MasukShare
Chapter.3 ขอโทษ
Tanggal publikasi:
2026-07-23 15:44:44Chapter.3 ขอโทษ
มาเฟียหนุ่มกลับมานั่งดื่มย้อมใจเพียงลำพัง นึกถึงสีหน้าตื่นกลัว กับความเงอะงะไร้เดียงสาเมื่อถูกจุมพิต ยังติดตรึงใจให้รู้สึกผิดอยู่ไม่หาย
เขาถอนใจครั้งแล้วครั้งเล่า ยกนิ้วแตะริมฝีปากตนเอง แล้วกรอกเหล้าลงคออีกครั้ง
การกระทำอันแปลกประหลาดของเขา ยังอยู่ในสายตาบรรดาลูกน้อง ที่คอยดูพฤติกรรมพิลึกพิลั่นของเขาอยู่ห่าง ๆ
“วันนี้เจ้านายดูแปลก ๆแฮะ”
“นั่นสิ เห็นดื่มมาตั้งแต่เมื่อกลางวัน แล้วก็เหม่ออยู่แบบนั้น”
“อ๊ากกกก บ้าจริง!”
…!
อยู่ๆเขาก็ร้องลั่น ลูกน้องพลอยสะดุ้งไปตาม ๆกัน
เขาลูบศีรษะโล้นเตียนไปมาพร้อมบ่นพึมพำ
“ใครจะไปคิดว่าเธอยังบริสุทธิ์วะ!”
“หา?”
ลูกสมุนทั้งสองชวนกันเดินเข้าไปถามไถ่เรื่องราวให้กระจ่าง
“กะ..เกิดอะไรขึ้นครับเจ้านาย?”
“..กูไปขืนใจผู้หญิงมา” เขาถอนหายใจหนักๆ มองต่ำตรงกลางเป้าที่เกือบจะมุทะลุร่องสาวด้วยสีหน้ากังวล
“..แต่ไม่ถึงกับเสร็จ ก็แค่เกือบ”
“แล้วลูกเต้าเหล่าใครล่ะครับนาย ป่านนี้พ่อแม่เค้าไม่ไปแจ้งตำรวจมาจับแล้วหรือครับเนี่ย”
“ไม่หรอก เธอไม่มีพ่อแม่”
“หืม?”
ปีเตอร์เกาหัวแกร็ก ฟังเขาอธิบายต่อ
“ก็เจ้าแม่ร่างทรงนั่นแหละ”
“ห๊า ยัยแม่มดนั่นหรือ โอย แบบนั้นอย่าเรียกว่าขืนใจเลย”
“ไอ้นี่!” เขายกหลังมือเกือบจะฟาดหัวลูกน้อง
ปีเตอร์รีบตั้งการ์ดขึ้น
“โอ๊ะ ใจเย็น ๆสิครับ”
“ก็บอกแล้วไงว่าเธอยังไร้เดียงสาเรื่อง..อาห์ เรื่องอย่างว่านั่น” เขาลูบหน้าตนเองแรง ๆ พลางแก้ต่างให้เจ้าหล่อน
“แต่เธอเป็นคนของเสี่ยโด่งนะครับ เมื่อก่อนน่ะ เธอเข้าออกที่ค่ายมวยประจำ ทำหน้าที่เป็นลูกน้องในบ่อน ขายหวยใต้ดินแล้วคอยตามทวงหนี้ ตามเก็บดอกเบี้ยให้ อาห์?..แล้วก็เก็บค่าแผงในตลาดที่เมียเสี่ยเป็นเจ้าของอีก ทำสารพัด แต่พักหลัง ๆ ได้ยินว่าเลิกทำแล้ว เพราะยุ่งกับงานออนไลน์ แถมชาวบ้านยัง ซุบซิบนินทาว่ายัยแม่มดนั่น เป็นเมียลับของเสี่ยโด่ง ไม่ยักเชื่อแฮะว่ายัง..เอ่อ เรื่องนั้นช่างเหอะ! ผมว่าเราฉวยโอกาสนี้ปิดร้านแล้วหนีไปเถอะครับ ถ้าคุณนิรดารู้ว่าคุณก่อเรื่องแบบนี้ คงไม่มีทางคุยกับเจ้านายไปจนตายแน่”
แต่เขาแทบจะไม่สนใจฟังคำสาธยายของปีเตอร์ ในใจยังคงติดค้างอยู่กับคำว่า ‘งานออนไลน์’
“ทำงานออนไลน์งั้นหรือ?
