้นแหละ ตราบใดที่คนๆ นั้นยังไม่ปรากฏตัว เธอก็ยังมีสิทธิที่จะจีบแดนดินต่อไปเรื่อยๆ และเธอก็หวังว่าจะชนะใจเขาได้ซักวัน

“ทานอะไรมายังค่ะ คุณหนู”

ทันทีที่เดินเข้ามาภายในคฤหาสน์ นมชื่นก็รีบตรงดิ่งเข้ามาถามไถ่คุณหนูของเธอทันทีด้วยความเป็นห่วง

“เรียบร้อยแล้วค่ะนมชื่น โรสไปทานเย็นตาโฟกับเพื่อนๆ มา อร่อยมากเลยนะ”

“มันสะอาดปลอดภัยใช่ไหมค่ะ นมกลัวคุณหนูจะท้องเสียเอานะ”