로그인ไคโรได้แต่กอดอกมุ่ยหน้ามองไอ้เควินเล่นกับหลานด้วยความหงุดหงิด หันมองซ้ายมองขวาเพื่อหาของหลอกล่อเด็กน้อยให้กลับมาหาเขาบ้างการต่อสู้แย่งชิงหลานชายดำเนินไปอย่างเงียบๆ เพื่อไม่ให้ถูกภรรยาตำหนิอีก จนสุดท้ายคุณตาก็สามารถได้ตัวหลานชายมาไว้ในอ้อมกอดอีกครั้งรอยยิ้มของผู้ชนะปรากฏบนใบหน้าหล่อ ทำคนพ่ายแพ้ได้แ
และเสียงเครื่องยนต์ดังกระหื่มจากรถปริศนาก็ดึงความสนใจพวกเขาทั้งสี่อีกครั้งหัวคิ้วของหนุ่มเจ้าของบ้านขมวดแน่น เริ่มรู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลกๆ ย่างกรายเข้ามาใกล้ เพราะแขกที่มาหากไม่ใช่เพื่อนสนิทหรือครอบครัว เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจะต้องโทรแจ้งลูกบ้านเพื่อขออนุญาตก่อน“มีแขกมาเหรอ”“เดี๋ยวผมไปดูให้ค
ทิ้งลูกน้องคนสนิทและหมาน้อยแสนรักให้มองตามหลังตาปริบๆ“หงิงงงง~”“เป็นหมาหัวเน่าเลยไอ้บราวนี่เอ้ย ฉันเข้าใจความรู้สึกแกดี ไม่ต้องร้องนะ”เลขาหนุ่มหน้าเข้มยกเจ้าหมาขึ้นมากอดรัดฟัดเหวี่ยงให้หายมันเขี้ยว แต่แล้วเขาก็ต้องทำจมูกฟุดฟิดกับกลิ่นไม่พึงประสงค์ที่ลอยออกจากตัวชิวาวาน้อย“ทำไมกลิ่นตุๆ แบบนี้เนี่
หลายปีต่อมาคฤหาสน์ของมีอาและแอซตันเรือนหอหลังใหญ่ตั้งอยู่ยังเขตชานเมือง แต่ก็สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้สะดวก บ้านสองชั้นหลังใหญ่อยู่ในหมู่บ้านจัดสรรสุดหรูซึ่งเป็นหนึ่งในโครงการของบริษัทบิดาเธอเองทั้งคู่หมั้นหมายกันตั้งแต่หญิงสาวเรียนจบ โดยมีอาก็เข้าเรียนรู้งานในบริษัทของไคโรทันที เพื่อช่วยแบ่งเบา
กลายใหญ่แข็งชัน พองขยายเต็มที่จนปวดหนึบขึ้นมาถึงกล้ามหน้าท้องแน่น“มะ...ไม่ไหวแล้ว หนูต้องการพี่~ เดี๋ยวนี้เลย!”“วันนี้พี่ขอสดได้ไหมครับที่รัก”“ค่ะ ค่ะ! ได้! ใส่เข้ามาสักที!”สวบ!สิ้นคำอ้อนวอน ท่อนรักหนาก็ตอกอัดเข้ามาสุดความยาวรุนแรง เล่นซะคนร้องขอถึงกับตาเหลือก หวีดร้องเสียงหลงกับความเสียวซ่านจุ
อาหารเป็นคอร์สถูกทยอยนำมาเสิร์ฟ เริ่มตั้งแต่อาหารเรียกน้ำย่อย เมนูสลัด น้ำซุป ก่อนจะถึงจานหลัก ทุกอย่างมันดีมาก เกินกว่าที่มีอาเคยคิดเอาไว้ซะอีก และเพราะแอซตันเป็นแฟนคนแรก เธอจึงประทับใจทุกๆ อย่างที่เขาลงทุนเตรียมการมา ไม่ว่าจะเป็นวิวสวยๆ หรืออาหารรสเลิศตรงหน้ามุมปากอิ่มประดับรอยยิ้มเอาไว้ตลอดมื้ออ
คฤหาสน์ครอบครัวแอซตันชายหนุ่มขับรถกลับบ้านเพื่อพูดคุยกับบิดาเรื่องมีอาอีกครั้ง นัยน์ตาคมวาวโรจน์เต็มไปด้วยแรงฮึดไม่ยอมแพ้ ครั้งนี้เขาต้องเจรจาให้บิดาช่วยเรื่องนี้ให้ได้รถยนต์ราคาแพงจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ ก้าวตรงเข้าสู่ตัวบ้าน อาจจะเพราะเสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม ทำให้มารดารับรู้การมาถึงของเขาเป็นค
ถึงขนาดแอบบุกไปหากลางดึก อยากรู้ให้ชัดว่าเขาจริงจังกับเธอมากแค่ไหน และพอเห็นว่าเขาไม่ได้ซุกผู้หญิงไว้แบบในข่าวจริง ๆ เธอจึงขอลองเชื่อใจเขาดูสักครั้ง และแอซตันก็ทำมันออกมาได้ดีมาก มากจนบางทีมีอาก็หลงลืมไปว่าเขาเข้าหาโดยมีจุดประสงค์บางอย่างภายนอกเธออาจจะดูเป็นสาวหัวอ่อน ใสซื่อ ไม่ทันคน แต่ก็อย่าลืมว่
“วันนี้แกเรียนไหวไหม ถ้าไม่ไหวกลับไปพักเถอะ” ขวัญหันมาถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง“ไม่ไหวก็ต้องไหวแหละ”“ฮึบ ๆ อีกนิดนะแก เลิกคลาสเดี๋ยวพวกฉันช่วยคิดอีกแรง”“ขอบใจแกสองคนมากนะ”รอยยิ้มเศร้าสร้อยปรากฏขึ้นบนมุมปากของมีอา แต่มันก็ไม่ได้ทำให้หวานและขวัญสบายใจขึ้นเลย ทั้งสองเหลือบมองกันด้วยความหนักใจ ไม่มีใครย
วันต่อมาแม้หัวใจจะบอบช้ำ ขอบตาแดงก่ำจากการร้องไห้อย่างหนักตลอดคืน เฝ้าพะวกพะวนถึงแฟนหนุ่มที่ไม่อาจติดต่อกันได้ แต่ชีวิตนักศึกษาชั้นปีที่สี่ก็ยังต้องดำเนินต่อไป เช้าวันต่อมามีอาก็จำเป็นที่จะต้องออกไปมหา’ลัยเหมือนปกติร่างเหมือนไร้วิญญาณก้าวออกมาจากคฤหาสน์หลังใหญ่ ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง เอื