..ออ กูเข้าใจแล้ว”
เขาดีดนิ้วดังเปาะ
“ที่แท้ เธอก็เป็นแม่ค้ากัญชาอัดแท่งรายย่อย แล้วพ่อนิรดาเป็นรายใหญ่ ไอ้เคย์ ไอ้ปีเตอร์ กูว่ากูจะไปอยู่กับเธอ”
“หา?”
“ก็ไหนว่าเธอโดนเจ้านายขืนใจล่ะคร้าบ ป่านนี้หล่อนเดินขึ้นโรงพัก แล้วมั้ง? ทางที่ดี ผมว่าเรารีบหนีไปเถอะครับ ก่อนที่เรื่องจะวุ่นวายไปกว่านี้”
“ไม่มีทาง กูไม่ไป กูได้ที่เหมาะแล้ว”
“หล่อนส่งเจ้านายไปนอนในคุกแน่”
“แล้วถ้ากูทำทีเป็นเดินเข้าไปจีบ จนใจอ่อนล่ะ?”
ริคคาร์โดเอ่ยด้วยดวงตาแพรวพราว
กระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมด แล้วทุ่มแก้วเปล่าลงโต๊ะดัง
ปึง!
มีนาขลุกตัวเองนอนจมอยู่กับความเสียใจบนเตียงขนาดสี่ฟุต ภายในห้องนอนเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยกระถางต้นไม้ฟอกอากาศ กินพื้นที่ห้องไปเกินครึ่ง อีกครึ่งหนึ่งเป็นหนังสือกองใหญ่ บางส่วนวางทับซ้อนกันจนสูงเทียบเท่าตัวเธอ อีกส่วนถูกเก็บเข้าชั้นติดกับ ผนัง ใกล้ประตู กระดาษผลงานวาดรูประบายสีตอนเด็กยังคงแปะติดบนผนัง กลายเป็นงานศิลปะการแต่งห้องแปลก ๆ ไปอีกแขนงหนึ่ง
ตั้งแต่เกิดเรื่อง เธอไม่ยอมออกไปแพ็กสินค้า หรือแม้แต่ตำหนักร่างทรงก็แจ้งปิดกะทันหัน โดยอ้างว่าไม่สบาย
เหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันทำให้หัวใจหวามสั่นด้วยความกลัว น้ำตาไหลซึมเปียกหมอน นึกย้อนไปถึงตอนที่เธอพยายามจีบเขา นึกแล้วสะอิดสะเอียนตนเองจนต้องเขวี้ยงหมอนทิ้ง
ฟึ่บ!
“ก็แกให้ท่าเค้าเองนี่ เจอแบบนี้สักทีก็ดี สม!”
เธอก่นด่าตนเองซ้ำ ๆ ยังรู้สึกเจ็บแปลบเล็ก ๆ
ตรงร่องแน่นปิดสนิทที่ไม่เคยผ่านชายใด
“เห้อ”
ว่าแล้วร่างบางรีบลุกจากเตียง เดินเช็คดูกลอนประตูหน้าต่างทุกบาน ก่อนวิ่งกลับมาหยุดยืนหน้ากระจกบานใหญ่ตรงหน้า
ค่อย ๆเปลื้องท่อนล่างออกจนหมด แล้วทรุดนั่งลงบนพรมสีขาว สำรวจดูร่องรอยที่ถูกรุกล้ำ
หญิงสาวกลั้นหายใจตอนที่แหวกเรียวขาออก
ครืดดดด
แต่เสียงสมาร์ทโฟนมันสั่นครืดขัดจังหวะ
เธอรีบสวมใส่กระโปรงแล้ววิ่งรับสาย
“มีนาพูดค่ะ”
คิ้วโก่งย่นขึ้นเมื่อปลายสายเงียบงัน
“ฮัลโหล ได้ยินไหมคะ? ถ้าสนใจเข้าพิธีแก้กรรม รบกวนมาพรุ่งนี้ช่วงบ่ายนะคะ”
..
