ログイン共有
ไม่ต้องเป็นห่วง
公開日:
2026-08-17 06:03:24
最新チャプター
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ไม่เห็นค่า
เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน...จนกระทั่งหมอน้ำฟ้ามีอายุครรภ์ได้สามเดือน หลังจากย้ายมาพักอยู่ที่หอพักแพทย์ หมอน้ำฟ้าก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานตรวจคนไข้ควบคู่ไปกับการเตรียมตัวเดินทางไปศึกษาต่อต่างประเทศ หญิงสาวพยายามไม่นึกถึงเรื่องราวเจ็บปวดในอดีต แต่ภาระหนี้สินสิบล้านบาทที่ลุงเดชาก่อไว้ยังคงเป็นชนักติดหลังที่เธอต้องรีบสะสาง เพื่อคืนอิสระให้แก่ตัวเองอย่างสมบูรณ์ หมอน้ำฟ้าตัดสินใจโทรศัพท์ หา น้ำฝน พี่สาวลูกพี่ลูกน้องที่เธอเคารพรักและสนิทใจที่สุด “พี่ฝนคะ... พอดีฟ้ามีเรื่องสำคัญอยากรบกวนปรึกษาค่ะ” ปลายสายตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปนเอ็นดู “ว่าไงจ๊ะฟ้า มีเรื่องอะไรหรือเปล่า น้ำเสียงฟังดูเหนื่อยๆ นะเรา” “คือ... ฟ้ามีความจำเป็นต้องใช้เงินสดจำนวนสิบล้านบาทค่ะพี่ฝน ถ้าฟ้าจะขอเอาโฉนดที่ดินไร่พราวฟ้าไปจำนองไว้กับพี่ฝนก่อนจะได้ไหมคะ” น้ำฝนที่ได้ยินตัวเลขถึงกับนิ่งอึ้งไปด้วยความตกใจ “ฟ้ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า ทำไมจู่ๆ ถึงต้องใช้เงินก้อนใหญ่ขนาดนั้น บอกพี่มาตรงๆ นะแล้วคุณต้นล่ะทำไมไม่ช่วย“ “คือ... ฟ้ากับคุณต้นเรามีปัญหากันค่ะ” หมอน้ำฟ้าเอื้อนเอ่ยเสียงแผ่ว พยายามสะกดกลั้นก้อนสะอื้น “เขาเข้าใจผิด คิดว่าฟ้าเ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก เธอสบายดี
ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน ภรภัทรเดินตรวจความเรียบร้อยรอบโรงแรม ขณะกำลังจะก้าวผ่านประตูห้องจัดเลี้ยงที่ประตูด้านข้างเปิดแง้มไว้ เสียงพูดคุยของพนักงานหญิงสองคนที่กำลังจัดเตรียมสถานที่ก็ลอยเข้ามากระทบหู “เมื่อวานแกไปโรงพยาบาลมาใช่ไหม เป็นยังไงบ้าง” “อ๋อ ไปหาหมอมา แก... ฉันเจอคุณหมอน้ำฟ้าด้วยนะ แต่สภาพคุณหมอดูไม่ค่อยดีเลย หน้าซีดเซียวเหมือนคนจะวูบ เดินแทบไม่ไหว ท่าทางเหมือนจะไม่สบายหนักเลยแก” “จริงเหรอ น่าสงสารจัง ปกติคุณหมอออกจะแข็งแรงและใจดี...” กึ้ก! สองเท้าของประธานหนุ่มชะงักหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้นทันที หัวใจกระตุกวูบด้วยความตกใจและร้อนรุ่ม นัยน์ตาคู่คมวาววับไปด้วยความกังวลใจที่แล่นขึ้นมาจุกอก ‘ไม่สบายอย่างนั้นเหรอ... หน้าซีดจนจะวูบเลยงั้นเหรอ’ ความปากแข็งและอีโก้ที่เคยมี พังทลายลงด้วยความห่วงใย ภรภัทรไม่รอช้าแม้แต่วินาทีเดียว เขาสาวเท้าเดินตรงไปยังลานจอดรถ สั่งให้เรนขับรถพาบึ่งตรงไปยังโรงพยาบาลทันที ตกเย็นของวันเดียวกัน... รถยนต์คันหรูของประธานบริหารหนุ่มแล่นมาจอดนิ่งอยู่ตรงบริเวณหน้าอาคารตรวจโรคของโรงพยาบาล ภรภัทรนั่งประจำตำแหน่งเบาะหลัง สายตาคมกริบจ้องมองผ่านกระจกติดฟิล์มมืดไปยัง
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก เซ็นต์ใบหย่า
