تسجيل الدخولمشاركة
ตัดขาดจากครอบครัว
تاريخ النشر:
2026-08-29 05:10:28
أحدث فصل
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก หมาหงอย
บ่ายวันนั้น บริเวณล็อบบี้โรงแรมอัศวธาราแกรนด์หญิงสาวร่างเพรียวในชุดสูททำงานที่แอบพับแขนเสื้อขึ้นอย่างทะมัดทะแมงก้าวฉับๆ ตรงเข้ามา ใบหน้าสวยเฉี่ยวบึ้งตึง ริมฝีปากบางพึมพำบ่นอุบอิบไม่หยุด“งานฝ่ายต้อนรับก็ล้นมือ เอกสารสรุปยอดก็ยังไม่เสร็จ นึกคึกอะไรขึ้นมาถึงโยนหน้าที่ไกด์พาฝรั่งเที่ยวมาให้ฉันเนี่ย บอสบ้าอำนาจเอ๊ย”อลิชากวาดสายตามองหาเป้าหมาย ก่อนจะสะดุดเข้ากับร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มลูกครึ่งที่นั่งนิ่งอยู่ตรงมุมโซฟารับรอง เจฟฟ์นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาว่างเปล่า ใบหน้าหล่อเหลาติดจะขรึมและเงียบเหงาอย่างเห็นได้ชัด ความจริงในใจของหมอหนุ่มรู้ดีแก่ใจตั้งแต่เห็นสายตาของน้ำฟ้าที่มีให้ภรภัทรแล้วว่า ความรู้สึกที่เขาแอบหวังคงไม่มีทางเป็นไปได้อีกต่อไปอลิชาปรับสีหน้าให้เรียบเฉย ก้าวเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าเขา“สวัสดีค่ะ ด็อกเตอร์เจฟฟ์ใช่ไหมคะ”เสียงหวานห้วนเล็กน้อยทำให้เจฟฟ์หลุดจากภวังค์ ชายหนุ่มค่อยๆ ช้อนสายตาขึ้นมอง ดวงตาสีอ่อนนิ่งสนิทไร้รอยยิ้มอย่างที่เคยมี“ใช่ครับ ผมเจฟฟ์”“ดิฉันอลิชาค่ะ บอสสั่งให้มารับหน้าที่เป็นไกด์ส่วนตัวดูแลคุณบ่ายนี้” อลิชายื่นนามบัตรส่งให้แบบพอเป็นพิธี ท่าทางคล่องแคล่
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ไกด์พิเศษ
เช้าตรู่ ภรภัทรตื่นนอนด้วยความสดชื่น ชายหนุ่มอาบน้ำแต่งตัวอย่างประณีตในชุดสูททำงานเนี๊ยบกริบ เตรียมตัวเข้าโรงแรมอัศวธาราแกรนด์ตั้งแต่หัววัน ร่างสูงนั่งตรงหัวโต๊ะอาหาร จิบกาแฟดำหอมกรุ่นอย่างอารมณ์ดี พลางถือช้อนคอยป้อนข้าวต้มให้ลูกสาวตัวน้อยบนเก้าอี้เด็กข้างกาย “อ้าม เก่งมากครับคนเก่งของปาป๊า” น้องพราวอ้าปากรับข้าวต้มอย่างว่าง่าย เคี้ยวตุ้ยๆ พลางส่งเสียงหัวเราะคิกคักตามแรงหยอกเย้า เสียงฝีเท้าก้าวลงบันไดดึงดูดสายตาคมกริบให้หันไปมอง น้ำฟ้าเดินเข้ามาในห้องอาหารด้วยชุดเดรสเข้ารูปเรียบหรู ใบหน้านวลแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา แต่ท่าทางกลับดูประหม่าและเกร็งอย่างเห็นได้ชัด “เมื่อคืนหลับฝันดีไหมครับคุณหมอ” ภรภัทรทักทายเสียงนุ่ม แววตาวิบวับจ้องมองอย่างมีความหมายลึกซึ้ง คนถูกถามชะงักกึก หน้าร้อนผ่าวลามไปถึงใบหู ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนหวนกลับเข้ามาเป็นฉากๆ จนแทบก้าวขาไม่ออก “ค่ะ ฝันดี” น้ำฟ้าตอบเสียงเบา พยายามเสหลบสายตา ไม่กล้าสบดวงตาคมปลาบคู่นั้นตรงๆ ท่าทีเอียงอายของเธอทำให้คนถามยกยิ้มกริ่มอย่างพอใจ “ป้ายา เสิร์ฟมื้อเช้าให้คุณหมอเลยครับ เมื่อคืนคุณหมอดูแลน้องพราว เสียพลังงานไปเยอะ” ป้ายาแ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก แค่นอนกอด
ดึกสงัดภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์หลังจากช่วยกันเช็ดตัวและป้อนยาลดไข้จนน้องพราวหลับสนิทอยู่ตรงกลางเตียง น้ำฟ้าก็ขยับตัวเตรียมจะลุกไปจัดที่นอนบนฟูกข้างเตียงให้คนตัวโตเหมือนทุกคืนทว่ามือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือบาง รั้งร่างระหงให้ทรุดตัวลงมานั่งบนขอบเตียง ภรภัทรสบตาเธอด้วยแววตาหม่นลงเล็กน้อย แสร้งทำสีหน้าน่าสงสาร“คืนนี้ พี่ขอนอนบนเตียงด้วยคนได้ไหม”“ไม่ได้ค่ะ คุณตกลงแล้วว่าจะนอนข้างล่าง” น้ำฟ้าปฏิเสธเสียงแข็ง แต่สายตายังมองข้อมือที่โดนกุมไว้“แต่วันนี้หลวงพ่อทักเรื่องเคราะห์หนักนะฟ้า” ภรภัทรยกข้อมือข้างที่ผูกด้ายสายสิญจน์ขึ้นมาให้อยู่ในระดับสายตาของเธอ “ใจพี่ยังหวิวๆ อยู่เลย ถ้าคืนนี้ฝันร้ายขึ้นมาล่ะ หลวงพ่อบอกเองไม่ใช่เหรอว่าฟ้าเป็นดวงนารีอุปถัมภ์ แค่ให้พี่นอนใกล้ๆ ขอบารมีคนผูกช่วยคุ้มครองจิตใจหน่อยไม่ได้เหรอครับ”“คุณก็อ้างไปเรื่อย หลวงพ่อหมายถึงเรื่องใหญ่ๆ ไม่ได้หมายถึงเรื่องนอนบนเตียงสักหน่อย”“เรื่องนี้ก็เรื่องใหญ่สำหรับพี่นะ” ชายหนุ่มขยับเข้าไปใกล้ ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างแก้มใส “ขอมัดจำก่อนได้ไหม กอดเฉยๆ สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเกินเลย แค่อยากกอดลูกกอดเมียให้ชื่นใจ ให้รู้ว่าพี่ไม่ได้
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ไม่ก้าวก่าย
ที่ลานจอดรถโรงแรมอัศวธาราแกรนด์ เสียงพูดคุยร่ำลาก่อนแยกย้ายแว่วมาเป็นระยะ เพลิงพาน้ำตาลและลูกๆ ขึ้นรถตู้ส่วนตัวแล่นออกไปเป็นคันแรกถัดไปไม่ไกล รถคันหรูของพร้อมพัฒน์เคลื่อนเข้ามาเทียบ แก้วใจก้าวขึ้นไปนั่งเคียงข้างประมุขของบ้าน ก่อนที่รถจะแล่นพ้นลานจอดมุ่งหน้าสู่ถนนใหญ่ตรงมุมเสามืด ชายชุดดำในรถเก๋งติดฟิล์มทึบจับพวงมาลัยแน่น สายตาเหี้ยมเกรียมจับจ้องท้ายรถของพร้อมพัฒน์ไม่วางตา เท้าหนาค่อยๆ แตะคันเร่ง เคลื่อนตามขบวนของแก้วใจไปห่างๆ อย่างแนบเนียน เพื่อสืบหาที่กบดานตามคำสั่งของศักดาขณะเดียวกัน ภรภัทรเดินพาน้ำฟ้ามาที่รถตู้อัลพาร์ดสีดำคันหรู ประตูสไลด์ไฟฟ้าเปิดออกกว้างโดยมี เรน บอดี้การ์ดคนสนิทคอยค้อมศีรษะรอรับ“ส่งยัยหนูมาให้พี่อุ้มเถอะ ฟ้าจะได้ขึ้นไปนั่งสบายๆ”ภรภัทรเอ่ยเสียงนุ่ม ชายหนุ่มยื่นแขนแกร่งไปช้อนตัวน้องพราวที่กำลังหลับปุ๋ยขึ้นมาแนบอก สัญชาตญาณความเป็นพ่อทำให้เขาประคองศีรษะกลมทุยไว้อย่างระวัง น้ำฟ้าก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะวีไอพีกว้างขวาง ก่อนที่ภรภัทรจะก้าวตามขึ้นมานั่งเคียงข้าง ตระกองกอดลูกสาวไว้ไม่ยอมห่างเรนกดปิดประตู ก้าวขึ้นประจำที่คนขับแล้วบังคับรถเคลื่อนตัวอย่างนุ่มนวลจังหวะนั
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ครอบครัวใหญ่