“ฮัลโหล?”
“มีอา”
ในที่สุด เสียงทุ้มจึงเปล่งออกมา
เธอยกมือทาบอก สะกดกลั้นความรู้สึกที่ท่วมท้นเอาไว้
“นะ..นาย โทรมาทำไม”
เขาพ่นลมหายใจหนักๆก่อนเอ่ยเสียงเบา
“ขอโทษ”
“อื้ม ไม่เป็นไรหรอกน่า” เธอเค้นรอยยิ้มออกมา
ทั้งที่น้ำตาไหลพราก ร่างบางเดินวนไปมาขณะเอ่ยเสียงรน
“..เฮ้ย อย่าคิดมากน่า นายไม่ผิดหรอก เพราะฉันเองต่างหากล่ะ ที่ดี๊ด๊าออกตัวแรงเกินเหตุ จนนายคิดไปว่าฉันชอบเรื่อง..อ่า เรื่องนั้นสินะ แฮ่ วางใจได้เลย ต่อไปนี้ฉันจะไม่โทรไปสั่งอาหารรบกวนใจนายอีกแล้ว ส่วนเรื่องเมื่อตอนกลางวันเราก็ลืม ๆ ไปเถอะนะ บาย”
เธอวางสาย
.
.
“บ้าเอ๊ย!”
เพล้ง!
มาเฟียหนุ่มทุ่มสมาร์ทโฟนทิ้งลงพื้นจนชิ้นส่วนแตกกระจาย
“นังบ้านี่”
หล่อนชักทำให้เขาหงุดหงิดแล้วล่ะ
Bab terbaru
ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน.. THE END.
สองปีต่อมา เทือกเขาโดโลไมท์ในช่วงฤดูหนาวมีหิมะโปรยปรายยาวนานข้ามคืน ทั่วทั้งป่าสนจึงขาวโพลนเต็มไปด้วยผลึกน้ำแข็งปกคลุมราวกับพรมผืนใหญ่ มีอายืนชมทัศนียภาพด้านนอกที่ริมผนังกระจกใส ดวงตาเป็นประกาย ใบหน้าหวานเปื้อนรอยยิ้ม มือเรียวทั้งสองถูกันไปมา ก่อนเอื้อมคว้าช็อคโกแลตร้อนขึ้นมาจิบคลายหนาว “อุ๊ย” ร่างเพรียวบางในชุดนอนสะดุ้งโหยงเล็กน้อย เมื่ออยู่ ๆสามีร่างใหญ่ เข้ามาสวมกอดเธอจากด้านหลังอย่างไม่ให้สุ้มให้เสียง “ที่รัก” เขาเปล่งเสียงแหบต่ำ เบียดสะโพกเข้าหา ไม่ต้องพรรณาก็รู้ว่าเขากำลังต้องการสิ่งใด ทั้งดนตรีแสนโรแมนติกที่เขาเปิดคลอมันเบา ๆ แล้วก็กลางกายที่กำลังขยายใหญ่“ไม่เหนื่อยบ้างหรือไงคะ?” เธอบ่นพึมพำ ยื่นแก้วช็อคโกแลตขึ้นจ่อริมฝีปากหยัก “ดื่มไหมคะ?”เขาส่ายหน้า “อยากชิมจากปากเมียมากกว่า”“ชิ”เธอวางแก้วช็อคโกแลตร้อนไว้บนโต๊ะ ก่อนเอนตัวพิงซบอกอันแสนอบอุ่นและปลอดภัยของสามีอย่างไว้เนื้อเชื่อใจ มือเล็กบีบคลึงมือใหญ่ที่กำลังโอบเอวเธออย่างละมุน ถุงเท้าสีขาวปักลายต้นสนสีเขียวของเธออยู่เหนือถุงเท้าสีดำเรียบของสามี จากนั้นก็ปล่อยให้เขานำพาร่างกายเธอเคลื่อนไหว ทั้งสองกำลังเต้นรำ ลื่นไหล
ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน.. Chapter.196
ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นใกล้เข้ามาถึงทุกขณะ มีอาบีบมือสามีไว้แน่นไม่ยอมห่าง ระหว่างที่หมอกำลังทำการผ่าตัด มือของเขาชุ่มเหงื่อ และดูเก้กัง บางทีแอบเหล่มองขั้นตอนการทำงานของหมอ แต่ก็ไม่กล้ามองเต็มตา เขาประหม่าและลนลานจนเธอหลุดขำออกมา “ใจเย็น ๆนะคะ” “ที่รัก พระเจ้า อีกไม่กี่อึดใจจะได้เจอลูกแล้ว ฉันตื่นเต้นจัง” พอได้ยินเสียงลูกชายร้องไห้จ้าละหวั่น ชั่ววินาทีนั้น น้ำตาของพ่อแม่ไหลพรากออกมา เขาพรมจูบหน้าผากภรรยาสาวซ้ำ ๆ “ฮึก ที่รัก ลูก ..ฮึก ลูกชายเรามาแล้ว”ประตูห้องเปิดกว้าง ท่ามกลางผู้คนห้อมล้อมยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ของตระกูลแอมโบราโต มาดามอลินและสามียืนจดจ่อรอดูหลานชายอย่างตื้นตันหัวใจ ด้านหลังเต็มไปด้วยผองเพื่อนของเขาและภรรยา ส่วนพ่อของเธอ . กำลังเปิดอ่านข้อความจากลูกสาว หนูออกจากห้องผ่าตัดแล้ว คาดว่าสัปดาห์หน้าจะขอกลับไปอยู่เรือนหอ หวังว่าพ่อจะมาหาหนูและลูกตามที่สัญญากันไว้นะคะ แนบรูปถ่าย… “ฮึก..”มือของเขาสั่นเทาขณะเพ่งพิศมองหน้าหลานชายตัวน้อยในห่อผ้า หงุดหงิดชะมัด ก็ใบหน้าคมคายเค้าโครงเหมือนพ่อมันไม่มีผิด ไม่น่าเชื่อเลยว่า เขาต้องมาทนจำใจเกี่ยวดองกับพวกคนที่เขาเก
ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน.. Chapter.195
“ทำเพื่ออะไร?!” ริคคาร์โดเดินพรวดพราดเข้ามาหามาดามอลินถึงในสวนหลังคฤหาสน์ เป็นมุมโปรดที่เธอชอบออกมานั่งจิบกาแฟในตอนเช้า“หมายถึงเรื่องเมื่อคืนสินะ” แม่ของเขาปรายหางตามอง “มันควรจะจบไปตั้งนานแล้ว แล้วแม่จะส่งแอนนิต้าไปป่วนอีกทำไม?”“ก็เพื่อความแน่ใจไง” เขายืนเท้าสะเอว ทำสีหน้าเหนื่อยหน่าย ก่อนจะเค้นเสียงถาม“แน่ใจอะไรอีก”“แน่ใจว่าเราผ่านด่านพ่อตาแล้ว”“หืม? อะไรนะ มะ เมื่อกี้แม่ว่าอะไรนะ”เขาเริ่มคะยั้นคะยอแม่ด้วยการเขย่าแขน แต่มาดามอลินยังคงสะบัดไหล่ ค่อย ๆละเมียดดื่มกาแฟอย่างใจเย็น สักพักจึงเอ่ย“แอนนิต้าพยายามอ้อนวอนขอเจอเราอีกสักครั้ง และเรื่องดันถึงหูพ่อตาแกเข้า รายนั้นเลยอยากสนองความต้องการแอนนิต้า ไปพร้อมกับการลองใจก็นะ เป็นข้อตกลงกันระหว่างแอนนิต้ากับพ่อของมีอาต่างหากล่ะ แม่ไม่เกี่ยว”ริคคาร์โดอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเลยเชื่อว่า เพราะเรื่องเมื่อคืน ความมั่นคงทางจิตใจของเขา ..ทำให้พ่อของเธอใจอ่อน “อะฮึ่ม”เสียงกระแอมเบา ๆจากด้านหลังทำเขาค่อย ๆหันกลับไปยืนตัวเล็กลีบ แล้วพนมมือขึ้นเหนือศีรษะสวัสดีพ่อตา“สะ สวัสดีครับ” “...”อดิเรกมองริคคาร์โด ผู้มีใบหน้าเหมือนกับคนรั
ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน.. Chapter.194
เขาจำใจต้องยกขึ้นมาแนบหู ได้ยินเสียงปลายสายกำลังกลั้นก้อนสะอื้น สูดน้ำมูก พยายามพูดคุยกับเขา‘ริคคะ คุณเคยรักฉันบ้างมั้ย?”ตุ่บเขาตัดสายและวางมือถือลงทันควัน“เอ้า ได้คุยกันมั้ยนั่น”เขายักไหล่ ทำเฉไฉ ไม่มีประโยชน์อะไรถ้าต้องรำพันถึงเรื่องเก่า กับผู้หญิงที่เขา…“มึงเคยรักเธอมั้ยวะ”โรแบร์โตเอ่ยถามเพื่อนด้วยสีหน้าจริงจังเขาเอนหลังพิงเต็มเบาะ ยกเท้าพาดโต๊ะ “ไม่เลย” เขาเอ่ยพลางเหลือบมองกลางกาย “กูแค่อยากประชดมีอา ..แค่นั้น”“แล้วรอยสักที่แม่งเคยสลักชื่อหล่อนล่ะ..โห้ ไอ้นี่แม่งแผนสูงว่ะ เตรียมการไว้อวดให้อีกคนเจ็บใจเล่น ๆสินะ”“ไอ้นี่แม่งเชี่ยว่ะ”“เชี่ยสุด ๆ”เขายักไหล่น้อมรับคำชมอย่างไม่รู้สึกเจ็บปวด เนื่องจากคำด่าพวกนั้น มันออกจากปากจากพวกคนที่เบื้องหลังก็เลวร้ายไม่ต่างจากเขา“แล้วกับเมียจะเอายังไงต่อ?” เสียงใครไม่รู้เอ่ยถาม แต่มันดันตำใจ“ไม่รู้ ตอนนี้โดนพ่อตาเฉดหัวไล่ออกมา วันคลอดจะได้อยู่ใกล้เมียหรือเปล่าก็ไม่รู้” เขาตอบด้วยสีหน้าเศร้า กระดกไวน์อึกใหญ่ ร่างใหญ่เดินเซซัดกลับไปตามลำพัง โดยมีแมวคู่หูเดินตามไม่ห่าง บนเส้นทางเดินในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงทิ้งใบลงบนพื้นเช่นนี้ ชวนให้เข
ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน.. Chapter.193
รู้สึกใจหาย.. ตลอดระยะเวลาเจ็ดวัน เขาทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม คอยดูแลปรนนิบัติเธอไม่พอ เขายังช่วยดูแลเจ้าแบล็คกี้ แมวดำแสนรักของเธอได้เป็นอย่างดี ดูได้จากความสนิทสนมและไว้วางใจของเจ้าแบล็คกี้ ที่ตอนนี้กำลังถูกเขาอุ้มอยู่ และยังพลอยทำหน้าซึมไปกับเขาที่โดนพ่อเธอดุ“เข้าใจที่ฉันพูดไหม หมด เวลา แล้ว ไปซะ!”ใบหน้าคมคายผงกรับช้า ๆ แสดงออกว่าเขาเข้าใจ แล้วบรรจงวางแมวดำลง ก่อนเดินคอตกออกไป“ไป แยกย้าย ชิ่ว ๆ” พ่อขับไล่ เห็นเจ้าแมวดำวิ่งเหยาะ ๆตามริคคาร์โดไปแล้วหงุดหงิด รีบหันกลับมาเปิดประตูเข้ามาด้วยท่าทางโมโห สภาพร่างกายเธอไม่เอื้ออำนวยพอให้รีบวิ่งกลับไปขึ้นเตียงได้ทัน จึงยืนนิ่ง ฉีกยิ้มทักทายพ่อ “เอ้า มาแอบฟังอะไร ทำไมไม่นอนพักล่ะ แล้วดีขึ้นหรือยัง?”