Se connecterPartager
หมากสำคัญ
Date de publication:
2026-08-17 06:03:42
Dernier chapitre
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก หมากสำคัญ
ภายในห้องพักของรดา หญิงนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟานุ่ม พลางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบด้วยสีหน้าพึงพอใจอย่างถึงที่สุด หลังจากได้รับรายงานความเคลื่อนไหวล่าสุดจากแยม สายสืบคนสนิทในบ้านอัศวธารากุล “ทำดีมากนังแยม ถ้าฉันได้เข้าไปเป็นคุณผู้หญิงของบ้านนั้นเมื่อไหร่ แกก็สบายไปด้วยแน่นอน” รดากดตัดสายทิ้ง พลางเหยียดยิ้มออกมาด้วยความสะใจ แผนการสร้างรอยร้าวระหว่างภรภัทรกับหมอน้ำฟ้าสำเร็จไปเกินครึ่งแล้ว ด้วยอีโก้และความยโสของภรภัทร บวกกับความชอกช้ำใจของหมอน้ำฟ้า รอยร้าวในครั้งนี้ไม่มีทางกลับมาประสานกันได้ง่ายๆ และกว่าคนทั้งคู่จะรู้ตัว มันก็คงสายเกินแก้ไปแล้ว ย้อนไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ขณะภรภัทรและน้ำฟ้ายังคงใช้ชีวิตคู่ด้วยกันตามปกติ ณ คฤหาสน์อัศวธารากุลอีกหลังหนึ่ง ซึ่งเป็นเรือนพักของคุณพร้อมพัฒน์และคุณจอมขวัญ บรรยากาศในห้องครัวใหญ่ช่วงสายเงียบสงบ แยมเดินหน้าตึงเข้ามาข้างในด้วยท่าทางร้อนรนใจ ก่อนจะตรงเข้าจับแขนป้าใจ แม่บ้านเก่าแก่ประจำเรือนไว้อย่างถือวิสาสะ “ป้าใจ ช่วยให้ฉันยืมเงินหน่อยเถอะนะป้า ฉันจำเป็นต้องส่งไปให้พ่อจริงๆ ไม่อย่างนั้นพวกทวงหนี้มันเอาพ่อตายแน่ พ่อนะพ่อ ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลย” แยมปั
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก อาจมีเบบี๋น้อย
บวร เลขานุการหนุ่ม ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามารายงานในห้องประชุมใหญ่อย่างนอบน้อม ชายหนุ่มเดินตรงไปหยุดอยู่ข้างเก้าอี้ประธานบริหาร ก่อนจะยื่นแฟ้มเอกสารหนังสือมอบอำนาจส่งให้ภรภัทร ภรภัทรยื่นมือออกไปรับเอกสารมาจากบวรด้วยความสงสัย นัยน์ตาคู่คมขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นลายเซ็นอันคุ้นตาของภรรยาที่สลักไว้บนเอกสารมอบสิทธิ์การลงมติวาระสำคัญทั้งหมดให้แก่เขาแต่เพียงผู้เดียว บวรโน้มตัวลงเอ่ยกระซิบรายงานเสียงเบาพอให้ได้ยินกันเพียงสองคน “คุณหมอไม่สบายมากครับบอส เธอคงไม่ไหว เลยขอกลับไปพักผ่อนก่อนครับ” ‘ไม่สบายมากงั้นเหรอ’นิ้วมือแกร่งที่จับแฟ้มเอกสารเกร็งกระตุกไปวูบหนึ่ง หัวใจของประธานหนุ่มกระตุกวูบด้วยความห่วงใยตามสัญชาตญาณ ภาพใบหน้าซีดเซียวและไร้สีเลือดของหมอน้ำฟ้าเมื่อเช้าแล่นกลับเข้ามาในหัวจังๆ แต่รอยร้าวแห่งความระแวงและอารมณ์ตัดพ้อที่รดาสร้างไว้กลับพุ่งขึ้นมาบดบังความรู้สึกนั้นไว้แทนที่ ‘ไม่อยู่ประชุม มอบอำนาจทั้งหมดให้กูจัดการ เพราะป่วยจริงๆ หรือเพราะไม่อยากอยู่สู้หน้ากูกันแน่’ ภรภัทรสูดหายใจเข้าลึกเพื่อข่มความว้าวุ่นในอก พยายามรักษาท่าทีเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อหน้าคณะกรรมการทุกคน ชายหนุ่มทำเพียงพ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ไม่ต้องเป็นห่วง
