จดหมาย

เมื่องานฌาปนกิจของคุณย่าเสร็จสิ้นแล้ว พ่อของปลายฝันก็หยิบจดหมายของคุณย่าที่ฝากถึงพ่อไว้มาให้ปลายฝันและคุณแม่อ่าน เนื้อความในจดหมายเขียนไว้ว่า

"แม่เป็นหนี้แม่เลี้ยงเป็นจำนวนเงินทั้งหมดเกือบจะสามล้านแล้ว แม่เลี้ยงใจดีที่ยื่นมือเข้ามาช่วยในการรักษาของแม่ให้แม่ดีขึ้น ณ วันนี้ แม่เลี้ยงเขาไม่ได้คิดว่ามันเป็นเงินที่แม่ไปติดหนี้เขา เพราะแม่เคยช่วยชีวิตพ่อของเขาไว้ แต่ที่แม่ช่วยชีวิตพ่อของเขานั้นแม่ไม่ได้เสียเงินสักบาท แถมตอนที่จากมาแม่ของแม่เลี้ยงเองก็ให้เงินแม่มาก้อนนึงแล้ว แต่แม่เลี้ยงนวลจันทร์ผู้นี้ก็ยินดีที่เข้ามาช่วยแม่ จึงถือว่าเขามีบุญคุณต่อแม่ถ้าพวกแกทั้งสาม หาเงินคืนเขาได้แม่ก็จะไม่ว่า แต่ถ้าถึงเวลาที่ไม่มีแม่จริงๆแล้วพวกแกยังหาเงินคืนแม่เลี้ยงไม่ได้แม่อยากจะขอร้องแกสักหน่อยนะพงษ์ ยกลูกสาวแกให้แต่งงานกับลูกของแม่เลี้ยงได้ไหม แม่เลี้ยงเขาเอ็นดูและชอบลูกสาวแกมาก ครั้งที่แม่เขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นมาเขาก็ยังเล่าสารพัดสารเพเขาชอบปลายฝัน ถ้ามันไม่เหนือบ่ากว่าแรงจริงๆแม่อยากจะขอร้องแกนะพงษ์"

จดหมายของคุณย่ามีแค่นี้ซึ่งก็เป็นตามที่ต้นข้าวเคยเกริ่นเอาไว้ว่าน่าจะเป็นเรื่องเงินซึ่งบ้านเราไม่มีเงินถึงล้านขนาดนั้นขนาดเงินหมื่นเงินแสนยังหายากลำบากเลยบ้านนั้นเขารวยจริงๆ เขาออกค่ารักษาให้ย่า

"เอาจริงๆการจัดงานส่งย่าทั้งหมดทั้ง 7 คืนนั้นเงินส่วนใหญ่ก็เป็นเงินที่ได้มาจากแม่เลี้ยง หลังจากที่ย่าแกเสีย พ่อก็เจอจดหมายฉบับนี้แล้วโทรไปหาแม่เลี้ยง แม่เลี้ยงก็จัดการเรื่องเงินทุกอย่าง เรื่องประกันที่พ่อเคยทำไว้พ่อก็ได้เต็ม"

พงษ์กล่าวกับลูกสาว

"แล้วเราจะหาเงิน 3 ล้านไปคืนเขาได้ไหมแล้วตั้งแต่ที่แม่เขียนเงินนั้นอาจจะเพิ่มจำนวนขึ้นก็ได้ คุณจะว่าอย่างไรถ้าลูกสาวเราจะแต่งงานกับลูกชายของแม่เลี้ยงซึ่งทั้งสองก็ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน"

ผู้เป็นแม่กล่าวขึ้น

'ผมเองก็ยังไม่รู้ว่าจะตัดสินใจยังไง ดูท่าทางแม่เลี้ยงเขาก็เป็นคนดีแต่ลูกชายของเขาผมดูไม่ออกจริงๆ ผมกลัวว่าลูกจะไปตกระกำลำบากได้สามีรวยแต่ถ้าไม่รักก็จะยิ่งเหมือนตกนรก ผมจึงยังไม่อยากบอกให้ปลายฝันรู้ตั้งแต่ตอนที่อยู่ในงานแล้ว"