“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ”“เห้อ ยัยเด็กดื้อนี่ อาทิตย์หน้าก็ถึงกำหนดผ่าคลอดแล้วนะ อย่ากินอะไรตามอำเภอใจนักสิ”“ขอโทษค่ะ”“ไปนอนเถอะ” “เอ่อ พ่อคะ”“หืม?”“อย่าโกรธเค้าเลย อันที่จริงหนูต่างหากที่ผิด”อดิเรกยืนเท้าสะเอว กลอกตามองบน ก่อนเหลือบหันไปมองมีนาแล้วได้แต่ถอนใจ เห็นท่าทีของลูกสาวแล้ว เขาก็โกรธมันไม่ลงร่างอวบค่อย ๆเอนตัวลงนอนตะแคงหันหลัง “หนูง่
ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน.. Chapter.192
พอเธอใช้ฝ่ามือพิฆาตตบตูดแน่น ๆ พร้อมตะเบงเสียงออกคำสั่ง ร่างใหญ่ก็ค่อย ๆพลิกตัวนอนหงาย ดึงหัวกางเกงลำลองขายาวลงถึงหัวหน่าว อวดรอยสักใหม่ให้เธอเห็น เป็นรอยสักรูปใบหน้าเธอเด่นหรา ทับรอยสักอันเดิมที่ชื่อแอนนิต้า มีอาวางมือลงบนผิวเนื้อลวดลายสีสัน ใบหน้าเรียวจิ้มลิ้มของเธอตอนเป็นร่างทรง สังเกตได้จากต่างหูระย้า และสร้อยบนหน้าผาก “สวยจัง โถ พ่อคุณ คงคิดถึงแม่สาวร่างทรงคนนั้นสินะ”ยิ่งได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักจากแม่เจ้าประคุณแล้วล่ะก็ เขายิ่งเขินอายใหญ่จนต้องยกท่อนแขนขึ้นปิดหน้า เธอแกล้งปัดป่ายนิ้วไปโดนริคคาร์โดน้อยกำลังแข็งโด่นั่น“ไม่เอาน่ามีอา” “จุๆๆ ดูนี่สิ นี่มันประติมากรรมอะไร ทำไมตั้งชันได้ขนาดนี้ ขอดูด้วยตาเนื้อหน่อยนะ” “โธ่ มีอา”“เถอะน่า หันตะแคงมา” เพียงคำสั่งเสียงแหบพร่า ก็สามารถทำให้ร่างใหญ่กำยำพลิกตัวหันตะแคงมาหา มีอาเลื่อนหน้าลงต่ำ“โอ๊ะ” เขาสะดุ้งวาบอย่างตื่นกลัวจนเธอขำ“อยากดื่มน้ำไอ้นี่จัง ขอดูดหน่อยนะคะ นะ..” เธอออดอ้อนพร้อมลูบลำเขื่องผ่านเนื้อผ้า“ไม่ได้ มันไม่มีประโยชน์”“อย่าขัดใจคนท้องสิ”มือใหญ่เต็มไปด้วยรอยสักค่อย ๆดึงกางเกงลงด้วยท่าทีตื่นกลัว “เดี๋ยวพ่อเธอจะ
Anda juga akan menyukai
เล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส
พิชา - Phicha16.0K DibacaDangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
Tiwa32.3K Dibacaพิษคู่หมั้น
ซากิระ16.8K Dibacaขย่มรักมาเฟีย
รินธารา206.1K Dibacaรักเราทแยงเตียง
ณิการ์468 Dibacaมาเฟีย คลั่งรัก (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม15.3K Dibacaเดิมพันลวงรักร้าย
SS.WONDER121 Dibacaเบี้ยสวาทจอมเถื่อน
ณิการ์372 Dibaca