เช้าวันต่อมา ณ ห้องประชุมใหญ่ของโรงแรมอัศวธาราแกรนด์... บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความตึงเครียด กรรมการและผู้ถือหุ้นทุกคนนั่งประจำตำแหน่งกันพร้อมหน้า รวมถึงภรภัทรที่นั่งหน้าตึงอยู่ที่หัวโต๊ะ บานประตูห้องประชุมถูกเปิดออกช้าๆ ร่างบางของหมอน้ำฟ้าเดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ใบหน้าหวานซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัดจากอาการเวียนหัวและอารมณ์โศกเศร้าเมื่อคืน หญิงสาวก้มหัวยกมือไหว้ผู้ใหญ่ในห้องด้วยความนอบน้อม “ขอโทษด้วยนะคะ พอดีฟ้าไม่ค่อยสบาย เลยมาสายนิดหน่อย เชิญประชุมกันต่อได้เลยค่ะ” น้ำฟ้าเดินไปนั่งยังเก้าอี้ข้างๆ สามี แต่ภรภัทรกลับทำเพียงปรายสายตาเย็นชามามองวูบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองเอกสารตรงหน้าโดยไม่เอ่ยปากทักทายหรือถามไถ่อาการสักคำ การประชุมอันเคร่งเครียดดำเนินไปยาวนานถึงสองชั่วโมง ทันทีที่การเสนอวาระจบลง หมอน้ำฟ้าที่เริ่มรู้สึกโคลงเคลงและยกมือแตะขมับเบาๆ ก็ขอตัวลุกออกไปเข้าห้องน้ำก่อนเพื่อล้างหน้าล้างตา เพลิงที่สังเกตเห็นอาการของน้ำฟ้ามาตลอดการประชุม จึงขยับเก้าอี้เข้าใกล้ภรภัทรแล้วเอ่ยถามเสียงเบาด้วยความห่วงใย “เฮ้ย ไอ้ต้น เมียมึงเป็นอะไรวะ หน้าซีดๆ” ภรภัทรชะงักมือที่กำลังจัดเอกสาร นัยน
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก คุณใจร้อน
เสียงหวานที่ร้องเรียกอย่างร้อนรนพร้อมกับสัมผัสจากฝ่ามือนุ่มที่เอื้อมมาแตะแขนแกร่ง ทำให้ฟางเส้นสุดท้ายในสมองของภรภัทรขาดสะบั้นลง ชายหนุ่มหันขวับกลับมา กระชากร่างบางเข้ามาปะทะอกกว้างอย่างแรงจนน้ำฟ้าเซถลาเข้าไปอยู่ในวงแขนแกร่ง ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้เอ่ยคำใด ริมฝีปากหยักร้อนจัดก็ฉกลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มอย่างดุดัน รุนแรง และเต็มไปด้วยโทสะที่อัดอั้น “อื้อ... คุณต้น...” น้ำฟ้าพยายามส่งเสียงประท้วงในลำคอ สองมือน้อยดันแผงอกกว้างไว้สุดแรง ทว่าเรี่ยวแรงอันน้อยนิดไม่อาจต้านทานพละกำลังมหาศาลของเขาได้เลย จุมพิตครั้งนี้ไม่มีความอ่อนโยนเหมือนทุกคืน มีเพียงกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึก รสชาติขมปร่า และความจาบจ้วงที่จงใจลงทัณฑ์ราวกับจะลงโทษให้เธอแหลกคามือ หยาดน้ำตาเม็ดอุ่นค่อยๆ ร่วงเผาะลงมาอาบสองแก้มเนียน ความเปียกชื้นที่ไหลรินมาแตะสัมผัสริมฝีปาก ทำให้ภรภัทรชะงักกึก... หยดน้ำตาของเธอเหมือนไฟร้อนลวกผิว บีบคั้นหัวใจแกร่งจนเจ็บจี๊ดขึ้นมากลางอกอย่างรุนแรง นัยน์ตาคู่คมวูบไหวไปด้วยความสั่นคลอนและปวดร้าว ‘กูทำอะไรลงไปวะ...’ ทว่าอีโก้และความคิดระแวงที่ยังครอบงำอยู่ ทำให้ภรภัทรเลือกที่จะกลบเกลื่อนความรู้สึกผิดน
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก สำคัญมาก