ผู้เป็นพ่อกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าที่เครียดพอสมควร

"คุณพ่อคุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ เอาแบบนี้ก็แล้วกัน ปลายฝันจะแต่งงานกับพี่เขา ก็คุณย่าก็บอกเองนิค่ะว่าแม่เลี้ยงชอบหนูมาก และดูท่าทางที่อยู่ในงานวันที่ผ่านๆมา เขาก็เหมือนชอบหนูอยู่เหมือนกันก็คงไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ส่วนเรื่องพี่เขาหนูก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่เขาจะยังไง ถ้าเขาไม่ยอมแต่งขึ้นมา ความผิดก็อยู่กับเขาซึ่งเราก็ไม่สามารถไปทำอะไรได้ แต่เราก็จะพูดถึงเรื่องเงินสามล้านที่พวกเราเป็นหนี้กับแม่เลี้ยงและเราก็จะหาเงินทยอยใช้ถ้าเราไม่ได้แต่งกันจริงๆ"

ปลายฝันกล่าวขึ้นทำให้พ่อกับแม่สบายใจขึ้นไม่น้อยที่ลูกสาวยอมตกลงแต่งงานกับคนคนหนึ่งที่ลูกไม่รู้จักด้วยซ้ำ แต่ถ้ามีแม่สามีที่ดีก็จะดีไม่น้อย แต่หัวอกความเป็นแม่ก็ต้องคิดว่าเขาอาจจะดีเฉพาะหน้าช่วงนี้หรือไม่กลัวว่าลูกสาวแต่งงานไปแล้วจะตกระกำลำบาก ในใจปลายฝันภาวนาอยู่ลึกๆว่าให้พี่เขาคัดค้านการแต่งงานเพราะดูท่าทีแล้วเขาก็ไม่ได้ชอบปลายฝันมากเท่าไหร่ ตอนที่มาร่วมงานแทบจะไม่พูดสิ่งใดออกมาด้วยซ้ำ เขาน่าจะมีคนรักอยู่แล้วก็ได้เพราะผู้ชายที่หล่อขนาดนั้นและรวยมักจะมีผู้หญิงที่สวยมาชอบและคนแบบนี้จะชอบผู้หญิงที่สวย และตนก็รู้ว่าตนไม่ได้สวยอะไรเลยสักนิด หลังจากที่ลูกสาวตอบตกลงแต่งาน ผู้เป็นพ่อเป็นแม่จึงโทรไปหาแม่เลี้ยงนวลจันทร์เพื่อที่จะบอกและจะคุยกันจริงจังก็หลังเมื่อทำบุญครบ 100 วันของคุณแม่แล้ว แม่เลี้ยงนวลจันทร์เองก็ดีใจอย่างมาก จึงมาคุยกับลูกชายที่อยู่ในไร่

"ตะวันน้องยอมตกลงแต่งงานแล้วล่ะ เดียวอีกสามเดือนเราลงไปขอแบบจริงจังและเตรียมจัดงานกัน มันต้องยิ่งใหญ่"

แม่เลี้ยงกล่าวขึ้น ทำให้ตะวันถึงกับคอตกเลยทีเดียว

"ผู้หญิงคนนั้นคงคิดว่าเรารวย จึงยอมที่จะแต่งงานกับลูกถ้าเขารู้นะว่าเงินทุกบาทของลูกเป็นของคุณแม่ เขาอาจจะถ่อยหนี้ก็ได้นะ"