น้ำฟ้าประคองข้อมือหนาไว้ด้วยสองมือ ปลายนิ้วเรียวสั่นเล็กน้อย หญิงสาวบรรจงทาบเส้นด้ายสีขาวลงบนผิวเนื้ออุ่น ผูกปมสายสิญจน์อย่างแผ่วเบา ความรู้สึกที่เคยพยายามซ่อนไว้เอ่อล้นขึ้นมาในดวงตา น้ำฟ้าเงยหน้าสบตากับภรภัทรตรงๆ ก่อนเอ่ยคำอวยพรด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ขอให้คุณพระคุ้มครองให้คุณแคล้วคลาดจากอันตรายทั้งปวง ขอให้มีสติในการใช้ชีวิต อย่าประมาท ขอให้ปลอดภัย สุขภาพแข็งแรง อยู่เป็นปาป๊าที่คอยดูแลน้องพราวไปนานๆ นะคะ” คำอวยพรเรียบง่ายแต่เปี่ยมด้วยความห่วงใยทำเอาหัวใจคนฟังพองโต ภรภัทรยิ้มอบอุ่น ดวงตาคมกริบมองใบหน้าหวานไม่วางตา “ขอบคุณครับฟ้า พี่สัญญาว่าจะดูแลตัวเองอย่างดี จะอยู่คอยดูแลฟ้ากับน้องพราวตลอดไป” เสียงเล็กๆ ของน้องพราวดังขึ้นเมื่อเห็นมือของพ่อกับแม่กุมกันอยู่ มือป้อมเอื้อมมาแตะลงบนเส้นด้ายสีขาวที่ข้อมือพ่อ ไออุ่นของสายใยครอบครัวค่อยๆ ถักทอกลับคืนมาทีละน้อย “ถ้าผ่านเคราะห์หนักไปได้ ให้ทำบุญใหญ่นะโยม อุทิศบุญให้เขา” คำเตือนย้ำของหลวงพ่อทำให้ภรภัทรและน้ำฟ้าก้มหน้ารับฟังด้วยความสำรวม แม้ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเคราะห์กรรมครั้งนี้จะมาในรูปแบบใด แต่หัวใจของทั้งสองต่างจดจำคำสอนนี้ไว้ขึ้นใจ สา
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ผูกชะตา
คำถามสั้นๆ แต่เฉือนลึกราวกับคมมีดบาดลงกลางใจ แก้วใจสะอึกจนตัวเกร็ง ใบหน้าซีดเผือดยิ่งกว่าเดิม ปลายนิ้วที่ประสานกันอยู่บนตักบีบเข้าหากันแน่นจนสั่นเทา คำว่ากล้าแลกของหลวงพ่อ... ราวกับกำลังบีบให้เธอต้องตัดสินใจทำอะไรบางอย่างที่เก็บงำมาแสนนาน หลวงพ่อยื่นมือออกไป ด้ายสายสิญจน์สีขาวบริสุทธิ์สองเส้นวางสงบนิ่งอยู่บนฝ่ามือของพระชรา ก่อนจะส่งต่อให้ภรภัทรที่ประนมมือรับมาไว้ด้วยหัวใจที่เต้นรัว “เอาไปให้แม่ผูกแขนให้ ส่วนอีกเส้นก็ให้ผู้หญิงที่มีดวงอุปถัมภ์ผูกให้... ผ่อนหนักให้เป็นเบา” คำกล่าวของหลวงพ่อสะกิดบาดแผลเก่าในอดีตจนน้ำตาลที่นั่งพับเพียบอยู่อีกฝั่งอดที่จะเอ่ยท้วงขึ้นมาเบาๆ ไม่ได้ “แต่หลวงพ่อคะ... คุณแม่ของพวกเราเสียไปตั้งนานแล้วนะคะ” หลวงพ่อไม่ได้หันไปมองน้ำตาลตรงๆ สายตาสงบนิ่งยังคงทอดมองลึกเข้าไปในจิตใจของแต่ละคน ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำชวนขบคิด “คิดว่าใครเปรียบเสมือนแม่ ก็ให้คนนั้นแหละผูก เหมือนผูกชะตากันไว้ สายใยความผูกพันมันตัดกันไม่ขาดหรอกโยม” คำตอบนั้นทำเอาหัวใจของแก้วใจสะท้านไหวอย่างรุนแรง หญิงวัยกลางคนนั่งตัวแข็งทื่อ ก้มหน้าซ่อนน้ำตาที่รื้นขึ้นมาจนขอบตาร้อนผ่าว มือบีบเข้าหากันแน่นจนเ
قد تعجبك أيضًا
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.1K وجهات النظرOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat111.6K وجهات النظرเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C101.5K وجهات النظرภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว277.7K وجهات النظرท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ
องค์หญิงโนเนม272 وجهات النظرสัญญาไร้รักเมียซื้อ
KhunRaFah42 وجهات النظرเมียนายหัว
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko116 وجهات النظرเกมรักระหว่างสามีภรรยา
โรซา เคน460 وجهات النظر