หมอน้ำฟ้าใช้เวลาขับรถราวครึ่งชั่วโมง รถยนต์ส่วนตัวก็เลี้ยวเข้ามาจอดสนิทภายในคฤหาสน์อัศวธารากุล หญิงสาวถอนหายใจยาวด้วยความล้า พลางหยิบกระเป๋าถือเดินเข้ามาในเรือนใหญ่ที่เงียบสงบ ทว่าทันทีที่เดินผ่านโถงกลางเข้าไปยังโซนบาร์เครื่องดื่ม หญิงสาวก็ต้องชะงักก้าวเท้า เมื่อเห็นร่างสูงของภรภัทรนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าบาร์ไม้หรู ชายหนุ่มยังคงอยู่ในชุดทำงานที่ปลดกระดุมคอเสื้อออกสองเม็ด ไฟในโซนนั้นเปิดไว้เพียงสลัวๆ มือหนาถือแก้วร็อกที่มีน้ำสีอำพันแกว่งไปมาเงียบๆ เพียงลำพัง น้ำฟ้าขมวดคิ้วนิดๆ ด้วยความห่วงใย ก่อนจะก้าวเข้าไปหาแล้วเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงนุ่ม “คุณต้น ยังไม่นอนเหรอคะ” เสียงหวานที่คุ้นเคยทำให้มือหนาที่ถือแก้วเหล้าชะงักกึก ภรภัทรค่อยๆ ยกแก้วร็อกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกแผ่ซ่าน ชายหนุ่มวางแก้วลงบนบาร์เสียงดัง ก๊อก ก่อนจะค่อยๆ หันหน้ากลับมามองภรรยาตัวเล็ก นัยน์ตาคู่คมที่เคยฉายแววอบอุ่นบัดนี้กลับวาววับ แนบนิ่ง และแดงก่ำไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์บวกกับโทสะที่ซุกซ่อนอยู่ลึกๆ สายตาเย็นชาที่จ้องมองมานั้น ทำเอาบรรยากาศรอบตัวอึดอัดขึ้นมาทันตาจนน้ำฟ้ารู้สึกได้ถึงความผิดปกติ ภรภัทรยังคงนั่ง
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ไม่ได้หึง
ภรภัทรเดินวนไปเวียนมารอบโต๊ะทำงานอย่างกระวนกระวายใจ มือหนากดโทรออกหาเบอร์ส่วนตัวของหมอน้ำฟ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าปลายสายกลับมีเพียงเสียงสัญญาณรอสายที่ดังอยู่นานสองนาน ก่อนจะตัดสายไปเองโดยไม่มีคนกดรับ “บ้าจริง ทำไมถึงไม่ยอมรับสายนะ” ชายหนุ่มสบถออกมาด้วยความร้อนรน นัยน์ตาคู่คมฉายแววกังวลและกระสับกระส่ายอย่างเห็นได้ชัด เมื่อติดต่อเบอร์มือถือของเธอไม่ได้ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจกดโทรออกไปยังเบอร์โทรศัพท์บ้านอัศวธารากุลทันที สัญญาณดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้ง ปลายสายก็กดรับพร้อมกับเสียงแหลมเล็กที่คุ้นเคย “สวัสดีค่ะ บ้านอัศวธารากุลค่ะ” “แยม นั่นเธอใช่ไหม” ภรภัทรกรอกเสียงถามกลับไปอย่างร้อนใจทันที “ค่ะคุณต้น แยมเองค่ะ คุณต้นมีอะไรหรือเปล่าคะ” “น้ำฟ้าอยู่บ้านไหม ทำไมฉันโทรหาไม่ยอมรับสาย” “อ๋อ คุณหมอไม่อยู่ค่ะคุณต้น” แยมตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงปกติ “คุณหมอรีบออกไปที่ไร่พราวฟ้าตั้งแต่ช่วงสายๆ แล้วค่ะ ป่านนี้ก็ยังไม่เห็นกลับมาเลยค่ะคุณต้น” ‘ไร่พราวฟ้า...’ คำตอบของสาวใช้ทำเอาภรภัทรขมวดคิ้วมุ่น ความรู้สึกร้อนใจยิ่งทวีคูณขึ้นเป็นเท่าตัว ชายหนุ่มไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องรีบร้อนไปที่นั่นโดยไม่บอ
Vous vous intéresseriez aussi à
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.7K Vuesคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย720.6K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C100.5K Vuesรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด319.6K Vuesทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy235 Vuesเมษาลาพักร้อน
อำพันน้ำผึ้น92 Vuesเจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์140 Vuesห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา516 Vues