ตะวันกล่าวขึ้นมา

"แม่ไม่ลืมที่เคยให้สัญญาไว้กับแกหรอกนะตะวัน ถ้าแกได้แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ แม่จะให้แกบริหารเงินในส่วนของแกแต่แม่ไม่ได้ให้แกหมดหรอก แม่จะให้แกบริหารเป็นบางส่วนแล้วแต่แกต้องการ บางครั้งการที่แกมีครอบครัว แกก็อาจจะคิดได้ในการใช้เงิน"

ผู้เป็นแม่กล่าวขึ้นอย่างดีใจที่ตนจะมีสะใภ้ ที่ตนคิดว่าดี ในระยะ 2-3 ปีที่ผ่านมาที่เจอกับคุณย่าแม่เลี้ยงก็ได้ให้คนติดตามและในเมื่อปลายปีแล้วที่เธอคิดว่าอยากได้ผู้หญิงคนนี้เป็นลูกสะใภ้ เธอก็ให้คนสืบข้อมูลอย่างละเอียด ก็รู้ว่าเด็กคนนี้เป็นคนที่ตั้งใจเรียนคนนึงและเป็นคนดีมากไม่ได้มีอะไรที่มันเสื่อมเสีย

"แล้วเรื่องของขวัญแกก็เลิกหวังได้แล้วนะ แม่จะบอกแกว่าเขาแต่งงานแล้ว"

ผู้เป็นแม่กล่าวขึ้น

"คุณแม่แค่ไม่ชอบเขาเท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้หรอกที่ของขวัญจะแต่งงานเราติดต่อกันตลอด คุณแม่ขอเรื่องที่จะให้ผมแต่งงานกับเด็กปลายฝันนั้นผมก็จะทำ แต่คุณแม่ห้ามมายุ่งกับผมเรื่องของขวัญ"

ตะวันกล่าวขึ้น ไม่ชอบที่คุณแม่ไม่ชอบของขวัญแล้วยังมาใส่ร้ายเขาอีก มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เอารูปคนแต่งงานกันมาให้ดู ซึ่งเจ้าสาวก็คือของขวัญ แต่เมื่อเขาโทรไปถามก็พบว่าเป็นข่าวโคมลอยเฉยๆ เขาจึงทะเลาะกับแม่เสียยกใหญ่จนแม่งดจ่ายเงินเดือนแก่เขา จนในที่สุดเขาต้องเข้าไปขอโทษแม่เพื่อให้ได้เงินมาใช้ เขาทำงานทุกอย่างในไร่เหมือนคนงานเพราะผู้เป็นแม่จ้างให้เขาทำเหมือนคนงาน เหมือนเขาจะบริหารงานในไร่ก็จริงแต่การเงินเข้าออกทั้งหมดจะเป็นแม่ที่คอยจัดการ จนทำให้ผู้หญิงที่เข้ามาทุกคนเบื่อหน่ายและถ่อยหางทุกคน ยกเว้นของขวัญเพียงคนเดียวที่ยังทนคบกับเขาได้ ถึงของขวัญจะไม่มีเวลาคุยกับเขามากเท่าไหร่ แต่เขาก็เชื่อสนิทใจว่าของขวัญรักเขาเพียงผู้เดียวและไม่มีทางที่จะมีคนอื่นเป็นแน่ แต่เป็นตัวเขาเองที่จะกำลังจะทำผิดกับของขวัญ เขายังคิดไม่ออกเลยว่าจะบอกกับของขวัญยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้ถ้าไม่บอกจะปิดยังไงให้มิดในเมื่อคุณแม่ของเขาต้องการที่จะประกาศให้โลกรู้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้เขาเองก็เริ่มทำผับของตัวเองแล้ว แต่ในด้านการเงินที่ขัดสนทำให้เขาทุ้มให้ผับอย่างเต็มที่ไม่ได้ แต่เมื่อได้แต่งงานกับปลายฝันแล้วเข้าก็จะลงผับเต็มตัว และหาทำธุรกิจอีกหลายๆอย่างจะได้ไม่ต้องพึ่งคุณแม่อีก