ทันทีที่ร่างของรดาพ้นประตูห้องทำงานไป ความเงียบสงบอันชวนอึดอัดก็กลับมาครอบคลุมห้องกว้างอีกครั้ง ภรภัทรเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงาน มือหนายกขึ้นกุมขมับที่เริ่มปวดตึงขึ้นมาอีกระลอก ‘ได้ยินมาจากแม่บ้านเรือนคุณป้าจอมขวัญงั้นเหรอ...’ ประธานหนุ่มขมวดคิ้วแน่น นัยน์ตาคู่คมวูบวาบไปด้วยความฉงนใจ เรื่องน้ำฟ้าออกจากบ้านเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วัน และเป็นเรื่องภายในคฤหาสน์ที่ไม่มีใครกล้าเอาไปพูด แล้วยัยรดาไปรู้มาจากไหนเร็วขนาดนี้ ซ้ำยังรู้ลึกถึงขั้นมาเสนอตัวแทนที่อีกต่างหาก ยิ่งคิด หัวใจของชายหนุ่มก็ยิ่งร้อนรุ่ม สายตาคมมองต่ำลงไปยังถุงยาและกระปุกยาอันเป็นชนวนเหตุบนโต๊ะทำงาน ภาพใบหน้าหวานที่สั่นระริก หยาดน้ำตานองหน้า และฝ่ามือบางที่ตบฉาดลงบนหน้าเขาเพื่อปกป้องจรรยาบรรณแพทย์แล่นกลับเข้ามาตอกย้ำในหัวสมองอย่างรุนแรง ‘อย่าเอาเรื่องจรรยาบรรณวิชาชีพของฉัน... มาย่ำยีด้วยความคิดต่ำทรามของคุณ!’ น้ำเสียงสั่นเครือที่เต็มไปด้วยความแหลกสลายของภรรยา ดังก้องวนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุดหย่อน หมอน้ำฟ้า คนที่เป็นที่รักและเคารพของหมอและพยาบาลทั้งโรงพยาบาล คนที่ไม่เคยแม้แต่จะเรียกร้องเงินทองหรือบัตรแบล็กการ์ดที่เขายื่นให้ ผู
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก โกหก
ป้ายา แม่บ้านเก่าแก่ที่เห็นหมอน้ำฟ้ามาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ วิ่งตามออกมาร้องไห้สะอื้นปานจะขาดใจ “คุณหมอ... คุณหมออย่าไปเลยนะคะคุณหมอ!” ภาพที่แม่บ้านเก่าแก่น้ำตานองหน้า พยายามร้องไห้วอนขอผู้หญิงใจร้ายไม่ให้ออกจากบ้านไปยังคงติดตาเขาอยู่อย่างนั้น “คุณต้นห้ามคุณหมอสิคะ! ทำไมถึงปล่อยให้คุณหมอไปแบบนี้!” ป้ายาหันกลับมาร้องไห้ขอร้องนายผู้ชายของบ้านด้วยความสะเทือนใจ “จะไปห้ามเขาทำไมกันครับป้า...” ภรภัทรเค้นเสียงหัวเราะในคอด้วยความขื่นขม สายตาคมเข้มจ้องมองไปยังความมืดมิดนอกประตูบ้านที่ไร้เงาของหญิงสาวแล้ว “ในเมื่อเขาเลือกที่จะไปมีความสุขของเขา...” แม่บ้านเก่าแก่หน้าสลดลงทันที น้ำตาไหลซึมด้วยความสงสารและจุกอกเมื่อนึกถึงคุณหมอน้ำฟ้า คนที่ดีและใส่ใจทุกคนในบ้านมาโดยตลอด ทำไมเรื่องราวถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ หลังจากร่างบางขับรถออกจากบ้านไปอย่างไม่แยแส ภรภัทรก็ทิ้งตัวลงนั่งดื่มเหล้าคนเดียวอยู่ที่บาร์ในห้องรับแขก น้ำสีอำพันถูกกระดกลงคอแก้วแล้วแก้วเล่าจนเวลาล่วงเลยไปจนดึกดื่น ความรู้สึกร้อนรุ่มและความคับแค้นใจสุมแน่นอยู่ในอกจนแทบระเบิด เมื่อความเมาทวีคูณจนพยุงกายแทบไม่ไหว ร่างสูง
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ไม่อธิบาย
เพียะ! ฝ่ามือบางตบฉาดเข้าที่ใบหน้าคมเข้มของภรภัทรอย่างจังและรุนแรง! แรงตบส่งผลให้ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดหันไปตามแรงมือ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องรับแขกทันตา มีเพียงเสียงหอบหายใจกระเส่าของคนทั้งคู่ ภรภัทรชะงักกึก ชายหนุ่มยกมือขึ้นแตะรอยแดงบนปรางแก้ม นัยน์ตาคู่คมเบิกกว้างด้วยความช็อกและตกใจ ทอดมองภรรยาแต่งอย่างไม่เชื่อสายตา หมอน้ำฟ้ายืนสั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย ฝ่ามือบางที่เพิ่งตบหน้าเขายังคงสั่นระริก หยาดน้ำตานองหน้าไหลรินลงมาอาบสองแก้มอย่างสุดจะกลั้น นัยน์ตาที่เคยอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรัก บัดนี้ตัดพ้อและแหลกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี “อย่าเอาเรื่องจรรยาบรรณวิชาชีพของฉัน... มาย่ำยีด้วยความคิดต่ำทรามของคุณ!” หมอน้ำฟ้าเค้นเสียงสั่นเครือเอ่ยตอบ นัยน์ตาสุกใสจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของสามี “ฉันรักษาชีวิตคนมานับไม่ถ้วน ไม่เคยคิดร้ายหรือหวังผลประโยชน์จากใคร โดยเฉพาะคุณพ่อพร้อมพัฒน์ที่ฉันเคารพรักเหมือนพ่อแท้ๆ!” “ถ้าคุณไม่ได้ทำ... แล้วเอกสารผลตรวจยานี่มันคืออะไร!” ภรภัทรขบฟันกรอด พยายามงัดศักดิ์ศรีขึ้นมาเค้นถามทั้งที่หัวใจสั่นคลอน “ไม่จริง... คุณกำลังเข้าใจผิดทั้งหมด” น้ำฟ้าเอ่ยเสียงแผ่วเบา
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ฟ้าไม่ได้ทำ
คำถามคาดคั้นทำเอาหมอน้ำฟ้าชะงักกึก หญิงสาวเผลอกำสายกระเป๋าสะพายในมือแน่นขึ้นนิดด้วยความประหม่า ความจริงเรื่องผลตรวจครรภ์ที่เธอกระตือรือร้นจะบอกเขาในเย็นวันนี้ กลับชะงักไปเพราะบรรยากาศอันตึงเครียดตรงหน้า “ไม่มีนี่คะ...” “ดี! ดีมาก!” ภรภัทรเค้นเสียงต่ำ เว้นจังหวะไปครู่หนึ่งอย่างคนที่พยายามข่มอารมณ์เดือดดาลไว้ลึกๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคต่อมาที่ทำเอาหมอน้ำฟ้าถึงกับขมวดคิ้วด้วยความงุนงง “คุณพ่อเป็นโรคหัวใจ...” “จริงเหรอคะ!” น้ำฟ้าตาโตด้วยความตกใจ “ทำไมฟ้าถึงไม่รู้...” “ไม่รู้! หรือคุณจงใจไม่บอกผม!” ภรภัทรตวาดเสียงแข็งลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จ้องหน้าภรรยาด้วยสายตาแค้นเคือง “นี่คุณบอกว่าคุณไม่รู้เหรอ คุณเป็นหมอ... แถมยังเป็นคนที่คอยดูแลท่านตลอดเวลาเนี่ยนะ!” “ฟ้าไม่รู้จริงๆ ค่ะคุณต้น...” “แล้วนี่มันคืออะไร!” ภรภัทรไม่ฟังคำอธิบาย ชายหนุ่มโน้มตัวมาคว้ากระเป๋าสะพายของหมอน้ำฟ้าไปถือไว้ ก่อนจะล้วงมือลงไปหยิบกระปุกยาที่เธอเพิ่งแวะไปรับมาจากคลินิกตามคำสั่งของคุณพร้อมพัฒน์ ออกมาโยนลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเธออย่างแรง! กึ้ก! หมอน้ำฟ้าจ้องมองกระปุกยาบนโต๊ะด้วยความสับสน “ยา... ยาของคุณพ่อไงคะ” “ยังจะมาทำ
あなたも気に入るかもしれません
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย157.8K ビューวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์80.6K ビューเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้266.3K ビューหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย230.6K ビューข้าคือแม่นมอันดับหนึ่งแห่งตระกูลหลิน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์34 ビューเพื่อนเกย์ที่แปลว่าสามี
Duangkwan30 ビューคลื่นสวาททาสสิเน่หา nc 18++
มนต์ศิขริน390 ビューกับดักรักทายาทมาเฟีย
อัญธิญาน์171 ビュー
